Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην;

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
 Οι άνθρωποι ζούμε εν κοινωνία μεταξύ μας. Και ο τρόπος με τον οποίο κοινωνούμε είναι πρωτίστως ο λόγος. Ο λόγος έχει να κάνει τόσο με την προφορική του μορφή, όσο και με αυτήν που έχουμε μέσα μας. Ο λόγος αποτυπώνει τι σκεπτόμαστε τόσο για τον κόσμο, όσο και για τον συνάνθρωπο, αλλά και για τον εαυτό μας. Την ίδια στιγμή ο λόγος είναι φορτισμένος από την σημασία που δίνουμε στο Θεό και στην ίδια τη ζωή μας, από το κοσμοείδωλο το οποίο έχουμε, δεν έχουμε ή νομίζουμε πως έχουμε. Κι αυτή η φόρτιση αποτυπώνεται στον τρόπο με τον οποίο μιλάμε στους άλλους, τόσο για εκείνους, όσο και για άλλους ανθρώπους, αλλά και για τον εαυτό μας.

Συνήθως οι άνθρωποι δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στα λόγια μας. Νομίζουμε ότι όλα πηγάζουν αυτόματα από μέσα μας και όλα αποτυπώνουν το χαρακτήρα μας, ανταποκρινόμενα στη στάση των άλλων έναντί μας. Αγαπούμε, αδιαφορούμε, απορρίπτουμε και αναλόγως εκφραζόμαστε. Συνήθως οι άνθρωποι προσέχουμε τα λόγια των άλλων. Αν μας αγαπούνε, αν είναι αδιάφοροι έναντί μας, αν μας απορρίπτουν αναλόγως αποδεχόμαστε ή όχι όσα μας λένε. Ο λόγος μας είναι πηγή αγάπης ή απόρριψης. Ο λόγος μας είναι πηγή κρίσης έναντι των άλλων. Εκφραζόμαστε αξιολογικά γι’ αυτούς. Σκεπτόμαστε αν η στάση τους έναντί μας ή έναντι των άλλων, οι πράξεις τους, οι ιδέες τους, το κοσμοείδωλό τους ταιριάζει με τον δικό μας τρόπο σκέψης και ζωής και αναλόγως εκφέρουμε την κρίση μας. Και το να σταματήσουμε να εκφραζόμαστε με κρίσεις έναντι των άλλων είναι πολύ δύσκολο, ενίοτε και αδιανόητο.

«Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην;» (Ρωμ. 14,4), είναι το ερώτημα που θέτει ο απόστολος Παύλος. Δεν αναφέρεται στην κρίση για τις σκέψεις και τις πράξεις των άλλων, γιατί αν ήταν έτσι, τότε κανένας λόγος δεν θα μπορούσε να διατυπωθεί. Και τόσο ο λόγος του Χριστού όσο και το Ευαγγέλιο είναι ένας συνεχής έλεγχος, μία συνεχής κρίση για την πορεία μας στον κόσμο. «Ο λόγος ον εγώ ελάλησα, εκείνος κρινεί αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Ιωάν. 12, 48), αναφωνεί ο Κύριός μας. Μόνο που αυτή η κρίση δεν είναι εμπαθής, αλλά καθρεφτίζει την αλήθεια της πίστης, την αλήθεια της αγάπης, την αλήθεια του τρόπου που οδηγεί στην Βασιλεία των Ουρανών. Ο απόστολος Παύλος αναρωτιέται για το δικαίωμά μας να λειτουργούμε ως δικαστές. Να απορρίπτουμε συνολικά τον άλλον, να τον μειώνουμε, να τον υβρίζουμε, να ασχολούμαστε με τα δικά του πάθη παραθεωρώντας τα δικά μας, με την άρνησή μας να δούμε «την δοκόν» που βρίσκεται στο μάτι μας και τον εντοπισμό του λόγου μας στο «κάρφος», την ακίδα που βρίσκεται στο μάτι του αδελφού μας (Ματθ. 7,5). Ο Παύλος ζητά από τους χριστιανούς όχι να πάψουν να σκέπτονται, αλλά να πάψουν να βλέπουν μόνο τα σφάλματα του άλλου και να δούνε πρωτίστως τα δικά τους. Όχι να πάψουν να μιλούνε με τους άλλους και για τους άλλους, αλλά να πορεύονται εν αγάπη και κυρίως να ξεκινούν τον αγώνα για μετάνοια, για διόρθωση από τον ίδιο τον εαυτό τους. Και πρωτίστως, να έχουμε την πεποίθηση ότι ο καθένας μας είναι «αλλότριος οικέτης». Ανήκουμε όλοι στον Θεό, που είναι ο Κύριός μας. Κανείς άνθρωπος δεν μας ανήκει, για να δικαιούμαστε να τον απορρίψουμε. Μόνο ο διάβολος προσπαθεί να μας πείσει ότι οι άλλοι μας ανήκουν και μπορούμε να τους κρίνουμε απορρίπτοντάς τους, όπως κάνει ο ίδιος για το Θεό και τον κόσμο που Εκείνος δημιούργησε.

Η αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, εκτός των άλλων δυνατοτήτων που μας δίνει, προτείνει στον εαυτό μας την αληθινή νηστεία, που έχει να κάνει με την απομάκρυνση από κάθε κακό. Μεταξύ αυτών είναι και η αποχή από την καταλαλιά. Κι αυτή θα έρθει όταν θυμηθούμε τον αποστολικό λόγο. Όταν εννοήσουμε ότι είναι άλλο να αρνούμαστε τις πράξεις και την συμπεριφορά των άλλων και άλλο να τους απορρίπτουμε συνολικά. Είναι άλλο να βλέπουμε τη ζωή μας και τη ζωή των ανθρώπων με γνώμονα το Ευαγγέλιο και τον λόγο του Χριστού και άλλο να γινόμαστε θεοί, οι οποίοι βγάζουμε καταδικαστικές αποφάσεις γι’ αυτούς. Είναι άλλο να λειτουργούμε με αγάπη έναντί τους και άλλο να διατρανώνουμε τα πάθη τους, τα λάθη τους και να αρνούμαστε ότι τελικά όλοι από τον ίδιο Θεό θα κριθούμε. Κι όπως ζητούμε από τον Θεό συγχώρεση, να συγχωρούμε κι εμείς όσους μας οφείλουν.

Στο Γεροντικό υπάρχει μία πολύτιμη διήγηση: «Ένας αδελφός έπεσε κάποτε σε αμαρτία, σε Σκήτη. Και αφού έγινε συνέδριο, έστειλαν και φώναξαν τον Αββά Μωυσή τον Αιθίοπα. Αυτός όμως δεν ήθελε να έλθει. Του εμήνυσε λοιπόν ο πρεσβύτερος, λέγοντας: ‘ Έλα, γιατί όλοι σε περιμένουν’. Κι εκείνος σηκώθηκε και ήλθε. Και παίρνοντας ένα ζεμπίλι τρύπιο, το γέμισε με άμμο και το φορτώθηκε στον ώμο. Εκείνοι δε, βγαίνοντας σε συνάντησή του, του λέγουν: ‘Τι σημαίνει αυτό, πάτερ; ‘. Τους είπε τότε ο γέρων: ‘ Έχω πίσω μου τις αμαρτίες μου οπού ξεχύνονται, αλλά δεν τις βλέπω. Και ήλθα εγώ σήμερα να κρίνω αμαρτίες άλλων’. Και αυτοί, ακούοντας, τίποτε δεν είπαν στον αδελφό. Αλλά τον συγχώρησαν» (Είπε Γέρων –το «Γεροντικόν» σε νεοελληνική απόδοση, υπό Βασιλείου Πέντζα, εκδ. ΑΣΤΗΡ, Αθήνα 1996, σελ. 163)

Ας προσπαθήσουμε για περισσότερη σιωπή, περισσότερο έλεγχο του εαυτού μας, περισσότερη αγάπη, που θα πηγάσουν από την εμβάθυνση στο λόγο του Θεού και στη ζωή της Εκκλησίας. Κι ας είναι τόσο η νηστεία και η προσευχή όσο και η εν γένει ευκαιρία για προσέγγιση του Θεού αφορμές για να δούμε τι σημαίνει λόγος τόσο για μας όσο και για τους άλλους και για τον κόσμο. Να είναι ο λόγος μας εμφορούμενος από την πίστη και την αγάπη στο Θεό και τον πλησίον. Να είναι ο λόγος μας αφορμή συμπάθειας και την ίδια στιγμή ειλικρινής, δοτικός και συγχωρητικός έναντι του άλλου. Να είναι αφορμή να δούμε τον δικό μας εαυτό. Να γινόμαστε περισσότερο ταπεινοί. Αληθινά χριστιανοί.
amethystosbooks

Από τις απανωτές κατραπακιές χάσαμε τον μπούσουλα...

ΤΙ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ,
ΤΙ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ;

Ντοκουμέντα για την εκκλησιαστική περιουσία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασοπούλου

Η εξέλιξη της σχέσης Πολιτείας και Εκκλησίας για την εκκλησιαστική περιουσία αρχίζει από την απελευθέρωση του Ελληνικού Κράτους και φθάνει έως τις ημέρες μας. Σήμερα φέρνουμε ως ντοκουμέντο στοιχεία από τη σχετική μελέτη του Μητροπολίτου Λαρίσης και μετά Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δωροθέου Γ’ του Κοτταρά (1888-1957) και την αλληλογραφία που είχε ως Οικονομικός Επίτροπος της Εκκλησίας με τον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα. Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος ως Μητροπολίτης Λαρίσης εθεωρείτο ειδικός στα θέματα της εκκλησιαστικής περιουσίας και έλαβε μέρος σε όλες τις συσκέψεις και συζητήσεις που έγιναν με τις ελληνικές κυβερνήσεις στο μεταπολεμικό και μετεμφυλιακό διάστημα 1949-1951 και αφορούσαν τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας που είχε απομείνει. Ήταν ο πρώτος που κατήγγειλε ότι οι κυβερνήσεις έπαιρναν την περιουσία της Εκκλησίας για να μοιραστεί στους φτωχούς και ακτήμονες, ενώ μοιραζόταν στους συγγενείς και φίλους τους! Τα όσα συνέβησαν στις συναντήσεις και στις συζητήσεις εκείνες ο κυρός Δωρόθεος τα αποκάλυψε στο βιβλίο που έγραψε και εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο «Αστήρ» το 1951 και έχει τίτλο «Η εξέλιξις του αναπαλλοτριώτου της εκκλησιαστικής περιουσίας μέχρι σήμερον».

Στην επιστολή που απέστειλε στις 24 Νοεμβρίου του 1949 στον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα ο Μητροπολίτης Λαρίσης γράφει ότι προσεκλήθη από τη Βουλή να εκφράσει τις απόψεις της Εκκλησίας για το άρθρο 143 του σχεδίου Συντάγματος «περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της αγροτικής περιουσίας». Στην ομιλία του στους βουλευτές σημείωσε μεταξύ άλλων:

• Η Εκκλησία δεν είναι ιδιώτης, είναι όλος ο ορθόδοξος λαός και εκπληρώνει και σκοπούς κοινωνικούς εξυπηρετώντας έτσι το κράτος.

• Στην Επανάσταση του 1821συνέδραμε τον Αγώνα με όλα τα πολύτιμα αντικείμενα που είχε. Ο ιστορικός της εποχής Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων έγραψε σχετικά: «Αι κατά τόπους Εκκλησίαι και Μοναί συνεισέφερον προθύμως λυχνίας αργυράς και κηροπήγια και εί τι άλλο των εκτός της Θείας Τραπέζης καθιερωμένων χρυσών και αργυρών σκευών, προς διατροφή των αγωνιζομένων πενήτων, κουφίζουσα το δυνατόν τας φοβεράς ανάγκας του πολέμου. Συνήχθησαν δε περίπου λίτραι δισχίλιαι τετρακόσιαι ή οκάδες αργυρού 800».

