“Οι πάντες ηχρειώθησαν άχρι ενός”! Οι πάντες ενδιαφέρονται για μωαμεθανικὸ τέμενος αντί για το Τάμα του Έθνους

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

«ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΗΧΡΕΙΩΘΗΣΑΝ ΑΧΡΙ ΕΝΟΣ»

(Δηλαδὴ ὅλοι ἐκμαυλίσθησαν καὶ ἐξωμότησαν, ἐκτὸς ἐλαχίστων)

1. Οἱ πάντες ἐνδιαφέρονται γιὰ μωαμεθανικὸ τέμενος ἀντὶ γιὰ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους, ἐνῷ δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ εἶναι διατεθειμένοι νὰ κηρύξουν ἀκόμη καὶ ἐμφυλίους πολέμους καὶ νὰ τὰ κάνουν «γυαλιὰ καρφιά», καὶ σὲ ὁ,τιδήποτε ἀνήθικο καὶ ἀντιχριστιανικὸ εἶναι ὅλοι ἑνωμένοι ἐπὶ τῷ αὐτῷ καὶ παντοιοτρόπως στρέφονται λίαν ἐπιτυχῶς πρὸς κάθε ἀντιχριστιανικὴ καὶ ἀντεθνικὴ δρᾶσι.

2. Ὁ Henry Kissinger  καὶ λοιποὶ τῶν illuminati, τῶν μασωνικῶν στοῶν, τῶν σιωνιστῶν καὶ ἐν γένει τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων ἔχουν σὰν δόγμα τους :

«Θέλεις νὰ ἐξουθενώσῃς ἕνα ἔθνος ; Διέφθειρέ του ριζικῶς τὰ ἤθη, τὰ ἔθιμα, τὴν οἰκογένεια καὶ τὰ πιστεύω του», ὁπότε πάει στὸ διάβολο τὸ κάθε ἔθνος, ὅπως τὰ γεγονότα βοοῦν.

3. Ἐνῷ εἴμασταν κάτω ἀπὸ τὸν δυσβάστακτο καὶ ἀφόρητο μωαμεθανικὸ ζυγὸ τῶν Τούρκων γιὰ ἄνω τῶν 400 ἐτῶν, ἐν τούτοις χάριν τῶν αἰωνίων ἀξιῶν τῆς φυλῆς μας, ποὺ εἶναι ἡ ἀλώβητος Ὀρθοδοξία, ἡ ἀδιάφθορος Οἰκογένεια, ἡ Πίστι γιὰ μία ἐλευθέρα καὶ ἀκεραία Ἑλλάδα, συνέβαλλαν σὰν συνδετικοὶ κρίκοι ἀνὰ τὶς χιλιετίες νὰ διατηρήσουμε τοὺς πυλῶνες τῆς φυλῆς μας, ποῦ εἶναι τὸ ὁμόγλωσσο, τὸ ὁμότροπο, τὸ ὅμαιμο, τὸ ὁμόθρησκο...

4. Οἱ ἥρωες τῆς ἐθνικῆς μας παλλιγενεσίας μὲ ὑπωτυπόδη ἐξοπλισμὸ καὶ μὲ βαρὺ πυροβολικὸ τὴν βαθειὰ πίστι τους πρὸς τὸν Ἐλευθερωτὴ Σωτῆρα Χριστὸ ξεσηκώθηκαν ἐναντίον τοῦ ἀπαίσιου μωαμεθανικοῦ ζυγοῦ τῶν Τούρκων τραγουδώντας τὸν θούριό τους  «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστι τὴν ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία, γι᾿ αὐτὰ τὰ δύο πολεμῶ, καὶ ἂν δὲν τὰ ἀποκτήσω, τὶ μὲ ὠφελεῖ κὶ ἂν ζήσω ; ».

5. Μὲ ποταμοὺς δακρύων καὶ θερμῶν προσευχῶν ἀλλὰ καὶ ὑποσχέσεων ἔδωσαν τὸν λόγον τους μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι νὰ κτίσουν Ναὸ στὸ ὄνομα τοῦ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ-ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.

6. Ὅμως δὲν προλάβαμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὸν μωαμεθανικὸ ζυγὸ καὶ ἐσκλαβωθήκαμε στὸν καισαροπαπισμό.

7. Οἱ καταχθόνιες σκοτεινὲς δυνάμεις στρατολογοῦν καὶ παντοιοτρόπως προβάλλουν πρόσωπα, ποὺ εἶναι διατεθειμένα νὰ ἐξωμοτήσουν καὶ νὰ γίνουν πειθήνια ὄργανα τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων.

8. Οἱ Τούρκοι εἶχαν ἐφαρμόσει τὸ ἀπάνθρωπο παιδομάζωμα τῶν παιδιῶν ἀπὸ χριστιανικὲς οἰκογένειες καὶ τὰ γαλουχοῦσαν μὲ σκληρὴ καὶ ἀδίστακτη ἀνατροφὴ καὶ ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τους εἶναι ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ τοιουτοτρόπως οἱ περιβόητοι γενίτσαροι ἦσαν ἀδίστακτοι γιὰ τὰ πάντα.

9. Ὁ καισαροπαπισμὸς καὶ ὁ προτεσταντισμὸς ἔχουν δημιουργήσει τοὺς γενίτσαρους τοῦ πνεύματος, οἱ ὁποῖοι εἶναι χιλιάδες φορὲς πιὸ ἀδίστακτοι καὶ πιὸ ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς γενίτσαρους τῆς ξιφολόγχης. Διότι οἱ γενίτσαροι τῆς ξιφολόγχης μπορεῖ νὰ ξεκοιλιάσουν ἑκατοντάδες καὶ χιλιάδες Χριστιανούς-δυστυχισμένους ἀνθρώπους, νὰ κουρασθοῦν, νὰ ἀηδιάσουν καὶ νὰ σταματήσουν. Ἀντιθέτως οἱ γενίτσαροι τοῦ πνεύματος «μεθᾶνε» καὶ ἐπιφέρουν ἑκατομμυριαπλάσιες συμφορὲς ἀπ᾿ ὅτι οἱ γενίτσαροι τῆς ξιφολόγχης, ὡς τὰ γεγονότα βοοῦν.

10. Quo Vadis ? ? ?

Ὁδηγούμεθα στὴν ἐποχὴ Πομπηίας. Ἐκεῖ, ἂν ἀνακαλοῦσαν μερικοὶ εὐλαβεῖς καὶ ἠθικοὶ ἄνθρωποι τοὺς ἀσχημονοῦντες σὲ πλατεῖες καὶ πολυσύχναστους ὁδοὺς καὶ τοὺς συνιστοῦσαν νὰ πάνε πιὸ πέρα νὰ εὐφραίνονται καὶ νὰ μὴ ἀσχημονοὺν δημοσίως, τότε ἡ ἀστυνομία ἐφορμοῦσε ἐναντίον αὐτῶν, ποῦ συνιστοῦσαν στοὺς ἀσχημονοῦντες νὰ συνετισθοῦν καὶ τοὺς «ἔσπαγε στὸ ξύλο», τονίζοντάς τους : «γιατὶ ὀχλεῖτε τοὺς ἐφραινομένους; ».

11. Τώρα λοιπὸν μήπως τὸ ἴδιο δὲν συμβαίνει, μὲ ὑπερψήφισι τοῦ «καμουφλαρισμένου» καὶ καλοστολισμένου ἀντιχριστιανικοῦ νόμου, τοῦ κατ᾿ εὐφημισμὸ «ἀντιρατσιστικοῦ» νόμου, ἀπὸ τοὺς βουλευτές, ποὺ ἐξωμότησαν ἐναντίον τῶν αἰωνίων ἀξιῶν τῆς φυλῆς μας ;

12. Ποῖος τολμάει νὰ καταφερθῇ ἐναντίον ἑνὸς κιναίδου, ἑνὸς μαρξιστοῦ, ἑνὸς μασώνου, ἑνὸς ἐκμαυλιστοῦ καὶ ἐν γένει ἐνὸς ἀντιχρίστου ;;;

13. Πολλοὶ συνασπίζονται ἐπὶ τῷ αὐτῷ γιὰ νὰ ἐξουθενώσουν τὸν ἔχοντα θάρρος καὶ παρρησία καὶ τὸν ὑπεραμυνόμενο τῶν αἰωνίων ἀξιῶν τῆς φυλῆς μας …

14. Ὁ ἐθνικὸς μας ποιητὴς λέγει, μεταξὺ τῶν ἄλλων, γιὰ τὸν τουρκικὸ ζυγὸ «γιατὶ τα᾿ σκιαζε ἡ φοβέρα καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά…»!!!...

Μήπως τὸ ἴδιο δὲν συμβαίνει καὶ μὲ τὴν σκλαβιὰ τοῦ καισαροπαπισμοῦ-τοῦ προτεσταντισμοῦ, τῆς νέας τάξεως πραγμάτων, τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τῆς νέας ἐποχῆς καὶ ἐν γένει τοῦ συνονθυλεύματος τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ;

15. Μέχρι τοῦδε συνήρχοντο μεγάλες Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι  καὶ μικρὲς νὰ καταδικάζουν τὶς αἱρέσεις. Σήμερα συνέρχονται γιὰ νὰ ἐξωραΐσουν καὶ νὰ ἁγιοποιοῦν τὶς αἱρέσεις, κατατρέχοντες τοὺς στυλοβάτες της Ὀρθοδοξίας ὡς φανατικούς, μισαλλόδοξους, ὀπισθοδρομικούς, φονταμενταλιστὲς καὶ τὰ τοιαῦτα σατανικὰ φληναφήματα …

16. Ἐπ΄εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ὀφείλουμε νὰ ἐπαινέσουμε καὶ νὰ βραβεύσουμε τὸν πρώην Πρόεδρο τῆς Τσεχίας κ. Βatslab Klaus, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψῃ παρόμοιο «ἀντιρατσιστικό» νόμο καὶ νὰ νομιμοποιήσῃ τοὺς ἄρρωστους ἀνώμαλους ὁμοφυλόφιλους.

