.

.

Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Παιδιά χαμένα στο... Διαδίκτυο

Εβδομήντα παιδιά εθισμένα στο Ιnternet παρακολουθούνται από επιστήμονες της Β Δ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστήμιου Αθηνών

«Oταν ήμουν μικρός, έπαιζα άπειρες ώρες παιχνίδια στο Διαδίκτυο. Υπήρχαν φορές που δεν πήγαινα στο σχολείο διότι δεν είχε τελειώσει ένα παιχνίδι. Το χειρότερο ήταν όταν κανονίζαμε LΑΝ (Local Αrea Νetwork). Ξεχνούσα ακόμη και να φάω. Εννοείται ότι δεν έδινα σημασία στους γονείς μου όταν μου φώναζαν ότι θα με πονέσουν τα μάτια μου και το κεφάλι μου τόσες ώρες μπροστά στον υπολογιστή. Δεν άκουγα κανέναν και το κακό έγινε. Μια μέρα βρέθηκα στο νοσοκομείο με υπερκόπωση. Το κεφάλι μου ήταν “καζάνι” ύστερα από έξι μέρες LΑΝ». Η μαρτυρία αυτή ανήκει σε έναν νέο άνθρωπο, ο οποίος ήταν εθισμένος στο Ιnternet όταν ήταν 16 ετών. Σήμερα, τρία χρόνια μετά, συνειδητοποιεί ότι επί δύο έτη ήταν καθημερινά με τρεις ώρες ύπνο... Οπως λέει, κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημα με τη βοήθεια των ειδικών και απέκτησε νέα ενδιαφέροντα. Αρχισε να παίζει μπάσκετ, βόλεϊ και να ασχολείται με τους υπολογιστές, από άλλη θέση αυτή τη φορά. Είναι πλέον σπουδαστής Πληροφορικής. «Ωστόσο στο κομπιούτερ μου δεν βάζω παιχνίδια διότι φοβάμαι ακόμη και σήμερα μην “κολλήσω”. Σε LΑΝ συμμετέχω σπανίως, κι αυτό σε ξένο υπολογιστή ώστε να μην καθήσω πολλή ώρα. Πλέονστεναχωριέμαι όταν βλέπω νέους ανθρώπους να παίζουν με τις ώρες παιχνίδια στο Διαδίκτυο. Δεν είμαι κατά των παιχνιδιών, αλλά πιστεύω ότι για όλα υπάρχει μέτρο» προσθέτει. Η πάθηση και η στήριξη
Ο εθισμός στο Ιnternet είναι για μια σχετικά καινούργια πάθηση, η οποία παρουσιάζει έξαρση και στην Ελλάδα. Εβδομήντα παιδιά- στην πλειονότητά τους αγόρια- παρακολουθούνται από ειδικούς επιστήμονες της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Η Μονάδα λειτουργεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού». Τα περισσότερα παιδιά προσήλθαν στη Μονάδα έπειτα από παρότρυνση των γονιών τους, επειδή παρουσίασαν πτώση στις σχολικές επιδόσεις τους.

«Πρώτα έρχονται οι γονείς τους και συζητούν με τους ειδικούς. Περιγράφουν το πρόβλημα που διακρίνουν οι ίδιοι στο παιδί τους και εμείς προσπαθούμε να τους πείσουμε να έλθουν στη Μονάδα μαζί με τα παιδιά για να το αντιμετωπίσουν» δηλώνει προς «Το Βήμα» ο κ. Γ. Κορμάς, επιστημονικός συνεργάτης στη Μονάδα Εφηβικής Υγείας και εκπρόσωπος του ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Οπως σημειώνει, δεν έρ χονται όλα τα παιδιά έχοντας συνειδητοποιήσει το πρόβλημά τους. «Ορισμένα έρχονται για να κάνουν το χατίρι των γονιών τους, άλλα πάλι έρχονται με συμπτώματα κατάθλιψης» προσθέτει ο γιατρός, επισημαίνοντας ότι τα παιδιά που εμφανίζουν συμπτώματα εξάρτησης κάνουν χρήση του Διαδικτύου από πέντε ως και οκτώ ώρες την ημέρα.

«Τα παιδιά αυτά με λίγη θέληση και τη στήριξη των γονιών τους πάνε πολύ καλά» τονίζει ο κ. Κορμάς και συμβουλεύει τους γονείς να καλούν την τηλεφωνική γραμμή 800 1180.015 (χωρίς χρέωση) ακόμη κι αν έχουν κάποιες ενδείξεις ότι το παιδί τους αντιμετωπίζει πρόβλημα. Στην ίδια τηλεφωνική γραμμή οι γονείς μπορούν επίσης να αναφέρουν περιστατικά παρενόχλησης των παιδιών τους μέσω του Διαδικτύου.

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια
Τα παιδιά από μικρή ηλικία παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια, κυρίως βίας. Οπως εξηγεί ο κ. Κορμάς, τα διαδικτυακά παιχνίδια βίας εκτός από την εξάρτηση εξοικειώνουν τα παιδιά με τη βία και άρουν τις αναστολές τους στο αποτρόπαιο αυτό φαινόμενο. Στα μάτια των παιδιών η άσκηση βίας μπορεί να φαίνεται σαν μια συνηθισμένη πράξη, χωρίς εκείνα να συνειδητοποιούν πολλές φορές τις επιπτώσεις της σε εκείνα και στους ενηλίκους.

«Ακόμη και αν τα διαδικτυακά παιχνίδια δεν προκαλέσουν εθισμό, το παιδί χάνει πολύτιμο χρόνο από την εκπαίδευσή του και τη σωματική του άσκηση, τα οποία αποτελούν βασικά στοιχεία της σωστής πνευματικής, βιολογικής και κοινωνικής του ανάπτυξης» σημειώνει. Προσθέτει μάλιστα ότι το παιχνίδι κατά την παιδική ηλικία είναι σημαντικό για το παιδί και θεωρείται προστάδιο της κοινωνικοποίησής του.

Αναφερόμενος ο κ. Κορμάς στα chat rooms, εφιστά την προσοχή τόσο των γονέων όσο και των εφήβων καθώς, όπως λέει, η χρήση τους μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη αν τα παιδιά δίνουν τα προσωπικά τους στοιχεία και εμπιστεύονται αγνώστους.

Η σκοτεινή πλευρά του Δικτύου
Μελέτη που διενεργήθηκε από τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τη συμμετοχή 897 εφήβων ηλικίας 15 ετών, κατέδειξε ότι 19,47% των παιδιών έχουν πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό που «κυκλοφορεί» στο Διαδίκτυο. Ενα άλλο 6,2% παίζει τυχερά παιχνίδια μέσω Διαδικτύου. Περίπου ένα στα δέκα παιδιά χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο για περισσότερες από 20 ώρες την εβδομάδα.

Ειδικότερα, η μελέτη έδειξε ότι:

* Το 53,4% των παιδιών έκανε χρήση του Διαδικτύου για περισσότερο από έναν χρόνο.

* Ενας στους τέσσερις εφήβους έμπαινε καθημερινά στο Ιnternet. * Το 1% των εφήβων είχε «εθιστεί» στο Διαδίκτυο. * Το 12,8% των παιδιών βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον «εθισμό».

* Το 4,2% των παιδιών είχε δεχθεί απειλές μέσω Διαδικτύου.

Από τη μελέτη προκύπτει ότι τα παιδιά που εθίζονται στο Διαδίκτυο μπορεί να παρουσιάζουν και άλλα σοβαρά προβλήματα, όπως υπερκινητικότητα με διάσπαση προσοχής, καταθλιπτική διαταραχή, σχιζοφρένεια, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και διπολική διαταραχή. Επίσης υπάρχει θετική συσχέτιση της εξάρτισης από το Διαδίκτυο με την υπερκινητικότητα, την παραβατικότητα και τις διαταραγμένες διαπροσωπικές σχέσεις.

«Οι κύριοι λόγοι που οδηγούν τον έφηβο στην εξάρτησηείναι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τα chat rooms»δηλώνει ο κ. Κορμάς και επισημαίνει ότι οι έφηβοι που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο ωφέλιμα (αναζήτηση πληροφοριών, υπηρεσιών κ.ά.) δεν εθίζονται εύκολα σε αυτό.«Η ενασχόληση με το Διαδίκτυο στο πλαίσιο του σχολειού αποδεικνύεται προστατευτικός παράγοντας έναντι της ανάπτυξης προβληματικής χρήσης»τονίζει.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=318676&dt=06/03/2010

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Ο μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας π. Αμφιλόχιος στο Βατοπαίδι

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας στις 21 Φεβρουαρίου επισκέφθηκε τη Μονή Βατοπαιδίου ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιος. Στο Συνοδικό της Μονής έκανε μία πολύ ωραία ομιλία με έναυσμα το νησί της Πάτμου. Μίλησε για τον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη τον Θεολόγο, τον όσιο Χριστόδουλο, τον γέροντα Θεόκτιστο και φυσικά για τον μακάριο γέροντα Αμφιλόχιο Μακρή.

Ακούστε αυτήν την μεστή πνευματικών νοημάτων ομιλία του σεβασμιωτάτου, στον οποίο ευχόμαστε καλή ευόδωση στο μεγάλο ιεραποστολικό έργο που έχει αναλάβει εκεί στην μακρινή Νέα Ζηλανδία.

Omilei o Neas Ziilandeias Amfilohios – IMMB, 8-2-2010

…από τις γονυκλισίες της Παναγίας βαθούλωσαν οι πλάκες του πατώματος!!!

Θεολόγος κ. Στυλιανός Κεμετζετζίδης

Κήρυγμα, στους Γ’ Χαιρετισμούς της Παναγίας το 2010

Ομιλεί ο Θεολόγος κ. Στυλιανός Κεμετζετζίδης,ιδιοκτήτης των “Εκδόσεων Ορθοδόξου Κυψέλης” Θεσσαλονίκης – Αρχείο mp3 -

Μέγεθος 14,4 MB – Διάρκεια: 00:15:49

http://news.impantokratoros.gr/storage/dat/35DAB351/Sylianos_kemetsetzidis_c’_Xairestismoi_2010.MP3









http://egolpio.wordpress.com/2010/03/06/kemetzetzidis/

Μνήμη Ευρέσεως Τιμίου Σταυρού μετά των Τιμίων Ήλων υπό της Αγίας Ελένης


Η Αγία Ελένη (247-328 μ.Χ.), μητέρα του πρώτου Χριστινανού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α του Μεγάλου (280/288-337 μ.Χ.), το έτος 326 μ.Χ. πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου «με μέγαν κόπον και πολλήν έξοδον και φοβερίσματα ηύρεν τον τίμιον σταυρόν και τους άλλους δύο σταυρούς των ληστών», όπως γράφει ο Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς. Κατά την παράδοση, ύστερα από την πληροφορία κάποιου Εβραίου, με το όνομα Ιούδας, υποδείχθηκε η θέση όπου έγινε η ανασκαφή, κατά την οποία βρέθηκαν τρεις σταυροί, ήτοι του Χριστού και των δύο ληστών.

Επειδή, όμως, δεν ήταν δυνατόν να αναγνωρισθεί ποιος από τους τρεις σταυρούς ήταν του Κυρίου, η Αγία Ελένη παρακάλεσε να τεθεί διαδοχικά επάνω στους σταυρούς ένας νεκρός που τον πήγαιναν για ενταφιασμό. Μόλις λοιπόν ο νεκρός ετέθη επί του Σταυρού του Κυρίου αναστήθηκε. Η Αγία Ελένη έθεσε τότε τα θεμέλια του Ναού της Αναστάσεως, την ανέγερση του οποίου διέταξε ο Μέγας Κωνσταντίνος, όταν πληροφορήθηκε την εύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος το μεν ήμισυ του Τιμίου Σταυρού το άφησε στα Ιεροσόλυμα, όπου μεγάλο μέρος φυλάσσεται μέχρι σήμερα, το δε άλλο ήμισυ μετά των ήλων (καρφιών) το μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη.

Απολυτίκιο. Ήχος α

Σώσον Κύριε τον λαόν σου, και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις Βασιλεύσι, κατά βαρβάρων δωρούμενος, και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού σου πολίτευμα.

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

Έχει σχέση με την απόφαση για το τζαμί στην Αθήνα; Συνεργασία Ελλάδας και Αμπού Ντάμπι για το ελληνικό μετοχικό κεφάλαιο

Έχουν ξεκινήσει οι συζητήσεις μεταξύ Ελλάδας και Αμπού Ντάμπι, με σκοπό τη σύσταση μίας κοινής ομάδας, η οποία θα διερευνήσει τις δυνατότητες διμερούς αναπτυξιακής συνεργασίας. Ταυτόχρονα συζητείται και η πιθανή συμμετοχή του Αμπού Ντάμπι στο υπό σύσταση Ελληνικό Αναπτυξιακό Ταμείο.
Όπως έγινε γνωστό μετά τις συναντήσεις που είχε η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Λούκα Κατσέλη, σε ταξίδι-αστραπή στο Αμπού Ντάμπι, η πρώτη συνάντηση της κοινής ομάδας εργασίας θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα τις επόμενες εβδομάδες.
Στόχος του υπουργείου είναι να ενισχυθεί η οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών με προσέλκυση επενδύσεων από το Αμπού Ντάμπι, αλλά και με την ενεργό παρουσία των ελληνικών επιχειρήσεων στην ανάπτυξη της δυτικής περιοχής του εμιράτου.
Στόχος, επίσης, είναι η συμμετοχή του Αμπού Ντάμπι στο μετοχικό κεφάλαιο του Ελληνικού Αναπτυξιακού Ταμείου μαζί με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και άλλους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.
Το μεσημέρι της Παρασκευής, η κ. Κατσέλη ενημέρωσε τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργο Προβόπουλο, για τους στόχους και τη δομή του Ελληνικού Αναπτυξιακού Ταμείου και χθες, Σάββατο, η υπουργός πραγματοποίησε ταξίδι στο Αμπού Ντάμπι, συνοδεία του υπουργού Επικρατείας, Χάρη Παμπούκη.
Μετά από πολύωρη ουσιαστική συζήτηση για τις δυνατότητες συνεργασίας στους τομείς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, του τουρισμού, των υποδομών και του πολιτισμού με τον διάδοχο του Αμπού Ντάμπι, πρίγκιπα Mohamed Bin Zayed Al Nahyan και ακολούθως με τον σεΐχη Hamdan Bin Zayed Al Nahyan, διοικητή της δυτικής περιοχής του Αμπού Ντάμπι, συμφωνήθηκε να συσταθεί κοινή ομάδα εργασίας και να συγκληθεί η πρώτη συνάντηση της στην Αθήνα τις επόμενες εβδομάδες.
Πηγή:Ζούγκλα
ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ
-
Αποφάσισαν για τζαμί στην Αθήνα σε εκτάσεις του Πολεμικού Ναυτικού
-«Πράσινο» για το μουσουλμανικό τέμενος





http://aktines.blogspot.com/2010/03/blog-post_7747.html

Μὴ νομίζεις πὼς οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἐναντίον σου, ἁπλά εἶναι ὑπέρ τοῦ ἑαυτοῦ τους.(Τζ. Φάουλερ)

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Άγιος Νικόλαος Πλανάς

Να φτιάξουμε «Κρυφά Σχολειά»































«Κάποτε, μια μέρα που συζητούσαν δύο απλοί άνθρωποι - δυο ψαράδες ήταν - για την πίεση που ασκούν οι μεγάλες δεξιές και οι αριστερές Δυνάμεις (σ.σ. και νυν οι λεγόμενες πάλαι ποτέ Μεγάλες Δυνάμεις) πάνω στην πολιτική ζωή του τόπου για τα συμφέροντα τους, ο ένας ξεστόμισε μια φράση που με ξάφνιασε. Είπε οργισμένος: αν μας πιάσει καμμιά μέρα το ελληνικό μας…». (Στρατής Μυριβήλης, περ. «Γνώσεις», τ. 14, 1959).