• Μετά την Απελευθέρωση η Εκκλησία, το 1833, προσέφερε στο Κράτος και στην περιοχή των Αθηνών, που είναι η νέα πρωτεύουσα, 1.119.464 τετραγωνικά μέτρα και 168.478 τετραγωνικών πήχεων αστικών οικοπέδων καθώς και 2.552.600 στρέμματα κτημάτων περί την μικρή τότε σε έκταση και πληθυσμό πόλη. Έτσι κατασκευάστηκαν δεκάδες μεγάλων κτιρίων, μεταξύ των οποίων η Ακαδημία, τα Νοσοκομεία Αρεταίειο, Αιγινίτειο, Ευαγγελισμός, Συγγρού, Σωτηρία, Παίδων και Αγία Ελένη, το Μετσόβειο Πολυτεχνείο και πολλά άλλα διδακτήρια, νεκροταφεία, πλατείες, σανατόρια, γυμναστήρια και αλσύλια.

Σε άλλη του επιστολή ο Μητροπολίτης Δωρόθεος προς τον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα, με ημερομηνία 30 Μαρτίου 1951, γράφει μεταξύ των άλλων:

• Το 1917 αρχίζει η απαλλοτρίωση των μεγάλων κτημάτων των Ιερών Μονών για την αποκατάσταση αγροτών, αξίας πολλών δισεκατομμυρίων, χωρίς η Εκκλησία να εκφράσει παράπονο, αν και έναντι αυτών χορηγήθηκαν μόνο 46 εκατομμύρια σε ομολογίες, που εξανεμίστηκαν με τον Νόμο 18/44. Στη συνέχεια κατελήφθησαν με εξαναγκαστική σύμβαση αντί 63 εκατομμυρίων, 200.000 τετραγωνικά μέτρα στη μέση των Αθηνών, αξίας τριακοσίων εκατομμυρίων προπολεμικών δραχμών. Τελικά η Εκκλησία δεν έλαβε ούτε μία δραχμή…

• Το 1947 και μετά το «αντιεκκλησιαστικό» Νομοθετικό Διάταγμα 327/47

ρευστοποιήθηκε μοναστηριακή περιουσία, με το επιχείρημα ότι αυτά θα δοθούν εις ακτήμονες γεωργούς και κτηνοτρόφους.

Μεταξύ αυτών:

1) Κτήματα Ιεράς Μονής Λειμώνος στη Μυτιλήνη εκ 2.220 στρεμμάτων και 6.429 ελαιοδένδρων. Αυτά μισθώθηκαν αντί 28.853.500 ετησίως, ενώ ο ΟΔΕΠ είχε πετύχει μίσθωμα 114.856.000* δρχ. Την ημέρα που γραφόταν η επιστολή το μίσθωμα θα υπερέβαινε τα 250.000.000!

2) Ελαιόκτημα Κορωνησίας στην Πρέβεζα από 2.000 ελαιόδενδρα. Μισθώθηκε αναγκαστικά αντί 3.340.000 ετησίως, ενώ ο ΟΔΕΠ είχε πετύχει μίσθωμα 26.500.500 δρχ.

3) Αγρόκτημα Χάρακας-Λεγραινών από 1045 στρέμματα, έκταση ακαλλιέργητη.

4) Καλλιεργήσιμες εκτάσεις περιφερείας Βάρης-Κορωπίου 600 περίπου στρεμμάτων.

5) Κτήματα νήσου Αμοργού Ιεράς Μονής Χοζοβιωτίσσης εκ στρεμμάτων 728. Μισθώθηκαν αναγκαστικά αντί 3.899.500, ενώ ο ΟΔΕΠ είχε πετύχει ετησίως 22.371.000.

6) Κτήματα Ιεράς Μονής Κατερινούς Ακαρνανίας, 230 στρεμμάτων. Δόθηκαν για 725.000 δρχ, αντί των 1.248.100, που είχε πετύχει ο ΟΔΕΠ, για τα 213 μόνο στρέμματα.

7) Στην περιοχή της Άμφισσας 3.300 στρεμματα, από τα οποία τα 600 καλλιεργήσιμα. Τελεί υπό ενοικιοστάσιο βοσκών, με μικρό μίσθωμα.

Καπνοκτήματα περιφερείας Γραμματικούς της Ακαρνανίας, εκτάσεως 263 στρεμμάτων. Κατέχονται αυθαίρετα από τον συνεταιρισμό. Ο ΟΔΕΠ είχε πετύχει ετήσιο μίσθωμα 9.655.000 δρχ.

• Εν όψει της νέας Νομοθεσίας ο Μητροπολίτης Λαρίσης εκ μέρους της Εκκλησίας σημείωσε στην Κυβέρνηση ότι η Εκκλησία δεν αρνείται τη βοήθεια Της προς τους ακτήμονες γεωργούς και κτηνοτρόφους αρκεί:

1) Να γίνει δεκτό ότι η ρευστοποιητέα και διατηρητέα μοναστηριακή περιουσία είναι αδιαίρετη εκκλησιαστική.

2) Ότι αυτά που θα παραχωρήσει θα τύχουν της νόμιμης αποζημίωσης. Και

3) Να παραχωρηθούν οι εκτάσεις Της εις επισήμως ανεγνωρισμένους και πραγματικούς ακτήμονες γεωργούς και κτηνοτρόφους, κατόπιν ωρισμένης διαδικασίας προς πιστοποίηση της ακτημοσύνης τους.

Σημειώνεται ότι ο Μητροπολίτης Λαρίσης σχολιάζοντας το Νόμο 1072 του 1919 για τις τότε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις σημειώνει: « Όταν ο δημευτικός Νόμος 1072 εψηφίσθη και εφηρμόσθη μεγάλα και συμπαγή εκκλησιαστικά κτήματα των Ιερών Μονών Πεντέλης, Πετράκη, Μεγάλου Σπηλαίου, Οσίου Λουκά, Δομβούς, Ταξιαρχών, των Μετεώρων και άλλων πολλών, εκτός άλλων μικροτέρων εις έκτασιν κτημάτων, διενεμήθησαν ως τα πολλά ουχί εις πραγματικώς ακτήμονας γεωργούς ή ομογενείς πρόσφυγας, αλλ’ εις συνεταιρισμούς, τους οποίους συνέπηξαν γηγενείς κτηματίαι πλούσιοι, μάλιστα αντί μικράς αποζημιώσεως, την οποίαν και δεν κατέβαλον».

Για το δημευτικό Ν.Δ. 327 του 1947 ο Μητροπολίτης Λαρίσης σε επιστολή του προς τον τότε Πρωθυπουργό Σοφοκλή Βενιζέλο, με ημερομηνία 19 Ιουνίου 1951, έγραψε, μεταξύ των άλλων:

« Είναι ανάγκη νε υπενθυμίσωμεν το τελευταίον δημευτικόν Ν.Δ. 327/47δια του οποίου το Κράτος αστοργώτατα συμπεριφερόμενον διαρπάζει εκκλησιαστικήν περιουσίαν και μισθώνει αυτήν αναγκαστικώς εις το δέκατον του λαμβανομένου μισθώματος, πολλάκις δε εις μη γεωργούς ή κτηνοτρόφους. Είναι, τέλος, ανάγκη να υπενθυμίσωμεν προς Υμάς, ότι το Κράτος, παρά πάντα νόμον και αστόργως φερόμενον, μηδεμίαν απολύτως αποζημίωσιν εχορήγησεν ή, αν εχορήγησεν, αύτη ήτο μηδαμινή. Και είναι ανάγκη μετά ταύτα να υπενθυμίσωμεν, ότι εις την ποινικήν γλώσσαν το Κράτος εν προκειμένω υπερέβη τα όρια του αδικήματος, προσομοιάσαν εαυτό αυτόχρημα προς ληστήν αφαιρούντα το παν και καταλείποντα τον ληστευθέντα αναλγήτως εν μέση οδώ στερούμενον των πάντων.[...] Εζήτησεν επί πλέον η Εκκλησία Κύριε Πρόεδρε, και τούτο δείγμα της απεριορίστου συμπαθείας Αυτής προς τους εκ των τέκνων Της ακτήμονας, όπως διαμοιράση Αύτη εις έκαστον τούτων, επί τη βάσει επισήμου πίνακος περί της ακτημοσύνης του, το ανήκον εκ της ούτω παραχωρουμένης εκκλησιαστικής περιουσίας, τούτο δε, διότι είναι δι’ Αυτήν πικρά η εκ του παρελθόντος πείρα, δεδομένου ότι, εις πάσας τας ενεργηθείσας παραχωρήσεις, ως επί το πολύ, γαίαι και αστικά κτήματα μοναστηριακά παρεχωρήθησαν υπό του Κράτους ουχί εις ακτήμονας, χάριν και μόνον των οποίων εδόθησαν, αλλ’ εις πλουσίους και κτηματίας, και εις επισήμους ακόμη, αλλά και και προς τους πολιτικούς φίλους των τότε κυβερνώντων, χαρακτηρισθέντας ως ακτήμονας, οίτινες επώλησαν μετά ταύτα τας εκτάσεις αυτάς καταστάντες πλουσιώτεροι εν ονόματι της φιλανθρωπίας και αναλώμασι των πτωχών αναπήρων και ακτημόνων».

Στην επιστολή της 30ής Μαρτίου 1951 προς τον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα ο Μητροπολίτης Λαρίσης σημειώνει ότι, μετά τις δημεύσεις της εκκλησιαστικής περιουσίας, της έχουν απομείνει τα λουτρά της Βουλιαγμένης και ολίγα αστικά κτήματα και ελαιόδενδρα, από τα οποία ποριζόταν 1.500.000.000 δρχ., την ώρα που οι τακτικές δαπάνες της ήσαν 5.500.000.000. Το έλλειμμα καλυπτόταν με δανεισμό από το Δημόσιο. Τελικά και μετά την ψήφιση του Συντάγματος του 1952 υπήρξε η υπόσχεση ότι οι απαλλοτριώσεις που έγιναν τότε ήσαν οι τελευταίες και ότι το Κράτος αναλαμβάνει τη μισθοδοσία των κληρικών της. Το Κράτος φάνηκε για μιαν ακόμη φορά αναξιόπιστο, οι απαλλοτριώσεις συνεχίστηκαν και με τον Νόμο Τρίτση (1700/1987) επιχειρήθηκε η κρατικοποίηση και όσης περιουσίας είχε απομείνει. Η Εκκλησία προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δικαιώθηκε. Οι δημεύσεις έτσι δεν ολοκληρώθηκαν, αλλά η απληστία του Κράτους δεν σταμάτησε να υπάρχει και συνεχίζεται έως σήμερα… Υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που δεν θα ήθελαν να υπάρχει όχι μόνο εκκλησιαστική περιουσία, αλλά η ίδια η Εκκλησία. Σημειώνεται ότι από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους έως σήμερα ουδόλως έχουν θιγεί οι περιουσίες των Καθολικών και των Προτεσταντών αλλά και των Τεκτόνων στην Ελλάδα.-

ΠΙΝΑΚΑΣ**

Απαλλοτριωθέντων εκκλησιαστικών αγροτικών κτημάτων χωρίς καταβολή αποζημίωσης

1)250 στρέμματα στο Γουδί για ανέγερση στρατιωτικών νοσοκομείων.

2)2.444μ. στο Γουδί για ανέγερση προσφυγικού συνοικισμού.

3)15.048 στρέμματα στη Βάρη υπέρ προσφυγικής ομάδας Βάρης, του Γεωργικού Συνεταιρισμού Κρωπίας και του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Βάρης.