17. Ἐνῷ  συντηρητικὰ κόμματα τῆς Γερμανίας, Οὐγγαρίας, Πολωνίας κ.λπ. εἴχαν συντάξει κείμενο ἐναντίον τῆς νομιμοποιήσεως τῶν ὁμοφυλοφίλων, οἱ δικοὶ μας «λεβέντες βολευτές» τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου πρόδωσαν τὴν παραταξί τους καὶ ὑπερψήφισαν τὸν νόμον τῶν σοσιαλιστῶν ὑπὲρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας !!!

Ὁποῖον αἶσχος καὶ ντροπή !!!

18. Πρὸς τούτο 187 ἔτη δὲν πραγματοποίησαν τὸ Η΄ ψήφισμα τῆς Δ’ Ἐθνοσυνελεύσεως ἀπὸ 31.7.1829, τὸ ὁποῖο ὑπέγραψε καὶ ὁ ἀνεπανάληπτος ἐθνάρχης καὶ κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας, ὑπὲρ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ μνημείου δοξολογίας, εὐχαριστίας, εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας στὸν Ἐλευθερωτὴ Σωτῆρα Χριστό. Δηλαδὴ τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους, τὸ ὁποῖο νομοθετήθηκε καὶ διὰ τῶν Βασιλικῶν Διαταγμάτων ἀπὸ 1834 καὶ 1838 καὶ ἀκόμη ἐξωμότες κυβερνῆτες δὲν θέλησαν νὰ τὸ πραγματοποιήσουν, διότι δὲν τοὺς τὸ ἐπιτρέπουν τὰ ἀφεντικὰ τους Ρότσιλντ, Georg Soros καὶ λοιποὶ σιωνιστὲς καὶ πειθήνια ὄργανα τοῦ καισαροπαπισμοῦ…

19. Τὸ ἁμαρτωλὸ καὶ ἀντίχριστο κατεστημένο ἔχει κατασπαταλήσει ἄπειρα δισεκατομμύρια,  τρισεκατομμύρια εὐρὼ γιὰ εὐτελέστατα ἔργα, ὅπου ὑπάρχουν «χοντρότατες μίζες» καὶ «παχυλότατα λαδώματα» καὶ γιὰ τὸ τάμα τοῦ Θρυλικοῦ Γεροῦ τοῦ Μοριᾶ καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας παλλιγενεσίας δὲν εἶναι διατεθειμένοι, οὔτε μιὰ πιθαμὴ γῆς νὰ παραχωρήσουν!!!…

20. Ὅμως γιὰ τὸ μωαμεθανικὸ τέμενος, ἀκόμη καὶ στὴν μεγίστη κρίσι, ποὺ διερχόμεθα καὶ παρὰ πολλοὶ ἀδυνατοῦντες νὰ ἀντέξουν περαιτέρω ὁδηγοῦνται στὶς αὐτοκτονίες, βρίσκουν χρήματα…

21. Ἡ κ. Ντόρα Μπακογιάννη, ἡ ὁποία πάσχιζε γιὰ τοὺς ἁμαρτωλότατους καὶ λίαν καταστρεπτικοὺς Ὁλυμπιακοὺς Ἀγῶνες (ποὺ ἀκόμη καὶ σήμερα δὲν γνωρίζομε πόσα δισεκατομμύρια εὐρὼ σπαταλίσθηκαν γιὰ αὐτα τὰ ἄστοχα καὶ λίαν καταστρεπτικὰ Ὁλυμπιακὰ ἔργα) νὰ φέρῃ 10.000 πόρνες ἀπὸ τὶς πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες γιὰ νὰ εὐφραίνονται οἱ «ἀθάνατοι» καὶ νὰ μὴ μείνουν ἄνευ ἱκανοποιήσεως τοῦ ὑπογαστρίου, εἶχε εἰσηγηθῆ προϋπολογισμὸ 80.000.000€ γιὰ τὸ μωαμεθανικὸ τέμενος.

22. Τώρα γιὰ «στάχτη» στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων μᾶς λέγουν οἱ ἀναίσχυντοι ὅτι θὰ κοστίσῃ μόνον 960.000€ ἢ 1.100.000€, ποὺ δὲν φτάνει οὔτε γιὰ «πασατέμπο» γιὰ τὰ διαπλεκόμενα συμφέροντα!!!…

23. Ἔχει γραφτεῖ ἐπανειλημμένως ὅτι σύμφωνα μὲ ἀπόρρητο ἔγγραφο τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιτελείου, τὸ μωαμεθωνικὸ τέμενος θὰ κοστίσῃ 130 ἑκατομμύρια εὐρώ. Ἐπισήμως διαδίδουν τώρα ὅτι δῆθεν θὰ κοστίσῃ 960.000€ καὶ τὰ ἀλλὰ θὰ τὰ δώσουν πιθανῶς ἀπὸ ἐμβάσματα τῶν Ἐμιράτων τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ ἄλλων σκοτεινῶν κύκλων ἢ ἀπὸ μυστικὰ κονδύλια τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν, Ἐθνικῆς Ἀμύνης κλπ..

24. Ἐνῷ ἐμᾶς οἱ πάντες μᾶς ἐμπαίζουν ἀναισχύντως καὶ ἀνερυθριάστως, γιὰ τὸ μωαμεθανικὸ τέμενος σπεύδουν οἱ πάντες, μὲ τὴν διαδικασία τοῦ κατεπείγοντος νὰ ὑπερψηφίσουν γιὰ τὸ μωαμεθανικὸ τέμενος.

25. Ἐνῷ ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάνης προβλέπει μουσουλμανικὴ μειονότητα μόνο γιὰ τὴν Θράκη, οἱ ἐξωμότες ἀνατρέπουν και αὐτὴν τὴν  Συνθήκη τῆς Λωζάνης καὶ de facto ἀναγνωρίζουν μουσουλμανικὴ μειονότητα σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα.

26. «Χαϊδεύουν» τοὺς «φίλους» μας Τούρκους, γιὰ νὰ συνεχίσουν νὰ μᾶς φορτώνουν μονίμως λαθρομετανάστες τζιχαντιστές, νομιμοποιοῦντες αὐτοὺς καὶ βαπτίζοντάς τους ὡς δῆθεν Σύριους πρόσφυγες καὶ κάτω ἀπὸ αὐτοὺς πιθανότατα εἶναι καὶ χιλιάδες ἄριστα ἐκπαιδευμένοι τῶν στρατιωτικῶν καὶ μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς γείτονος χώρας, γιὰ νὰ προκαλοῦν δολιοφθορὲς καὶ νὰ ἐπιφέρουν τὸν ὄλεθρο καὶ τὴν συμφορά, τὴν ὁποία δὲν θὰ πετύχαιναν, ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔστελναν ἑκατοντάδες στρατιές.  Ἤδη ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως  Ἀμπντουλὰχ Γκιοὺλ ὁμολογοῦσε δημοσίως ὅτι ἔκαιγαν τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ἀναίσχυντοι ἰθύνοντες τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶχαν τὴν παλικαροσύνη νὰ καταγγείλουν τοὺς «φίλους» καὶ «συμμάχους» μας σὲ ὅλους τοὺς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς καὶ σὲ ὅλα τὰ κράτη τῆς ὑφηλίου, νὰ καταδικασθῇ ἡ Τουρκία καὶ νὰ μᾶς καταβάλῃ ἑκατοντάδες δισεκατομμύρια εὐρὼ ἀποζημιώσεις γιὰ τὶς ζημίες ποὺ μᾶς προκαλοῦσαν.

27. Μὲ τὸ κλείσιμο τῶν βορείων συνόρων μας, ποὺ ἔκαναν τὰ «κολοβά» φίδια, βόρειοι «φίλοι» μας, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐξτρεμιστὲς μουσουλμάνοι, ποὺ καθημερινῶς θὰ πολλαπλασιάζωνται, εἴτε διὰ τῆς ἀκωλύτου εἰσόδου, εἴτε διὰ τῶν γεννήσεων, θὰ ἀποτελέσουν τὴν πλειοψηφία καὶ θὰ ἐπιβάλλουν μέχρι καὶ τὸν νόμο σαρία. Καὶ τότε ἀλλοίμονον ὄχι μόνον στοὺς ἄρρωστους ὁμοφυλόφιλους, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἁπλοϊκοὺς εὐλαβεῖς Χριστιανούς. Τὰ Χριστιανόπουλα, ποὺ θὰ ἀναγκάζωνται νὰ διεξαγάγουν ὁδομαχίες μὲ τοὺς Ὁθωμανούς, θὰ ἀναφωνοῦν: «ἀνάθεμα στοὺς ἰθύνοντες τῆς πατρίδος μας, ποὺ μᾶς ὁδήγησαν στοὺς ὄνυχες τῶν λεόντων καὶ τῶν λύκων».

