Το Πάσχα του Καλοκαιριού

«Πάσχα του καλοκαιριού» ονομάζει τον Δεκαπενταύγουστο ο λαός μας!.. Σ' ένα γιορταστικό αφιέρωμα, η εκπομπή μας προσκαλεί σ' ένα μουσικό και χορευτικό ταξίδι σ' όλη την Ελλάδα. Κυριαρχεί η κατάνυξη και η γιορταστική αίσθηση της ημέρας, με χορούς και τραγούδια που αναφέρονται στη χάρη της Παναγίας και συνδέονται με τα καλοκαιρινά πανηγύρια. Καθώς δεν υπάρχει γωνιά της Ελλάδας χωρίς μιαν εκκλησία ή κάποιο ξωκλήσι αφιερωμένο στη χάρη της Παναγίας, στο διαχρονικό, προαιώνιο σύμβολο της Μεγάλης Μητέρας-θεάς.

 Ο Αύγουστος δεν είναι απλώς περίοδος διακοπών αλλά κι επιστροφής και προσκυνήματος των αποδήμων στα πάτρια εδάφη, στα ερημωμένα ορεινά χωριά και στα απομονωμένα νησιά μας. Η κοινότητα ξαναβρίσκεται, οι σχέσεις επανασυνδέονται και τα «ξενάκια» χορεύουν και τραγουδούν στα καλοκαιρινά πανηγύρια, στα ιερά προσκυνήματα. Στην περιήγησή μας με το «Αλάτι της Γης» ταξιδεύουμε στις «Παναγιές της Ελλάδας», στις Κυκλάδες, την Κύπρο, το Ανατολικό Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα, την Ήπειρο, τη Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο, με γιορταστικά τραγούδια, χορούς και αναφορές στις τοπικές παραδόσεις για την Παναγία. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ιστορία των ναών και των θαυματουργών εικόνων καθώς και στα τοπικά έθιμα που προσέδωσαν υπέροχα προσωνύμια στις Παναγίες της χώρας μας. Στην παρέα μας μια μεγάλη ομάδα από τραγουδιστές, μουσικούς και χορευτές, μέλη και συνεργάτες του Λυκείου των Ελληνίδων. 

Συμμετέχουν οι μουσικοί: Γιάννης Παυλόπουλος (βιολί, τραγούδι), Κώστας Παπαπροκοπίου (λαγούτο), Θοδωρής Τασούλας (κλαρίνο), Μανούσος Κλαπάκης (κρουστά), Φραγκίσκος Τζιωτάκης (βιολί, τσαμπούνα, τραγούδι), Ηλίας Αβραμίδης (ποντιακή λύρα, τραγούδι), Δημήτρης Μπάκος (γκάιντα), Γιάννης Μιχαλόπουλος (ακορντεόν), Σταύρος Σουλιμιώτης (νταούλι), Κώστας Μήτσης (τραγούδι), Αγγελική Καραγιώργου (τραγούδι), Ματούλα Παπαγεωργίου (τραγούδι). Μαζί τους η χορωδία της χορευτικής ομάδας του Λυκείου. Διδασκαλία χορών: Τάσος Πλίτσης. Ο Λευτέρης Δρανδάκης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Λυκείου, καταθέτει μνήμες από τα πιο χαρακτηριστικά πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου απ' όλη την Ελλάδα με τους ιδιαίτερους χορούς και τα τοπικά έθιμα. Επίσης, η Μαρία Κώτσου-Πασσά, αντιπρόεδρος του Λυκείου και έφορος του τμήματος χορού, αναφέρεται στις «Παναγίες της Ελλάδας» και τους συμβολισμούς των εκκλησιών. Τέλος, η πρόεδρος Ελένη Τσαλδάρη μιλάει για την εκατοντάχρονη δράση του Λυκείου των Ελληνίδων που συνεχίζεται μέσα από τα 51 παραρτήματα σ' όλη την Ελλάδα, τα 14 στο εξωτερικό και τους 15000 μαθητές του!.. Δεκαπενταύγουστο κι ελάτε να γιορτάσουμε το «Πάσχα του Καλοκαιριού» με το «Αλάτι της Γης»!

Andre Rieu - Shostakovich' Second Waltz

Τα «Δακρυσμένα Μάτια» στην κορυφή του κόσμου

Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη στα Ιμαλάια 

Το μουσικό σχήμα ΑΝΝΑ RF, παρουσιάζει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, το τραγούδι «Δακρυσμένα Μάτια» ("Weeping Eyes") σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, από την οροσειρά των Ιμαλάιων. 