4)270.767 τ.μ. στην Κηφισιά προς κατασκευή τεχνητής λίμνης προς άρδευση των κτημάτων της Κηφισιάς.

5)Ομοία από 29 στρέμματα στη θέση Καράβελη Κηφισιάς, για τα έργα ύδρευσης.

6)Δύο οικόπεδα, το ένα 1.550 τ.μ. και το άλλο 2.500 τ.μ. κοντά στον Ιλισό, υπέρ του Συνεταιρισμού Δημοσίων Υπαλλήλων.

7)Δύο γήπεδα υπέρ του 10ου Συνεταιρισμού Δημ. Υπαλλήλων. Α) Επί της οδού Μεσογείων, εκτάσεως 2.234 τ.μ. και Β) παρά την οδό Βουρνάζου στους Αμπελοκήπους, εκτάσεως 6.107 τ.μ.

8)Δύο γήπεδα εκτάσεως εν συνόλω 4.850 τ.μ. παρά την οδό Έβρου υπέρ του Συνεταιρισμού Δημ. Υπαλλήλων.

9)11.740 τ.μ. στους Αμπελοκήπους επί του οποίου ο συνοικισμός «Στέγη Μητέρων».

10) 2.706 τ.μ. στους Αμπελοκήπους, υπέρ της Μονής Σινά.

11) Έκτασις στη Βάρη για εγκατάσταση Ραδιοτηλεγραφικού Σταθμού.

12) Ομοία για κατασκευή οδού Γλυφάδας-Βούλας.

13) 214 τ.μ. στα Τουρκοβούνια υπέρ των Υπουργείων Γεωργίας και Προνοίας.

14) 19.186 τ.μ. στην ίδια θέση για τα ίδια Υπουργεία.

15) 4.000 τ.μ. στον Προφήτη Ηλία Παγκρατίου υπέρ του 41ου Οικοδ. Συνεταιρισμού.

16) 11.400 τ.μ. επί της οδού Παλαμηδίου υπέρ του 51ου Οικοδ. Συνεταιρισμού.

17) 8.100 τ.μ. στην οδό Ιθάκης υπέρ του ιδίου Συνεταιρισμού.

18) 14,5 στρέμματα στη θέση Άγιος Δημήτριος Αμπελοκήπων υπέρ Οικοδ. Συνεταιρισμού.

19) Έκταση στο Καστρί και στη θέση Φάρος προς ανέγερση προσφυγικών οικημάτων.

20) 8.430 τ.μ. προς ανέγερση προσφυγικού οικισμού μεταξύ Ιλισού και Πόντου.

21) 2.100 στρέμματα της Ιεράς Μονής Οσίου Μελετίου στη θέση Μάζι

υπέρ Συνεταιρισμού γηγενών και προσφύγων «Όλυμπος».

22) Το αγρόκτημα Ζωοδόχος Πηγή στον Ωρωπό, της Ιεράς Μονής Πεντέλης.

23) 950 στρέμματα αγρός ποτιστικός και ξηρικός της Ιεράς Μονής Ιερουσαλήμ Βοιωτίας.

24) 840 στρέμματα αγρός ποτιστικός και ξηρικός της Ιεράς Μονής Οσίου Λουκά Βοιωτίας.

25) 5.988 στρέμματα λιβάδια στη θέση «Τσέρεσι» της ίδιας Μονής.

26) 400 στρέμματα αγροί ποτιστικοί και ξηρικοί της ίδιας Μονής.

27) 214 τ.μ. γήπεδο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

28) Χιλιάδες στρέμματα στην περιοχή Καπανδριτίου υπέρ του Συνεταιρισμού ακτημόνων.

29) Όμοιο στη θεση «Λαχίδια» του Μαραθώνα, σε ακτήμονες καλλιεργητές.

30) 800 στρέμματα αγροί στον Μαραθώνα σε ακτήμονες καλλιεργητές.

31) 5.789 τ.μ. επί της λεωφόρου Κηφισίας υπέρ του Οικοδομικού Συνεταιρισμού «Η Εστία».

32) 620 τ.μ. για επέκταση του Δημ. Μαιευτηρίου Αθηνών.

33) Το κτήμα «Καμάριζα» Λαυρίου υπέρ των μεταλλωρύχων της περιοχής.

34) 85.000 τ.μ. κτήμα παρά τη Βούλα υπέρ της Λέσχης εργαζομένου κοριτσιού.

35) 15 στρέμματα για επέκταση νεκροταφείου Κηφισιάς.

36) 1.800 στρέμματα της Ιεράς Μονής Προδρόμου Βεροίας.

37) 1.022 στρέμματα αγροκτήματα «Άγιος Βασίλειος» και «Αγία Τριάς» της Ιεράς Μονής Σαγματά Βοιωτίας.

38) Κτήματα Ιεράς Μονής Κατερινούς Ακαρνανίας, με ελαιοτριβείο και κτίσματα.

39) 30 στρέμματα της Ιεράς Μονής Ταξιαρχών Καλαβρύτων προς εκτέλεση κοινοτικών έργων.

40) 1.455 στρέμματα στη θέση Πέρδικα της Αίγινας.

41) 13.080 τ.μ. στο Γουδί για τις ανάγκες του Στρατού.

42) 13.321 στρέμματα στη θέση Λεγραινά Σουνίου με βάση το Νόμο 5134.

43) 200 στρέμματα στο Νέο Ικόνιο προς αγροτική αποκατάσταση.

44) 162 στρέμματα στο Πέραμα.

45) Τα αγροκτήματα «Ίλκιζα» και «Πουρίθι Βαρνάβα» στο Καπανδρίτι.

46) 12.300 τ.μ. μπροστά στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

47) 188.760 τ.μ. στη Βούλα υπέρ του ΠΙΚΠΑ.

48) Γήπεδο Ιεράς Μονής Πετράκη υπέρ του Συνοικισμού Νέα Αλάτσατα.

49) 18.954 τ.μ. στη θέση «Αμπελόκηποι» για ανέγερση προσφυγικού συνοικισμού.

50) Οικοδομική έκταση στη Βάρη.

51) 630 στρέμματα στη θέση «Παληάγιαννη».

52) 152 στρέμματα στη θέση «Φάρος» Κηφισιάς για την εγκατάσταση προσφύγων.

53) 1.000 στρέμματα Ι.Μ. Μελάτων Άρτας.

54) 220 στρέμματα Ι.Μ. Πελαγίας Βοιωτίας υπέρ του Συνεταιρισμού Καρδίτσης και Κοκκίνου.

55) 80 στρέμματα αγρός της Ι.Μ. Οσίου Λουκά Βοιωτίας στη θέση Λεύκα Πατρών.

56) 458,5 στρέμματα στην Αλιστράτη Σερρών της Ι.Μ. Εικοσιφοινίσσης.

57) Όμοιο στη θέση Ανάβυσσος της Ι.Μ. Πετράκη.

58) Όμοιο στη θέση Αρδαμίστα της Ι.Μ. Δουραχάνης Ιωαννίνων.

59) 4.855 στρέμματα στο Ασπρόπυργο.

60) 80 στρέμματα της Ι.Μ. Βλαχερνών Ηλείας υπέρ της προσφυγικής κοινότητας Κυλλήνης.

61) 1.844 στρέμματα στην Ελλασώνα υπέρ Συνεταιρισμού Σκαμνιάς και Καρνιάς.

62) 277 στρέμματα αγρών και 570 βοσκοτόπων στα Ιωάννινα.

63) Όμοιο της Ι.Μ. Οσίου Λουκά Βοιωτίας.

64) Όμοιο της Ι.Μ. Δουσίου Τρικκάλων.

66) Όμοιο στην Ελασσώνα.

67) Κτήμα της Ι.Μ. Αβάσσου εις Πρέβεζα.

68) 300 στρέμματα λειβάδια και 130 στρέμματα αγρών της Μονής Ραϊδιωτίσσης Ιωαννίνων.

69) 2.342 στρέμματα στα Γιαννιτσά της Ι.Μ. Δουραχάνης Ιωαννίνων.

70) 17.861 στρέμματα της Ι.Μ. Αγ. Τριάδος στα Γιαννιτσά.

71) Όμοιο «Γοργιανίστα» Ιωαννίνων.

72) 186 στρέμματα στη θέση «Γορίτσα».

73) 42.830 στρέμματα ποτιστικά συν 525.726 στρέμματα ξηρικά συν 3.125 στρέμματα βοσκοτόπων της Ι.Μ. Δομβούς Βοιωτίας.

74) Αγρόκτημα Δαυλείας Ι.Μ. Οσίου Λουκά Βοιωτίας.

75) 2.055 στρέμματα της Ι.Μ. Μακρυμάλλης.

76) Γήπεδο Αγίου Διονυσίου προς αστική εγκατάσταση προσφύγων.

77) Αγρόκτημα στο Δίστομο Ι.Μ. Οσίου Λουκά Βοιωτίας.

78) Αγρόκτημα «Δόβλα Βαρμπόβη» Ι.Μ. Αγίου Νικολάου Ιωαννίνων.

79) 1.476 στρέμματα αγρών, συν 1.539 στρέμματα βοσκοτόπων, συν 890 ελαιοδένδρων Ι.Μ. Μακαριωτίσσης Βοιωτίας υπέρ Συνεταιρισμού Δομβραίνης.

80) 11.717 στρέμματα Ι.Μ. Δουσίκου Τρικκάλων υπέρ του Συνεταιρισμού Δουσίκου.

81) 4.694 στρέμματα Ι.Μ. Παναγίας Παλιούρι Ιωαννίνων.

82) Όμοιο Ι.Μ. Αγίου Αλεξάνδρου Ιωαννίνων.

83) Όμοιο Ι.Μ. Ελεούσης Ιωαννίνων.

84) 1.105 στρέμματα Ι.Μ. Προυσού Ναυπακτίας.

85) Κτήμα εις θέση Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος Ι.Μ. Πεντέλης.

86) Αγρόκτημα Ι.Μ. Προδρόμου υπέρ καλλιεργητών Φιλιππιάδος.

87) Αγρός Ι.Μ. Αγίου Στεφάνου Μετεώρων εις Καλαμπάκα.

88) 1666 στρέμματα αγρόκτημα «Κόλλιανη» Ι.Μ. Αγίου Νικάνορος.

89) Αγρόκτημα «Καμαρίνα», Ι.Μ. Ζαλόγγου.

90) 275 στρέμματα Ι.Μ. Φλαμουρίου Δημητριάδος.

91) 3.017 στρέμματα καλλιεργήσιμων γαιών συν 7.157 στρέμματα ξηρικών Ι.Μ. Σπαρμού Ελασσώνος.

92) 10 στρέμματα κτήμα «Μετόχι» Νέας Μονής Χίου για ανέγερση προσφυγικού Συνοικισμού.

93) 2.875 στρέμματα αγρόκτημα «Καρμίστα» Ι.Μ. Εισοσιφοινίσσης.

94) 630 στρέμματα Ι. Μονής Οσίου Μελετίου.

95) Όμοιο Ι.Μ. Γαστρίτσης Ηπείρου

96) Όμοιο Ι.Μ. Μεγγούλης.

97) Όμοιο Ι.Μ. Δουρούτης Ηπείρου.

98) Όμοιο Ι.Μ. Αγ. Αναργύρων Καστορίας.

99) 8 στρέμματα Ι.Μ. Προυσού Ναυπακτίας υπέρ σχολικού ταμείου Άνω Προστόζας.

100) Αγρόκτημα Ι.Μ. Κορώνης στην Καρδίτσα.

101) 2.349 στρέμματα Ι.Μ. Γκούρα στην Καρδίτσα.