28. Αὐτὰ τὰ ἀφιονισμένα πλάσματα τῶν μωαμεθανῶν θὰ «βγάζουν τὰ μάτια τους» καὶ μεταξύ τους, διότι οἱ σιίτες καὶ οἱ σουνίτες ἀλληλομισοῦνται μέχρι πλήρους ἐξολοθρεύσεως. Γιὰ ποιοὺς, κύριοι ἰθύνοντες, φτιάχνετε τὸ μωαμεθανικὸ τέμενος, γιὰ τοὺς σιίτες ἢ τοὺς σουνίτες ;

29. Ὁποία ἀνηθικότης εἶναι, ὁ βαρύτατα φορολογούμενος πτωχὸς ἑλληνικὸς λαὸς νὰ στερεῖται καὶ νὰ πληρώνῃ λίαν δυσβαστάκτους φόρους νὰ ἐπιμορφώνωνται τὰ Ἑλληνόπουλα καὶ ἐπειδὴ τὸ αἴσχιστο κατεστημένον τὰ ἔχει βάλει ὅλα στὸ «σφυρί» - ὅσο κὶ ὅσο, ἀρκεῖ κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι νὰ πέσῃ ἡ «μερίδα τοῦ λέοντος» γιὰ ἐμᾶς καὶ τὰ τετρασέγγονά μας, ἑκατοντάδες χιλιάδες λαμπεροὶ ἐπιστήμονες νὰ «παίρνουν τὰ μάτια τους» καὶ νὰ φεύγουν στὴν Γερμανία, Ἀγγλία καὶ λοιπὲς ἀναπτυγμένες χῶρες, γιὰ νὰ φάγουν τὸ ψωμί τους, νὰ δημιουργήσουν οἰκογένειες μὲ τοὺς ξένους, νὰ συμβάλλουν στὴν ἀνάπτυξι τῶν ἐν λόγῳ χωρῶν μὲ ἑκατοντάδες δισεκατομμύρια καὶ νὰ συμβάλλουν στὴν αὔξησι τῶν φόρων τῶν ἐν λόγῳ χωρῶν μὲ τὴν βοήθεια τῶν λαμπρῶν Ἑλλήνων ἐπιστημόνων, γιὰ τοὺς ὁποίους οἱ ξένες χῶρες δὲν ἔχουν δώσει μία «τρύπια» δεκάρα.

30. Ἀπὸ ποῦ νὰ ἀρχίσῃ κανένας καὶ ποὺ νὰ καταλήξει, ἀναφερόμενος στὶς χιλιάδες σατανικὲς ἀντιξοότητες, ποὺ ὑφίσταται ὁ τόπος μας - ἡ Ἑλλάδα μας καὶ τὸ Ἔθνος μας καθημερινῶς καὶ πηγαίνουμε ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο.

31. Ἀλλὰ «ὅπως στρώνουμε κοιμόμαστε καὶ ὅ,τι σπέρνουμε, θερίζουμε». Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ἐμεῖς ἐκλέγουμε τὸν δήμιό μας καὶ τοὺς ἐπιτρέπουμε νὰ μᾶς μεταχειρίζωνται, ὅπως αὐτοὶ θέλουν, μιμούμενοι τὴν στρουθοκάμηλο, ἡ ὁποία βλέπουσα τὴν ἀγέλη τῶν λεόντων καὶ τῶν λύκων, χώνει τὸ κεφάλι της στὴν ἄμμο καὶ πιστεύει ὅτι κίνδυνος μηδὲν καὶ σὲ λιγάκι αἰσθάνεται τὰ δόντια καὶ τὰ νύχια τῶν λεόντων καὶ τῶν λύκων στὸν σβέρκο της.

32. Ἂς βάλουμε μυαλό, ἂς ἐπιστρέψουμε στὶς ρίζες μας καὶ ἂς προσευχηθοῦμε μὲ ὅλη τὴν δύναμι τῆς ψυχῆς μας καὶ μὲ ποταμοὺς δακρύων νὰ ἐπικαλεσθοῦμε τὸ θεῖο ἔλεος καὶ νὰ λυτρωθοῦμε ἀπὸ τὸ βάραθρο τῆς ἀβύσσου, ὅπου μᾶς ἔχουν ὁδηγήσει οἱ ἀνάλγητοι πατρωλοὶ τοῦ Ἔθνους μας. Στῶμεν καλῶς προτοὺ αὔριο εἶναι ἀργά.

33. Παρακαλοῦμε τοὺς φίλους ἐγκύρων καὶ σοβαρῶν ἱστοσελίδων, facebook, twitter, web t.v.  νὰ ἀναμεταδόσουν ἀνὰ τὴν ὑφήλιο αὐτὲς τὶς πτωχὲς γραμμές μας.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν θερμότατα.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ

ακτινες

«Πρᾶμα τζιβαϊρικόν...»

Ὅταν ὁ Παλαιολόγος τῶν θρύλων ἔπεφτε στὴ ματωμένη Πύλη τοῦ Ρωμανοῦ, ἅρπαξαν τὶς δικέφαλες σημαῖες οἱ δοξασμένοι τῶν χίλιων τόσων χρόνων ἀετοὶ καὶ τὶς κυμάτισαν στ᾿ ἄπαρτα κάστρα τῶν βουνῶν. Ἔτσι ὅπως τὸ δήλωσε στὸν Ἅμιλτον τὸ «τρελιοντάρι» τοῦ Μωριᾶ:

   «Μίαν φοράν, ὅταν ἐπήραμεν τὸ Ναύπλιον, ἦλθε ὁ Ἅμιλτον νὰ μὲ ἰδεῖ· μοῦ εἶπε ὅτι: ‘‘πρέπει οἱ Ἕλληνες νὰ ζητήσουν συμβιβασμόν, καὶ ἡ Ἀγγλία νὰ μεσιτεύσει’’. Ἐγὼ τοῦ ἀποκρίθηκα, ὅτι: ‘‘Αὐτὸ δὲν γίνεται ποτέ, ἐλευθερία ἢ θάνατος!Ἐμεῖς, Καπετὰν Ἅμιλτον, ποτὲ συμβιβασμὸν δὲν ἐκάμαμεν μὲ τοὺς Τούρκους. Ἄλλους ἔκοψε, ἄλλους ἐσκλάβωσε μὲ τὸ σπαθί καὶ ἄλλοι, καθὼς ἡμεῖς, ἐζούσαμεν ἐλεύθεροι ἀπὸ γενεὰ εἰς γενεά. Ὁ βασιλεύς μας ἐσκοτώθη, καμμία συνθήκη δὲν ἔκαμε, ἡ φρουρά του εἶχε παντοτινὸ πόλεμο μὲ τοὺς Τούρκους καὶ δύο φρούρια ἦτον πάντοτε ἀνυπότακτα’’. Μὲ εἶπε: ‘‘Ποία εἶναι ἡ βασιλικὴ φρουρά του, ποῖα εἶναι τὰ φρούρια;’’. ‘‘Ἡ φρουρὰ τοῦ βασιλέως μας εἶναι οἱ λεγόμενοι Κλέφται, τὰ φρούρια, ἡ Μάνη καὶ τὸ Σούλι καὶ τὰ βουνά’’. Ἔτσι δὲν μὲ ὁμίλησε πλέον».

   Ἡ Μάνη, τὸ Σούλι καὶ τὰ βουνά... καὶ ἡ φρουρὰ ἀκοίμητη κρατοῦσε ἀναμμένη τὴ φλόγα στὶς καρδιές. Καὶ φύλαγε. Τί φύλαγε; Φύλαγε τὰ πατρογονικὰ ἀσημικά, τοὺς θησαυροὺς στὰ πατρικὰ κελλάρια· νὰ μὴν τοὺς κλέψουν οἱ ληστές.Φύλαγε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, τὴν πίστη τῶν Ἀποστόλων, Þτὴν πίστη τῶν Μαρτύρων, τῶν Πατέρων, τῶν μεγάλων καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων· θησαυρὸ ἀτίμητο!

   Αὐτὸ τὸν ἀτίμητο θησαυρὸ φύλαξαν τὰ λιοντάρια τῆς Φρουρᾶς στὰ μαῦρα χρόνια τῆς σκλαβιᾶς, γι᾿ αὐτὸ τὸν Μάρτη τοῦ ᾿21 ἔσμιξαν τὸ καμένο μπαρούτι μὲ τὰ μύρα τῆς ἄνοιξης κι ἔγραψαν μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα τὸ Σύνταγμα τῆς ἀναστημένης Πατρίδας: «Εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος». Καὶ βεβαίωσαν ὅτι ζωὴ αὐτοῦ τοῦ τόπου εἶναι ἡ Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη.

   Ἤξεραν! Διότι ἀκριβῶς μόλις κατακτήθηκε τὸ πρῶτο Σύνταγμα, οἱ ἐπίβουλοι τῆς πίστεώς τους πάσχισαν νὰ ἀποσπάσουν τὶς σάρκες τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τὰ ὀστά της, ἀποβάλλοντας ἀπὸ τὸ Σύνταγμά της τὴν πίστη τῶν Πατέρων. Ὁ Μακρυγιάννης καταγράφει μὲ πόνο τὴν προσπάθειά τους νὰ καταργήσουν τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1843: «Ἐνέργησαν πρῶτα μὲ τὸ κεφάλαιον τῆς θρησκείας – ἐκόπηκαν ὅλοι οἱ ὀπαδοὶ τῶν ξένων· τοῦ κάκου κοπιάσαν. Ὕστερα ἀπὸ μεγάλες συζήτησες λέγει ὁ Μεταξᾶς νὰ τὸ βάλωμεν εἰς τὴν ψηφοφορία. Τότε οἱ εὐλογημένοι πλη­ρεξούσιοι εἶπαν παμψηφεί. Καὶ φαρμακώθηκαν ὅλοι».