Οι ΑΝΝΑ RF κατάγονται από το Ισραήλ και παρουσιάζουν ένα μίγμα μεταξύ Δυτικής και Ανατολίτικης μουσικής, συνδέοντας αρχαία και μοντέρνα μουσικά όργανα, συνδυάζοντάς τα με ηλεκτρονικό ήχο. Όπως οι ίδιοι αναφέρουν «το παρελθόν, συναντά το παρόν σε έναν ήχο του μέλλοντος». Η παραγωγή των τραγουδιών, αλλά και των βίντεο κλιπς, γίνεται από τα ίδια τα μέλη του σχήματος, είτε στο προσωπικό τους στούντιο στο Ισραήλ, είτε στο «κινητό» τους στούντιο, καθώς ταξιδεύουν συνεχώς σε όλον τον κόσμο. Το «ANNA RF» αποτελεί έκφραση της Αραβο-εβραϊκής γλώσσας, με διπλό νόημα, καθώς σημαίνει «ξέρω» και «δεν ξέρω», κάτι που, όπως το ίδιο το συγκρότημα αναφέρει, αποτελεί τη «φιλοσοφία» τους

"Αναμνήσεις από τη γη της Ιωνίας"

Με τη βοήθεια μιας ομάδας νέων, περπατήσαμε σε δρόμους μουσικούς της Ιωνίας και σεργιανίσαμε στα σοκάκια της μέσα από στίχους γνωστούς και από χιλιοτραγουσιμένα τραγούδια που ακούγοντάς τα, δημιουργείς με τη φαντασία σου όμορφες εικόνες. Με σκηνικό (επιμέλεια: Πρόδρομος Μαυρίδης) που ταίριαζε με τους ήχους συμμετείχαμε σε ένα μουσικό οδοιπορικό στις αλησμόνητες πατρίδες του γένους μας με τραγούδια από τη Θράκη, την Κωνσταντινούπολη και τα παράλια της Μικράς Ασίας.
Τραγούδια χαράς μα και συγκίνησης. 
Συνταξιδιώτες μας «στις αναμνήσεις μας από τη γη της Ιωνίας» ήταν και ο Χορευτικός Όμιλος Ελληνικής Παράδοσης «Ο Σταυραετός» που με χοροδιδάσκαλο τον κ. Κώστα Τσαπρούνη παρουσίασε χορούς από το Διδυμότειχο, το Σουφλί, την Καρωτή και την Ξυλαγανή Κομοτηνής. Στο Τραγούδι ο Πρόδρομος Μαυρίδης, στο Κανονάκι και το Πιάνο ο Στέφανος Δορμπαράκης, στο Βιολί ο Κώστας Ασημάκης και στην αφήγηση η Βάσια Μίχα μας χάρισαν μία αξέχαστη βραδυά. Την επιμέλεια του ήχου είχε ο Θανάσης Λαλιώτης. Η εκδήλωση ήταν στο πλαίσιο του προγράμματος "ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει..." του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Για τη Σμύρνη

Παλαιά Ἑλλάδα‏

Μερικες φωτογραφίες απο την Ελλάδα των δεκαετιων 1920-1960 έτσι για να μαθαίνουμε οι νεότεροι... H εύρεση των φωτογραφιων ήταν δύσκολη.
Μουσική: ενα μοναδικό βαλς της Ευανθία Ρεμπούτσικα απο τον καλύτερο της δίσκο "Το αστέρι και η ευχή"

agiazoni

«Παίζουμε Οικολογικά -- Ζούμε Λογικά -- Ενεργούμε Ομαδικά»!

77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας, συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας του «εναλλακτικού» video «Παίζουμε Οικολογικά -- Ζούμε Λογικά -- Ενεργούμε Ομαδικά»!

trelogiannis

Schubert - Brendel

Η Ξανθούλα - Δ.Σολωμού Ν.Μάντζαρου

Την Ξανθούλα έγραψε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός και τη μελωποίησε ο Νικόλαος Μάντζαρος, όπως και τον Eθνικό μας Ύμνο. Ο Σολωμός και ο Μάντζαρος ήταν φίλοι κι ως γνωστό ήταν επτανήσιοι και οι δύο. Ο Σολωμός από τη Ζάκυνθο κι ο Μάντζαρος από την Κέρκυρα. Η γνωριμία κι η φιλία τους πάντως αναπτύχθηκε στην Ιταλία όπου και οι δύο έζησαν για αρκετό διάστημα.

Εδώ έχουμε την εκτέλεση του τραγουδιού από μια συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας από την πολύ όμορφη και πασίγνωστη Κερκυραϊκή Χορωδία.

Η ΞΑΝΘΟΥΛΑ (1928)

Την είδα την ξανθούλα,
την είδα 'ψες αργά
που εμπήκε στη βαρκούλα
να πάει στην ξενιτιά.

Εφούσκωνε τ' αέρι
λευκότατα πανιά
ωσάν το περιστέρι
που απλώνει τα φτερά.



Εστέκονταν οι φίλοι
με λύπη με χαρά
κι αυτή με το μαντίλι
τους αποχαιρετά.

Και το χαιρετισμό της
εστάθηκα να ειδώ,
ως που η πολλή μακρότης
μου το 'κρυψε κι αυτό.

Σ' ολίγο, σ' ολιγάκι
δεν ήξερα να πω
αν έβλεπα πανάκι
ή του πελάγου αφρό.

Και αφού πανί, μαντίλι
εχάθη στο νερό
εδάκρυσαν οι φίλοι
εδάκρυσα κ' εγώ.