102) Όμοιο Ι.Μ. Αβάσσου Πρεβέζης.

103) Όμοιο Ι.Μ. Καστρίτσης και Τσώκας Ηπείρου.

104) Όμοιο Ι.Μ. Στομίου στην Ήπειρο.

105) 500 στρέμματα αγροί, συν 13.000 στρέμματα βοσκότοποι, συν 240 ελαιοδένδρων Ι.Μ. Οσίου Λουκά Βοιωτίας υπέρ ακτημόνων Στειρίου και Κυριακίου.

106) Κτήμα Ι.Μ. Αγ. Διονυσίου Βεροίας

107) 2500 στρέμματα Ι.Μ. Πεντέλης εις Μαραθώνα.

108) 4.521 στρέμματα Ι.Μ. Πετράκη εις Μαραθώνα υπέρ προσφύγων Νέας Μάκρης.

109) 3.000 στρέμματα Ι.Μ. Βλαχερνών.

110) Κτήμα Ι.Μ. Αβάσσου Πρεβέζης.

111) Αγρόκτημα Λυκούρσι Πρεβέζης.

112) 50.030 στρέμματα Ι.Μ. Αναλήψεως Ελασσώνος.

113) 542 στρέμματα Ι.Μ. Οσίου Μελετίου.

114) 30.000 στρέμματα Ι.Μ. Ταξιαρχών Αιγιαλείας.

115) Κτήμα Μέγγουλη Ηπείρου, Ι.Μ. Εισοδίων.

116) 21.036 στρέμματα αγρόκτημα «Μωρά» Ι.Μ. Ολυμπιωτίσσης Ελασσώνος.

117) 6 στρέμματα στην Καρδίτσα Ι.Μ. Σπηλιάς.

118) 9.526 στρέμματα Ι.Μ. Ελεούσης Ηπείρου.

119) 5.443 στρέμματα Ι.Μ. Θεοτόκου Ηπείρου.

120) Όμοιο Ι.Μ. Γκούρα Καρδίτσης.

121) 12.000 στρέμματα Ι.Μ. Προδρόμου Βεροίας.

122) 174 στρέμματα Ι.Μ. Νικάνορος Γρεβενών.

123) 240 στρέμματα ίδιας Μονής.

124) 15.450 τ.μ. της Νέας Μονης Χίου στην πόλη της Χίου για αστική εγκατάσταση προσφύγων.

125) 60 στρέμματα Ι.Μ. Αγίου Νικολάου Πρεβέζης.

126) 91 στρέμματα Μονής Ορφανού Ηπείρου.

127) Αγροκτήματα Ι.Μ. Ηπείρου.

128) Όμοια Ι.Μ. Μεταμορφώσεως Τρικκάλλων.

129) 534 στρέμματα Ι.Μ. Παλκουρής Ηπείρου.

130) Όμοια Μετοχίου Παναγίας Κήπου Λευκάδος

131) 9.160 τ.μ. παρά το Χρισσό Παρνασσίδος

132) 144 στρέμματα Ι.Μ. Κάτω Παναγιάς Άρτης.

133) 2.259 στρέμματα Μονής Μπανάσης.

134) 7.259 στρέμματα Μονής Στουπαίνης.

135) 354 στρέμματα Μονής Κάτω Παναγιάς Άρτης

136) Αγροκτήματα Ι.Μ. Μεταμορφώσεως και Αγίας Τριάδος Τρικκάλων.

137) 2.150 στρέμματα Μονής Διχούνης Ηπείρου

138) Υδρόμυλος Ι.Μ. Γκούρας Καρδίτσης.

139) 110 στρέμματα Ι.Μ. Εικοσιφοινίσσης Δράμας.

140) Όμοιο Ι.Μ. Κάτω Παναγιάς Άρτης.

141) Όμοιο Ι.Μ. Ζαλόγγου.

142) 645 στρέμματα ξηρικών αγρών συν 1361 στρέμματα ποτιστικών Ι.Μ. Δομβρού Βοιωτίας.

143) Αγρόκτημα Μονής Αναλήψεως Ελασσώνος.

144) 9.501 στρέμματα Μονής Δομβρού Βοιωτίας.

145) Όμοιο Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Άρτας.

146) 2.400 στρέμματα Ι.Μ. Μαυρορράχης Βεροίας.

147) 9.783 στρέμματα Ι.Μ. Κανάλλων.

148) Αγρόκτημα Ι.Μ. Παγωνών Ηπείρου.

149) 1108 στρέμματα καλλιεργήσιμα συν 6.400 στρέμματα βοσκότοποι Ι.Μ. Αγ. Παρασκευής Κοζάνης.

150) 50 στρέμματα Ι.Μ. Τσούκας.

151) Όμοιο Μορτερό Ι.Μ. Πεντέλης.

152) 586 στρέμματα Ι.Μ. Προδρόμου Σερρών.

153) Όμοιο Ι.Μ. Ομβριακής Φθιώτιδος.

154) Όμοιο Ι.Μ. Ταλαντίου Αργολίδος.

155) 3.933 στρέμματα Ι.Μ. Αγ. Αντωνίου Κοζάνης.

156) Όμοιο της ίδιας Μονής.

157) 7.793 στρέμματα Ι.Μ. Γκούρας στην Ήπειρο.

158) 6.552 στρέμματα Ι.Μ. Παληοκαρυάς.

159) Αγρός «Βισβάροι» Ι.Μ. Οσίου Λουκά Βοιωτίας.

160) 1.150 στρέμματα βοσκοτόπων συν 850 στρέμματα αγρών Ι.Μ. Σαγματά Βοιωτίας.

161) Όμοιο Ι.Μ. Βαρνακόβης Φωκίδος.

162) 863 στρέμματα στην Ήπειρο Ι.Μ. Πρ. Ηλιού.

163) 543 στρέμματα Ι.Μ. Αγ. Αναργύρων Βεροίας.

164) 3.634 στρέμματα Ι.Μ. Ήλια Χαλκίδος.

165) 6.402 στρέμματα Ι.Μ. Κάτω Παναγιάς Άρτης.

166) Κτήμα «Γριζάνα» Ι.Μ. Τσιοτηλίου Τρικκάλων.

167) Όμοιο Ι.Μ. Μελάτων Άρτης.

168) 1.251 στρέμματα Ι.Μ. Γέροντος Χαλκίδος.

169) 2.800 στρέμματα Ι.Μ΄Ολυμπιωτίσσης Ελασσώνος.

170) 10.661 στρέμματα Ι.Μ. Μαλεσίνης Φθιώτιδος.

171) 863 στρέμματα Ι.Μ. Προδρόμου Ηπείρου.

172) 50 στρέμματα της ίδιας Μονής.

173) 6.733 στρέμματα Ι.Μ. Βουτυμά Τρικκάλων.

174) 937 στρέμματα Ι.Μ. Πρ. Ηλιού Ροδιάς

175) 434 στρέμματα Τιμίου Προδρόμου Σερρών.

176) Όμοιο στη Θάσο Ι.Μ. Εικοσιφοινίσσης.

177) Όμοιο Ι.Μ. Μελάτων Άρτης.

178) Όμοιο Ι.Μ. Αγ. Στεφάνου Τρικκάλων.

179) Όμοιο Ι.Μ. Βαρνακόβης Φωκίδος.

180) 400 στρέμματα Ι.Μ. Πρ. Ηλιού στην Ήπειρο.

181) 1827 στρέμματα καλλιεργήσιμα συν 14.870 στρέμματα βοσκότοποι Ι.Μ. Σπαρμού Ελασσώνος.

182) 245 στρέμματα Ι.Μ. Αγίας Παρασκευής Πρεβέζης εις θέση Καναλάκι.

183) Όμοιο Ι.Μ. Κάτω Παναγίας Άρτης.

184) 14.564 στρέμματα Ι.Μ. Καρακαλά Αργολίδος.

185) Κτήμα «Κορπόβιο» Ι.Μ. Αγ. Τριάδος Μετεώρων.

186) Αγρόκτημα «Κλείσοβο» Ι.Μ. Σιαμάδων Τρικκάλων.

187) 18.438 στρέμματα Ι.Μ. Αγίου Στεφάνου Μετεώρων.

188) 14.743 στρέμματα ίδιας Μονής.

189) Όμοιο Ι.Μ. Αγάθωνος Φθιώτιδος.

190) 2.100 στρέμματα στη θέση Μάζι Ι.Μ. Οσίου Μελετίου Αττικής.

191) Όμοιο Ι.Μ. Μελάτων Άρτης.

192) Όμοιο Ι.Μ. Ζαλόγγου Ηπείρου.

193) 70 στρέμματα Ι.Μ. Τσούκας στην Ήπειρο.

194) 10.000 στρέμματα Ι.Μ. Αγάθωνος Φθιώτιδος.

195) 220 στρέμματα Ι.Μ. Βυτουμά Τρικκάλων.

196) Κτήματα Ι.Μ. Προυσού Ναυπακτίας.

197) Αγρόκτημα Ι.Μ. Αγ. Ιωάννου Λυκοτριχίου.

198) 514 στρέμματα Ι.Μ. Γκούρας.

199) 8.000 στρέμματα βοσκοτόπων συν 2.800 στρεμμάτων καλλιεργησίμων αγρών Ι.Μ. Σαγματά Βοιωτίας.

200) Όμοιο Ι.Μ. Κάτω Παναγίας, Θεοτοκίου, Μελάτων στην Άρτα.

201) 15.700 στρέμματα Ι.Μ. Βαρλαάμ Μετεώρων.

202) Επίταξις 1.500 στρεμμάτων Ι.Μ. Προδρόμου Βεροίας.

203) Αγρόκτημα Ι.Μ. Αγ. Αποστόλων στην Ήπειρο.

204) 2.562 στρέμματα αγρόκτημα «Ρη» Καπανδριτίου Ι.Μ. Πεντέλης.

205) 658 στρέμματα Ι.Μ. Πρ. Ηλιού Ηπείρου.

206) 182 στρέμματα Ι.Μ. Μεταμορφώσεως στην Ήπειρο.

207) 524 στρέμματα Ι.Μ. Προδρόμου Σερρών

208) Όμοιο Ι.Μ. Γαλατάκη Χαλκίδος.

209) 202 στρέμματα Ι.Μ. Αγίου Στεφάνου Μετεώρων.

210) Όμοιο Ι.Μ. Αναλήψεως Ελασσώνος.

211) 906 στρέμματα, τμήμα από το τσιφλίκι Τσαμάλι και Πολυγύρα Μονής Δομβού Βοιωτίας.

212. 7.692 στρέμματα Ι.Μ. Προδρόμου Σερρών.

213) Όμοιο Ι.Μ. Αγίας Τριάδος Μετεώρων.

214) Όμοιο Ι.Μ. Δομβού στη Βοιωτία.

215) 114.334 στρέμματα της Ι.Μ. Πετράκη προς αστική εγκατάσταση προσφύγων.

216) 45.486 στρέμματα στο συνοικισμό Βύρωνος της ίδιας Μονής για τον ίδιο σκοπό.

217) 9.515 στρέμματα το αγρόκτημα «Βάρη», της Ι.Μ. Πετράκη.

218) Έκταση στη Λεωφόρο Βας. Σοφίας υπέρ του Αρεταίειου.

219) Κτήμα «Μπανάνα» Ι.Μ. Πετράκη.

220) 15.000 στρέμματα Ι.Μ. Πεντέλης.

221) Γήπεδο Ι.Μ. Πετράκη υπέρ του συνοικισμού Ανάληψις.

222) Έκτασις εις Κολοκυνθού Ι.Μ. Πετράκη για συνοικισμό προσφύγων.

223) 48.000τ.μ. Ι.Μ. Πετράκη εις Περιστέρι για ανέγερση παραπηγμάτων.