Το θέμα είναι τι εννοούσε ο απλός άνθρωπος, λέγοντας «να μας πιάσει το ελληνικό μας»; Κάτι παρόμοιο ειπώθηκε και από τον Ιω. Ζαμπέλιο στον Καποδίστρια. «Το φρονείν και πράττειν Ελληνικά» είναι η βασιλική οδός για αληθινή πρόοδο του έθνους. Ίσως εδώ εντοπίζεται η κακοδαιμονία μας. Καταντήσαμε περίγελως της οικουμένης και μπαίγνιο του κάθε τυχάρπαστου χαρτογιακά των Βρυξελλών, γιατί δεν «σκλαβωθήκαμε εις τα γράμματα» (Κολοκοτρώνης). Αλλά σε ποια γράμματα; Στα γράμματα τα ελληνικά, όπως τα οραματίστηκε ο Καποδίστριας: «αν η παρούσα γενεά δεν ενδυναμωθεί από ανθρώπους μορφωμένους εν καλή διδασκαλία, μάλιστα δε προς τον κανόνα της αγίας ημών πίστεως και των ηθών μας, θα είναι δυσοίωνο το μέλλον της Ελλάδος και η διακυβέρνησις της αδύνατη». (Ιω. Τσάγκα, «Η ορθόδοξη χριστιανική αγωγή στο εκπαιδευτικό έργο του Ιω. Καποδίστρια», εκδ. «Κυριακίδη», σελ. 174).

Ας προσέξουμε τρία πράγματα από τα χρυσά λόγια του Κυβερνήτη. (Μόνο αυτός δικαιούται τον έξοχο αυτόν τίτλο. Ψηφίστηκε από Εθνική Συνέλευση, οι διάδοχοί του πρωθυπουργοί αναρριχήθηκαν είτε μέσω κομμάτων είτε μέσω…πτωμάτων). Για να ευσθενεί το κράτος, για να είναι ευοίωνο το μέλλον της πατρίδας, χρειάζονται: άνθρωποι μορφωμένοι εν καλή διδασκαλία, σύμφωνοι και σύμφωνη με τα ήθη και την παράδοσή μας, «μάλιστα δε» προς τον κανόνα της αγίας ημών πίστεως. (Το «μάλιστα» είναι υπερθετικός βαθμός του επιρρήματος «μάλα» που σημαίνει πολύ). Άρα, αν δεν κανοναρχεί την Παιδεία, σε υπερθετικό βαθμό, η αγία μας Ορθοδοξία, «ουδέν ποιούμεν». (Ο λόγος του Σωτήρος Χριστού είναι «τα μάλα» σαφής: «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν», στο κατά Ιωάννην ΙΕ΄, 5).


«Τρία πράγματα εχάλασαν την Ρωμανίαν όλην, ο φθόνος, η φιλαργυρία και η κενή ελπίδα»,
έλεγε ένα ασμάτιο την εποχή της άλωσης της Πόλης από τους Τούρκους. Τρία πράγματα εχάλασαν και την Ελλάδα όλην, η αμορφωσιά, η περιφρόνηση της παράδοσης και το «άγκιστρον της αθεΐας» θα πρέπει να λέει το κύκνειο άσμα της τωρινής άλωσης. Και το ότι σήμερα εξοβελίστηκε το επίθετο «εθνική» από το υπουργείο Παιδείας, είναι η συνεπέστερη και η ειλικρινέστερη πράξη των κυβερνώντων. Μια Παιδεία που δεν φρονεί και πράττει ελληνικά, όπως είναι αυτή που βιώνουμε τις τελευταίες 3-4 δεκαετίες, δεν μπορεί να ονομάζεται εθνική. «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι Αληθές», γράφει το σολωμικό επίγραμμα. Όταν εμένα τον δάσκαλο το κράτος με αναγκάζει να διδάξω «νανούρισμα για χταπόδια» (γλώσσα Δ’ Δημοτικού) ή «οδηγίες χρήσης καφετιέρας» (γλώσσα Στ΄ Δημοτικού), «μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες» (Σεφέρης) απατώ τους μαθητές και απατώμαι. Αυτό είναι αμορφωσιά και κακή, κάκιστη διδασκαλία. Όταν στην Στ΄ δημοτικού πάλι, θέλω να διδάξω τον ηρωισμό, την αυτοθυσία και εμφανίζω ενώπιον των μαθητών μου κείμενο σαν αυτό που τιτλοφορείται «Με λένε Σόνια» ψεύδομαι και ακυρώνομαι ως δάσκαλος. Εξηγώ, εν περιλήψει, το «ελληνοπρεπές» κείμενο. «Ένα σπίτι πήρε φωτιά. Η Σόνια τρέχει, αρπάζει το λάστιχο για να υη σβήσει, φωνάζει. Τελικά κάποιος κοιμώμενος ξυπνά, ειδοποιεί την Πυροσβεστική. Η φωτιά έσβησε γρήγορα. Όλοι μακαρίζουν και επαινούν την Σόνια». (Το κείμενο καταλαμβάνει τρεις σελίδες!!). Στο τέλος οι μαθητές μαθαίνουν ότι η Σόνια, η ηρωίδα αυτής της σπουδαίας πραγματικά πράξης, είναι μια…γάτα.



Στα παλαιότερα βιβλία μπορούσες να μιλήσεις για τον ηρωισμό μέσω ενός εξαίσιου ποιήματος για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Και ακόμη πιο παλιά ένα κείμενο με τίτλο το «φίλημα», το οποίο αναφερόταν στην αυτοθυσία του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι. Από τον Παπαφλέσσα και τον Παλληκαρίδη «αρθήκαμε» στον ηρωισμό μιας γάτας. Αυτό είναι η κατάργηση της παράδοσης και των ηθών μας, η οποία, αν συνδυαστεί με τον «δεμβαριεστισμό» (δεν βαριέσαι) και τον παφλάζοντα αριστερισμό – εθνομηδενισμό πολλών εκπαιδευτών (δεν είναι λάθος η λέξη) εξηγούμε την πρωτοφανή διάλυση του κράτους και ανθρώπων. Η Παιδεία μας έχασε την ψυχή της, την παράδοσή της, έχασε το ιμάτιον της σωφροσύνης. Και όπως το δαιμονισμένο πλήθος των Γαδαρηνών, εκδίωξε και τον Χριστό. Παιδεία χωρίς «ψυχή και Χριστό» (άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός) αφήνει τα παιδιά αμόρφωτα, αγράμματα, «παιδιά ωσάν τα γουρουνόπουλα» (ο ίδιος άγιος). («Και ώρμησεν η αγέλη των χοίρων κατά του κρημνού εις την λίμνην και απεπνίγη», στο κατά Λουκάν Η΄, 33). Το κακό είναι ότι τώρα που η κρίση θα μας «τηγανίσει» και θα μας «καύσει» μείναμε άοπλοι, χωρίς «τον θυρεόν της πίστεως» και την πανοπλίαν της παράδοσής μας. (Παράδοση είναι η ζωντανή φωνή των κεκοιμημένων σύμφωνα με έναν έξοχο ορισμό. Η παράδοση δεν είναι αναχρονισμός όπως διατείνονται οι αμαθείς. Η παράδοση, σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης, είναι ό,τι θα παραδώσουμε - από το ρήμα παραδίδωμι- και όχι ό,τι παραλαμβάνουμε. Αλλιώς θα λεγόταν παραλαβή ή παράληψη).


Τι μπορούμε να κάνουμε, υπάρχει ελπίδα Υπάρχει, αλλά, πρώτον «θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να ‘ρθει με την ευχή της Παναγίας και να καθαρίσει τον τόπο απ’ όλων των λογιών της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τ’ απομεινάρια» (Ελύτης) και, δεύτερον, «απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά/ πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι», Κρυφό Σχολειό. Ένα σε κάθε ενορία, δάσκαλοι, Ορθόδοξοι Χριστιανοί, υπάρχουν, «για να θεριώσουν την αποσταμένη ελπίδα, με λόγια μαγικά». Οι εκκλησιές να μην ανοίγουν μόνο κάθε Κυριακή και γιορτή. Να τις κάνουμε Κρυφά Σχολειά, να διδάσκουμε τα ιερά γράμματα και όχι τα άθεα της σήμερον, που μας έφτασαν στο χείλος (ή στον) του γκρεμού. Να μείνει μαγιά για το αυριανό φύραμα. Παπάδες και δάσκαλοι (οι ηρωικές «δασκαλίτσες» του Μακεδονικού Αγώνα) έσωσαν κάποτε την Μακεδονία. «Ώρα ήδη ημάς εξ ύπνου εγερθήναι». Την πατρίδα το ’21 δεν την ελευθέρωσε η Ευρώπη και κανένα Δ.Ν.Τ.. Την ανέστησε η μαγιά, τα πνευματικοπαίδια του Πατροκοσμά, των Δασκάλων του Γένους , των Νεομαρτύρων.


«Την Ελλάδα από το αυτί θα την αρπάξουμε και θα τη σώσουμε, θέλει δε θέλει».


Νατσιός Δημήτρης - δάσκαλος- Κιλκίς

http://www.antibaro.gr/node/1286

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Σταυραετός της Κύπρου





Μήνυμα απο τον Υπουργό Παιδείας της Κύπρου για την επέτειο της θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου

Αγαπητοί εκπαιδευτικοί, σπουδαστές και σπουδάστριες, μαθητές και μαθήτριες, Τιμούμε σήμερα και μνημονεύουμε το εκλεκτό βλαστάρι της κυπριακής γης, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, που με τη ζωή και τη θυσία του λάμπρυνε και δόξασε την πατρίδα του. Έναν ήρωα που στάθηκε στην πρωτοπορία μιας ατέλειωτης σειράς αγώνων για την ελευθερία της Κύπρου και την απαλλαγή της πατρίδας μας από την αγγλική αποικιοκρατία.
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου διετέλεσε Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ 1955-'59 και υπήρξε μια από τις λαμπρότερες ηρωικές μορφές του απελευθερωτικού μας αγώνα. Γεννημένος στην ηρωοτόκο Λύση, στρατεύθηκε από τους πρώτους στον αγώνα και αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις ενάντια στους Άγγλους κατακτητές, με μοναδικό όραμα την ελευθερία και την εθνική δικαίωση της μαρτυρικής μας πατρίδας Κύπρου.
Αποκορύφωμα της ηρωικής δράσης και της προσφοράς του στην πατρίδα υπήρξε ο ένδοξος θάνατός του στο κρησφύγετο του Μαχαιρά, όπου, ως άλλος Λεωνίδας, βροντοφώναξε το «Μολών λαβέ» στους ξένους δυνάστες, θυσιάζοντας τη ζωή του στο βωμό της κυπριακής ελευθερίας, στις 3 του Μάρτη του 1957. Η ηρωική θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου αποτελεί μοναδικό πρότυπο ηρωισμού, που ξεπέρασε τα στενά όρια της μικρής μας πατρίδας και έγινε από τότε σύμβολο αυτοθυσίας και ηρωισμού για όλους τους αγωνιζόμενους λαούς.
Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες, σπουδαστές και σπουδάστριες, Τιμώντας σήμερα την επέτειο της θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου, υποκλινόμαστε μπροστά στις θυσίες των ηρώων μας και τους ευγνωμονούμε γιατί θυσιάστηκαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθεροι.
Αντλούμε, ταυτόχρονα, από τον επικό εκείνο αγώνα τα ανάλογα μαθήματα και διδάγματα για το μέλλον που ξανοίγεται μπροστά μας.
Έχοντας πάντα στη σκέψη μας το αγωνιστικό πνεύμα και το όραμα της ελευθερίας για το οποίο αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν οι ήρωες του 1955-'59, καλούμαστε κι εμείς σήμερα να συνεχίσουμε τον αντικατοχικό μας αγώνα με ομοψυχία και ενότητα, με στόχο την απαλλαγή από την τουρκική κατοχή και την επανένωση του νησιού μας.
Προσβλέπουμε σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση που θα αποκαθιστά τα δικαιώματα ολόκληρου του κυπριακού λαού, με βάση τα Ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και τις βασικές αρχές και αξίες στις οποίες εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Με πρότυπο ζωής και αγωνιστικότητας τον Γρηγόρη Αυξεντίου, που τιμούμε σήμερα, ας γίνετε εσείς η νέα γενιά οι μπροστάρηδες στον τιτάνιο αυτό αγώνα για τη δικαίωση της πατρίδας μας.



http://aktines.blogspot.com/

Το θαύμα της αγάπης

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ:Τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών»


(Πρόκειται για κείμενα των Ιουδαίων (Illuminati-Πεφωτισμένων) τα οποία αποκαλύφθηκαν το 1902 από τον Ρώσο Σέργιο Νείλο.

Αμέσως μετά την αποκάλυψή τους οι Εβραίοι αγόραζαν όλα τα αντίτυπα, και αφού είδαν ότι δεν πετύχαιναν στο σκοπό τους, άρχισαν να λένε - μέχρι της σήμερα - ότι αυτά είναι ψέματα και προέρχονται από τους εχθρούς τους! Όπως όμως θα δούμε, σχεδόν όλα τα πρωτόκολλα έχουν επαληθευθεί ή επαληθεύονται στις ημέρες μας!).


Πρωτόκολλο Πρώτο

Οι Χριστιανικοί λαοί αποκτηνώθηκαν από τα ισχυρά ποτά, η νεολαία τους αποβλακώθηκε από τις κλασσικές σπουδές και από την πρόωρη ακολασία, στην οποία την έχουν σπρώξει οι πράκτορές μας - οικοδιδάσκαλοι, υπηρέτες, γυναίκες παιδαγωγοί στα σπίτια των πλουσίων - οι υπάλληλοί μας αλλού, οι γυναίκες μας στους τόπους διασκεδάσεως των Χριστιανών. Στον αριθμό των τελευταίων αυτών πρέπει να προσθέσουμε και τις ονομαζόμενες "γυναίκες του κόσμου" που μιμούνται με τη θέλησή τους τις ακολασίες τους και τις ηδυπάθειές τους.

Το σύνθημά μας είναι: Η ισχύς και η υποκρισία
Εμείς είμαστε εκείνοι οι οποίοι πρώτοι έχουμε ρίξει στο λαό τις λέξεις: "Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα", λέξεις που επαναλαμβάνονται ύστερα από ανόητους παπαγάλους, οι οποίοι προσελκύονται από παντού μ' αυτό το δόλωμα και δεν χρησιμοποιούνται για τίποτε άλλο παρά για να καταστρέψουν την ευημερία του κόσμου, την αληθινή ατομική ελευθερία, που άλλοτε προφυλασσόταν τόσο καλά εναντίον του εξαναγκασμού του συρφετού.