      «Οἱ εὐλογημένοι πληρεξούσιοι εἶπαν παμψηφεί»!

   Παμψηφεί! Γιὰ νὰ γνωρίζουν οἱ 194 ἄκαπνοι νάνοι βουλευτὲς τοῦ περασμένου Δεκεμβρίου ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ προδίδουν καὶ νὰ καταπατοῦν τὸ αἷμα τῶν θεμελιωτῶν τοῦ μαρτυρικοῦ τούτου τόπου, νομοθετώντας ἀντίχριστους νόμους καὶ «νομιμοποιώντας» ντροπιαστικὲς διαστροφές, σὲ ἐκτέλεση ἐντολῶν τῶν ἁρπάγων ἀόρατων κυβερνητῶν τοῦ κόσμου.

   Καὶ γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε καὶ ἐμεῖς ὅλοι καὶ μάλιστα οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας τὸ χρέος μας. Διότι στὶς ἡμέρες μας τὰ πατρογονικὰ ἀσημικὰ τῆς Πίστεως, ποὺ μὲ μαρτύρια, θυσίες καὶ αἵματα φύλαξαν καὶ μᾶς παρέδωσαν δυὸ χιλιάδων χρόνων γενιές, οἱ προβατόσχημοι λύκοι τῆς τάχα ἀγαπητικῆς θεολογίας μᾶς πιέζουν φορτικὰ νὰ τὰ ἐκθέσουμε στὸ μεγάλο πανθρησκειακὸ παζάρι, γιὰ νὰ τὰ ἁρπάξουν ὅσο-ὅσο. Ὅπως ἔκαναν καὶ τότε στὰ 1843. Ἂς ἀκούσουμε πάλι τὸν Μακρυγιάννη νὰ περιγράφει τὴ συνάντησή του μὲ τὸν Γάλλο περιηγητὴ Μαλέρμπ:

«– Μοῦ λέγει, ἕνα θὰ σᾶς βλάψη ἐσᾶς, τὸ κεφάλαιον τῆς θρησκείας, ὁποὺ εἶναι αὐτείνη ἡ ἰδέα σ᾿ ἐσᾶς πολύ τυπωμένη. 

   –Διὰ τοῦτο εἶπα κ’ ἐγὼ ὅτι εὐκαριστοῦμεν τοὺς ξένους προστάτες μας, ὅτι εἴδαμεν τὴν διάθεσίν τους εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον· Ὅμως... τοῦ κάκου κοπιάζει ἡ Εὐρώπη... ὅσο νὰ καταστρέψη τὴν ἀρετή, δὲν σῴνεται· ὅτι χωρὶς ἀρετὴ καὶ θρησκεία δὲν σκηματίζεται κοινωνία, οὔτε βασίλειον. Καὶ πρᾶμα τζιβαϊρικὸν πολυτίμητο, ὁποὺ τὸ βαστήξαμεν εἰς τὴν τυραγνία τοῦ Τούρκου, δὲν τὸ δίνομεν τώρα, οὔτε τὸ καταφρονοῦμεν οἱ Ἕλληνες».

   Γι᾿ αὐτὸ εἶναι χρέος μας ἱερὸ καὶ ἐπιταγὴ αὐστηρὴ τῆς ἱστορίας μας, τῶν ἁ­γίων Πατέρων μας καὶ τῶν θεοφρόνων ἡρώων τοῦ ʼ21 τούτη τὴν Πίστη, τὸν «τζιβαϊρικὸ» καὶ «πολυτίμητο» θησαυρό, νὰ τὴν κρατήσουμε κρυστάλλινη, ἀμώμητη, ἀκίβδηλη, ἀμόλυντη ἀπὸ τὸ πανθρησκειακὸ δηλητήριο, ποὺ διαρκῶς προπαγανδίζεται σήμερα μὲ τόσους ὕπουλους τρόπους.

   Νὰ τὴν κρατήσουμε! Γιὰ νὰ μᾶς κρατήσει ὄρθιους στοὺς δίσεκτους καιροὺς καὶ στὰ ὀργισμένα χρόνια ποὺ ἔχουμε μπροστά μας. Γιὰ νὰ λάμψει κάποια στιγμὴ ἀπὸ τὸ ἕνα μέχρι τὸ ἄλλο ἄκρο τῆς γῆς. Γιὰ νὰ ζήσει ὁ κόσμος ὅλος μιὰ ἀληθινὴ Ἐπανάσταση, ἕναν Εὐαγγελισμὸ ἄπειρης χαρᾶς, μιὰ νέα ἀσυλλήπτων διαστάσεων Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας!

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

π.Γεώργιος Μεταλληνός:ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΡΑΓΚΟΔΟΥΛΟΙ Η ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΤΗΝ ΡΩΜΑΙΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ 28/10/2015. Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΠΡΑΧΑΜΙΟΥ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2015

Καταστρέφουν τη χώρα για να κρατήσουν την εξουσία (ή τα νέα Ιουλιανά)

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ένα ερώτημα που απασχολεί πάρα πολλούς είναι εάν ο Τσίπρας προχώρησε στο κοινοβουλευτικό του πραξικόπημα, που αποκαλεί δημοψήφισμα, με μοναδικό στήριγμα τον Μιχαλολιάκο και την Χ.Α., προσχεδιασμένα ή όχι. Εάν, δηλαδή, από την αρχή είχε ένα σχέδιο το οποίο, από καθυστέρηση σε καθυστέρηση και από αποτυχία σε αποτυχία, θα οδηγούσε στην έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η έξοδος από την ευρωζώνη και το ευρώ αν πραγματοποιηθεί οδηγεί και σε αυτόματη έξοδο από την ευρωπαϊκή ένωση, και όχι απλώς σε αλλαγή νομίσματος, όπως νομίζουν μερικοί, δεδομένου πως, μετά από πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη, η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει εκ νέου αίτηση για εισδοχή στην Ε.Ε.

Ωστόσο, πιστεύω πως τα πράγματα είναι μάλλον πιο απλά. Οι τύποι αυτοί, που συνωθούνται γύρω από τον Τσίπρα, όπως έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές, έχουν ένα και μοναδικό μέλημα, τη διατήρηση της εξουσίας, την οποία υφάρπαξαν με ψεύδη στις 25 Ιανουαρίου από τον ελληνικό λαό, και τίποτε άλλο. Έτσι έστησαν ένα σχέδιο που πάταγε σε μία γκάμα που αρχίζει από τους Αμερικάνους (πάνω από δέκα υπουργοί ανήκουν στο αμερικάνικο λόμπι, με πρώτον απ’ όλους τον Βαρουφάκη) και τη Γιάννα Αγγελοπούλου και φτάνει μέχρι τα Εξάρχεια, τη Ζωή Κωσταντοπούλου και τον Λαφαζάνη. Και η στρατηγική ήταν μία και μόνη. Το «παίζουμε» προς όλες τις κατευθύνσεις και με όποιες συμμαχίες, και ό,τι βγει. Το ήθος της παρέας και οι σχεδιασμοί της διαγράφηκαν ήδη στην επιχείρηση Κουβέλης και Χαϊκάλης, τις οποίες έστησαν συνωμοτικά, προκειμένου να οδηγήσουν τη χώρα στις εκλογές και στο αδιέξοδο και να υφαρπάξουν από τους απελπισμένους, από πέντε χρόνια μνημόνια, μειώσεις και λιτότητα, Έλληνες την ψήφο τους. Το μοναδικό μέλημα ήταν η εξουσία.

Γι’ αυτό και, αμέσως μετά τις 25 Ιανουαρίου, άρχισαν να παίζουν σε όλα τα ταμπλό. Από τη μία ο Τσίπρας επιχειρούσε «να εξαπατήσει» (τρομάρα του!) τη Μέρκελ και τον Γιούνκερ, ότι είναι ο καλός και πειθήνιος μικρός Αλέξης, και από την άλλη, να χτίζει στο εσωτερικό ένα δήθεν σκληρό μέτωπο διαπραγμάτευσης, με Κατρούγκαλο, Κωνσταντοπούλου και άλλους Λεουτσάκους.

Σε αυτό το παιγνίδι της εξαπάτησης εντάσσεται και η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για την προεδρία, ώστε να εξουδετερώσει και τον «πανέξυπνο» (!) Καραμανλή, τον οποίο επίσης είχε βάλει στην κωλότσεπη, και ο οποίος περιμένει «νηφάλιος» πότε ο Αλέξης θα έχει ολοκληρώσει την καταστροφή της χώρας για να εμφανιστεί –όπως νομίζει– ως ο νέος σωτήρας της.