224) 95 στρέμματα στη Βουλιαγμένη προς ανέγερση προσφυγικού ορφανοτροφείου.

225) 202 στρέμματα Ι.Μ. Αγίου Στεφάνου Μετεώρων.

226) 166 στρέμματα στη θέση Μαγούλα Ι.Μ. Οσίου Μελετίου.

227) 849 στρέμματα Ιεράς Μονής Αιγίνης εις Αίγινα.

228) Όμοιο Ι.Μ. Οσίου Μελετίου Αττικής.

229) 4.000 στρέμματα εις θέση Καμάριζα Λεγραινών Ι.Μ. Πεντέλης.

230) 1224 στρέμματα στο Ασπρόπυργο Ι.Μ. Κλειστών.

231) Όμοιο στη θέση Καλιάνι Ι.Μ. Νικάνορος Γρεβενών.

*Τα χρήματα είναι κατοχικά και στη συνέχεια κόπηκαν τα τρία τελευταία μηδενικά.

** Ο Πίνακας υπάρχει στο βιβλίου του από Λαρίσης αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Δωροθέου

olympia

"Γιατί δεν κρίθηκε με πνευματικά κριτήρια ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Βατοπαιδίου;"

Αρχιμ. π.Νεκτάριου Μουλατσιώτη

Πριν 3 χρονια περιπου, το 2008, ξεκινησε το «κατασκευασμενο» και υποτιθεμενο πλεον «σκανδαλο» της Ιερας Μονης Βατοπαιδιου.

Ενα κατασκευασμενο σκανδαλο που οι δυναμεις του σκοτους και οσοι «αορατα» κυβερνουν αυτον τον τοπο, χρησιμοποιησαν και το ανυψωσαν σε τετοιο βαθμό μεσα απο τα ΜΜΕ για να πετυχουν τους σκοπους τους.

Οι στοχοι τους επιτευχθησαν, γκρεμιστηκε η τοτε Κυβερνηση και οδηγηθηκαμε ως χωρα και ως λαος αλυσοδεμενοι στα διχτυα των «κερδοσκοπων», των «αγορων» και του παγκοσμιου σιωνιστικου λομπυ. Ως σκλαβους δε και δουλους του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκης Ενωσης μας ξεπουλανε σημερα οι ιθυνοντες μαζι με τη γη μας και ο,τι πλεον μας εχει απομεινει, στις Πολυεθνικες εταιρειες του πλουτου και του χρηματος.

Ο λαος μας θα ζησει ξανα το δραμα της σκλαβιας και της ταπεινωσης, οπως εζησε και σε παλαιοτερες εποχες, τοτε που υπηρχαν οι γαιοκτημονες και οι τσιφλικαδες, οι οποιοι ειχαν αγορασει ολη τη γη μας και ο λαος δουλευε στα κτηματα τους μονο για ενα κομματι ψωμι.

Τα χρονια παραλληλα! Τα ονοματα των τσιφλικαδων μονον αλλαξαν. Αντι για γαιοκτημονες και τσιφλικαδες, σημερα ονομαζονται πολυεθνικες εταιρειες η αγορες, οι οποιες αγοραζουν τον πλουτο και τη γη των λαων, οι δε ανθρωποι δουλευουν στις εταιρειες τους για ενα φθηνο μεροκαματο, χωρις μελλον και χωρις προοπτικη.

Τα ΜΜΕ, με ελαχιστες εξαιρεσεις, παιζουν το παιχνιδι των πολυεθνικων εταιρειων, των συγχρονων δηλαδη τσιφλικαδων. Μπορουν να κανουν και διαφορετικα; Φυσικα και οχι! Διοτι χρωστουν στο Κρατος εκατομμυρια ευρω. Εφημεριδες, τηλεορασεις και ραδιοφωνικοι σταθμοι ειναι καταχρεωμενοι στο Κρατος. Εαν ενας απλος πολιτης χρωστα στην εφορια, το Κρατος κανει αμεσως κατασχεση στην περιουσια του, με αποτελεσμα οι απλοι πολιτες σε λιγες μερες να χανουν τα παντα, ακομη και τα σπιτια που κατοικουν.

Πως συμβαινει ομως τα ΜΜΕ να χρωστουν εκατομμυρια και το Κρατος να μην τα κλεινει και να μην κανει κατασχεσεις; Εδω ξεκινα η διαπλοκη. Η εκαστοτε Κυβερνηση λεγει στους υπευθυνους των ΜΜΕ: «η θα λετε αυτα που θελει η Κυβερνηση μας, η αυριο σας κλεινουμε». Καταλαβαινετε τωρα γιατι ο λαος δεν μαθαινει τις αληθειες μεσα απο τα ΜΜΕ και τους δημοσιογραφους, οι οποιοι μας λεγουν μονον οσα θελουν και οπως θελουν οι εκαστοτε Κυβερνησεις;

Πως ηταν δυνατον λοιπον να γινει κατι διαφορετικο στην περιπτωση της Ιερας Μονης Βατοπαιδιου;

Οι τσιφλικαδες απο ετων ειχαν φτιαξει το σχεδιο τους. Το ρασο παντοτε «πουλαει» στα ΜΜΕ. Δι᾽ αυτο και δημιουργησαν το «σκανδαλο» της Ιερας Μονης Βατοπαιδιου.

Μονοι τους οι δημοσιογραφοι το βάπτισαν απο την αρχη ως σκανδαλο, πριν καν αποδειχθει εαν ειναι η οχι, κερδιζοντας ετσι τις εντυπωσεις και δημιουργωντας συγχυση στο λαο. Η ομιχλη που δημιουργηθηκε, σημερα διαλυθηκε και περασε. Το τοπιο ειναι πλεον ξεκαθαρο. Καθηγηται της Νομικης Σχολης του Πανεπιστημιου Αθηνων, οπως ο Ιωαννης Κονιδαρης, Καθηγηται Ποινικολογοι των Πανεπιστημιων μας, Επιτροπες, διεθνεις οικοι εκτιμητων, η διωξη οικονομικου εγκληματος και πολλοι αλλοι οργανισμοι και επιστημονες ομολογουν περιτρανα και δημοσια οτι ουδεποτε υπηρξε σκανδαλο οικονομικο στη Μεγιστη Ιερα Μονη Βατοπαιδιου και οτι αδικως πολεμηθηκε, συκοφαντηθηκε, διαβληθηκε, διαπομπευθηκε η Μεγιστη Ιερα Μονη του Βατοπαιδιου και ο σεβαστος της Καθηγουμενος και Γεροντας π. Εφραιμ.

Διατι ομως, απο τις πρωτες μερες, οταν ξεκινησε ο πολεμος κατα της Ιερας Μονης με σκοπο οχι μονον το ξεπουλημα της Ελλαδος και την υποδουλωση του λαου της σε ξενα συμφεροντα, αλλα και τον κλονισμο του λαου απεναντι στην Εκκλησια και στο Αγιο Ορος, το ρασο οι κληρικοι παντος βαθμού και οι μοναχοι δεν σταθηκαν συσσωμοι αμεσως απεναντι στις συκοφαντιες και στο διωγμο της Ιερας Μονης και του Ηγουμενου;

Ειδαμε και ακουσαμε εκεινες τις ημερες σε τηλεορασεις, σε ραδιοφωνα και σε εφημεριδες, κληρικους παντος βαθμού να σηκωνουν τον λιθο του αναθεματος κατα της Ιερας Μονης και του Ηγουμενου, παρασυρομενοι απο τον γενικο θορυβο που ειχαν δημιουργησει τεχνιεντως σχεδον ολα τα ΜΜΕ και να λιθοβολουν τελικα αθωους.

Το δραμα του Γολγοθα αναβιωνε εμπρος στους οφθαλμους μας εκεινες τις ημερες. Ο αθωος Ιησους εν μεσω του γενικου θορυβου, αρον αρον, γρηγορα γρηγορα δηλαδη, οδηγειται κατω απο τη γενικη κατακραυγη στο σταυρο και στον θανατο.

Ζησαμε στις ημερες μας ξανα τον αδικο πολεμο και τις συκοφαντιες που υπεστη ο μεγαλυτερος πατηρ και ρητωρ της Εκκλησιας μας, ο αγιος Πατριαρχης Κωνσταντινουπολεως Ιωαννης ο Χρυσοστομος.

Ζωντανεψαν ξανα ενωπιον των οφθαλμων μας, οι ημερες του διωγμου και της συκοφαντιας που υπεστη ο πλεον θαυματουργος αγιος της Εκκλησιας μας, ο Επισκοπος Πενταπολεως Νεκταριος Κεφαλας.

Κι ομως! Οι φεροντες το ρασο παντος βαθμού, αλλα και οι συγχρονοι Γερονταδες δεν εγιναν Κυρηναιοι στο σταυρο που σηκωνε ο Γεροντας Εφραιμ και η Ιερα Μονη του. Αντιθετως, αλλοι λιθοβολησαν, αλλοι εμπηγαν τα καρφια και τον ακανθινο στεφανο στο κεφαλι της Ιερας Μονης και του Γεροντος Εφραιμ και αλλοι κρατησαν ασφαλεις αποστασεις «ινα μη μιανθωσι», ενω πριν ησαν στενοι «φιλοι» της Ιερας Μονης και του Γεροντος Εφραιμ η και ειχαν ευεργετηθει πολλαπλως απο τον Γεροντα και την Ιερα Μονη.

Κι ενω ολοι οι δηθεν «πνευματικοι» πατερες και Γερονταδες τοτε σιωπουσαν η λιθοβολουσαν, εκ των ελαχιστων κληρικων της Ελλαδικης Εκκλησιας, που τολμησε δημοσια να φωναξει για την αθωοτητα της Ιερας Μονης και του Γεροντος Εφραιμ, ηταν καποιος ξενος και μη φιλος της Ιερας Μονης. Ηταν εκεινος που πολλοι εκ των δηθεν «πνευματικων» πατερων περιφρονητικα αποκαλουν «παπαροκα» και «κοσμικο» καλογηρο. Ηταν η ταπεινοτης μου, και καυχωμαι εν Κυριω που γιναμε τοτε για την Ιερα Μονη μαζι με ελαχιστους αλλους κληρικους, οπως τον Μητροπολιτη Λεμεσσου Αθανασιο, τον Μητροπολιτη Προικονησου Ιωσηφ, Σιμωνες οι Κυρηναιοι. Σταθηκα διπλα τους χωρις να υπολογισω το κοστος, τις συνεπειες και τις ύβρεις που θα περιελουζαν και εμε. Καυχωμαι εν Κυριω οτι υπηρξα εκ των ελαχιστων κληρικων που έβγαινα δημοσια τοτε σε ολα τα ΜΜΕ και υποστηριζα γραπτως η προφορικως και διετρανωνα την αθωοτητα του Γεροντα Εφραιμ και της Ιερας Μονης του. Ημουν επισης και παλι εκ των ολιγων εκεινων κληρικων που ετρεξαν αμεσως στο Αγιον Ορος για να σταθω διπλα τους και να σκουπισω τα δακρυα τους και μεσα στην τραπεζα της Ιερας Μονης ενωπιον του Γεροντα τους, τους διαβεβαιωνα στις 4/12/2008 (βλ. Εφημεριδα «Τα Νεα») οτι δεν θα παθουν κακο, διοτι η Παναγια Θεοτοκος σκεπαζει τη Μονη τους και οτι θα μιλησει ο Θεος, θα μιλησει ο Ουρανος, οι δε πρεσβειες του οσιου Γεροντος Ιωσηφ του Βατοπαιδινου και του οσιου Ιωσηφ του Ησυχαστη εχουν παρρησια ενωπιον Θεου και ουτε η Μονη θα βλαπτεί, ουτε ο Γεροντας Εφραιμ.