Πρωτόκολλο Δεύτερο
Οι άρχοντες, που θα τους εκλέγουμε εμείς από την τάξη του λαού ανάλογα με το δουλικό χαρακτήρα τους, δε θα είναι πρόσωπα προετοιμασμένα για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η διανοούμενη τάξη των Χριστιανών θα καυχιέται για τις γνώσεις της και, χωρίς να τις εξετάζει λογικά, θα ενεργοποιεί όλα τα διατάγματα της επιστήμης, τα οποία θα συγκεντρώνουν οι πράκτορές μας, για να οδηγούν τα πνεύματα των Χριστιανών στην κατεύθυνση που μας είναι αναγκαία.
Μη νομίσετε ότι αυτές οι διαβεβαιώσεις μας είναι αβάσιμες. Παρατηρήστε τις επιτυχίες, τις οποίες μπορέσαμε να δημιουργήσουμε στο Δαρβινισμό, στο Μαρξισμό, στο Νιτσεϊσμό.
Ο τύπος ενσαρκώνει την ελευθερία του λόγου. Αλλά τα Κράτη δε μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν αυτή τη δύναμη, και έτσι αυτή έπεσε στα χέρια μας. Με αυτή πετύχαμε επιρροή, μένοντας συγχρόνως αφανείς.


Πρωτόκολλο Τρίτο
Λίγο χρόνο ακόμη και οι αταξίες, οι χρεοκοπίες θα εμφανισθούν παντού. Οι καταχρήσεις της εξουσίας θα ετοιμάσουν τελικά την πτώση όλων των πολιτευμάτων, και όλα θα ανατραπούν κάτω από τα χτυπήματα του μαινόμενου πλήθους. Όλα αυτά τα δήθεν "δίκαια του λαού" δεν υπάρχουν παρά μόνο στη φαντασία. Δεν είναι ποτέ πραγματοποιήσιμα.
Με την καθοδήγησή μας ο λαός έχει καταστρέψει την αριστοκρατία, που ήταν η προστάτριά του και η φυσική μητέρα τροφός του, της οποίας το συμφέρον είναι συνυφασμένο με την ευημερία του λαού. Τώρα που η αριστοκρατία είναι κατεστραμμένη, ο λαός έπεσε στο ζυγό των οποιωνδήποτε, των λωποδυτών που πλούτισαν, οι οποίοι τον καταπιέζουν χωρίς έλεος. Το συμφέρον μας απεναντίας είναι να εκφυλίζονται οι Χριστιανοί. Οι Χριστιανοί έχασαν την συνήθεια να σκέπτονται χωρίς τις επιστημονικές συμβουλές μας. Θυμηθείτε τη Γαλλική Επανάσταση, την οποία χαρακτήρισαν "μεγάλη". Τα μυστικά της προπαρασκευής της είναι πολύ γνωστά, διότι υπήρξε ολόκληρη έργο των χεριών μας. Προς το παρόν είμαστε άτρωτοι σαν διεθνής δύναμη, διότι, όταν μας επιτίθενται σε ένα κράτος, μας υπερασπίζονται στα άλλα. Η λέξη "ελευθερία" βάζει τις ανθρώπινες κοινωνίες σε πάλη εναντίον κάθε εξουσίας, εναντίον κάθε δύναμης και αυτής ακόμη της δύναμης του Θεού και της Φύσης.


Πρωτόκολλο Τέταρτο
Κάθε δημοκρατία περνά από διάφορα στάδια. Το πρώτο μοιάζει με τις πρώτες μέρες της μανίας ενός τυφλού που ρίχνεται εδώ κι εκεί. Το δεύτερο είναι αυτό της δημαγωγίας, απ' την οποία γεννιέται η αναρχία. Έπειτα έρχεται αναπόφευκτα ο δεσποτισμός. Όχι δεσποτισμός νόμιμος και δηλωμένος και επομένως υπεύθυνος, αλλά δεσποτισμός αόρατος και άγνωστος, όμως αισθητός. Δεσποτισμός που ασκείται από μυστική οργάνωση, η οποία ενεργεί με πολύ μικρότερη ευσυνειδησία όσο χρόνο ενεργεί κάτω απ' την κάλυψη διαφόρων πρακτόρων, των οποίων η αλλαγή όχι μόνο δεν τη βλάπτει, αλλά την ενισχύει κιόλας, απαλλάσσοντάς την απ' το να ξοδεύει τους πόρους της στο να ανταμείβει μακροχρόνιες εκδουλεύσεις.
Ποιος θα μπορούσε να ανατρέψει μια αόρατη δύναμη; Διότι τέτοια είναι η δική μας. Η εξωτερική επιφάνεια του Μασονισμού δε χρησιμεύει παρά στο να καλύπτει τους σκοπούς μας.
Το σχέδιο της ενέργειας της αόρατης αυτής δύναμης και επιπλέον ο τόπος της διαμονής της θα μένουν πάντοτε άγνωστα στο λαό.
Να γιατί είναι αναγκαίο να καταστρέψουμε την πίστη, να αποσπάσουμε από το νου των Χριστιανών αυτή την ίδια την αρχή της Θεότητας και του Αγίου Πνεύματος, για να υποκαταστήσουμε στη θέση τους τους υλικούς υπολογισμούς και τις υλικές ανάγκες.
Και για να μη έχουν τα πνεύματα των Χριστιανών τον καιρό να σκέπτονται και να εξετάζουν τα σχετικά με τους εαυτούς τους, πρέπει να τα αποσπάμε με τις βιομηχανίες και το εμπόριο. Οι κοινωνίες αυτές θα έχουν μία απόλυτη απέχθεια προς την ανώτερη πολιτική και προς τη Θρησκεία.


Πρωτόκολλο Πέμπτο
Ποια μορφή διοικήσεως μπορεί κανείς να δώσει σε κοινωνίες, στις οποίες η διαφθορά εισχώρησε παντού, στις οποίες δε φτάνει κανείς στον πλούτο παρά μόνο μέσω εκείνων των ικανών εκπλήξεων, που είναι ψευτολωποδυσίες, στις οποίες βασιλεύει η ακολασία των ηθών και η ηθική δε συγκρατείται παρά μόνο με τιμωρίες και με σκληρούς νόμους και όχι με εκούσια παραδεκτές αρχές, στις οποίες τα αισθήματα της Πατρίδας και της Θρησκείας καταπνίγονται από κοσμοπολίτικες δοξασίες; Ποια μορφή Κυβερνήσεως να δώσει κανείς σ' αυτές τις κοινωνίες εκτός από την αυταρχική μορφή, την οποία θα περιγράψω παρακάτω; Θα κανονίσουμε μηχανικά τις πράξεις του πολιτικού βίου των υπηκόων μας με νέους νόμους. Οι νόμοι αυτοί θα καταργήσουν μία προς μία όλες τις πάρα πολύ μεγάλες ελευθερίες, οι οποίες χορηγήθηκαν από τους Χριστιανούς, και η βασιλεία μας θα εκδηλωθεί με έναν αυταρχισμό τόσο επιβλητικό, ώστε να είναι σε θέση σε κάθε χρόνο και τόπο να φιμώσει τους Χριστιανούς, οι οποίοι θα θελήσουν να μας κάνουν αντιπολίτευση και θα είναι δυσαρεστημένοι. Όταν ο λαός θεωρούσε τα βασιλικά πρόσωπα ως μια καθαρή απόρροια της Θείας Θελήσεως, υποτασσόταν χωρίς ψίθυρο στην απολυταρχία των βασιλιάδων. Αλλά από την ημέρα που έχουμε υποβάλλει στους ανθρώπους την ιδέα των ατομικών τους δικαιωμάτων, θεώρησαν τα βασιλικά πρόσωπα ως απλούς θνητούς. Το "ελέω Θεού" έπεσε από το κεφάλι των βασιλιάδων, αφού τους αφαιρέσαμε την πίστη τους προς το Θεό. Η εξουσία μεταφέρθηκε στο δρόμο, δηλ. σ' έναν τόπο δημόσιο, και έτσι εμείς την κυριεύσαμε. Οι δυνάμεις δε μπορούν να συνάψουν ούτε την πιο ασήμαντη συμφωνία χωρίς να παίρνουμε εμείς μέρος σ' αυτή. Η επιστήμη της πολιτικής οικονομίας, που επινοήθηκε από τους σοφούς μας, μας δείχνει από πολύ καιρό το ακατανίκητο γόητρο του χρυσού. Το κεφάλαιο, για να έχει τα χέρια ελεύθερα, οφείλει να πετύχει το μονοπώλιο της βιομηχανίας και του εμπορίου. Αυτό ακριβώς πραγματοποιεί συνεχώς ένα αόρατο χέρι σε όλα τα μέρη του κόσμου. Το μεγαλειώδες πρόβλημα της Κυβερνήσεώς μας είναι να εξασθενίζουμε το δημόσιο φρόνημα μέσω της κριτικής, να κάνουμε τους λαούς να χάνουν την συνήθεια να σκέπτονται, γιατί η σκέψη δημιουργεί την αντιπολίτευση, να μετατρέπουμε τις δυνάμεις της σκέψης σε ρητορικές αψιμαχίες. Θα οικειοποιηθούμε τη φυσιογνωμία όλων των κομμάτων, όλων των τάσεων και θα τις διδάξουμε στους ρήτορές μας, που θα μιλάνε τόσο πολύ, ώστε όλος ο κόσμος θα απαυδήσει ακούγοντάς τους. Για την εξασφάλιση της κοινής γνώμης στα χέρια μας, πρέπει να την κάνουμε περίπλοκη, εκφράζοντας από διάφορα μέρη και για πολύ χρόνο τόσες αντιφατικές γνώμες, ώστε οι Χριστιανοί θα χαθούν στο τέλος μέσα στο λαβύρινθό τους και θα πιστέψουν τελικά ότι αξίζει πολύ καλύτερα να μην έχει κάποιος καμία γνώμη στην πολιτική. Αυτά είναι ζητήματα που η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζει. Δεν επιτρέπεται να τα γνωρίζει εκτός από εκείνον, ο οποίος τη διευθύνει. Αυτό είναι το πρώτο μυστικό. Θα κουράζουμε τόσο πολύ τους Χριστιανούς μ' αυτή την ελευθερία, ώστε θα τους εξαναγκάζουμε να μας προσφέρουν μια διεθνή εξουσία, η διάταξη της οποίας θα είναι τέτοια, ώστε να κατορθώσει, χωρίς να τις συντρίψει, να περιλάβει τις δυνάμεις όλων των Κρατών του Κόσμου και να σχηματίσει την Υπέρτατη Κυβέρνηση.


Πρωτόκολλο Έκτο

Λίγο αργότερα θα ιδρύσουμε τεράστια μονοπώλια, δεξαμενές των κολοσσιαίων πλούτων, από τα οποία και οι μεγάλες περιουσίες των Χριστιανών θα εξαρτώνται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε θα καταβροχθισθούν μέσα σ' αυτά, όπως η αξιοπιστία των Κρατών την επόμενη μέρα μιας οικονομικής καταστροφής... Κύριοι οικονομολόγοι που είστε εδώ παρόντες, προσέξτε τη σπουδαιότητα αυτού του συνδυασμού!
Η αριστοκρατία των Χριστιανών σαν πολιτική δύναμη εξαφανίσθηκε. Δε χρειάζεται να την λάβουμε υπόψη. Αλλά επειδή είναι ιδιοκτήτρια εδαφικών περιουσιών, και μπορεί ως εκ τούτου να μας βλάψει λόγω των ανεξάρτητων πόρων της, είναι απόλυτα αναγκαίο να αφαιρέσουμε την κατοχή των γαιών της.
Πρέπει η βιομηχανία να αφαιρεί από τη γη τον καρπό της εργασίας, όπως και του κεφαλαίου, και μέσω της κερδοσκοπίας να έρχεται το χρήμα όλου του κόσμου στα χέρια μας. Ριχνόμενοι έτσι όλοι οι Χριστιανοί στις τάξεις των απόρων, θα σκύψουν ενώπιόν μας μόνο και μόνο για να έχουν το δικαίωμα της ύπαρξης.
Επιπλέον θα υποσκάπτουμε με επιτήδειο τρόπο και βαθιά τις πηγές της παραγωγής, συνηθίζοντας τους εργάτες στην αναρχία και τα οινοπνευματώδη ποτά και παίρνοντας κάθε μέτρο για ν' απομακρύνουμε από τη γη τους διανοούμενους Χριστιανούς.


Πρωτόκολλο Έβδομο
Η αύξηση των εξοπλισμών και του προσωπικού της αστυνομίας είναι αναγκαίο συμπλήρωμα του σχεδίου που εκθέσαμε. Πρέπει να μην υπάρχουν πια στα Κράτη, εκτός από μας, παρά μάζες απόρων, κάποιοι εκατομμυριούχοι αφοσιωμένοι σε μας, αστυνομικοί και στρατιώτες.
Σ' όλη την Ευρώπη, όπως και στις άλλες Ηπείρους, πρέπει να ξεσηκώνουμε την ταραχή, τη διχόνοια και το μίσος. Το όφελος είναι διπλό.
Ο ασφαλέστερος δρόμος της επιτυχίας στην πολιτική είναι η μυστικότητα των ενεργειών της. Ο λόγος του Διπλωμάτη δεν οφείλει να συμφωνεί με τις πράξεις του.
Η κοινή γνώμη θα μας βοηθήσει σ' αυτό, αυτή η κοινή γνώμη, την οποία η "μεγάλη δύναμη", δηλαδή ο τύπος, έχει ήδη βάλει μυστικά μέσα στα χέρια μας. Πράγματι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, τις οποίες είναι περιττό να λάβουμε υπόψη, ο τύπος είναι εντελώς στην εξουσία μας.


Πρωτόκολλο Όγδοο
Έχουμε χρέος να οικειοποιηθούμε όλα τα όργανα που οι αντίπαλοί μας θα μπορούσαν να μεταχειρισθούν εναντίον μας. Θα χρειασθεί να βρούμε στις λεπτότητες της δικαστικής γλώσσας μία δικαιολογία για τις περιπτώσεις που θα υπάρξει ανάγκη να ανακοινώσουμε αποφάσεις, οι οποίες πιθανό να φανούν πάρα πολύ θρασείς και άδικες, γιατί ενδιαφέρει να εκφράζουμε τις αποφάσεις αυτές με λέξεις που να φαίνονται ότι είναι ηθικά γνωμικά πολύ υψηλά, έχοντας συγχρόνως νομικό χαρακτήρα.
Θα περιστοιχίσουμε την κυβέρνησή μας με έναν ολόκληρο κόσμο οικονομολόγων. Να γιατί οι οικονομολογικές επιστήμες είναι οι σπουδαιότερες για τη διαπαιδαγώγηση των Ιουδαίων.


Πρωτόκολλο Ένατο
Θα κυβερνήσουμε με χέρι σταθερό, διότι έχουμε να κάνουμε με συντρίμμια ενός κόσμου άλλοτε ισχυρού, σήμερα όμως υποταγμένου σε μας. Κρατούμε στα χέρια μας υπέρμετρες φιλοδοξίες, ένθερμες απληστίες, ανελέητες εκδικήσεις, μνησίκακες έχθρες.
Εμείς είμαστε εκείνοι από τους οποίους προέρχεται ο τρόμος, που έχει κυριεύσει το παν. Έχουμε στην υπηρεσία μας ανθρώπους όλων των αρχών, όλων των δογμάτων. Επανορθωτές της μοναρχίας, δημαγωγούς, κοινωνιστές, επαναστάτες, και κάθε είδους ουτοπιστές. Έχουμε αναθέσει σε όλο τον κόσμο από μία εργασία: Καθένας τους υποσκάπτει τα τελευταία λείψανα της εξουσίας, προσπαθεί να ανατρέψει οτιδήποτε μένει ακόμη όρθιο.
Ο λαός άρχισε να κραυγάζει ότι είναι αναγκαίο να λύσουμε το κοινωνικό ζήτημα με διεθνή συνεννόηση. Η διαίρεση του λαού σε κόμματα τους έχει φέρει όλους στην διάθεσή μας, διότι, για να υποστηρίξει κάποιος μια πάλη συναγωνισμού, χρειάζεται χρήμα, και το χρήμα βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια μας.
Βάλαμε χέρι στη δικαιοσύνη, στις εκλογές, στον τύπο, στην ατομική ελευθερία και προπαντός στην εκπαίδευση και την ανατροφή, οι οποίες είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ελεύθερης ύπαρξης.
Έχουμε αποκτηνώσει και διαφθείρει τη Χριστιανική νεολαία με μια ανατροφή βασισμένη σε αρχές και θεωρίες ψεύτικες, όπως γνωρίζουμε, αλλά οι οποίες ήταν έμπνευση δική μας.
Σε λίγο οι οργανώσεις μας θα έχουν εγκατασταθεί σε όλες τις πρωτεύουσες, έτοιμες να ανατινάξουν οποιοδήποτε κρατικό συγκρότημα εναντίον μας.