Όλα αυτά, όμως, ήταν στην πραγματικότητα κινήσεις χωρίς κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, διότι το μεγάλο πρόβλημα αυτών των ψευδομπολσεβίκων βορείων προαστίων ήταν πως απεδείχθησαν εντελώς ανίκανοι να κυβερνήσουν. Και αυτό είναι τελικώς το οποίο έκρινε την επιλογή τους. Μπροστά στη θεμελιώδη και δομική ανικανότητα διαχείρισης, ακόμα και των λιγότερο επώδυνων μέτρων, δεν έμενε τίποτε άλλο παρά η φυγή προς τα εμπρός, έστω κι αν πρόκειται για φυγή προς τον γκρεμό, με την τελευταία ελπίδα ότι κάτι καλό θα βγει και θα διατηρήσουν, έστω για λίγους μήνες ακόμα, την εξουσία.

Γιατί, βέβαια, δεν έχουν περισσότερες δυνατότητες και κατά βάθος το γνωρίζουν. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρεις πιθανότητες. Η πρώτη είναι να βρεθεί, την ύστατη στιγμή, μία πολύ απίθανη συμφωνία με τους «Εταίρους» και να υπογράψουν ένα μνημόνιο που θα κινείται στο επίπεδο της πρότασης που οι ίδιοι είχαν καταθέσει μία βδομάδα πριν. Σε αυτή την περίπτωση, θα παγιδευτούν εκ νέου ολοκληρωτικά, όχι μόνο γιατί ένα μεγάλο μέρος του κόμματός τους θα αρνηθεί να ψηφίσει αυτά τα μέτρα αλλά και γιατί δεν θα μπορέσουν να τα εφαρμόσουν και θα καταρρεύσουν μέσα σε λίγους μήνες, για να μην πω εβδομάδες.

Στη δεύτερη περίπτωση, που ο ελληνικός λαός απορρίψει τον εκβιασμό του Τσίπρα και, στην απελπισία του, φτάσει να αποδεχθεί να ψηφίσει ναι στις προτάσεις των δανειστών, θεωρώντας πως απαντάει όχι στη δραχμή, θα υποχρεωθεί να διαχειριστεί αυτός την ανοικτή απόρριψη της πολιτικής του. Και είτε το δεχθεί είτε όχι, οι μέρες της κυβέρνησής του θα είναι μετρημένες και πιθανότατα θα οδηγηθούμε σε νέες εκλογές, με τις οποίες και θα ξεκουμπιστεί από την εξουσία.

Στην τρίτη περίπτωση, που οι Έλληνες στην απελπισία τους ψηφίσουν όχι, σύμφωνα δηλαδή με τις προτάσεις του Τσίπρα, είναι προφανές πως το πιθανότερο σενάριο είναι ότι οι τράπεζες θα ξανανοίξουν εν τέλει με νέο νόμισμα, ή με ομόλογα έναντι μελλοντικής πληρωμής, διότι οι Ευρωπαίοι δανειστές/τοκογλύφοι θα αφαιρέσουν τη στήριξη στις ελληνικές τράπεζες και, επειδή δεν θα υπάρχει καμία ρευστότητα, αυτή θα πρέπει να αναζητηθεί στην έκδοση νέου νομίσματος. Και έτσι θα περάσουμε σε ένα απέραντο αλαλούμ διπλού νομίσματος και γενικευμένου χάους.

Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές και παράλληλα με την καταστροφή της χώρας θα χάσουν πολύ σύντομα και την εξουσία, διότι, βέβαια, ούτε η αστυνομία ούτε ο στρατός θα τους στηρίξουν σε κάποιο κλασικό πραξικόπημα, ούτε διαθέτουν τη λαϊκή στήριξη για μια παρατεταμένη σύγκρουση. Η βίαιη εκπτώχευση των Ελλήνων, ο περιορισμός στις εισαγωγές και η ανθρωπιστική κρίση, που θα ακολουθήσει, θα οδηγήσουν στην κατάρρευσή τους.

Δηλαδή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και στις τρεις περιπτώσεις, το ρεσάλτο προς την εξουσία θα έχει αποδειχθεί θανάσιμο για τους ίδιους, αλλά βέβαια και για τη χώρα.

Σε όλα αυτά διέθεταν ως βασικό «κρυφό» τους σύμμαχο τον Σόιμπλε και όλους εκείνους στην Ευρώπη που επιθυμούν τη λεγόμενη «εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», την οποία μάλιστα και ψήφισαν στην πρόσφατη Διάσκεψη Κορυφής, η οποία οδηγεί τη λεγόμενη ενιαιοποίηση της Ευρώπης. Και στην οποία οι Σόϊμπλε και Σία θεωρούν ότι δεν πρέπει να βρίσκεται η Ελλάδα, όχι μόνο γιατί δεν τηρεί τις οικονομικές προϋποθέσεις αλλά επειδή βρίσκεται σε μια ζώνη αστάθειας. Ο Σόιμπλε και η παρέα του, από το 2010, κάνουν ό,τι μπορούν για να βγούμε από την Ε.Ε. και να αποτελέσουμε μια χώρα-χώρο, ταμπόν ανάμεσα στην ενιαία Ευρώπη και την ταραγμένη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Έτσι θα έχει ακυρωθεί τελεσίδικα η προσπάθεια της Ελλάδας να μη βρεθεί απομονωμένη, σε μια εποχή μεγάλων γεωπολιτικών ανατροπών.

Είναι προφανές πως, αν θέλουν να σώσουν το τομάρι τους, μία και μόνη λύση διαθέτουν έστω κι αν είναι επώδυνη, το πέρασμα σε μια νέα κυβέρνηση ευρύτερης αποδοχής, και στήριξη από το μάξιμουμ τον κομμάτων, για να διαπραγματευθεί τουλάχιστον τη σωτηρία της χώρας.

Πάντως, από τις κινήσεις που έχουν κάνει μέχρι τώρα, φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την περιπόθητη εξουσία. Και προτιμούν το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων». Και τι άλλο θα ήταν δυνατόν να συμβαίνει με μία κυβέρνηση εθνομηδενιστών και αριβιστών τύπου Κατρούγκαλου; Άνθρωποι που δεν αγαπάνε την πατρίδα τους και το μόνο τους μέλημα ήταν να περάσουν στη ζούλα το νομοσχέδιο για την Ιθαγένεια, είναι δυνατόν να σκεφτούν τις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει η παραμονή τους στην εξουσία;

Θα πρέπει λοιπόν να είναι σαφές σε όλους τους ψευδοπατριώτες που ξιφουλκούν μόνον εναντίον των ευρωπαίων «τοκογλύφων», σύμφωνα με τη χρυσαυγίτικη φρασεολογία, πως είναι και αυτοί υπεύθυνοι για το ότι, μαζί με τον Μιχαλολιάκο και τους ναζί, οδηγούν τη χώρα κυριολεκτικώς στην καταστροφή. Μια καταστροφή που εμπεριέχει στο τέλος της και εθνικό ακρωτηριασμό και επιστροφή σε αυταρχικές μορφές διακυβέρνησης. Από τις επιλογές τους χαίρονται μόνον οι Τούρκοι, ο Σόιμπλε, που βλέπει να πραγματοποιείται το σχέδιο του, και οι ναζί που περιμένουν πώς και πώς την καταστροφή της χώρας για να επανέλθουν πλησίστιοι.

Ας είναι σαφές σε όλους τους ψευδοπατριώτες πως αυτή η πολιτική οδηγεί σε εθνική αποδυνάμωση της χώρας και σε ολοκλήρωση της απομάκρυνσης από την Κύπρο, η οποία θα παραδοθεί έρμαιο στα χέρια των Τούρκων που καραδοκούν. Αυτό θα ψηφίσουν με το δήθεν υπερήφανο όχι τους και μάλιστα με καλπονοθευτικά και παράνομα ψηφοδέλτια που ετοιμάζουν. Στην περίπτωση του Σχεδίου Ανάν, το ΟΧΙ ήταν σύνθημα υπερηφάνειας και αντίστασης, τώρα θυμίζει μάλλον το 1920 και τον τελεσίδικο ακρωτηριασμό του ελληνισμού.

Ας γίνει σαφές πως ανοίγουν τον δρόμο στη γενικευμένη φυγή των νέων Ελλήνων –σε λίγο και των λιγότερο νέων– και την αντικατάστασή τους από τις εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους μετανάστες και πρόσφυγες, ψωμί στο βούτυρο του εμφυλίου που απεργάζονται χρυσαυγίτες και ανεγκέφαλοι τρομοκράτες.

Ας αναλάβουν λοιπόν τις ευθύνες τους όσοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν τις αγωνιστικές μπαρούφες της Ζωής και του νεαρού ψευδολόγου.

ΥΓ 1. Τέλος, θα πρέπει να μας απαντήσουν όλοι αυτοί οι ψευδοπατριώτες, πώς άραγε ερμηνεύουν τη σιγή ιχθύος των Αμερικανών, που κινητοποιούνται μόνο για τα μάτια, ενώ πυροδοτούν τη σύγκρουση μέσω του ΔΝΤ, καθώς και για τον ρόλο του ενεργούμενού τους, του Βαρουφάκη, του παλιού συμβούλου του ΓΑΠ, στην πτώχευση της χώρας;

ΥΓ 2. Όσο για την αγωνία πολλών τι πρόκειται να πράξουμε στο ψευδο-δημοψήφισμα των Τσίπρα-Μιχαλολιάκου, έχουμε να διευκρινίσουμε τα εξής: Αρχικό μας μέλημα είναι να μη νομιμοποιήσουμε μια πραξικοπηματική ενέργεια και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μη πραγματοποιηθεί και να μην μπούμε στο εμφυλιοπολεμικό παιγνίδι του όχι και του ναι. Γι’ αυτό και, για την ώρα, η αγωνία και προσπάθειά μας είναι να μην οδηγηθεί η χώρα σε μια τέτοια επιλογή. Και μόνο αν αυτή καταστεί τελεσίδικη, τότε θα πάρουμε θέση ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη, που μάλιστα θα έχει συζητηθεί από το Άρδην, το βράδυ της Τρίτης 30 Ιουνίου.