Χαιρομαι σημερα εν Κυριω που βγήκα αληθινος, διοτι η Ιερα Μονη οντως δεν βλάπτηκε, ουτε ο Γεροντας της επαθε κατι κακο.

Αντιθετως σε δυο ημερες μιλησε ο Ουρανος, οταν ξαφνικα απο πρωτο θεμα που ηταν η Μονη στα δελτια ειδησεων σχεδον εξαφανιστηκε, διοτι το Σαββατο 6/12/2008 σκοτωσαν δυστυχως τον Αλεξη Γρηγοροπουλο και τα Μ.Μ.Ε. εστρεψαν το βλέμμα τους σε αυτο το θεμα. Εκτοτε η Κυβερνηση πηγε κακην κακως, διοτι δεν τολμησε να αναλαβει τις ευθυνες της και να πει την αληθεια στο λαο, οτι δηλαδη η στηριξη της Μονης Βατοπαιδιου ηταν πολιτικη αποφαση της Κυβερνησεως.

Οπως πολιτικη αποφαση της σημερινης Κυβερνησεως ειναι εν ωρα φτωχιας του λαου μας, να δωσει 80 εκατομμυρια ευρω για να χτισει η Ελλαδα Μουσουλμανικο Τζαμι στην Αθηνα.

Η δε νεα Κυβερνηση που ανελαβε και η οποια παλι για πολιτικους λογους απεκρυψε να πει την αληθεια για την Ιερα Μονη Βατοπαιδιου στο λαο, γκρεμιζεται και αυτη οπως βλέπουμε, παρασυροντας και ολοκληρη τη χωρα μας προς την καταστροφη.

Αληθεια, κανενας εκ των δηθεν «πνευματικων» πατερων δεν μπορεσε να διακρινει οτι η Θεοτοκος μετα τον διασυρμο του Αγιου Ορους και των παιδιων Της, ηρε την σκεπη της απο την Πατριδα μας και οδηγουμεθα καθημερινα απο το κακο στο χειροτερο; Δεν αντιλαμβανεται κανεις, οτι μονο μια νινευϊτικη μετανοια θα σωσει τη χωρα μας;

Τα οσα αναφερω ανωτερω περι του προσωπου μου, δεν το κανω δια να δειξω οτι καποιος ειμαι, η οτι επραξα κατι το σπουδαιο. Εχω επιγνωση του εαυτου μου και γνωριζω πολυ καλα τα πνευματικα μου χαλια και οτι ειμαι ενα τιποτα. Τα αναφερω ομως για να υπενθυμισω σε καποιους, οτι στην περιπτωση του Γεροντος Εφραιμ, του πληγωμενου αυτου αδελφου μας, επαληθευθηκε το γραφικο της παραβολης του καλου Σαμαρειτου οτι, αυτος που τον βοήθησε δεν ηταν τελικα Ιουδαιος, αλλα «Σαμαρειτης».

Δι᾽ αυτο αναφερει ο Κυριος μας οτι κατα την Δευτερα Αυτου Παρουσια θα δουμε πολλες εκπληξεις...

Αργοτερα, πολυ αργοτερα, ξεκινησαν να επανερχονται ως φιλοι παλι της Ιερας Μονης οσοι ειχαν τηρησει ασφαλεις αποστασεις, διοτι αυτοι που λιθοβολησαν δεν εχουν ακομη τη δυναμη να ζητησουν συγγνωμη.

Η αγιοτητα ομως του Γεροντος Εφραιμ και η ανεξικακια του εδειξε για μια φορα ακομα το μεγαλειο της ψυχης του. Για κανεναν δεν εξεφερε κακο λογο η κακο λογισμο σαν και εμε. Η αγκαλια του ειναι παντοτε ανοιχτη και σαν να μην ειχε συμβει τιποτα και παλι τους αγκαλιαζει ολους.

Η δε σιωπη του ολα αυτα τα χρονια απεναντι σε τοσες ύβρεις, διωξεις, συκοφαντιες, θυμιζε ηρωϊκες μορφες αγιων που τιμησαν το Αγιον Ορος, αλλα και ολη την Εκκλησια μας.

Η σιωπη του θυμισε την ηρωϊκη σταση που τηρησε ο Ιησους απεναντι στον Ποντιο Πιλατο και στον Ηρωδη. «Ο δε Ιησους εσιωπα» γραφει το Ευαγγελιο. Το ιδιο θα γραψει αργοτερα και ο βιογράφος του για τον Γεροντα Εφραιμ.

Τι εδειξε και δειχνει αυτη η σιωπη του και η ολη σταση του αυτα τα χρονια; Τι αλλο δειχνει παρα ταπεινωση και αγιοτητα ψυχης!

Αυτην την αγιοτητα που δυστυχως δεν διεκριναν οσοι τολμησαν και σηκωσαν τον λιθον του αναθεματος η τηρησαν τοτε ασφαλεις αποστασεις και δεν σταθηκαν απο την πρωτη στιγμη διπλα στον διωκομενο Γεροντα Εφραιμ και την αγια συνοδεια του.

Δυστυχως διαπιστωνουμε οτι δεν πρυτανευσαν στις καρδιες ολων αυτων των κληρικων τα πνευματικα κριτηρια και αισθητηρια, τα οποια πρεπει να εχει η ψυχη καθε κληρικου και κυριως οσων θελουν να λεγονται πνευματικοι πατερες και διδασκαλοι του λαου.

Πως εκριναν; Δυστυχως με κοσμικα και οχι πνευματικα κριτηρια, παρασυρομενοι απο τα ΜΜΕ και θελοντας να δειξουν προς το λαο οτι αυτοι ειναι οι «καθαροι» και οι «πνευματικοι» και οτι δεν ασχολουνται με χρηματα, με ανταλλαγες, με περιουσιες κτλ. εριξαν τα δηλητηριωδη βέλη τους κατα του εν Χριστω αδελφου τους!

Μας ερωτουν πολλοι χριστιανοι, διατι ο Χριστος τις μεγαλυτερες αληθειες της Ορθοδοξιας και του χριστιανισμου, οτι δηλαδη ο Θεος ειναι Πνευμα και οτι ο Μεσσιας ηταν ο Ιδιος, δεν τις απεκαλυψε στους τοτε Αρχιερεις και στο τοτε ιερατειο αλλα σε μια γυναικα Σαμαρειτιδα και μαλιστα πορνη στο Φρεαρ του Ιακωβ;

Απεριφραστα απαντουμε και λεμε, οτι το τοτε ιερατειο παντος βαθμού ειχε χασει τα πνευματικα κριτηρια και αισθητηρια του, και οτι ο Θεος αποκαλυπτεται και δειχνει το θελημα Του μονον σε εκεινους που ειναι προθυμοι να το εκτελεσουν.

Χρονοι παραλληλοι! Το χθες και το σημερα εγιναν παλι ενα, διοτι δυστυχως χαθηκαν τα πνευματικα κριτηρια απο εκεινους που θελουν να λεγονται πνευματικοι πατερες της Εκκλησιας. Το αλας εμωρανθη...

Εμεις ταπεινα αναρωτιομαστε: Αραγε την εποχη του Αντιχριστου, οταν θα ελθουν ο Προφητης Ηλιας και ο Ενωχ επι της γης, σε ποιους θα αποκαλυψουν την αληθεια για το ποιος ειναι ο Αντιχριστος, στο ιερατειο που εχει χασει τα πνευματικα κριτηρια και αισθητηρια του η στους αμαρτωλους, αλλα ταπεινους και απλους ανθρωπους;

Θα παει ο Ηλιας να πει στους Πατριαρχες, στους Αρχιεπισκοπους και στους ιερεις οτι εγω ειμαι ο Ηλιας, ο υμνουμενος και τιμωμενος και δοξαζομενος απο εσας; Και ποια θα ειναι η αντιδραση τοτε των Πατριαρχων και ολων των ρασοφορων;

Μηπως ειδοποιησουν τους ψυχιατρους δια να τους συλλαβουν; Δυστυχως οποιος δεν εχει πνευματικα κριτηρια και αισθητηρια, αυτο θα πραξει, διοτι δεν θα μπορεσει να διακρινει την αληθεια για το ποιος ευρισκεται ενωπιον τους.

Το αυτο επαθαν μεσα στην ομιχλη που δημιουργηθηκε και στη συγχυση οι ρασοφοροι παντος βαθμού για τον Γεροντα Εφραιμ. Δεν ειδαν την αληθεια. Δεν εκριναν με πνευματικα κριτηρια. Δεν ειδαν τους καρπους του δεντρου. Δεν σκεφτηκαν το πως ειναι δυνατον σαπιο δεντρο να φερει καλους καρπους.

Δεν σκεφθηκαν το πως ειναι δυνατον ο Γεροντας Εφραιμ εαν δεν τον επεσκιαζε η Χαρις του Θεου και η ευλογια της Θεοτοκου, να αναστηλωσει εκ του μηδενος σχεδον ολοκληρη τη Μονη Βατοπαιδιου και τα γυρω αυτης οικηματα, τα οποια ανερχονται περιπου σε 75.000 τ.μ.

Αν απλωσει κανεις τη Μονη κατα μηκος, τα 75.000 τ.μ. ειναι 75 χιλιομετρα κτιρια. Οση ειναι δηλαδη η αποσταση Αθηνων - Κορινθου. Πως ειναι δυνατον εαν ο Γεροντας Εφραιμ ηταν απατεωνας, κομπιναδορος, κλεφτης και ολα αυτα που του καταμαρτυρουν, η Χαρις του Θεου να ευλογουσε και να αυξανε τοσο θαυμαστα το εργο του;

Δεν ειδαν οτι οι αρχοντες πολλων εθνων κατεφθαναν στο Βατοπαιδι για να ιδουν το Γεροντα και το ολο θαυμαστο εργο του και να παρουν την ευχη του; Δεν τους θυμισε τιποτα τουτο το γεγονος; Ξεχασαν την βασίλισσα Σαβα που ξεκινησε απο χωρα μακρυνη για να δει τη δοξα Σολομωντος;

Δεν ειδαν οτι 120 και πλεον ανθρωποι, επιστημονες κατα το πλειστον, εγκατελειψαν γονεις, αδελφια, συγγενεις και φιλους, αφηνοντας πισω περιουσιες πολλοι εξ αυτων, δια να υποταχθουν κατω απο την πνευματικη καθοδηγηση του Γεροντος Εφραιμ για να οδηγησει τις ψυχες τους στη Βασιλεια των Ουρανων;

Ειναι δυνατον 120 και πλεον ανθρωποι να ακολουθουν εναν απατεωνα και τοσα χρονια που ζουν διπλα του να μην το εχουν ανακαλυψει αυτοι και να το ανακαλυπτουν οσοι ζουν εκτος της Ιερας Μονης;

Δεν ειδαν οτι η Μεγιστη Ιερα Μονη Βατοπαιδιου εχει γινει μια συγχρονη λαυρα πατερων που θυμιζει τις λαυρες που δημιουργησαν μεγαλοι ασκητες της ερημου;

Δεν σκεφθηκαν οτι μεσα στο σκοταδι εαν αναψεις ενα φως, ολες οι πεταλουδες συγκεντρωνονται και περιτριγυριζουν το φως;

Διατι συγκεντρωθηκαν πληθη μοναχων, γυρω απο τον Μεγα Αντωνιο, τον Αγιο Θεοδοσιο τον Κοινοβιαρχη, τον Αγιο Σαββα τον Ηγιασμενο, τον Αγιο Ευθυμιο και πληθους αλλων πατερων και γερονταδων της ερημου; Μα φυσικα διοτι εξεπεμπαν μεσα στο πνευματικο σκοτος της εποχης των, το γνησιο φως του Χριστου.