Πρωτόκολλο Δέκατο
Επαναλαμβάνω σήμερα ό,τι ήδη είπα, και παρακαλώ να το θυμηθείτε, ότι δηλαδή ασφαλώς οι Κυβερνήσεις και οι λαοί δε βλέπουν παρά μόνο την εξωτερική επιφάνεια των πραγμάτων. Και πως θα μπορούσαν να διερευνήσουν την εσωτερική σημασία τους, αφού οι αντιπρόσωποί τους δε σκέφτονται τίποτε άλλο παρά να διασκεδάζουν;
Όταν θα πραγματοποιείται το πραξικόπημά μας, θα πούμε στις λαϊκές μάζες "όλα πήγαιναν απελπιστικά, όλοι οι άνθρωποι υπέφεραν πάνω από τις δυνάμεις τους. Συντρίβουμε λοιπόν και αφανίζουμε τα αίτια της δυστυχίας σας, δηλ. τις εθνότητες, τα σύνορα, τα διάφορα νομίσματα.
Αναμφίβολα σας αφήνουμε ελεύθερους να μας δηλώσετε υπακοή. Μπορείτε όμως με πλήρη επίγνωση και δικαιολογημένα να το κάνετε αυτό προτού να δοκιμάσετε αυτό που θα σας προσφέρουμε;" Τότε οι λαοί συνεπαρμένοι θα μας σηκώσουν θριαμβευτικά κυριευόμενοι από ενθουσιώδεις ελπίδες και πεποιθήσεις.
Από τότε που έχουμε εισαγάγει στον οργανισμό του Κράτους το δηλητήριο της φιλελευθερίας, όλη η πολιτική του σύσταση έχει μεταβληθεί! Τα Κράτη πάσχουν από θανάσιμη ασθένεια: την αποσύνθεση του αίματος. Δε μένει πια παρά να περιμένουμε το τέλος της αγωνίας τους.
Από τη φιλελευθερία γεννήθηκαν οι συνταγματικές Κυβερνήσεις, οι οποίες αντικατέστησαν για τους Χριστιανούς την σωτήρια μοναρχία, και το Σύνταγμα, όπως ξέρετε καλά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία διδασκαλία διαφωνιών, διχονοιών, συζητήσεων, διχογνωμιών, ολέθριων προστριβών των κομμάτων.
Στο προσεχές μέλλον θα δημιουργήσουμε την ευθύνη των προέδρων.
Τότε θα διαπράξουμε τα γεγονότα χωρίς να στενοχωρηθούμε για όσα ενδιαφέρεται το απρόσωπο δημιούργημά μας και θα δώσει λόγο, τι μας ενδιαφέρει αν οι τάξεις εκείνων που αποβλέπουν στην εξουσία γίνονται αραιότερες, αν λόγω έλλειψης προέδρων συμβαίνουν αναταραχές ικανές να παραλύσουν την χώρα;... Για να πετύχουμε το αποτέλεσμα αυτό, θα συντελέσουμε στην εκλογή προέδρων, οι οποίοι έχουν στο παρελθόν τους κρυμμένη κάποια ηθική πληγή, κάποιον "Παναμά". Ο φόβος των αποκαλύψεων, η επιθυμία που χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο που ανέβηκε στην εξουσία να διατηρήσει τα προνόμιά του, τις ωφέλειες και τις τιμές, οι οποίες ανήκουν στη θέση του, θα καταστήσουν τους Προέδρους τυφλούς εκτελεστές των διαταγών μας.
Η Βουλή θα καλύψει, θα υπερασπίσει, θα εκλέξει τους Προέδρους, αλλά εμείς θα της αποσύρουμε το δικαίωμα να προτείνει νόμους ή να τους μεταβάλλει. Το δικαίωμα αυτό θα απονεμηθεί στον υπεύθυνο Πρόεδρο, ο οποίος θα είναι ένα παιχνιδάκι μέσα στα χέρια μας.
Έτσι θα προχωρήσουμε στην κατάργηση κάθε συνταγματικότητας, όταν θα έχει έλθει ο χρόνος να συγκεντρώσουμε όλες τις κυβερνήσεις κάτω από τη Μοναρχία μας.
Η αναγνώριση της Μοναρχίας μας μπορεί πιθανόν να επέλθει πριν την κατάργηση του Συντάγματος, αν οι λαοί, αγανακτισμένοι από τις ταραχές και την ανικανότητα των κυβερνητών τους, αναφωνήσουν: "Διώξτε τους και δώστε μας γενικό βασιλιά που να μπορεί να μας ενώσει και να καταστρέψει τα αίτια των διαφωνιών μας, τα σύνορα των εθνών, τις θρησκείες, τους υπολογισμούς των Κρατών. Βασιλιά που να μας εξασφαλίσει την ειρήνη και την ανάκαμψη, τις οποίες δε μπορούμε να απολαύσουμε με τους κυβερνήτες μας και τους αντιπροσώπους μας". πρέπει να διαταράζουμε διαρκώς σε όλες τις χώρες τις σχέσεις του λαού και της κυβερνήσεως, να κουράζουμε όλο τον κόσμο με το χωρισμό, την έχθρα, το μίσος και με το μαρτύριο της πείνας, του εμβολιασμού των ασθενειών, της αθλιότητας, για να μη βλέπουν έτσι οι Χριστιανοί άλλη σωτηρία παρά την προσφυγή στην πλήρη και ολοκληρωτική ηγεμονία μας.


Πρωτόκολλο Ενδέκατο

Οι Χριστιανοί είναι κοπάδι πρόβατα και εμείς είμαστε γι' αυτούς λύκοι. Και ξέρετε τι συμβαίνει στα πρόβατα όταν οι λύκοι μπουν μέσα στη μάντρα τους. Τούτο χρησίμευσε για βάση στη διοργάνωση από μας του μυστικού μασονισμού που δε γνωρίζει ο κόσμος και τους σκοπούς του οποίου ούτε καν υποπτεύονται οι ηλίθιοι Χριστιανοί, που προσελκύονται από μας στην ορατή στρατιά των στοών, για να παραπλανήσουμε τα βλέμματα των αδελφών τους.


Πρωτόκολλο Δωδέκατο
Απέναντι στον Τύπο θα ενεργούμε με τον εξής τρόπο. Ποιο ρόλο παίζει τώρα ο Τύπος; Χρησιμεύει για να αναφλέγει τα πάθη ή να συντηρεί τους εγωισμούς των κομμάτων. Είναι μάταιος, άδικος, ψεύτης και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν καθόλου σε τι χρησιμεύει. Θα του φορέσουμε σαμάρι και θα του βάλουμε γερά χαλινάρια, θα κάνουμε το ίδιο και για τα άλλα έντυπα, γιατί σε τι θα μας χρησίμευε να απαλλαγούμε από τον τύπο, αν επρόκειτο να χρησιμεύσουμε για στόχος των φυλλαδίων και των βιβλίων; Θα απαιτούμε εγγύηση για την ίδρυση εφημερίδων ή τυπογραφείων. Έτσι θα προφυλάσσεται η Κυβέρνησή μας από κάθε επίθεση εκ μέρους του τύπου.
Είναι αλήθεια ότι οι εφημερίδες των κομμάτων θα μπορούσαν να αντέξουν στις χρηματικές απώλειες. Θα τις απαγορεύσουμε αμέσως μετά τη δεύτερη επίθεση εναντίον μας. Κανείς δε θα θίξει χωρίς τιμωρία την αίγλη του κυβερνητικού μας αλάθητου.
Σας παρακαλώ να σημειώσετε ότι ανάμεσα σ' εκείνους που θα μας επιτίθενται θα υπάρχουν και όργανα δημιουργημένα από μας, αλλά αυτά θα προσβάλλουν αποκλειστικά ορισμένα σημεία, των οποίων εμείς θέλουμε τη μεταβολή.
Τίποτα δε θα δημοσιεύεται στο κοινό χωρίς τον έλεγχό μας. Το αποτέλεσμα αυτό κατορθώθηκε πια στις μέρες μας από το γεγονός ότι όλες οι ειδήσεις συλλέγονται από πάρα πολλά πρακτορεία, τα οποία τις συγκεντρώνουν από όλα τα μέρη του κόσμου. Τα πρακτορεία αυτά θα είναι τότε εξ ολοκλήρου δικά μας και δε θα δημοσιεύουν τίποτε άλλο παρά αυτό που θα τα διατάζουμε.
Αν από τώρα μπορέσαμε να κυριαρχήσουμε στις σκέψεις των Χριστιανικών κοινωνιών σε τέτοιο βαθμό, ώστε σχεδόν όλοι οι άνθρωποι να αντιλαμβάνονται τα παγκόσμια γεγονότα μέσα από τους χρωματιστούς φακούς των γυαλιών τα οποία βάζουμε μπροστά στα μάτια τους, αν από τώρα σε κανένα Κράτος δεν υπάρχουν συρτάρια που να μας κρύβουν τα ανόητα λεγόμενα από τους Χριστιανούς μυστικά του Κράτους, τι θα γίνει, όταν εμείς θα είμαστε οι αναγνωρισμένοι Κυρίαρχοι του σύμπαντος στο πρόσωπο του παγκόσμιου Βασιλιά μας;
Όλοι εκείνοι που ονομάζουμε φιλελεύθερους είναι αναρχικοί, αν όχι έμπρακτα, τουλάχιστον ως προς τη σκέψη. Ο καθένας τους επιδιώκει τις φαντασιοπληξίες της ελευθερίας και καταλήγει στην αναρχία, διαμαρτύρεται απλά γιατί του αρέσει να διαμαρτύρεται.
Αν βρεθούν πρόσωπα που θα θέλουν να γράψουν εναντίον μας, δε θα βρεθεί κανείς για να εκτυπώσει τα γραπτά τους. Πριν δεχτεί να τυπώσει ένα κείμενο ο εκδότης ή ο τυπογράφος, θα υποχρεώνεται να πηγαίνει στις αρχές, για να πετύχει την έγκριση γι' αυτό. Μ' αυτό τον τρόπο θα γνωρίζουμε εκ των προτέρων τις παγίδες που μας στήνουν και θα τις καταστρέφουμε, δίνοντας εκ των προτέρων εξηγήσεις για την εξεταζόμενη υπόθεση.
Στην τρίτη γραμμή θα βάλουμε την υποτιθέμενη αντιπολίτευσή μας. Ένα ελάχιστο όργανο θα είναι ο αντίποδας των ιδεών μας. Οι αντίπαλοί μας θα θεωρήσουν τον ψευτοαντίπαλό μας αυτόν για σύμμαχό τους και θα μας αποκαλύψουν το παιχνίδι τους.
Από τώρα πλέον, τουλάχιστον στο γαλλικό Τύπο, υπάρχει μία μασονική αλληλεγγύη. Όλα τα όργανα του Τύπου είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με το επαγγελματικό μυστικό. Όπως με τους αρχαίους μάντεις, κανένα μέλος δεν προδίδει το μυστικό των πληροφοριών του, αν δεν πάρει διαταγή γι' αυτό.
Πρέπει να γίνει πιστευτό ότι το νέο καθεστώς έχει τόσο καλά ικανοποιήσει όλο τον κόσμο, ώστε και τα εγκλήματα ακόμη εξαφανίσθηκαν. Οι περιπτώσεις εκδήλωσης της εγκληματικότητας πρέπει να είναι γνωστές μόνο στα θύματά της και τους τυχόν μάρτυρές τους.


Πρωτόκολλο Δέκατο Τρίτο
Ο Τύπος άλλωστε θα τραβάει αμέσως την προσοχή πάνω σε νέα ζητήματα (έχουμε, όπως γνωρίζετε, συνηθίσει τους ανθρώπους να ζητούν πάντοτε το νέο). Κάποιοι ηλίθιοι, που θα φαντάζονται τους εαυτούς τους όργανα του πεπρωμένου, θα ασχοληθούν με τα νέα αυτά ζητήματα, χωρίς να αντιληφθούν ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από εκείνα που θέλουν να συζητήσουν.
Και για να μην κατορθώνουν τίποτε με τη σκέψη, θα τους αποτρέπουμε απ' αυτή με διασκεδάσεις, με παιχνίδια, τέρψεις, πάθη, οίκους ανοχής...
Λίγο μετά θα προτείνουμε μέσω του Τύπου διαγωνισμούς τέχνης, αθλητισμού κλπ. Το ενδιαφέρον γι' αυτά θ' απομακρύνει οριστικά το πνεύμα τους από ζητήματα, για τα οποία θα αναγκαζόμασταν να παλέψουμε εναντίον τους.
Χάνοντας λίγο-λίγο τη συνήθεια να σκέπτονται με δική τους πρωτοβουλία, θα καταλήξουν να μιλάνε για συνταύτιση των ιδεών μας, διότι θα είμαστε οι μόνοι που θα προτείνουμε νέες κατευθύνσεις της σκέψης μέσω τέτοιων προσώπων, που να μη θεωρούνται συνεργάτες μας.
Ο ρόλος των Φιλελεύθερων ουτοπιστών θα λήξει οριστικά όταν το πολίτευμά μας θα αναγνωριστεί. Μέχρι τότε θα μας προσφέρουν καλές υπηρεσίες, γιατί υποτάξαμε αυτούς τους βλακοχριστιανούς με πλήρη επιτυχία με τη λέξη "πρόοδος" και δεν υπάρχει ούτε ένας μεταξύ τους, ο οποίος να βλέπει ότι κάτω απ' αυτή τη λέξη κρύβεται πλάνη σε όλες τις περιπτώσεις που δεν πρόκειται για υλικές εφευρέσεις, αφού η αλήθεια είναι μία και μόνη και δε μπορεί να έχει πρόοδο.


Πρωτόκολλο Δέκατο Τέταρτο

Όταν θα έρθει η βασιλεία μας δε θ' αναγνωρίσουμε την ύπαρξη άλλης θρησκείας εκτός απ' αυτή του ενός θεού μας, με τον οποίο είναι συνδεδεμένη η μοίρα μας, γιατί είμαστε ο εκλεκτός λαός και μέσω του οποίου η ίδια μοίρα είναι ενωμένη με τα πεπρωμένα του κόσμου. Γι' αυτό ακριβώς πρέπει να καταστρέψουμε κάθε πίστη.
Θα διεγείρουμε τόσο μεγάλη απέχθεια απέναντι σ' αυτά, ώστε οι λαοί θα προτιμούν την ησυχία της δουλείας από τα δικαιώματα της διαβόητης ελευθερίας, η οποία τόσο τους βασάνισε, η οποία τους αφαίρεσε τα μέσα της επιβίωσης, η οποία τους παρέδωσε για εκμετάλλευση σε συμμορία τυχοδιωκτών που δε γνώριζαν τι έκαναν...