Δεν κλαίγω για τη βαρκούλα
δεν κλαίγω τα πανιά
μόν' κλαίγω την Ξανθούλα
που πάει στην ξενιτιά.

Δεν κλαίγω τη βαρκούλα
με τα λευκά πανιά
μόν' κλαίγω την Ξανθούλα
με τα ξανθά μαλλιά


http://trelogiannis.blogspot.com/2010/06/blog-post_8926.html

Δ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ: "Tο πνευματικό επίτευγμα να γίνει απόλυτη ηθική"!

“Η μοίρα του Μητρόπουλου είταν, θαρώ, μοναδική στα χρονικά του νέου Ελληνισμού και δεν μας αφήνει πολύ περιθώριο για τη συνηθισμένη αδιαφορία μας” (Γιώργος Σεφέρης).

Αυτός ο μεγάλος άνθρωπος δεν ενδιαφέρει τον Ελλαδικό Ελληνισμό ούτε ως ανυπέρβλητος μουσικός ούτε ως πνευματικό μέγεθος, 50 χρόνια μετά το θάνατό του. Ευτυχώς είναι Έλλην Οικουμενικός ως εκλεκτός πολίτης του κόσμου της μουσικής και του πνεύματος όλων των εποχών κι έτσι η Ελλαδική μιζέρια δεν τον αγγίζει...


Όμως ο Μητρόπουλος δεν είναι για μένα απλώς ένας μεγάλος μουσικός του 20ου αιώνα. Είναι ο ενσαρκωτής της μουσικής ασκητικής: “Δυστυχώς, η λεγόμενη αφοσίωσή μου στη δουλειά μ' έχει πραγματικά πάρει ολωσδιόλου έξω από τη ζωή. Δε “ζω” πια παρά μόνο για τις στιγμές που είμαι πάνω στο podium και για να ζήσω αυτές τις στιγμές. Ξοδεύω το υπόλοιπο της ζωής μου ετοιμάζοντας τον εαυτό μου με απογυμνωτική πειθαρχία, αμφιβολίες και ταπεινοσύνη”.

Ο μαέστρος ασκήτευε στην πολύβουη Νέα Υόρκη, δουλεύοντας εξοντωτικά και βιώνοντας κάθε στιγμή το σκληρό αίσθημα της αμφισβήτησης του είναι, του εαυτού του. Δεν επαναπαύτηκε ποτέ στην επιτυχία – αυτή δεν τον ενδιέφερε άλλωστε. Δεν θέλχθηκε διόλου από την υστεροφημία – την αγνοούσε και ως έννοια. Δεν καταδέχθηκε να ασχοληθεί με ό,τι ευτελές και μικρόψυχο.

Έζησε τηρώντας με θρησκευτική προσήλωση τις αυστηρές αρχές που ο ίδιος έθεσε στη ζωή και την τέχνη του.

“Η εντατική πνευματική εργασία σχεδόν με απέσπασε από κάθε όνειρο ή από την κάθε λεγόμενη ανθρώπινη απόλαυση ή αναψυχή”, γράφει ο Μητρόπουλος στη στενή του φίλη Καίτη Κατσογιάννη. Κι όλη αυτή η ένταση και η αφοσίωση η ολοκληρωτική, όχι διότι τον ενδιέφερε η κατάκτηση, το επίτευγμα για το επίτευγμα, αλλά – όπως ο ίδιος έλεγε – για “να ξεπεράσουμε το υλικό, να το εξουδετερώσουμε, να το εκμηδενίσουμε, ώστε το πνευματικό επίτευγμα να γίνει απόλυτη ηθική, ένας και μοναδικός σκοπός για τον κάθε άνθρωπο και τον κάθε καλλιτέχνη”.

Ας είναι η φετινή επέτειος – 50 χρόνια από το θάνατό του – η αφορμή για να ανακαλύψουμε εκ νέου τον Μαέστρο. Αυτόν που αναλώθηκε στο λειτούργημά του και από κει πάνω έπεσε. Έπεσε κ' έμεινε η τέφρα του μονάχη...

Π.Α.Α.


http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com/2010/01/t.html

ΕΙΝΑΙ ΜΟΛΙΣ 10 ΕΤΩΝ Ο μικρός Mozart

Ο 10χρονος Shane Thomas me μόλις 4 ώρες μαθήματος τη βδομάδα έχει καταφέρει να γίνει ένας εξαιρετικός πιανίστας του οποίου το ταλέντο ζηλεύουν πολλοί

Σερβικό τραγούδι για την Παναγία

ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΤΣΕΛΟ

Forrest Gump Piano Solo

Ρεκορ με 2000 κιθάρες

Περισσότερα απο 1800 άτομα πήραν τις κιθάρες τους και συγκεντρώθηκαν στο Luckenbach του Τέξας για να παίξουν και να σπάσουν το παγκόσμιο ρεκόρ που κατείχε η Γερμανία. Το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό και τώρα περιμένουν την επίσημη απάντηση του βιβλίου Γκίνες