Πως οι σημερινοι ρασοφοροι που εξεφρασαν αρνητικο λογο για το Βατοπαιδι η τηρησαν ασφαλεις αποστασεις, δεν εκαναν αυτη την απλη σκεψη: Ειναι δυνατον, εαν η ζωη του Γεροντος Εφραιμ και ο ιδιος δεν ηταν φως και δεν εξεπεμπε φως, να συγκεντρωνε διπλα του τοσα πληθη μοναχων;

Πως δεν εκαναν τουλαχιστον αυτη την απλη σκεψη πριν κρινουν και λιθοβολησουν το Γεροντα, αφου ολοι γνωριζαν οτι η Μονη Βατοπαιδιου ειναι η μεγαλυτερη πληθυσμιακα Μονη σε μοναχους σε ολη την ορθοδοξη Ελλαδα;

Πως δεν σκεφθηκαν οτι δεν ειναι δυνατον η Παναγια, η Κυριαρχος του Αγιου Ορους να εστελνε τοσες ψυχες να καθοδηγηθουν απο το Γεροντα Εφραιμ, εαν οσα οι συκοφαντες του απεδιδαν ηταν αληθεια;

Τι μαρτυρουν λοιπον ολα τα ανωτερω;

Οτι δυστυχως οσοι εκριναν αρνητικα η λιθοβολησαν το Βατοπαιδι η τηρησαν τοτε ασφαλεις αποστασεις, εκριναν με κοσμικα κριτηρια και οχι με πνευματικα. Που σημαινει οτι ο Γεροντας Εφραιμ ελαβε πληθος στεφανων απο το Χριστο δια οσα ολο αυτο το διαστημα υπεστη.

Αλλα η σταση αυτη των κληρικων δυστυχως μαρτυρει ακομα, οτι και οταν ελθουν οι δυο Προφητες Ηλιας και Ενωχ δια να ενημερωσουν το λαο για τον ερχομο του Αντιχριστου, μεσα στην συγχυση που θα δημιουργηθει τοτε, ο λαος του Θεου ουδεμια εμπιστοσυνη θα πρεπει να εχει εις τους λογους τους Διοτι οπως λεγει ο λογος του Θεου «εζυγισθησαν, εμετρηθησαν και ευρεθησαν ελλειπεις».

romfea

Μην μελαγχολείς ... το Πάσχα δεν τελειώνει ποτέ !!

Θυμάμαι πάντα Κυριακή του Πάσχα μετά την αγάπη και το κάψιμο του Ιούδα ένα μικρό παιδί μελαγχολικό σχεδόν δακρυσμένο να ρωτά τον πατέρα του :Τελείωσε το Πάσχα πατέρα ;;; Kαι αυτόν με ένα πλατύ χαμόγελο να του απαντά :Τελείωσε λέει ..ακόμα δεν άρχισε ..!!!

Κάθε μέρα της Λαμπροβδομάδας παιδί μου είναι Πάσχα !Έχουμε και του Αη Γιωργιού τις περισσότερες φορές και τον νέο τον Άγιο Ραφαήλ απο την Μυτιλήνη και την Παναγία της Βραμπάς που γιορτάζει την Παρασκευή …και του Θωμά …Το πρόσωπο του παιδιού έλαμπε τότε ,κι ας έμενε μονάχο του δίχως παρέα στο χωριό μιας και όλοι οι άλλοι Αθηναίοι και ..πρωτευουσιάνοι μέχρι την Τρίτη του Πάσχα πάντα έφευγαν … Και ερχόταν η Πέμπτη το απόγευμα ..και γυναίκες και άντρες με δρεπάνια καθάριζαν από το αγρίεμα το μονοπάτι που οδηγούσε από τον αμαξωτό τον δρόμο ,στην Παναγιά την Ζωοδόχο Πηγή ,στο μανιάτικο λαγκάδι της Βραμπάς…Και με ασβέστη που η μυρωδιά του σε τέτοια μέρη δεν ενοχλεί ..μάλλον μοιάζει με λιβανιού το μύρισμα …τα έκαναν όλα να λάμπουν λίγο πρίν τον Εσπερινό ,προσμένοντας καρτερικά το ξημέρωμα της Παρασκευής . Και ερχόταν η Παρασκευή …Το εκκλησάκι ίσα που χώραγε τον Παπά, τα παπαδάκια , τους ψάλτες και αυτούς του δυο –τρείς που πάντα τον ΄ χαν τάμα να ακούνε τον εξάψαλμο της αχάραγης της μέρας …Οι υπόλοιποι κάθονταν έξω στις ασβεστωμένες πέτρες συντηρώντας με τις υγρές μυρωδιές της άνοιξης και τους ήχους του Θεού, μνήμες αλλοτινών εποχών … μετρώντας ο καθένας τους, πόσες τέτοιες χρονιές βρέθηκαν ξανά σε εκείνο το ευλογημένο μέρος, και προσευχόμενοι να αξιωθούν να ανταμώσουν την Παναγιά της Βραμπάς άλλες τόσες και παραπάνω .. Τα παιδιά με μια…. κατανυκτική ζωηράδα που κανέναν δεν ενοχλούσε μπαινόβγαιναν στο εκκλησάκι ,άλλοτε για να ανάψουν το θυμιατό ,άλλοτε για να κόψουν το αντίδωρο, άλλοτε για να χτυπήσουν την μικρή καμπάνα στην ενάτη ,για να κρατήσουν το κερί στο πλούσιοι επτώχευσαν ,που γνώριζαν και το ψαλαν όλοι μαζί ,για να βράσου


sotiriapsixis

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΜΕ - Η μετάδοση της θείας λατρείας

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Πριν ένα μήνα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Πρωτοκλήτεια 2010, που διοργανώνει η Μητρόπολις Πατρών, πραγματοποιήθηκε στη Χριστιανική Στέγη Πατρών εκδήλωση με θέμα: "Σύγχρονος τρόπος εκφοράς του Εκκλησιαστικού λόγου. Εκκλησιαστικά Μέσα Ενημερώσεως και Επικοινωνίας".
Μεταξύ των προσκεκλημένων ομιλητών (π. Πολύκαρπος Μπόγρης, Στυλιανός Μυστακίδης) ήταν ο Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, θεολόγος Αλέξανδρος Κατσιάρας, ο οποίος με σοβαρότητα και θεολογική τεκμηρίωση εξέφρασε τους προβληματισμούς του για μια σειρά από σχετικά θέματα, όπως η ραδιοφωνική και τηλεοπτική μετάδοση των ακολουθιών και δη της Θ. Λειτουργίας, η μέσω των Μέσων επικοινωνίας (διά της μετάδοσης της λατρείας) εισπήδηση σε άλλη Μητρόπολη, η παρουσία των χριστιανών στα Μέσα που δεν πρέπει να ξεχωρίζουν αλλά ταυτόχρονα πρέπει να διακρίνονται - κι αυτό είναι μια αέναη σχοινοβασία - και άλλα παρόμοια, που αμφισβητούν τα αυτονόητα για τους σημερινούς χριστιανούς της Ελλάδος, οι οποίοι αλλοτριωμένοι από την Δύση θεωρούν τα εκκλησιαστικά μέσα "ιεραποστολικά" και ως εκ τούτου όλα είναι θεμιτά, στο πλαίσιο της "διάδοσης του Ευαγγελίου".

Ο Αλέξανδρος Κατσιάρας ανέλυσε τις έννοιες της Εκκλησίας και του προσώπου και κατέδειξε πως εκλαμβάνονται τελείως διαφορετικά στη Δύση, όπου η φύση κυριαρχεί και άρα τα ΜΜΕ είναι συμβατά με την δυτική θεολογία και πρακτική.

Στην Ορθοδοξία όμως η έννοια της σωτηρίας ως προσωπικού γεγονότος και η έννοια της Βασιλείας που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναπαρασταθεί, ούτε καν η εδώ πρόγευσή της μέσα στην Εκκλησία, “δυναμιτίζουν” την χρήση των ΜΜΕ που κινούνται εντός της ιστορίας και – αναπόφευκτα – εντός του μερικού και αποσπασματικού.

Μεταξύ άλλων τόνισε ο Αλέξανδρος Κατσιάρας:
Δεν μπορεί να μεταδίδεται κυρίως η Θεία Λειτουργία και τα μυστήρια, αλλά και οι ιερές ακολουθίες, διότι είναι ακολουθίες που απαιτούν τη σωματική παρουσία του πιστού στο ναό και συνάμα είναι γεγονότα που παραπέμπουν σε κάτι εκτός της ιστορίας. Οι συνέπειες της μετάδοσης της λατρείας και της εσωτερικής ζωής της εκκλησιαστικής κοινότητας, φαίνεται να είναι σοβαρές. Ουσιαστικά συνθέτουν το φαινόμενο που ονομάζουμε εκκσμίκευση, αφού η εκκλησιαστική ζωή, αν μπορεί να αναπαρασταθεί, σημαίνει ότι είναι αποκλειστικά ένα γεγονός φύσεως και όχι προσώπου, όπως λένε οι Καππαδόκες Πατέρες.
Θα αναφέρω κάποιες απ' αυτές τις συνέπειες. Η μετάδοση της λατρείας από τα ΜΜΕ καταργεί την έννοια της Εκκλησίας ως προσωπικής σχέσης και συνάντησης του όλου ανθρώπου, αφού εισάγει την έννοια της παρακολούθησης, κι έτσι εισάγει το απρόσωπο το αποσπασματικό στοιχείο στη ζωή της Εκκλησίας. Αλλά το απρόσωπο στοιχείο ταυτίζεται με το παγκοσμιοποιημένο ή το ατομικό και εν τέλει με το δαιμονικό.
Πέρα από τη λατρεία, και το κήρυγμα εντός της Θείας Λειτουργίας και οι άλλες λειτουργίες της Εκκλησίας, όπως η κατήχηση, η ποιμαντική, η ιεραποστολή, δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτούσιες στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο. Εξ'άλλου ο Απόστολος Παύλος λέει: “Η ζωή ημών κέκρυπται”. Όλες αυτές οι λειτουργίες προϋποθέτουν την προσψπική σχέση, την ένταξη κάποιου στην εκκλησιαστική κοινότητα, την πρόσωπο προς πρόσωπο συνάντηση με τον Επίσκοπο για να καρποφορήσουν.
Τα ΜΜΕ αυτή τη μετοχή δεν μπορούν να την υποκαταστήσουν. Δεν μπορεί να υποκατασταθεί μια προσωπική σχέση από μια νεκρή συσκευή. Ό,τι αναπαράγουν τα ΜΜΕ είναι αποσπασματικό, μαζικό, αλλά το εκκλησιαστικό δεν μπορεί να είναι μαζικό.


Οι παραπάνω θεολογικές απόψεις του Αλέξανδρου Κατσιάρα χαρακτηρίστηκαν από το ακροατήριό του ως “καλογερικές” ή “συντηρητικές”, πράγμα που αποδεικνύει ότι η χρήση των ΜΜΕ στη ζωή της Εκκλησίας έχει νομιμοποιηθεί πλήρως και κάθε θεολογικός λόγος που αμφισβητεί αυτή την άνευ όρων παράδοση στη βουλιμία των Μέσων και στην δι' αυτών ανθρωπαρέσκεια των εκκλησιαστικών ταγών, ακούγεται παράταιρος και αναχρονιστικός, ενώ στην ουσία είναι ο πιο μοντέρνος, ως λόγος που μας εισάγει στην προοπτική της Βασιλείας.

Τα όσα είπε ο Αλέξανδρος Κατσιάρας δεν είναι τίποτε άλλο παρά θεολογικές θέσεις και άλλων θεολόγων του καιρού μας .