Πρωτόκολλο Δέκατο Πέμπτο

Όταν τέλος αρχίσουμε να βασιλεύουμε μετά από πραξικοπήματα οργανωμένα παντού την ίδια μέρα, ύστερα από την οριστική ομολογία της μηδαμινότητας όλων των υφισταμένων Κυβερνήσεων (και θα περάσει πολύς καιρός ακόμη, ίσως αιώνας ολόκληρος, μέχρι τη στιγμή εκείνη), θα προσπαθήσουμε να μην υπάρχουν συνομωσίες εναντίον μας.
Κάθε νέα δημιουργία οποιασδήποτε μυστικής οργάνωσης θα τιμωρείται επίσης με θάνατο.
Με τον ίδιο τρόπο θα μεταχειρισθούμε και τους Χριστιανούς Μασόνους που γνωρίζουν περισσότερα απ' όσα πρέπει.
Στις Χριστιανικές κοινωνίες που έχουμε σπείρει τόσο βαθιές ρίζες διαφωνιών και διαμαρτυριών, δεν είναι δυνατό ν' αποκατασταθεί η τάξη παρά μόνο με αμείλικτα μέτρα, που να μαρτυρούν άκαμπτη εξουσία. Είναι ανώφελο να δίνεται προσοχή στα θύματα που πέφτουν για χάρη του μελλοντικού καλού.
Αλλά για όσο καιρό θα περιμένουμε την ανακήρυξή μας, θα δημιουργούμε και θα πολλαπλασιάζουμε τις μασονικές στοές σε κάθε χώρα της οικουμένης. Θα προσελκύουμε σ' αυτές όλους εκείνους που είναι ή μπορούν να γίνουν υπέροχοι πράκτορές μας. Οι στοές αυτές θ' αποτελούν το σπουδαιότερο γραφείο πληροφοριών μας και το όργανό μας που θα έχει τη μεγαλύτερη επιρροή.
Όσοι συμμετέχουν στις μυστικές οργανώσεις είναι συνήθως φιλόδοξοι τυχοδιώκτες και γενικά άνθρωποι ως επί το πλείστον κενοί, με τους οποίους δε θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε για την εκπλήρωση των σκοπών μας.
Είναι φυσικό να είμαστε εμείς, και όχι κάποιος άλλος, εκείνοι που θα καθοδηγούν τις υποθέσεις του μασονισμού, διότι γνωρίζουμε που βαδίζουμε, γνωρίζουμε τον τελικό σκοπό κάθε ενέργειας, ενώ οι Χριστιανοί δε γνωρίζουν τίποτα, ούτε καν το άμεσο αποτέλεσμα.
Θέλουν την συγκίνηση της επιτυχίας και των χειροκροτημάτων, τα οποία πάντοτε χορηγούμε άφθονα.
Δε μπορείτε να φανταστείτε πως γίνεται να φτάσουν και οι πιο συνετοί Χριστιανοί σε ασυνείδητη απλοϊκότητα, με τον όρο να είναι ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους, και συγχρόνως πόσο εύκολα απογοητεύονται από την παραμικρή αποτυχία, έστω και μόνο με την παρεμπόδιση των χειροκροτημάτων, καταλήγοντας κατόπιν σε δουλική υπακοή με το σκοπό νέων επιτυχιών...
Πόσο οξυδερκείς ήταν οι παλιοί σοφοί μας που έλεγαν ότι, για να πετύχει κάποιος ένα σκοπό, δεν πρέπει να διστάζει μπροστά στα μέσα ούτε και να υπολογίζει τον αριθμό των θυμάτων που θυσιάστηκαν. Ποτέ δεν υπολογίσαμε τα θύματα των κτηνών Χριστιανών και, μολονότι έχουμε θυσιάσει πολλούς δικούς μας, έχουμε δώσει στο λαό μας τέτοια δύναμη πάνω στη γη, που δε θα τολμούσε καν να ονειρευτεί άλλοτε.
Ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο τέλος καθενός. Είναι προτιμότερο να επισπεύδουμε το τέλος εκείνων, οι οποίοι βάζουν εμπόδια στο έργο μας, παρά το τέλος το δικό μας, που δημιουργήσαμε αυτό το έργο.
Τα μέτρα αυτά εξολόθρευσαν από τον κόλπο του μασονισμού κάθε σπέρμα διαμαρτυρίας. Ενώ συγκρατούμε το λαό και τους πράκτορές μας σε πλήρη υπακοή.
Οι καταχρήσεις εξουσίας των κατώτερων υπαλλήλων θα τιμωρούνται τόσο αυστηρά, ώστε κανείς δε θα τολμήσει να μετρήσει τη δύναμή του.
Κάθε περίπτωση παρανομίας ή καταχρήσεως θα τιμωρείται παραδειγματικά. Η δωροδοκία και η αλληλέγγυα συνενοχή μεταξύ των υπαλλήλων της Διοικήσεως θα εξαφανιστούν μετά τα πρώτα παραδείγματα αυστηρότατης τιμωρίας. Η αίγλη της εξουσίας μας απαιτεί αποτελεσματικές τιμωρίες, δηλαδή σκληρές, για την ελάχιστη παράβαση των νόμων, γιατί κάθε παράβαση θίγει το γόητρο της ανώτερης αρχής.
Θα απομακρύνουμε το φιλελευθερισμό απ' όλες τις σπουδαίες θέσεις της διοίκησής μας, από τις οποίες θα εξαρτάται η μόρφωση των υποτελών μας σύμφωνα με τον τρόπο που επιβάλλει η κοινωνική μας τάξη.
Θα καταργήσουμε το δικαίωμα της αναίρεσης, την οποία θα διατηρήσουμε μόνο εμείς οι κυβερνήτες, γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε να σχηματίσει ο λαός την εντύπωση ότι είναι δυνατό να βγήκε κάποια άδικη απόφαση από τους δικαστές που διορίστηκαν από μας.
Αν ο Βασιλιάς του Ισραήλ βάλει πάνω στο ιερό κεφάλι του το στέμμα που θα του προσφέρει η Ευρώπη, θα γίνει ο Πατριάρχης του Κόσμου. Τα αναγκαία θύματα, τα οποία λόγω της χρησιμότητάς τους θα τα θυσιάσει, δε θα φτάσουν ποτέ στον αριθμό των θυμάτων που προσφέρθηκαν για πολλούς αιώνες στη μανία των μεγαλείων από την αντιζηλία των Χριστιανικών κυβερνήσεων.


Πρωτόκολλο Δέκατο Έκτο
Για το σκοπό να καταστρέψουμε κάθε ξένη για μας συγκεντρωτική δύναμη, θα καταργήσουμε τα Πανεπιστήμια, τα οποία αποτελούν τον πρώτο σταθμό του συγκεντρωτισμού, και θα ιδρύσουμε καινούργια με νέα μορφή.
Η κακή γνώση που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για τα πολιτικά ζητήματα δημιουργεί ουτοπιστές και κακούς πολίτες. Μπορείτε και μόνοι σας να καταλάβετε σε ποια κατάσταση έφερε τους Χριστιανούς η γενική μόρφωσή τους. Αναγκασθήκαμε να εισαγάγουμε στη μόρφωσή τους όλες τις αρχές που τόσο καλά εξασθένησαν την κοινωνική τους τάξη. Όταν θα βρισκόμαστε όμως στην εξουσία, θ' αποκλείσουμε από την εκπαίδευση οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αναταραχές και από τη νεολαία θα δημιουργήσουμε παιδιά που θα υπακούουν στους Νόμους και θ' αγαπούν τον κυβερνήτη τους σαν ένα στήριγμα και ελπίδα ειρήνης και ευτυχίας.
Θα διαγράψουμε από τη μνήμη των ανθρώπων όλα τα δυσάρεστα σε μας γεγονότα των περασμένων αιώνων, διατηρώντας απ' αυτά μόνο εκείνα που ζωγραφίζουν τα σφάλματα των Χριστιανικών Κυβερνήσεων.
Θα καταργήσουμε κάθε ελεύθερη μόρφωση.
Το σύστημα της κατάπνιξης της σκέψης μπήκε ήδη σε εφαρμογή με τη μέθοδο που ονομάστηκε "διδασκαλία με εικόνες" και που θα μεταβάλλει τους Χριστιανούς σε υπάκουα ζώα που δε θα σκέπτονται και θ' αναμένουν την παράσταση των πραγμάτων με εικόνες, για να τ' αντιληφθούν...


Πρωτόκολλο Δέκατο Έβδομο
Η ελευθερία της συνειδήσεως έχει ήδη διακηρυχθεί παντού. Επομένως ελάχιστα χρόνια απομένουν ακόμη μέχρι την πλήρη κατάρρευση της Χριστιανικής Θρησκείας.
Ο βασιλιάς των Ιουδαίων θα είναι ο αληθινός Πάπας της Οικουμένης, ο Πατριάρχης της διεθνούς Εκκλησίας.
Το πολίτευμά μας θα είναι ενσάρκωση της Βασιλείας του Βισνού, ο οποίος θα είναι το σύμβολό μας. Με καθένα από τα εκατό χέρια μας θα κρατάμε και ένα ελατήριο της κοινωνικής μηχανής. Θα αντιλαμβανόμαστε τα πάντα χωρίς τη βοήθεια της επίσημης Αστυνομίας, η οποία, όπως την έχουμε διοργανώσει για τους Χριστιανούς, εμποδίζει σήμερα τις Κυβερνήσεις να βλέπουν.
Στο πρόγραμμα μας το ένα τρίτο των υπηκόων μας θα επιβλέπει τους άλλους από καθήκον, για να υπηρετήσουν το Κράτος με τη θέλησή τους. Δε θα θεωρείται τότε ατιμία να είναι κάποιος κατάσκοπος και καταδότης. Απεναντίας αυτό θα είναι αξιέπαινο, οι αβάσιμες όμως καταγγελίες θα τιμωρούνται σκληρά, για να μη γίνεται κατάχρηση αυτού του δικαιώματος.
Όποιος δεν αναφέρει ό,τι είδε και άκουσε γύρω από τα πολιτικά ζητήματά τους, θα θεωρείται εξίσου ένοχος συμμετοχής και απόκρυψης, σαν να αποδεικνυόταν ότι διέπραξε αυτά τα δύο εγκλήματα.
Όπως σήμερα οι αδελφοί μας είναι υποχρεωμένοι με δική τους ευθύνη να καταγγέλλουν στην κοινότητά τους τούς αποστάτες ή τα πρόσωπα που σχεδιάζουν κάτι εναντίον της κοινότητάς τους, έτσι και στο παγκόσμιο Κράτος μας οι υπήκοοί μας θα είναι υποχρεωμένοι πάντοτε να εξυπηρετούν το Κράτος σε κάθε περίπτωση.
Μια τέτοια οργάνωση θα εξαφανίσει τις καταχρήσεις της εξουσίας, τη διαφθορά και οτιδήποτε τα συμβούλιά μας και οι θεωρίες μας για πανανθρώπινα δικαιώματα εισήγαγαν στις συνήθειες των Χριστιανών... Πως αλλιώς όμως θα μπορούσαμε να πετύχουμε τον πολλαπλασιασμό των ανωμαλιών στη διοίκησή τους; Με ποια άλλα μέσα;... Μεταξύ των σπουδαιότερων απ' αυτά είναι και τα όργανα στα οποία έχει ανατεθεί η διατήρηση και η αποκατάσταση της τάξης.


Πρωτόκολλο Δέκατο Όγδοο

Θα εξαναγκάσουμε τις Κυβερνήσεις ν' αναγνωρίσουν την αδυναμία τους με τα φανερά μέτρα ασφαλείας που θα παίρνουν, και με τον τρόπο αυτό θα καταστρέφουμε το γόητρο της εξουσίας.
Η κυβέρνησή μας θα φρουρείται από σχεδόν αόρατη φρουρά γιατί δεν παραδεχόμαστε ούτε καν τη σκέψη ότι μπορεί να υπάρχει εναντίον της κάποια δύναμη, εναντίον της οποίας να μην είναι σε θέση να παλέψει, ώστε να είναι υποχρεωμένη να κρύβεται.


Πρωτόκολλο Δέκατο Ένατο

Οι επαναστάσεις δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστούν αλλιώς εκτός από γάβγισμα μικρού σκυλιού εναντίον ενός ελέφαντα. Για μια καλά διοργανωμένη Κυβέρνηση, όχι από άποψη αστυνομικής, αλλά κοινωνικής οργάνωσης, το μικρό σκυλί γαβγίζει εναντίον του ελέφαντα, γιατί αγνοεί την ξεχωριστή του θέση και αξία. Αρκεί κάποιος να αποδείξει μ' ένα καλό παράδειγμα την αξία της μιας ή της άλλης, για να πάψουν τα σκυλάκια να γαβγίζουν και να συνηθίσουν να κουνάνε την ουρά τους μόλις εμφανίζεται ο ελέφαντας.
Για να αφαιρέσουμε το γόητρο της ανδρείας από το πολιτικό έγκλημα, θα τους καθίζουμε στο εδώλιο των κατηγορουμένων δίπλα με τους κλέφτες, τους δολοφόνους και τους κάθε λογής φτηνούς και ταπεινούς εγκληματίες.
Τότε η κοινή γνώμη θα συγχύσει στη σκέψη της αυτή την κατηγορία των εγκληματιών με τον εξευτελισμό των άλλων και θα τους αντιμετωπίσει με την ίδια περιφρόνηση. Είμαστε διατεθειμένοι (και ελπίζω ότι το έχουμε κατορθώσει) να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να καταπολεμήσουν τις επαναστάσεις μ' αυτό τον τρόπο.
Γι' αυτό το σκοπό, μέσω του τύπου, των λόγων μας που δημοσιεύονται και των ωραίων εγχειριδίων της ιστορίας έχουμε διαφημίσει το μαρτύριο που προτίμησαν δήθεν οι επαναστάτες για το κοινό καλό. Αυτή η διαφήμιση αύξησε τις τάξεις των φιλελευθέρων και έριξε χιλιάδες Χριστιανούς στις τάξεις του κοπαδιού μας.


Πρωτόκολλο Εικοστό

Μια προοδευτική φορολογία θα δώσει πολύ μεγαλύτερο εισόδημα από τη σημερινή αναλογική φορολογία, η οποία μας είναι χρήσιμη μόνο για να διεγείρουμε αναταραχές και δυσαρέσκειες μεταξύ των Χριστιανών.
Προκαλέσαμε στους Χριστιανούς οικονομικές κρίσεις με μοναδικό σκοπό ν' αποσύρουμε το χρυσό από την κυκλοφορία.
Τεράστια κεφάλαια έμειναν στάσιμα, αποσύροντας και το χρήμα των Κρατών, που υποχρεώνονταν έτσι ν' απευθύνονται στα ίδια αυτά κεφάλαια, για να βρουν χρήματα. Τα δάνεια αυτά επιβάρυναν τα οικονομικά των Κρατών με την πληρωμή τόκων. Τα υποδούλωσαν στο κεφάλαιο. Η συγκέντρωση της βιομηχανίας στα χέρια των κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι κατέστρεψαν τη μικρή βιομηχανία, απορρόφησε όλες τις δυνάμεις του λαού και συγχρόνως του Κράτους.
Όσο καιρό τα δάνεια παρέμειναν εσωτερικά, οι Χριστιανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να μεταβιβάζουν το χρήμα από την τσέπη του φτωχού στις τσέπες του πλούσιου. Όταν όμως εξαγοράσαμε τα πρόσωπα που χρειάζονταν για να μεταφέρουμε τα δάνεια σε εξωτερικό έδαφος, όλα τα πλούτη των Χριστιανών διοχετεύθηκαν στα ταμεία μας και όλοι οι Χριστιανοί άρχισαν να μας πληρώνουν φόρο υποτέλειας.
Πόσο φανερή είναι η απουσία της κρίσης από τα καθαρά ζωώδη μυαλά των Χριστιανών! Δανείζονταν από μας με τόκο και χωρίς να σκέπτονται ότι θα χρειαζόταν ν' αφαιρέσουν το χρήμα αυτό επιβαρημένο με τους επιπλέον τόκους από τα ταμεία του Κράτους για να μας εξοφλήσουν! Υπήρχε τίποτε απλούστερο από το να παίρνουν το χρήμα που είχαν ανάγκη από τους φορολογουμένους τους;


Πρωτόκολλο Εικοστό Πρώτο

Επωφεληθήκαμε τη διαφθορά των διοικητών και την αμέλεια των κυβερνητών, για να εισπράξουμε ποσά διπλάσια, τριπλάσια και ακόμη μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών χρήμα που δεν ήταν καθόλου αναγκαίο στο Κράτος.
Θα καταργήσουμε επίσης όλα τα χρηματιστήρια, γιατί δεν επιτρέπουμε να κλονιστεί το γόητρο της δυνάμεώς μας με την αυξομείωση των τιμών των αξιών μας.