ΥΓ 3. Σήμερα, 29 Ιουνίου, στον Ιανό, στις 8.30 μ.μ., οργανώνω μια συζήτηση με τον Θεόδωρο Ζιάκα για τα πενήντα χρόνια από τα Ιουλιανά του 1965 και το πέρασμα από τον ενδογενή εκσυγχρονισμό στον παρασιτικό εκσυγχρονισμό. Πώς μπορούσα να φανταστώ πως, μετά από πενήντα χρόνια, τα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα δεν θα γίνονταν από το Παλάτι και τους Αμερικάνους αλλά από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, με τη συνέργεια των φασιστών! (χωρίς να γνωρίζω τον ακριβή ρόλο των Αμερικανών).

Ρωμηοί απροσκύνητοι μιλάνε για την Άλωση

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

Ο Ιωσήφ Βρυένιος, ονομαστός διδάσκαλος του Γένους μας,  σε λόγο του ενώπιον του αυτοκράτορα, τριανταπέντε χρόνια πριν από την Άλωση, όρισε την αιτία, της διαφαινόμενης πτώσης της Πόλης, με τα παρακάτω λόγια:

’’Όλοι οι Χριστιανοί έγινανυπερήφανοι, αλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, αχάριστοι, απειθείς, λιποτάκται, ανόσιοι, αμετανόητοι, αδιάλλακτοι. Έγιναν οι άρχοντες κοινωνοί ανόμων, οι υπεύθυνοι άρπαγες, οι κριτές δωρολήπτες, οι μεσίτες ψευδείς, οι νεώτεροι ακόλαστοι, οι αστοί εμπαίκτες, οι χωρικοί άλαλοι και οι πάντες αχρείοι. Χάθηκε ευλαβής από της γης, εξέλιπε στοχαστής, ουχεύρηται φρόνιμος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον επέπεσαν εκ δυσμών και εξ ανατολών διάφοροι εχθροί και λυμαίνονται την αυτοκρατορία’’.

Στο τέλος της ομιλίας του, ως ανάχωμα στην επερχόμενη  Άλωση, πρότεινε, σε όλους, μετάνοια και υπακοή στις εντολές του Θεού.

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ήταν μαθητής του Ιωσήφ Βρυένιου και ως επίσκοπος Εφέσου, συμμετείχε και αυτός σ’ εκείνη την ψευτοσύνοδο της Φερράρας, στην οποία, δεκαπέντε χρόνια πριν από την Άλωση, σύρθηκαν οι Έλληνες κάτω από την απειλή των Τούρκων και τις εκβιαστικές απαιτήσεις του πάπα, να ζητήσουν βοήθεια από την Δύση.

Τελικά,την δυσσεβή εκείνη συμφωνία περιφρόνησης της Ανατολικής Ορθόδοξης παράδοσης και της υποταγής μας στην παπική αίρεση, την υπέγραψαν όλοι, πλην ενός. Του Μάρκου του Ευγενικού.

Θα μου πείτε, και τι θα μπορούσε να πετύχει η αντίσταση του ενός; Και όμως! Τα αποτελέσματα της αντίστασης, του ενός και μόνον, προέκυψαν καθοριστικά.

Πρώτον, ανάγκασε τον τότε πάπα να παραδεχθεί την πλήρη αποτυχία του, στην προσπάθειά του να υποτάξει την Ορθοδοξία, λέγοντας την γνωστή φράση: ’’Ει Μάρκος ουχυπέγραψεν, ουδέν εποιήσαμεν’’. Εάν ο Μάρκος δεν υπέγραψε, δεν κάναμε τίποτε.

Και δεύτερον, η αντίσταση του ενός παραδειγμάτισε τόσο δυνατά τους Ρωμηούς, που πίστεψαν ακράδαντα, ότι τα Έθνη χάνονται, όχι όταν απωλέσουντην κρατική τους οντό­τητα, αλλά όταν χάσουν την πολιτισμική τους ταυτότητα, δηλαδή, την ψυχή τους.

Ο Γεννάδιος Σχολάριος, εξέχων λόγιος, μαθητής του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού και πρώτος Πατριάρχης του υπόδουλου Γένους, μέσα από τις διασωθείσες επιστολές του, παραδίδει υψηλής πνευματικής και πολιτικής στάθμης μαθήματα, όχι μόνον για τους Ρωμηούς των ημερών του, αλλά και για ολόκληρη την σύγχρονη Ρωμηοσύνη, που όλο και ανθεί σε ολόκληρη την οικουμένη.

Ανάμεσα στα άλλα γράφει ο Γεννάδιος:

’’Οι ηγέτες πρέπει να ξυπνήσουν την Πόλη, που φαίνεται ότι κοιμάται.

Οι περισσότεροι νομίζουν, ότι θα σωθούν χωρίς θυσίες, διότι πιστεύουν στην σκιά και στο παραμύθι της παπικής βοήθειας, αφού προηγηθεί η προδοσία της Πίστεως.

Αυτό, που απαιτείται, είναι η τόνωση του φρονήματος του λαού και όχι μοιρολατρική εγκαρτέρηση και ηττοπάθεια. Εάν χρειαστεί, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και την ζωή μας ακόμη να θυσιάσουμε.

Όσες φορές η Πόλη εναπέθετε τις ελπίδες της στον Θεό και όχι σε δυσσεβείς συμμαχίες ανθρώπων, εσώζετο.

Πώς, όμως, να κρατήσει το θάρρος του ο λαός και να πιστέψει στην σωτηρία της Βασιλεύουσας, όταν βλέπει τους πλουσίους και τους μορφωμένους να φεύγουν στην Δύση και στις αυλές των Φράγκων ηγεμόνων, με τις περιουσίες τους και τις ανέσεις τους, απ’ όπου δήθεν φροντίζουν να στείλουν βοήθεια’’;

Η Πόλις εάλω. Η Ρωμιοσύνη, όμως, δεν έσβησε ποτέ.

Το Πνεύμα της Ρωμηοσύνης, παρά τα μύρια εμπόδια, κατάφερε να φτάσει, μέχρι και τις ημέρες μας, ακέραιο και ρωμαλέο.

Είναι το πνεύμα των ησυχαστών Πατέρων της Εκκλησίας μας, που οι δυνάμεις του σκότους το τρέμουν και το πολεμάνε με μανία, από τότε μέχρι και σήμερα.

Είναι εκείνο το Πνεύμα, που σαν ωριμάσει στις ψυχές μας, θα φέρει και την πολυπόθητη λύτρωση του Γένους μας από την σημερινή ‘’κάμινο του πυρός, την καιομένη επταπλασίως’’.

aktines

Βίος και πολιτεία των προγόνων σου: Καμαρώνεις ή ντρέπεσαι;

Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος

« Κατά Θεόν πλούτος η κτήσις των αρετών».

Ο αληθινός πλούτος για το Θεό είναι η απόκτηση των αρετών.(Zιγαβηνός)

«Πάσα γαρ αρετή τω εκουσίω χαρακτηρίζεται».

   Κάθε αρετή έχει κύριο χαρακτηριστικό της το ότι είναι θεληματική. (Ζιγαβηνός)                     

    Πολλοί άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε οδυνηρή ψυχική κατάσταση, ζουν καθημερινά μια κόλαση και επιθυμούν σφοδρά να την εγκαταλείψουν, αλλά δεν μπορούν. Είναι  δέσμιοι διαφόρων «εμποδίων» με ανθρωποκεντρικό, εγωκεντρικό καθαρά χαρακτήρα. Υποφέρουν, διότι τους έχει προκύψει μια φυλακή, που ούτε και οι ίδιοι  ξέρουν πώς να δραπετεύσουν προς την αληθινή ελευθερία, την οποία ποθούν σαν τα διψασμένα ελάφια. Κοιτάζουν και ελπίζουν να βρουν καταφυγή και λύτρωση παντού, αλλά όλοι οι τόποι τους φαίνονται αφιλόξενοι.

    Κάποιοι λόγοι και γνώμες μεγάλων ανδρών και αγίων της Εκκλησίας μας είναι δυνατόν να μιλήσουν στις ψυχές, που  ενσυνείδητα ή ασυνείδητα βρήκαν εμπόδιο την καταγωγή τους και γενικά το γενεαλογικό  τους ιστορικό στο δρόμο για την ελευθερία, για την αρετή, για την πνευματική τους οικοδομή. Δυστυχώς, υπάρχουν σήμερα τέτοιοι ταπεινοί και καταφρονεμένοι, που ζουν στην αφάνεια και περιμένουν έναν καλό λόγο, μια ευλογημένη παρουσία, να τους ξεσηκώσει, να τους δείξει το δρόμο, να τρέξουν στην πηγή, να βρουν τον πνευματικό οδηγό, να εξομολογηθούν και να ξεκινήσουν την όντως νέα ζωή. Αλλά και οι έτεροι, αυτοί που ξεγελιούνται από την τύφλωση της τύφωσης, δηλαδή της υπερηφάνειας  και αναπαύονται σε δάφνες, που αποκτήθηκαν με ξένο κόπο και μένουν άπραγοι στο κυνήγι της αρετής, αγνοώντας πως  ο αγώνας που κάνει ο καθένας για την  αρετή είναι προσωπικός και οι ευλογίες  που δέχονται το ίδιο.

Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε το ελάχιστο. Μια μικρή  συλλογή με σχόλια και γνώμες γύρω από το θέμα. Τις τακτοποιήσαμε, έτσι ώστε να γίνουν όσο είναι δυνατόν ευκολότερα  κατανοητές.

 Σε δυο ομάδες χωρίζονται αυτοί στους οποίους αναφερόμαστε: Πρώτη, αυτοί που έχουν προκομμένους, ενάρετους, φημισμένους, πετυχημένους προγόνους και δεύτερη, αυτοί που έχουν αποτυχημένους, κακούς, αμαρτωλούς, αναξίους.

   Είναι αλήθεια πως πολλοί από τους πρώτους «αναπαύονται» στις δόξες των προγόνων και δεν κάνουν τίποτε.«Πλανώνται πλάνην οικτράν», νομίζοντας δικά τους τα κατορθώματα των προγόνων τους, πιθανώς δε να ασεβούν και στα ιερά, στηριζόμενοι με αυθάδεια στο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Αντιθέτως, πολλοί από τους δεύτερους διστάζουν και δεν τολμούν να κάνουν την κίνηση, να εξέλθουν, θεωρώντας κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνο και τον εαυτό τους για το «κακό όνομά» τους, φοβούμενοι τις συνέπειες της «ταμπέλας», που τους κόλλησε η ζωή των προγόνων τους, τις  αντιδράσεις των δήθεν ευσεβών ή τη γνώμη της κοινωνίας, αυτήν την απάνθρωπη και αντιχριστιανική στάση των ανθρώπων.

     Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφερόμενος στο γενεαλογικό δέντρο του Χριστού, μιλάει πολύ ενθαρρυντικά γι΄ αυτούς. Τι φοβάσαι και ντρέπεσαι, άνθρωπέ μου για τους προγόνους σου; Μήπως ο Χριστός είχε καλύτερους; Μόνη σου επιδίωξη πρέπει να είναι η αρετή, μας λέει:      

«…ουκ επειδή σάρκα ανέλαβε και άνθρωπος εγένετο θαυμάζειν αυτόν δίκαιον μόνον, αλλ΄ότι και τοιούτους συγγενείς κατηξίωσεν έχειν, ουδαμού τα ημέτερα επαισχυνόμενος κακά. Και τούτο εξ αυτών της γεννήσεως εκήρυττε των προοιμίων, ότι ουδέν επαισχύνεται των ημετέρων, παιδεύων και ημάς διά τούτων μηδέποτε εγκαλύπτεσθαι επί τη των προγόνων κακία, αλλ΄ έν μόνον επιζητείν, την αρετήν. Ο γαρ τοιούτος, καν αλλόφυλον έχει πρόγονον, καν πεπορνευμένην, καν οτιούν έτερον ούσαν, ουδέν παραβλαβήναι  δυνήσεται. Ει γαρ αυτόν τον πόρνον μεταβληθέντα ουδέν ο πρότερος αισχύνει βίος, πολλώ μάλλον τον εκ πόρνης και μοιχαλίδος ενάρετονόντα ουδέν η των προγόνων κακία καταισχύναι δυνήσεται». ( Ι. Χρυσόστομος, εις το κατά Ματθαίον)

Μετάφραση: Είναι δίκαιο να τον θαυμάζουμε όχι μόνο διότι σαρκώθηκε και έλαβε ανθρώπινη μορφή, αλλά και διότι καταδέχτηκε να κάνει συγγενείς όπως εμείς, χωρίς να ντρέπεται για τις κακίες μας. Αυτό, το ότι δεν ντρέπεται για τις κακίες μας, το διακήρυξε αμέσως μετά τη γέννηση και μας δίδαξε με αυτό να μην κρυβόμαστε επιμελώς για τις κακίες των προγόνων μας, αλλά να έχουμε ως μόνη επιδίωξη την αρετή. Διότι ο ενάρετος δεν είναι δυνατόν να ζημιωθεί έστω κι αν η μητέρα του είναι αλλόφυλη, έστω κι αν είναι πόρνη, έστω κι αν είναι οτιδήποτε άλλο. Διότι, αφού  αυτόν τον πόρνο που μετανόησε, σε τίποτε δεν τον ντροπιάζει η προηγούμενη ζωή του, πολύ περισσότερο δεν είναι δυνατόν να είναι προσβλητική για τον ενάρετο η ανηθικότητα των προγόνων του, επειδή η μητέρα του ήταν πόρνη και μοιχαλίδα.

    Επίσης και  ο άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας κάνει το ίδιο με το γενεαλογικό δέντρο του Χριστού, φέρνοντας ως παράδειγμα τον Δαβίδ:

«Και της του Ουρίου μνημονεύει, ίνα υποδείξη ότι ου δει επαισχύνεσθαι τους προπάτορας, αλλά μάλλον σπουδάζειν διά της οικείας αρετής λαμπρύνειν κακείνους και ότι πάντες δεκτοί εισί τω Θεώ, καν εκ πόρνης γεννηθώσι, μόνον εάν αρετήν έχωσι». (Θεοφύλακτος Βουλγαρίας) (Ματθ. α,6)

Μετάφραση: Στο γενεαλογικό δέντρο του Χριστού αναφέρει και τη γυναίκα του Ουρία, την Βηρσαβεέ, με την οποία ο Δαβίδ παράνομα απέκτησε το Σολομόντα, για να μας δείξει ότι δεν πρέπει να ντρεπόμαστε για τους προγόνους μας, αλλά μάλλον να φροντίζουμε επιμελώς, ώστε με τη δική μας αρετή να λαμπρύνουμε κι εκείνους και ότι όλοι είναι αποδεκτοί από το Θεό, έστω κι αν γεννηθούν από πόρνη. Αρκεί να έχουν την αρετή.

      Ανάλογη είναι και η γνώμη του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας για τους έχοντες ευγενή καταγωγή:

«Τι γαρ η σαρκός ευγένεια τους έχοντας ωφελεί;… Την εν ήθει και τρόποις συγγένειαν ζητεί ο Θεός. Μάταιον ουν το προγόνοις επαυχείν αγίοις και αγαθοίς, απολιμπάνεσθαι δε μακράν της εκείνων αρετής». ( Κύριλλος Αλεξανδρείας)

Μετάφραση: Σε τι  τους ωφελεί, αλήθεια,  αυτούς που έχουν κατά σάρκα ευγενική καταγωγή; Σε τίποτε, διότι ο Θεός ζητάει τη συγγένεια στο ήθος και στους τρόπους. Είναι μάταιο λοιπόν το να καυχιέται κάποιος για τους αγίους και αγαθούς προγόνους του, να μειονεκτεί  δε πολύ  ως προς την αρετή εκείνων.

    Και πάλι ο Χρυσόστομος για τους έχοντες προκομμένους προγόνους και συγγενείς. Τους ενάρετους προγόνους τους μιμούμαστε στην αρετή, για να βγούμε κερδισμένοι. Αλλιώς θα εκτεθούμε απέναντί τους, απαρνούμενοι το παράδειγμά τους:

«Ευδόκιμον έχεις πρόγονον; Εάν ζηλώσης εκέρδανας. Εάν δε μη ζηλώσης κατήγορος γίνεται ο ευδόκιμος, ότι από ρίζης δικαίας πικρός έφυς καρπός». (Ι. Χρυσόστομος)

Μετάφραση: Έχεις προκομμένο πρόγονο; Αν τον μιμηθείς, κέρδισες. Αν δε δεν τον μιμηθείς, θα γίνει κατήγορός σου, διότι από δίκαιη ρίζα φύτρωσες πικρός καρπός.

    Οι Φαρισαίοι έλεγαν πως είναι παιδιά του Αβραάμ, αλλά δεν είχαν τη δικαιοσύνη του. Άρα δεν είχαν πραγματική συγγένεια:         

«Κυρίως γαρ τέκνα του Αβραάμ εισιν οι τας αρετάς αυτού μιμούμενοι. Μείζων γαρ η εξ αρετής συγγένεια της εξ αίματος οικειώσεως, όσον και η ψυχή τιμιωτέρα του σώματος».( Ζιγαβηνός)

Μετάφραση: Γνήσια τέκνα του Αβραάμ είναι όσοι μιμούνται τις αρετές του. Διότι, η  συγγένεια διά της αρετής είναι τόσο  μεγαλύτερη από την εξ αίματος συγγένεια, όσο και η ψυχή είναι τιμιότερη από το σώμα.

    Και ο ίδιος ο Χριστός, όταν του είπαν πως η μητέρα του και οι αδελφοί του τον αναζητούν, δεν αρνήθηκε τη φυσική συγγένεια, αλλά έβαλε πιο πάνω την πνευματική, σχολιάζει ο άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας :

          « Ουκ είπεν ότι ουκ έστι μου μήτηρ, αλλ΄ ότι εάν μη ποιή το θέλημα του Θεού, ουδέν ωφελήσει αυτήν το γεννήσαί με. Ου γαρ αρνείται την κατά φύσιν συγγένειαν, αλλά προστίθησι και την κατ΄ αρετήν. Ουδείς γαρ ανάξιος από συγγενείας ωφελείται».  (Θεοφύλακτος Βουλγαρίας)( Ματθ.ιβ,48-50)

Μετάφραση: Δεν είπε ( ο Χριστός) ότι δεν είναι μητέρα μου ( η Παναγία), αλλά ότι, αν δεν κάνει το θέλημα του Θεού,  σε τίποτε δεν θα την ωφελήσει το ότι με γέννησε. Διότι δεν αρνείται τη φυσική συγγένεια, αλλά προσθέτει και την κατά αρετή τοιαύτη. Και διότι κανένας ανάξιος δεν ωφελείται από τη συγγένεια τη φυσική.