Πρωτόκολλο Εικοστό Δεύτερο
Έχουμε στα χέρια μας τη μεγαλύτερη δύναμη της σημερινής εποχής, το χρυσό.
Μήπως δεν αποδείξαμε με τον τόσο μεγάλο πλούτο ότι το κακό που αναγκαστήκαμε να διαπράξουμε για τόσους αιώνες χρησίμευσε επιτέλους στο αληθινό καλό, να τακτοποιήσουμε δηλαδή τα πάντα; Ορίστε η σύγχυση του ορισμού του καλού και του κακού. Η τάξη θ' αποκατασταθεί κάπως με τη βία, αλλά επιτέλους θ' αποκατασταθεί.
Θα εξηγήσουμε συγχρόνως ότι η ελευθερία δεν έγκειται στην ακολασία και το δικαίωμα της ισχύος. Το κράτος μας θα είναι ένδοξο, γιατί θα είναι ισχυρό, θα διοικεί και θα διευθύνει και δε θα ρυμουλκείται από αρχηγούς κομμάτων και ρήτορες, που απαγγέλλουν ανόητες λέξεις, τις οποίες ονομάζουν μεγάλες αρχές αλλά στην πραγματικότητα είναι ουτοπίες.


Πρωτόκολλο Εικοστό Τρίτο

Για να συνηθίσουν οι Λαοί την υπακοή, πρέπει να τους εξασκήσουμε στη μετριοφροσύνη και, επομένως, να ελαττώσουμε την παραγωγή των ειδών πολυτελείας. Μ' αυτό το μέτρο θα βελτιώσουμε τα διεφθαρμένα ήθη ανταγωνιζόμενοι την πολυτέλεια. Θα επανιδρύσουμε τη μικρή βιομηχανία, η οποία θα μειώσει τα ιδιωτικά κεφάλαια των εργοστασιαρχών.
Η απεργία είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα για την κυβέρνηση. Για μας ο ρόλος της θα τελειώσει, αμέσως μόλις η εξουσία έρθει στα χέρια μας. Το μεθύσι θ' απαγορευτεί επίσης με νόμους και θα τιμωρείται σαν έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας, αφού οι άνθρωποι που κατακυριεύονται απ' αυτό κάτω από την επίδραση του οινοπνεύματος μεταμορφώνονται σε κτήνη.
Ο άρχοντας αυτός θα πάρει τη θέση των κυβερνήσεων που υπάρχουν σήμερα, οι οποίες σέρνουν την ύπαρξη τους ανάμεσα στις απογοητευμένες εξαιτίας μας κοινωνίες, που απαρνήθηκαν ακόμη και αυτή τη δύναμη του Θεού και στους κόλπους τους υψώνεται από παντού η φωτιά της αναρχίας, ενώ αυτός πρέπει πριν από οτιδήποτε άλλο να κατασβέσεις αυτή την αχόρταγη φλόγα. Αυτή είναι η αιτία, για την οποία θα υποχρεωθεί να καταδικάσει σε θάνατο αυτές τις κοινωνίες, ακόμη και αν πρέπει να τις πνίξει στο αίμα τους, για ν' αναστήσει με τη μορφή στρατιάς που οργανώθηκε σωστά και αγωνίζεται ευσυνείδητα εναντίον κάθε μολύνσεως ικανής να μολύνει το κρατικό σώμα.
Οι δυνάμεις αυτές ήδη θριαμβεύουν, λεηλατούν και προβαίνουν σε κάθε είδους βιαιοπραγίες με το πρόσχημα της ελευθερίας και του δικαίου. Αυτές κατέστρεψαν κάθε τάξη στην κοινωνία, για να υψώσουν πάνω στα ερείπιά τους το θρόνο του Βασιλιά του Ισραήλ. Τότε θα χρειαστεί να τους απομακρύνουμε από το δρόμο του, στον οποίο δεν πρέπει να υπάρχει ούτε το ελάχιστο εμπόδιο.


Πρωτόκολλο Εικοστό Τέταρτο
Και για να γνωρίζει και να αγαπά ο λαός το Βασιλιά του, είναι αναγκαίο αυτός να συνεννοείται με τους υπηκόους του στις δημόσιες πλατείες. Αυτό επιφέρει την αναγκαία ένωση των δύο δυνάμεων, τις οποίες έχουμε χωρίσει σήμερα με τον τρόμο.
Αυτή η τρομοκρατία μας ήταν κάθε φορά απαραίτητη, για να πέσουν οι δύο αυτές δυνάμεις χωρισμένες κάτω από την επιρροή μας.
....................................................................
Από όσα προαναφέρθηκαν προκύπτει ότι οι εβραίοι δεν επιθυμούσαν για κανέναν λόγο την απελευθέρωση των Ελλήνων. Αντίθετα εργάζονταν προς όφελος των Τούρκων, διότι η τουρκοκρατία εξυπηρετούσε τα σχέδιά τους για εκμεταλλευτική αισχροκέρδεια σε βάρος του υπόδουλου Ελληνισμού.
Οι εβραίοι ωστόσο, πανούργοι από τη φύση τους, κατάφεραν να επωφεληθούν οικονομικά και από εκείνο ακόμη το γεγονός που απεύχονταν και το οποίο δεν ήταν άλλο από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Η οικονομική δυσπραγία του Ελληνισμού και οι αυξημένες ανάγκες του σε όπλα, πολεμοφόδια και τρόφιμα, έγιναν αντικείμενο της πιο σκληρής εκμεταλλεύσεως από τους εβραίους, οι οποίοι επωφελήθηκαν των περιστάσεων με σκοπό να γίνουν και πάλι κύριοι της καταστάσεως, υποδουλώνοντας οικονομικά το επαναστατημένο γένος.

Κατά τη διάρκεια του δαπανηρού αλλά κυρίως αιματηρού αγώνα, ο Ελληνισμός είχε ως μόνη διέξοδό του, για να επιβιώσει και να συνεχίσει την εξέγερση, τον εσωτερικό δανεισμό. Οι μόνοι πρόθυμοι να δανείσουν τους 'Έλληνες ήταν οι τοκογλύφοι εβραίοι, θέτοντας φυσικά ως προϋπόθεση για τη σύναψη δανείων, όρους εξοντωτικούς.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αγγλοεβραίοι τραπεζίτες Ρικάρντο (Ιωσήφ και Σαμψών), εμφανίσθηκαν πρόθυμοι να δανειοδοτήσουν τους 'Έλληνες, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι θα λάμβαναν ως υποθήκη ολόκληρη την Κορινθία και θα εισέπρατταν ως εξόφληση, τα διπλάσια χρήματα απ' όσα είχαν συγκεντρώσει ως φιλέλληνες από ολόκληρη την Ευρώπη. Ιδιαίτερα επαχθείς ήταν και οι όροι του εβραίου τραπεζίτη Ρότσιλντ. Το αποτέλεσμα ήταν, το Έθνος δανειοδοτούμενο κάτω από ληστρικές συνθήκες, να περιέλθει σε μία πιο ασφυκτική μορφή εξάρτησης, την οικονομική, από τους εβραίους...
Στο σημείο ακριβώς αυτό, γίνονται κατανοητοί οι υπερχρονικοί στίχοι του κατά πολύ μεταγενέστερου ποιητή Κ. Καρυωτάκη «Λευτεριά, Λευτεριά, θα σε αγοράσουν έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι...».
Τελικά το πρώτο δάνειο του Αγώνα συνάφθηκε στην Αγγλία, το 1824. Οι Έλληνες απεσταλμένοι Ι. Ορλάνδος και Α. Λουριώτης, συνομολόγησαν με τον οίκο Λόφνουν στις 21 Φεβρουαρίου 1824, δάνειο ύψους 800.000 λιρών στερλινών, σε τιμή έκδοσης 59% και τόκο ετήσιο 5% επί της ονομαστικής αξίας. Για την απόσβεση του δανείου, καθοριζόταν διάστημα 36 ετών. Ως εγγύηση δε -παρακαταθήκη- για την αποπληρωμή του δανείου, είχε συμφωνηθεί να τελούν όλα τα «Εθνικά κτήματα». Από το ονομαστικό κεφάλαιο που αποτελούσε το ποσό του δανείου (800.000 λίρες), μόνο οι 298.700 δόθηκαν στους Έλληνες. Το μεγαλύτερο μέρος του ποσού εξανεμίστηκε σε προμήθειες και... έξοδα από τους εβραίους. Το τελικό ποσό αποφασίσθηκε να κατεβεί στις τράπεζες του φιλοεβραίου Καίσαρα Λογοθέτη και του εβραίου Σαμουήλ Βαρφ, στη Ζάκυνθο. Ωστόσο, ακόμη και το εναπομείναν από τη λεηλασία ποσό, καθυστέρησε αρκετά να φθάσει στην Ελλάδα, στελνόταν δε με αγγλικά πλοία, υπό τη μορφή δόσεων, δυσχεραίνοντας σημαντικά την έκβαση του αγώνα.
Το δεύτερο αγγλικό δάνειο ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν οι εβραίοι αδελφοί Ρικάρντο, οι ληστρικές αξιώσεις των οποίων αναφέρθηκαν παραπάνω. Η συμφωνία για τη σύναψη του δανείου, τελικά υπογράφηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1825. Το ονομαστικό κεφάλαιο ανερχόταν στα 2.000.000 λίρες στερλίνες για έξοδα δε του... τραπεζικού οίκου, προμήθεια πληρωμής τόκου, προμήθεια για τα μεσιτικά έξοδα συνομολογήσεως καθώς και για όλες τις εβραϊκές «εκδουλεύσεις», το ύψος του ποσού το οποίο θα παρελάμβαναν οι Έλληνες κατήλθε στις 816.000 λίρες, ενώ η χρέωση λόγω του δανείου ίσχυσε για ολόκληρο το ποσό (2.000.000 λίρες).
Όμως ούτε και αυτό το ποσό τελικά ήταν στη διάθεση των Ελλήνων. Τέθηκε στη διάθεση της αγγλοεβραϊκής διαχειρίσεως με εκβιαστικούς όρους και αντί να σταλούν όπλα και χρήματα στην Ελλάδα, όπως είχε εκ των προτέρων συμφωνηθεί, παραγγέλθηκαν πλοία στην Αγγλία, φρεγάτες στις ΗΠΑ, μισθώθηκαν πανάκριβα αμειβόμενοι ξένοι στρατιωτικοί, οι οποίοι ήλθαν στην Ελλάδα όχι βέβαια για να συμβάλλουν στην διεξαγωγή του Αγώνα, αλλά για να θησαυρίσουν, εκμεταλλευόμενοι καιροσκοπικά, τις δυσμενείς για τον Ελληνισμό συγκυρίες, το δε εναπομείναν ποσό κατασπαταλήθηκε στο... χρηματιστήριο.
Ποτέ άλλοτε Έθνος δεν καταληστεύτηκε κατ' αυτό τον επαίσχυντο τρόπο, όπως συνέβη με το Ελληνικό στην προκειμένη περίπτωση.
Το υλικό, ότι δηλαδή απέμεινε από αυτό, παραδόθηκε τελικά στις Ελληνικές δυνάμεις προς το τέλος σχεδόν του αγώνα, μόλις το 1826 και αυτό υπήρξε ελλιπέστατο.
Αυτές, σε συντομία, ήταν οι ληστρικές - τοκογλυφικές επιδόσεις των εβραιοάγγλων και των εβραιοαμερικανών «φιλελλήνων», για να επιβεβαιωθεί τελικά το εικοστό άρθρο από τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, το οποίο αναφέρει επιγραμματικά τα ακόλουθα: «Κάθε δάνειο υποδεικνύει την αδυναμία του Κράτους και την μη κατανόηση των δικαιωμάτων αυτού. Τα δάνεια επικρέμονται όπως το σπαθί του Δαμοκλέους στο κεφάλι κυβερνώντων. Τα εξωτερικά δάνεια είναι βδέλλες. Όταν όμως εξαγοράσουμε τα πρόσωπα τα οποία χρειάζονται, για να μεταφέρουν τα δάνεια σε εξωτερικό έδαφος, όλα τα πλούτη των κρατών διοχετεύονται στα ταμεία μας και όλοι οι χριστιανοί αρχίζουν να καταβάλλουν σε εμάς φόρο υποτέλειας...».

Νιώθοντας απέχθεια αλλά και αγανάκτηση από την κατάσταση που επικρατούσε, μία κατάσταση η οποία με ελαφρές παραλλαγές εξακολουθεί να ισχύει ακόμη και σήμερα, ο φιλέλληνας Λόρδος Βύρων σε ποίημά του, μεταξύ των άλλων, αναφέρει και τους ακόλουθους στίχους.


«Πόσο πλούσια είναι η Βρετανία Όχι φυσικά σε ορυχεία, ή ειρήνη ή αφθονία, καλαμπόκι ή λάδι ή κρασιά. Ήταν ποτέ η χριστιανική γη τόσο πλούσια σε εβραίους; Όλες οι καταστάσεις. Όλα τα πράγματα. Όλες τις ηγεμονίες, αυτοί τις ελέγχουν. Κάνουν ένα δάνειο «απ' την Ινδία ως τον Πόλο» με μεγάλη ταχύτητα. Αυτοί τραπεζίτης - κτηματομεσίτης - Βαρόνος. Βοηθούν την χρεοκοπία μας τύραννοι για το συμφέρον τους...

Ο διεθνής σιωνισμός άλωσε καίρια την πολιτική ζωή της Ελλάδας, εγκαθιδρύοντας το κοινοβουλευτικό πλαίσιο, το οποίο είναι γνωστό από που έλκει την καταγωγή του. Συνακόλουθα δημιούργησε κόμματα - μαριονέτες, τα οποία ήταν φαινομενικά αυτόνομα, αλλά στην ουσία εξαρτώνταν οικονομικά και εργάζονταν για σκοπούς του ιουδαϊσμού.



Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

Αγιορειτική Αγρυπνία στην μνήμη του αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

http://vatopaidi.files.wordpress.com/2009/09/img_2866.jpg


Ακούστε τους στίχους από τα Αργά Ανοιξαντάρια σε σύντμηση Χουρμουζίου Χαρτοφύλακος, ήχος πλ. δ΄.