      Μιλώντας στη συνέχεια γενικότερα οι άγιοι, μας λένε με κάθε βεβαιότητα πως την πνευματική προκοπή, την πορεία προς την αρετή, δεν μπορεί να την ανακόψει τίποτε, παρά μόνο η προαίρεση και η θέληση του ίδιου του ανθρώπου. Είναι φοβερή αδικία να κρίνεται κάποιος από τη ζωή και τα έργα των προγόνων του. Ο άγιος Χρυσόστομος λέει:

   «Ου γαρ έστιν, ουκ έστιν ούτε εξ αρετής ούτε από κακίας προγόνων είναι σπουδαίον ή φαύλον ή άσημον ή λαμπρόν΄ αλλ΄ ει χρη τι και παράδοξον ειπείν, εκείνος εκλάμπει μεζόνως, ο μη των σπουδαίων προγόνων ων, γενόμενος δε αγαθός».( Ι. Χρυσόστομος, εις το κατά Ματθαίον)

Mετάφραση: Είναι λοιπόν σφάλμα, είναι μεγάλο σφάλμα να θεωρείται κανείς ηθικός ή ανήθικος, ασήμαντος ή σημαντικός εξ αιτίας της αρετής ή της κακίας των προγόνων του, αλλά, ας πω κάτι που θα θεωρηθεί πολύ παράξενο, ακτινοβολεί περισσότερο όποιος δεν κατάγεται από λαμπρούς προγόνους, αλλά είναι ενάρετος ο ίδιος.

    Επιπλέον δε η Αγία Γραφή θεωρεί συγγένεια πρώτα την πνευματική, την κατ΄αρετή και ύστερα τη φυσική:

     « Συγγενείας γαρ νόμους, ου τους της φύσεως, αλλά τους από της αρετής και της κακίας οίδεν η Γραφή καλείν΄ και ων αν τις ομότροπος γένηται, τούτον και υιόν και αδελφόν είναι φησιν η Γραφή».( Ι. Χρυσόστομος)

Μετάφραση: Η Αγία Γραφή  δεν χαρακτηρίζει ως νόμους συγγενείας  τους φυσικούς αλλά αυτούς που έχουν σχέση με την αρετή και την κακία΄ και μ ΄ όποια απ΄ αυτά   γίνει κάποιος όμοιος , σύμφωνα μ΄ αυτά  τον ονομάζει και γιο και αδελφό.

   Ύστερα απ΄ αυτά τα παρήγορα λόγια, πώς να μην ξυπνήσει η ψυχή; Πώς να μην πάρει θάρρος; Αφού λύνονται τα δεσμά της και αισθάνεται ανάλαφρη; Να κινηθεί όμως προς την κατά Θεό αρετή, προς την αληθινή ελευθερία. Βέβαια, δεν αρκεί μόνο η πρώτη κίνηση:

« Ουκ αρκεί μόνον του φυγείν την κακίαν, αλλά χρη και αρετήν επιδείξασθαι».              ( Ζιγαβηνός)

Μετάφραση: Δεν αρκεί μόνο να αποφύγουμε την κακία, αλλά χρειάζεται να επιδείξουμε και αρετή.

Κατά το ψαλμικό «έκκλινον από κακού και ποίησον αγαθόν» ( ψαλμός 33,10 )

    Κι αυτό δε γίνεται αναγκαστικά αλλά αυτοπροαίρετα, αφού γίνει πιστευτός ο λόγος. Συμπληρώνουν λοιπόν οι άγιοι:

 «Θεώ ου το ηναγκασμένον φίλον αλλά το εξ αρετής κατορθούμενον. Αρετή δε εκ προαιρέσεως και ουκ εξ ανάγκης γίνεται».( Μέγας Βασίλειος)

Μετάφραση: Δεν είναι ευάρεστο στο Θεό ό,τι γίνεται αναγκαστικά, αλλά ό,τι κατορθώνεται με την αρετή. Η δε αρετή κατορθώνεται με την ελεύθερη θέληση και  εκλογή και όχι αναγκαστικά.

        «Αδέσποτον η αρετή και εκούσιον και ανάγκης πάσης ελεύθερον».( Αγ. Γρηγόριος Νύσσης)

Μετάφραση: Είναι αδυνάστευτη η αρετή και την αποκτούμε με τη θέλησή μας και είναι ελεύθερη από κάθε ανάγκη.

        «Ελευθέραν γαρ είναι προσήκει παντός φόβου την αρετήν και αδέσποτον, εκουσία γνώμη το αγαθόν αιρουμένην» ( Αγ. Γρηγόριος Νύσσης)

Μετάφραση: Διότι ταιριάζει στην αρετή να είναι ελεύθερη από κάθε φόβο και αδυνάστευτη και να διαλέγει με τη θέλησή της το αγαθό.

    Μετά από μια τέτοια «έξοδο» και μια πορεία αγκαλιά με το Χριστό και τους αγίους, δεν είναι δυνατόν να παραμείνει η ψυχή στην ακαρπία. Δεν είναι δυνατόν να κρυφτεί η λάμψη της και να μην φέξει, όπως ο λύχνος επάνω στη λυχνία.

      «Ουδέν γαρ ούτως επίσημον άνθρωπον ποιεί, καν μυριάκις λανθάνειν βούληται, ως αρετής επίδειξις».(Ι. Χρυσόστομος)( Ματθ.ε,15)

Μετάφραση: Τίποτε δεν κάνει τόσο αξιόλογο έναν άνθρωπο, έστω κι αν θέλει να το κρύβει συνεχώς, όσο όταν φανεί η  αρετή του.

     Όλη αυτή η ηρωική έξοδος όμως είναι ένας διαρκής αγώνας, μια πάλη με τον παλιό εαυτό, με τους έξωθεν εχθρούς, με το διάβολο:

      «Ουκ ένι άνδρα την της αρετής οδόν οδεύοντα λύπης είναι χωρίς, θλίψεως, οδύνης, πειρασμών».(Ι.Χρυσόστομος)

Μετάφραση: Δεν υπάρχει άνθρωπος, ο οποίος  να πορεύεται στο δρόμο της αρετής και να μην έχει λύπη, θλίψη, οδύνη και πειρασμούς.

  «Χρη φοβείσθαι και τρέμειν και ασφαλίζεσθαι διά τας πανταχόθεν παγίδας των εχθρών και τας επιβουλάς των δαιμόνων και τους αφανείς εχθρούς και τα βάραθρα, ων πλήρης εστίν η προς αρετήν και προς Θεόν φέρουσα πορεία». ( Ζιγαβηνός)

Μετάφραση: Είναι ανάγκη να αισθανόμαστε φόβο και τρόμο και να ασφαλιζόμαστε εξαιτίας των  παγίδων των εχθρών οι οποίες προέρχονται από παντού και των επιβουλών των δαιμόνων και όλων των αφανών εχθρών και τους επικίνδυνους γκρεμούς, από τα οποία είναι γεμάτος ο δρόμος που φέρει προς την αρετή και προς το Θεό.

    Αλλά, όταν πρόκειται για συλλεγόμενο πλούτο αιώνιο, τον πόνο ακολουθεί η πνευματική απόλαυση, η οποία είναι πολύ ανώτερη και πείθει την ψυχή με τις πνευματικές εμπειρίες και την κρατά στο δρόμο της. Γι΄ αυτό ο ερμηνευτής Θεοδώρητος Κύρου προτρέπει:

  «Προθύμως φέρετε τον υπέρ της αρετής πόνον, τους υπέρ του Ευαγγελίου κινδύνους, μη δυσχεραίνοντες τα προσπίπτοντα λυπηρά, μηδέ διαφόροις χρώμενοι λογισμοίς΄ εαυτοίς γαρ τον πλούτον αθροίζετε΄ ουδείς δε κέρδη συλλέγων μέγιστα ασχάλλει και τονθορύζει».( Θεοδώρητος)( Φιλιπ.β,14)

Μετάφραση: Να υπομένετε με προθυμία τον κόπο της αρετής, τους κινδύνους υπέρ του Ευαγγελίου, χωρίς να δυσανασχετείτε για τα λυπηρά που προκύπτουν μπροστά σας, ούτε να χρησιμοποιείτε γι΄αυτό διάφορους λογισμούς ως δικαιολογία΄ συλλέγετε λοιπόν για λογαριασμό της ψυχής σας τον πλούτο΄ διότι κανένας απ΄ αυτούς που συλλέγουν κέρδη σημαντικότατα δεν στενοχωριέται και δεν γογγύζει.

    Μακάρι να βρουν έστω και ένα μικρό αντίκρισμα στις ψυχές που θα τα διαβάσουν, όσα γράφτηκαν. Να παρακινηθούμε δε δι΄ αυτών, να ζούμε  στο κατά δύναμη εν μετανοία.

aktines