11 Anoixantos sou tin heira 12 Apostrepsantos de sou to prosopon 13 Antaneleis to Pnevma sou 14 Kai eis ton houn

Το (άγνωστο) μεγάλο θαύμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας - του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού π. Αθανασίου





Ας ακούσουμε προσεκτικα την σημαντική ομολογία του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού π. Αθανασίου αναφορικά με την ιδρυματική, θεσμική Εκκλησία κι ας προβληματιστούμε.

0:00 / 0:00

Ο ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΤΩΝ ΤΣΙΓΓΑΝΩΝ…



Ως συνήθως το Μέγκα εκμεταλλεύεται την Ορθοδοξία για να περάσει ότι τάχα δεν την χτυπάει αλλά δείχνει “τα καλά με τα άσχημα”.

Βέβαια, μόνο σε “κοινωνικό” ‘εργο κοιτάνε κάποιοι στην τιβί. Η Ορθοδοξία πρέπει να γίνει και αυτή “κοινωνικό έργο” φιλανθρωπίας, κέντρο που βοηθάει τους φτωχούς και κατατρεγμένους και ΤΙΠΟΤΑ παραπάνω. ΑΥΤΟΣ είναι ο ρόλος που της έχει θέσει η Νέα Εποχή.

Με αυτό τον τρόπο, βλέπουν ο κόσμος και λένε “να! έτσι πρέπει να είναι οι πατέρες … της Δράσεως, όχι σε μοναστήρια και θεολογίες”.

Έχω μάθει ότι ΠΟΤΕ δεν πρέπει να ακούμε τον πονηρό. Ιδίως όταν μας χτυπάει την πόρτα από τα δεξιά. Άλλωστε γι’αυτό τον λένε πονηρό και την τηλεόραση “κεραίες του” …

Άλλωστε, αυτός που σήμερα λέει τα καλά λόγια με τόση έμφαση (για το κοινωνικό έργο, είπαμε), θα είναι αυτός που αύριο θα σε κρίνει…

http://oode.wordpress.com/2009/03/28/athinagoras-rom/

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

π . Χριστόδουλος Μούγιας, «Έγινα παπάς για να ζω για το Χριστό»


Ο ιερέας που τιμωρήθηκε γιατί εξέφρασε την αντίθεση του στο διάλογο με τους Παπικούς.«Δεν διαφωνώ με το διάλογο, διαφωνώ με το διάλογο για χάρη του διαλόγου».

ΙΕΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΜΟΥΓΙΑΣ
Ο επαναστάτης ιερέας σε σύγκρουση με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο
Ο ιερέας Αλεθρικού Χριστόδουλος Μούγιας έδιωξε από την εκκλησία του τους πολιτικούς όλων των κομμάτων, γιατί η πολιτική «είναι ξένη προς το πνεύμα της Ορθοδοξίας».

ΠΑΤΗΡ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

Εμένα η πίστη μου δεν παζαρεύεται ούτε βγαίνει αλαούνα αλατρέ.


Την εναντίωσή του στις εκφωνήσεις επικηδείων από πολιτικά πρόσωπα μέσα στην εκκλησία του, τον ιερό ναό Αγίου Επιφανίου στο χωριό Αλεθρικό Λάρνακας, επιβεβαίωσε χθες στη «Σ» ο ιερέας της κοινότητας Χριστόδουλος Μούγιας. Τη θέση του υιοθέτησαν τα υπόλοιπα μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής με σχετική απόφαση που πήραν τον περασμένο Σεπτέμβρη.
Ο 60χρονος ιερέας που τολμά να τα βάζει με το πολιτικό και κομματικό κατεστημένο, βρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης και με τον Αρχιεπίσκοπο, αφού είναι ένας από τους λιγοστούς ιερωμένους που εξέφρασαν αντίθεση στο διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς και μάλιστα φαίνεται ότι τιμωρήθηκε, αφού δεν έλαβε ακόμα το μισθό του από την Αρχιεπισκοπή. «Δεν έγινα παπάς για να ζω από τον Χριστό, έγινα παπάς για να ζω για το Χριστό», μας είπε χθες στη διάρκεια συνομιλίας μας στο σπίτι του, στο Αλεθρικό, και πρόσθεσε: «Μπορεί να είμαστε μειοψηφία, μπορεί να είμαστε για κάποιους τρελοί, αλλά αν οι άγιοι μάρτυρες Πατέρες μας δεν σκέφτονταν όπως σκέφτονταν, δεν θα είχαμε σήμερα Ορθοδοξία. Εκείνους τους κρέμαζαν και τους σκότωναν, αλλά επέμεναν να αγωνίζονται για την πίστη τους. Γιατί λοιπόν εγώ να φοβηθώ ότι μου έκοψε το μισθό ο Αρχιεπίσκοπος ή ότι θα με παύσει; Μακάρι να είναι καλά»…

Ο πατήρ Χριστόδουλος μάς είπε ότι το αποκορύφωμα για την απόφασή του να απαγορεύσει την εκφώνηση επικήδειων από πολιτικούς στην εκκλησία του ήταν περιστατικό που έγινε στη διάρκεια κηδείας στο Αλεθρικό πριν από μερικούς μήνες και που αφορούσε το βουλευτή του ΔΗΣΥ Αμμοχώστου Γιώργο Γεωργίου.

«Παρουσιάστηκε ο βουλευτής και πήγε και μπήκε στο ψαλτήρι χωρίς να ρωτήσει κανένα», μας είπε ο πατήρ Χριστόδουλος, και συνέχισε: «Πήγα κοντά του και του είπα χαμηλόφωνα ότι δεν δέχομαι επικήδειους μέσα στην εκκλησία από πολιτικά άτομα. Μου είπε «δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω εγώ», οπότε αποχώρησα και άρχισε να μιλά πριν τελειώσω τη λειτουργία. Τότε, του έκλεισα τα μικρόφωνα, αλλά αυτός συνέχισε να μιλά. Έθεσα το θέμα στην Εκκλησιαστική Επιτροπή που αποφάσισε σε συνεδρία της το Σεπτέμβρη ότι δεν θα επιτρέπονται σε πολιτικά πρόσωπα να εκφωνούν επικήδειους στο χώρο της εκκλησίας.
Αυτό το φαινόμενο της ανάμειξης κομμάτων στους επικήδειους παρουσιάστηκε τελευταία. Έρχεται κάποιος βουλευτής ξένος προς την κοινότητα που δεν ξέρει καν τον πεθαμένο, να μιλήσει για τον πεθαμένο, να μου πει εμένα του ντόπιου ποιος είναι ο συγχωριανός μου και καμιά φορά λέει και γελοία πράγματα. Με ενοχλεί ως ιερέα να έρχονται άτομα που συχνά δεν σέβονται καν τον χώρο ως ιερό, δεν βάζουν το σταυρό τους μπαίνοντας, δεν ανάβουν ένα κερί, δεν προσκυνούν καν.

Μπαίνουν στην εκκλησία λες και μπαίνουν σε λέσχη ή σε καφενείο, ζητούν και πρωτοκαθεδρίες, αλλά όλα αυτά είναι ξένα για την εκκλησία, η εκκλησία δεν προσφέρεται για τον κύριο τάδε, η εκκλησία είναι ισοτιμία. Δεν μπορώ λοιπόν να ανεχτώ κάποιον που δεν έχει καμιά σχέση με την εκκλησία, δεν εκκλησιάζεται καν και έρχεται αυθαίρετα και να θέλει να μιλήσει. Με ποιο δικαίωμα; Επειδή είναι βουλευτής ή στέλεχος κόμματος; Για μένα αυτό είναι απαράδεκτο, ξένο προς το πνεύμα της Ορθοδοξίας και δεν το δέχομαι στη δική μου εκκλησία.

Ο Μητροπολίτης Πάφου

-Εναντιώθηκες και στο διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, έτσι δεν είναι;
-Λαθεμένη έκφραση. Δεν διαφωνώ με το διάλογο, διαφωνώ με το διάλογο για χάρη του διαλόγου. Οι δικοί μας έρχονται και συμπροσεύχονται μαζί με τους Ρωμαιοκαθολικούς, οι οποίοι ουσιαστικά δεν έχουν ιεροσύνη, έχουν αποκοπεί από τον κρίκο μετάδοσης ιεροσύνης από το 1054 που ο Πάπας έκανε δική του Εκκλησία, για να καταστήσει τον εαυτό του Πρώτο επί της γης μετά το Θεό. Όμως εμείς οι Ορθόδοξοι έχουμε το Χριστό ως αρχηγό, κρίνουμε τους πάντες, από τους ιερείς έως και τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πατριάρχη. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί Ρωμαιοκαθολικοί επιστρέφουν στην Ορθοδοξία κι ένας από αυτούς είναι ο κ. Λαυρέντιος ντε Τζιόρτζιο που ήταν μαζί μας στην Πάφο, όταν έγινε το Συνέδριο με τους Ρωμαιοκαθολικούς - τον κ. ντε Τζιόρτζιο τον αποκάλεσε άστοχα ο Άγιος Πάφου «γενίτσαρο». Κατά την ταπεινή μου γνώμη έπρεπε να απολογηθεί ο Μητροπολίτης Πάφου γι' αυτήν την άστοχη έκφραση.

«Θα μας ξεγελάσουν»

-Πώς θα πρέπει να διευθετηθούν οι διαφορές με τους Καθολικούς;
-Αν επιστρέψει ο Πάπας εκεί που ήταν προηγουμένως, πριν αποσχισθεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία, πριν αλλοιώσει το Τριαδικό Δόγμα, πριν μειώσει το Πανάγιο Πνεύμα, πριν βάλει το Αλάθητο και τα Συγχωροχάρτια και αν αποβάλει όλες τις καινοδοξίες που έβαλε μέσα στην Πίστη, είναι ευπρόσδεκτος από πλευράς Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αλλά τι γίνεται; Ο Πάπας είναι Πολιτειακό καθεστώς, είναι κράτος, επηρεάζει πολλά και πολλούς και πιστεύω θέλει να μας εκμεταλλευτεί λόγω του πολιτικού μας προβλήματος στην Κύπρο. Πιθανόν οι Ρωμαιοκαθολικοί υπόσχονται στους δικούς μας ιεράρχες ότι δήθεν θα μας βοηθήσουν, ενώ θα μας ξεγελάσουν πάλι όπως έκαναν πριν το 1453. Άρα το να γίνει διάλογος με την έννοια να επιστρέψουν πίσω στην Ορθοδοξία, ναι, θα τον υποστήριζα. Αλλά το να γίνεται διάλογος με βάση πόσες από τις καινοτομίες του Πάπα αποδεχόμαστε, αυτό το απορρίπτω.

-Με τους Τούρκους κάνουμε διάλογο, γιατί όχι με τους άλλους Χριστιανούς;
-Είναι καλό να μιλάς με τον κάθε άνθρωπο επί της γης. Αλλά αν βλέπω εκ των προτέρων ότι ο διάλογος δεν οδηγεί πουθενά και θα σκανδαλίσω τους δικούς μου, γιατί να προχωρήσω;

Πενία τέχνας κατεργάζεται…

Ο πατήρ Χριστόδουλος είναι ιερέας από 23 χρονών και υπηρετεί συνεχώς στο Αλεθρικό. Έχει έξι παιδιά, με το μικρότερο 19 χρονών να φοιτά στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και το μεγαλύτερο 34 χρονών. Χήρεψε πριν από 19 χρόνια όταν το μικρότερο παιδί του ήταν 16 μηνών και το μεγαλύτερο 16 χρονών και ουσιαστικά τα μεγάλωσε μόνος του. Πριν γίνει ιερέας ήταν μηχανικός αυτοκινήτων, ενώ ταυτόχρονα με την ιεροσύνη, δούλεψε εργάτης οικοδομών, κτίστης και μεροκαματιάρης πρώτα σε ξένη γη και τα τελευταία χρόνια γεωργός σε δική του γη. «Πενία τέχνας κατεργάζεται», μας είπε όταν παρατηρήσαμε ότι είναι πολυτεχνίτης.

-Τι είναι για σένα η ιεροσύνη;
-Όπως ήταν παραμένει το όραμα... Αν μου επέτρεπε ο Θεός να ξαναγεννιόμουν, πάλι παπάς θα ζητούσα να γίνω.

-Έστω κι αν στερήθηκες πολλά;
-Στερήθηκα υλικά πράγματα, όχι πνευματικά.

-Τι κάνεις τις ελεύθερες ώρες σου;
-Δεν έχω ελεύθερες ώρες. Άνκαι έχω προβλήματα υγείας, συνεχίζω να ασχολούμαι με τη γη, με καμιά δεκαπενταριά σκάλες γης που έχω.

«Πότε κομμουνιστής και πότε φασίστας»

«Στα χωριά μας πριν από το ΄74 υπήρχε διχασμός και η κάθε παράταξη ήθελε τον ιερέα «δικό» της και έτσι κάθε πλευρά με διεκδικούσε να με κάνει δικό της. Αν και τότε ήμουν ένα άπειρο παιδί 22 χρονών, έβλεπα ότι η κάθε πλευρά ήθελε να με εκμεταλλευτεί κι έτσι έμεινα αμέτοχος στα πολιτικά. Τους έλεγα και τότε και τώρα ότι όλα τα κόμματα είναι κάτω από το πετραχήλι του παπά, φτάνει να είναι χριστιανοί. Ο παπάς πρέπει να είναι υπεράνω κομμάτων. Το ότι δεν ήμουν με κανένα κόμμα ή παράταξη, μου στοίχισε. Όταν με χειροτόνησαν ιερέα, οι μισοί έφυγαν από την εκκλησία, διότι μίλησε ο τότε Μητροπολίτης Κιτίου Άνθιμος εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Αποφάσισα από τότε να μην μπλεχτώ με τα κόμματα και τις παρατάξεις. Να μην ξεχνούμε ότι άφησα μια δουλειά με 75 λίρες τη βδομάδα, στην κατασκευή του λιμανιού Λάρνακας και έγινα παπάς για πεντέμισι λίρες. Το χαρακτηριστικό είναι ότι πριν από το πραξικόπημα όποτε επικρατούσε η μια πλευρά και με ήθελε μαζί της ως ιερέα και δεν ακολουθούσα, κατηγορούμουν ότι ήμουν κομμουνιστής. Όταν υπερτερούσε η άλλη πλευρά και αρνούμουν και σε αυτούς να ακολουθήσω, κατηγορούμουν ότι ήμουν φασίστας. Μου έβαλαν κατά καιρούς πολλές ταμπέλες. Πρόσφατα ο Αρχιεπίσκοπος είπε ότι είμαστε για το φρενοκομείο. Αν έχει συνταγή χαπιών για να ξεπεράσουμε το φρενοκομείο, ας μας δώσει. Με στενοχωρεί η διαμάχη μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Αλλά περιμένω να πάρουν θέση οι Ιεράρχες μας. Όχι για διάφορους λόγους να παζαρεύουμε το Χριστό στα ξενοδοχεία της Πάφου. Δεν το δέχομαι. Εμένα η πίστη μου δεν παζαρεύεται ούτε βγαίνει αλαούνα αλατρέ».

Η εκδοχή του Γιώργου Γεωργίου

Γιώργος Γεωργίου βουλευτής ΔΗΣΥ Αμμοχώστου: «Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο ο πατήρ Χριστόδουλος τα έβαλε μαζί μου και με τους βουλευτές Αμμοχώστου όλων των κομμάτων, ήταν γιατί οι βουλευτές Αμμοχώστου όλων των κομμάτων ήταν υπέρμαχοι του δίκαιου αιτήματος του Κοινοτικού Συμβουλίου και της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Κιβισιλίου να έχουν την αποκλειστική διαχείριση της εκκλησίας της Παναγίας στο Κιβισίλι.
Η αντίδρασή του εναντίον των πολιτικών είναι λοιπόν προσχηματική. Τα έχει με τους πολιτικούς, όχι για τους λόγους που σας είπε. Το Κιβισίλι που είναι γειτονική προς το Αλεθρικό κοινότητα, κατοικείται από πρόσφυγες που προέρχονται από την επαρχία Αμμοχώστου.
Και παρά το ότι έχουν δικό τους ιερέα, τη διαχείριση της εκκλησίας τους την είχε ο ιερέας του Αλεθρικού. Διαμηνούσαν λοιπόν στους βουλευτές ότι είναι άξιοι και ικανοί να διαχειριστούν την εκκλησία τους, πράγμα που φαίνεται εξόργισε τον παπά του Αλεθρικού.
Μια βδομάδα πριν από το επεισόδιο στην κηδεία του φίλου μου Παύλου Χρυσάνθου, η Ιερά Σύνοδος πήρε απόφαση ότι έχει δίκαιο το Κιβισίλι κι έδωσε εντολές να σταματήσει η εμπλοκή του Αλεθρικού.
Ο παπα-Χριστόδουλος αντέδρασε, έβρισε την Ιερά Σύνοδο και κηρύχθηκε σε αργία. Να αναφέρω ότι ο μακαρίτης Παύλος Χρυσάνθου ήταν οικογενειακός φίλος, δεν ήταν κομματικό στέλεχος και δεν είχα πρόθεση να κάνω κομματική ομιλία στην κηδεία του. Έτσι κι αλλιώς είναι η οικογένειά του που μου ζήτησε να πω τον επικήδειο. Ενώ λοιπόν ετοιμαζόμουν να μιλήσω μέσα στην εκκλησία, ο πατήρ Χριστόδουλος έτρεξε κοντά μου και μου είπε να μη μιλήσω.
Τον ρώτησα «γιατί» και μου είπε ότι τα κόμματα δεν μιλούν στην εκκλησία του. Του απάντησα ότι δεν θα μιλήσω ως κόμμα, αλλά ως φίλος του Παύλο, αλλά αυτός επέμενε και όταν άρχισα να μιλώ, πήγε τρέχοντας κι έκλεισε τα μικρόφωνα. Εγώ συνέχισα κι έκανα χωρίς μικρόφωνα τον επικήδειο. Πρέπει να σημειώσω ότι το εκκλησίασμα αντέδρασαν έντονα εναντίον αυτής της αχαρακτήριστης συμπεριφοράς του ιερέα».

http://aktines.blogspot.com/2009/11/blog-post_2767.html

"Το Φανάρι και τους νόμους εφαρμόζει και τους ιερούς κανόνες καταπατεί"

Μητροπολίτoυ Καλαβρύτων Αμβρόσιου
Βαδίζουμε ολοταχώς προς την πορεία που χάραξε ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης! Συνέρχεται αύριο το Δευτεροβἀθμιο δι' Αρχιερείς Συνοδικό Δικαστήριο για να δικάσει μια υπόθεση που δεν υπάρχει!

Για να δικάσει, μόνο και μόνο για να γίνη το χατήρι του Πατριάρχη μας! Έτσι διατάζει το μεγάλο Αφεντικό μας και εμείς υποτελικά, δουλικά θά ἐλεγα, σκύβουμε το κεφάλι και προσκυνάμε!

Τι να δικάσει τό Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο; Μια υπόθεση, την οποία το Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο έστειλε στο ....Αρχείο; Πως να συνέλθη το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, αφού δεν υπάρχει πρωτόδικη καταδίκη;

Ο αδελφός μας πρ. Μητροπολίτης Αττικής κ. Παντελεήμων δικάσθηκε και από τα πολιτικά καί από τα εκκλησιαστικά Δικαστἠρια για το ίδιο αδίκημα, αυτό της υπεξαιρέσεως. Από τα εκκλησιαστικά Δικαστήρια κρίθηκε αθώος και η υπόθεση εστάλη στο Αρχείο!

Από τα πολιτικά Δικαστήρια κρίθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε. Ακολούθησε η φυλάκιση. Κατ' εφαρμογήν του Νόμου συνήλθε το Πρωτοβάθμιο δι Αρχιερείς Συνοδικό Δικαστήριο, το οποίο ΟΧΙ ΩΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ αλλ' ως Δικαστικό Συμβούλιο επέβαλε εκκλησιαστική ποινή. Η επιβληθείσα ποινή ήταν το αναγκαίο αποτέλεσμα μιάς καταδίκης για ποινικό αδίκημα και της φυλακίσεως.

Είναι αυτονόητο, ότι ένας κληρικός οιουδήποτε βαθμού, εάν καταδικασθή για κάποιο ποινικό αδίκημα, εκπίπτει αυτομάτως του εκκλησιαστικού του βαθμού. Στην περίπτωση αυτή το εκκλησιαστικό Δικαστήριο ΔΕΝ ΔΙΚΑΖΕΙ αλλά ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ! Επιβεβαιώνει δηλ. την καταδίκη και ἐφαρμόζει το δίκαιο, τόσο το εκκλησιαστικό όσο και το κοσμικό! Το Εκκλησιατσικό Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση ενεργεί ως Δικαστικό Συμβούλιο.

Αυτά τα απλά πράγματα δεν κατανόησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο! Προκειμένου να μη παραθεωρηθή το δικαίωμα του "εκκλήτου" βυθίζει σε μια περιπέτεια μία Εκκλησία και ένα Λαό! Την Εκκλησία τῆς Ελλάδος, η οποία στηρίζει παντοιοτρόπως, ηθικά και υλικά, τό Πατριαρχείο καί τόν Ελληνικό Λαό, ο οποίος από το υστέρημα του όχι μόνο συντηρεί, διατρέφει και πλουτίζει το Οικουμενικό Πατριιαρχείο, αλλά και καλύπτει τα ἐξοδα για τα πολυδάπανα και πυκνά ταξίδια του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου!

Σήμερα λοιπόν θέλουμε να προσθέσουμε μια ακόμη νότα στα πεπραγμένα του Πατριάρχου μας. Ας μη σπεύσουν μερικοί να μας κατηγορήσουν, ότι αντιμαχόμεθα τον Πατριάρχη μας.

Αντιμαχόμεθα πράξεις του Πατριάρχου μας, οι οποίες αδικούν τήν Εκκλησία μας καί όχι τον Πατριάρχη μας. Δεν είναι δά και αλάθητος! Ο σεβ. Ερζεγοβίνης σε προηγούμενο σημείωμα εφώτισε το ζήτημα. Πράξεις λοιπόν του Πατριάρχου, οι οποίες θεριεύουν τον πατριαρχικό εγωϊσμό! Εμείς οφείλουμε να υπηρετούμε την αλήθεια καί μόνο την αλήθεια. Προηγείται δε ο σεβασμός στην αλήθεια και έπεται ο σεβασμός στα πρόσωπα. Αλλοιώς καταντάμε οσφυοκάμπτες και κόλακες!

Κόπτεται λοιπόν ο Παναγιώτατος Πατριάρχης μας για την εφαρμογή των ιερών κανόνων! Παράλληλα υποστηρίζει τήν αθέτηση η παραβίαση των Νόμων της Ελληνικής Πολιτείας. Εμείς σήμερα θέλουμε να καταγγείλουμε urbi et orbi, στήν πόλη και στον κόσμο, ότι ο Πατριάρχης μας ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΡΕΙ ΑΠΑΡΑΣΑΛΕΎΤΩΣ και ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΑΤΕΙ άνευ ενδοιασμού!

Ως πρός τούς Νόμους: Όπως είναι γνωστό, επικειμένης εκλογής νέου Πατριάρχου, ο Κατάλογος των υποψηφίων πρός εκλογήυποβάλλεται στον Νομάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος κατά βούληση διαγράφει όσα ονόματα υποψηφίων επιθυμεί! Άρα ο νυν Οικουμενικός Πατριάρχης εφάρμοσε τους Νόμους της Τουρκικής Δημοκρατίας, κρίθηκε δε αποδεκτός από την Τουρκία για να καταλάβη τον Πατριαρχικό Θρόνο! Γιατί άραγε εμείς πρέπει να παραβιάσουμε τους Νόμους της Ελληνικής Πολιτείας; Κατά την διαβεβαίωση άλλωστε, την οποία εμείς οι Αρχιερείς, δίνουμε ενώπιον του Προέδρου της Δημοκτρατίας, υποσχόμεθα, ότι θα τηρούμε τους Νόμους του Κράτους. Γιατί λοιπόν πρέπει να γίνουμε επίορκοι;

Ο Πατριάρχης λοιπόν τηρεί και εφαρμόζει τους Νόμους της Τουρκίας! Είναι ἀλλωστε Τούρκος πολίτης! Ας μη ξεχνάμε επίσης ότι υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό ως Αξιωματικός, δηλ. ως νομιμόφρων Τούρκος πολίτης!

Ως πρός τους Ιερούς Κανόνες: Στην περίπτωση του μακαριστού και αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων Μεθοδίου Φούγια καταππατήθηκαν ανερυθριάστως όλοι οι Ιεροί Κανόνες! Ο Μεγάλος εκείνος Ιεράρχης "εξωπετάχθηκε" από τό Θρόνο του "σαν την τρίχα από το ζυμάρι!", χωρίς να απαγγελθή κατηγορία, χωρίς δίκη, δηλ. χωρίς Πρωτοβάθμιο και Δευτετροβάθμιο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο, χωρίς Απολογία, χωρίς ἀσκηση του "εκκλήτου"! Τον κατεδίκασαν σε έκπτωση από τόν Θρόνο του στο Λονδίνο με ένα απλό τηλεφώνημα! Τα γεγονότα λεπτομερέστερα έχουν ως εξής:

Στις 16 Απριλίου 1988, ημέρα Σάββατο της Διακαινισίμου, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την έκπτωση από τον θρόνο των Θυατείρων (δηλ. του Λονδίνου) του Αρχιεπισκόπου Μεθοδίου, χωρίς κατηγορητήριο κατ’ αυτού και χωρίς κλήση του σε απολογία, κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων.

Στην περίπτωση αυτή του Μεθοδίου δεν ελήφθησαν υπόψη:

Η κατηγορηματική επιταγή της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ότι«απόντα ουδείς κατακρίνει» (Mansi, τ. 7, σ. 12).

Ο 87ος Κανόνας της εν Καρθαγένη Συνόδου, ο οποίος ορίζει: t;strong>«την γάρ επισκοπήν απ’ αυτού αφαιρεθήναι πρό της εκβάσεως του κατ’ αυτού πράγματος ουδείς χριστιανώ δύναται δοκείν». Και το σχετικό σχόλιο στον Κανόνα αυτό των Ζωναρά και Βαλσαμώνος: «κάν υπό κατηγορίαν γένηταί τις ή και υπό αφορισμού, εως ού λυθή το κατ’ αυτού δικαστήριον επίσκοπός εστι και της επισκοπής ουκ εξωσθήναι» (Σύνταγμα Ράλλη – Ποτλή, τ. Γ΄, σ. 51, Βκ και 1ο Καν. της Ζ΄ Οικ. Συνόδου). Ο δέ 2ος Κανόνας της Πενθέκτης Συνόδου ορίζει, ότι οι Ιεροί Κανόνες πρέπει να τηρούνται «ακράδαντοι και ασάλευτοι»· απαγορεύει δε ρητώς το «παραχαράττειν… αθετείν… καινοτομείν… -και – ανατρέπειν» αυτούς (Πρβλ. και Γ. Βαλέτα, Φωτίου Επιστολαί, σ. 163).

Αντίθετα, τό Οικουμενικό Πατριαρχείο αγνόησε τα υπό των ανωτέρω Ιερών Κανόνων οριζόμενα στην απόφαση, την οποία έλαβε κατά του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων Μεθοδίου. Ακόμη, κατά τον Καθηγητή αείμνηστο Κων. Μουρατίδη, «εστέρησε αυτόν του δικαιώματος της υπό των Ιερών Κανόνων παρεχομένης εις κάθε επίσκοπον δικονομικής προστασίας». Και ου μόνον τούτο, αλλά καθημερινώς το ίδιο διοχέτευε στον Ελληνικό Τύπο ανυπόστατες κατηγορίες κατά του αδικηθέντος Μεθοδίου, τις οποίες ουδέποτε, πριν από την απόφασή του, απήγγειλε ή κάλεσε αυτόν σε απολογία, προκειμένου να αιτιολογήσει την άδικη και κανονικά άκυρη απόφασή του.

Σήμερα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος συνιστά στην Εκκλησία της Ελλάδος να ευλαβείται και να τηρεί τους Ιερούς Κανόνες, με αφορμή την περίπτωση του τ. Μητροπολίτη Αττικής κ. Παντελεήμονα, ότι το ίδιο το Φανάρι «μετ’ ευλαβείας τηρεί τους Ιερούς Κανόνας». Ο ισχυρισμός του αυτός είναι πάντη έωλος και κατάφωρα ανειλικρινής σε συσχετισμό με την περίπτωση, χωρίς δίκη, χωρίς κατηγορητήριο και χωρίς απολογία, εκπτώσεως του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων Μεθοδίου από τον θρόνο του, αλλά και με την, εκ των υστέρων, ομολογία του μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχου Δημητρίου προς τον αδικηθέντα Μεθόδιο, ότι όντως αδικήθηκε.

Το μόνο πού έχουμε, με την σειρά μας, να συστήσουμε με ευλάβεια στην Παναγιότητά του, τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, είναι: Να αφήσει ήσυχη την Εκκλησία της Ελλάδος. Είναι μια ελεύθερη, αυτόνομη καί αυτοδιοίκητη τοπική Εκκλησία. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι Πατριάρχης της Ορθοδόξου Εκκλησίας και όχι Αρχιεπίσκοπος Αθηνών.

Είμεθα ογδόντα τόσοι Αρχιερείς με αγάπη προς την Εκκλησία, με αίσθημα ευθύνης, με πόνο για τα καθημερινά προβλήματα του Λαού μας και του Ποιμνίου μας. Δεν μπορεί ο Ένας να είναι σοφώτερος από τους ογδόντα! Και μη μου είπετε, ὀτι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο λειτουργεί το Συνοδικό Σύστημα! Εκεἰ ο Πατριάρχης είναι υπεράνω όλων!
Αυθέντης και Δεσπότης! Αλλά για τη δικαιοδοσία του μόνο! Όχι και για την Εκκλησία της Ελλάδος. Το βιώσαμε, όταν ὀλοι οι Ιεράρχες του Οικουμενικοῦ Θρόνου συγκεντρώθησαν στην Κωσνταντινούπολη για να λάβουν μέρος στη μακάβρια εκείνη Τελετή επιβολής του επιτιμίου της "ακοινωνησίας" στον μακαριστό Χριστόδουλο.

Ούτε ένας ΔΕΝ ΕΦΕΡΕ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ! Ούτε ένας!



η Ελλάδα που αντιστέκεται!η Ελλάδα που επιμένει...!



ζητω η Ελλαδα !!!και καθε τι μοναχικο στο κοσμο αυτο.....
η Ελλαδα που αντιστεκεταιι
η Ελλαδα που επιμενει...
κι οποιος δε καταλαβαινει,δε ξερει που πατα και που πηγαινει

Ακούστε ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε κλίκ στην εικόνα)

Ακούστε  ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε  κλίκ στην εικόνα)
(δοκιμαστική περίοδος )