Ολόκληρη την εκδήλωση μπορεί να παρακολουθήσει ο κάθε ενδιαφερόμενος από το διαδικτυακό κανάλι intv.gr


panagiotisandriopoulos

Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΔΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΠΕΡΙ ΔΙΗΡΗΜΕΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ως «Ιωνάς, όστις εκατέβη εις την κοίλην του πλοίου
και εκάθευδε και έρρεγχε» (Ιωνά 1, 5),
Εν καιρώ Αιρέσεως η Ιερά Σύνοδος
Καθεύδει ή Συνευδοκεί στην ανατροπή
της Ορθοδόξου Πίστεως


Μόνο στις χειρότερες εποχές της εκκλησιαστικής
ιστορίας οι Ιεράρχες δεν ασχολούνταν
με την αίρεση της εποχής τους.

Από το Ανακοινωθέν της Ιεραρχίας της 8/10/2010 σημειώνουμε: «…Αυτό το ήθος εκφράζει με λόγια και έργα η Εκκλησία και μέσα σε αυτά τα πλαίσια με ανύστακτο και στοργικό ενδιαφέρον μελετά με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ζητήματα που ενδέχεται να κρύβουν κινδύνους αλλοιώσεων και αλλοτριώσεων της πίστεως…και καλεί όλους σε προσευχή και ομοψυχία, μέσα στην ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος» (Βλ. http://www.ecclesia.gr).
Λόγια ηχηρά ως «χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον» (1Κορ. 13,1) τα παραπάνω από το Ανακοινωθέν της τελευταίας Συνόδου της Ιεραρχίας. Αλήθεια, για ποια ενότητα της πίστεως ομιλούν οι Αρχιερείς μας; Ποιό είναι το ανύστακτο ενδιαφέρον για την «ενότητα της πίστεως» που επιδεικνύουν;

◗ Όταν, ανάμεσά τους υπάρχει Μητροπολίτης που μηνύεται από πιστούς, που καταγγέλλεται από συνεπίσκοπό του και από έναν καθηγητή πανεπιστημίου για αίρεση και έμπρακτη απιστία στην ΜΙΑ Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως και, παρόλα αυτά, η «Ιερά» Σύνοδος τον στέλνει ως εκπρόσωπό μας να υπερασπιστεί, —αυτός ο αιρετίζων— την Πίστη στους διαλόγους με τον Πάπα;

◗ Όταν, την κατ’ αυτού καταγγελία εξετάζει επιτροπή στην οποία συμμετέχει και ο… ίδιος ο καταγγελλόμενος επί αιρέσει Μητροπολίτης Μεσσηνίας (!!!) και η Ιερά Σύνοδος —χωρίς να ανακαλέσει ο Μεσσηνίας την βλασφημία που εξέμεσε εναντίον του Συμβόλου της Πίστεως— τον αποκαθιστά, επωμιζόμενη πλέον η ιδία την αίρεση;

◗ Όταν, το θέμα μεθοδεύτηκε να «κουκουλωθεί», αφού η Μηνυτήριος Αναφορά που υπεβλήθη στην Ιερά Σύνοδο κατά του Μεσσηνίας δεν βρέθηκε χρόνος να εξετασθεί οκτώ μήνες τώρα από την ημερομηνία κατάθεσής της, αλλά και μια μεταγενέστερη καταγγελία για το ίδιο θέμα από τον Μητροπολίτη Κυθήρων, πάλι δεν κατέστη δυνατόν να εξετασθεί, τρεις μήνες από τότε που κατετέθη, ώστε να συζητηθεί κατά την σύγκληση της Ιεραρχίας την 8/10/2010;
Και πώς συνέβη το θέμα, που την Παρασκευή (8/10/2010) δεν ήταν ώριμο προς συζήτηση στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας (ολομέλεια), να ωριμάσει ξαφνικά το Σαββατοκύριακο και να συζητηθεί στην 12μελή Διαρκή Ιερά Σύνοδο την Δευτέρα (11/10/2010), αφού δηλαδή έληξαν οι εργασίες της Ιεραρχίας; Μήπως επειδή στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο είχαν τον τρόπο τους να ελέγξουν την κατάσταση, αφού τα κουκιά εκεί είναι μετρημένα, και ήταν εύκολο να επιβληθεί η άνωθεν υποβαλλόμενη γραμμή, ενώ αντίθετα στην Ιεραρχία δεν θα μπορούσαν να φιμώσουν, όσους Επισκόπους έχουν ακόμα φόβο Θεού, και οι οποίοι θα ζητούσαν την καταδίκη του προστατευομένου των Οικουμενιστών Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου; Ποιός θα μας πείσει ότι ο τρόπος αυτός διευθετήσεως της υποθέσεως δεν θυμίζει σκοτεινές πολιτικές μεθοδεύσεις;

◗ Για ποιό, ακόμα, «ανύστακτο» ενδιαφέρον που κατατείνει στην «ενότητα της πίστεως» μας μιλούν οι Δεσπότες μας, όταν οι Νεοβαρλααμίτες Επίσκοποι δηλώνουν ότι, ανεξάρτητα από την αντίθετη θέση της Ιεράς Συνόδου, θα συνεχίσουν τους μεταφραστικούς τους άθλους; Ποιό κύρος και ποιά ορθοδοξία έχει απομείνει σε μια Ιεραρχία που δεν τολμά να επαναφέρει στην τάξη τους ασχημονούντας με τα όσια και ιερά της Πίστεώς μας;

◗ Ποιά ενότητα πίστεως επικαλούνται, όταν: άλλοι Επίσκοποι πιστεύουν —ορθώς, σύμφωνα με τους Πατέρες— ότι ο Παπισμός είναι αίρεση (όπως οι Ναυπάκτου, Πειραιώς, Κονίτσης, Αιτωλοακαρνανίας, Μεσογαίας, κ.ά.) και άλλοι το αρνούνται και ισχυρίζονται κακοδόξως (όπως ο Καλαβρύτων, ο Μεσσηνίας, ο Αχαΐας, κ.ά.) ότι ο Παπισμός δεν είναι αίρεση, αλλά απλώς είναι ένα σχίσμα ή ένα τμήμα της «διηρημένης» Εκκλησίας; Και, ακόμα, όταν άλλοι εισηγούνται την Μεταπατερική Θεολογία καί την Θεολογία της Συνάφειας, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τη διαχρονική διδασκαλία των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας και θεωρώντας τους ξεπερασμένους, και άλλοι καταδικάζουν την κίνηση των πρώτων, αλλά αφήνουν το θέμα να σέρνεται, να διαφθείρει ορθόδοξες συνειδήσεις και να διχάζει τους πιστούς, άβουλοι να επιβάλλουν την Αγιοπατερική διδασκαλία;

◗ Ποιά ενότητα πίστεως στην Ευαγγελική ηθική επικαλούνται, όταν άλλοι Επίσκοποι καταδικάζουν την ομοφυλοφιλία και άλλοι υπονοούν ότι συνάδελφοί τους Επίσκοποι είναι ομοφυλόφιλοι; Και μάλιστα όταν το διατυπώνουν αυτό σε επίσημο έγγραφο και για να διευκολύνουν το «πάθος» τους, χωρίς εντροπή, ζητούν «Ιερο-Συνοδικά» από τις κρατικές αρχές να μην εξετάζεται αν ένας Μητροπολίτης ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία;

◗ Ποιά ενότητα πίστεως επικαλούνται τέλος —και κυρίως— όταν αρνούνται να πάρουν θέση και να καταδικάσουν την παναίρεση της εποχής μας, τον Οικουμενισμό και τους διακινητές του, παρά τις παρακλήσεις μελών της Εκκλησίας προς την Ιερά Σύνοδο, παρά τις προσωπικές οχλήσεις προς συγκεκριμένους Μητροπολίτες (όπως π.χ. τους Μητροπολίτες Ναυπάκτου Ιερόθεο και Πειραιώς Σεραφείμ), παρά τις διαμαρτυρίες και καταγγελίες για την απαράδεκτη σιωπή και αδράνεια του Συνοδικού σώματος; Αυτοί —οι κατά τους Ιερούς Κανόνες φύλακες της Πίστεως— αγνοούν, ότι με την άδειά τους ή και την «ευλογία» ενίων Επισκόπων, ο Οικουμενισμός εξαπλώνεται, γιγαντώνεται και ως γάγγραινα νεκρώνει σιγά-σιγά μέλη του σώματος της Εκκλησίας, δια τα οποία «Χριστός απέθανε»;

Δυστυχώς, παρά τις διαμαρτυρίες, οι Επίσκοποι —περιφρονώντας εσκεμμένως, επιδεικτικώς και σκαιώς τους Ιερούς Κανόνες και τους πιστούς που τους το υπενθυμίζουν— συνεχίζουν να σιωπούν, να επιτρέπουν στους αιρετικούς Οικουμενιστές να αλωνίζουν μέσα στην Εκκλησία, χωρίς να τους κατονομάζουν. Το δε αξιοπερίεργο είναι πως κι εκείνοι που λιγο-πολύ συμμετέχουν στην αντιοικουμενιστική κίνηση, αρνούνται να τους κατονομάσουν, αφήνοντας απροστάτευτους τους πιστούς, συντελώντας στην αλλοίωση της πίστεως, που τάχα με «ανύσταχτο και στοργικό ενδιαφέρον» φροντίζουν.

Απευθυνθήκαμε, εκτός από την Ιερά Σύνοδο, και σε συγκεκριμένους Μητροπολίτες, παρακαλώντας τους να επέμβουν. Καμία έμπρακτη απάντηση. Μακαρία σιωπή, πολλές υποσχέσεις, ή απόσειση των ευθυνών και δικαιολογίες του τύπου: «Μιλάμε στο κήρυγμά μας για την αίρεση και την καυτηριάζουμε». «Δεν είναι ευγενικό να κατονομάζουμε συγκεκριμένα πρόσωπα». «Αποφεύγουμε να το κάνουμε αυτό, γιατί μπορεί να μας καθαιρέσουν κι έτσι να λείψει η ορθόδοξη φωνή μας από την Ιεραρχία» (ποιά φωνή;). Και, «Γιατί να το κάνουμε εμείς αυτό; Ας το κάνει η Σύνοδος».
Έωλες δικαιολογίες. Γιατί οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας άλλα έκαναν και άλλα μας δίδαξαν. Μιλούσαν όχι μόνο γενικά και αόριστα για τους αιρετικούς, αλλά ειδικά και συγκεκριμένα. Τους κατονόμαζαν, ώστε να τους γνωρίζουν οι πιστοί και να φυλάγονται, ακόμα και αν ανήκαν σε άλλη εκκλησιαστική περιφέρεια και σε άλλη ήπειρο.
Ασφαλώς οι προβαλλόμενες δικαιολογίες είναι αστείες —εκτός των άλλων— και αν αναλογισθεί κανείς ότι οι Επίσκοποι μιλούν κατά διαστήματα ονομαστικά για διάφορα άλλα θέματα και πρόσωπα, αλλά, βέβαια, σπανίως ή και καθόλου για τους συνεπισκόπους τους, εκτός κι αν θίζονται προσωπικά και ιδιοτελή συμφέροντά τους. Ωσάν να εφαρμόζουν την συνταγή που ισχύει στις διάφορες «ελίτ»: ομιλούν για όλους και για όλα, εκτός από την κάστα τους. Και σύμφωνα με την ρήση Μητροπολίτου, δυστυχώς οι Επίσκοποι «υπηρετούν τυφλά το φιλάδελφον αλλά όχι το φιλόθεον».
Είναι εύκολο (και «ηρωϊκό» για τους χειροκροτητές των Επισκόπων) να μιλάς γενικά για την ανηθικότητα των «εκτός», για τους μασώνους, για τον όρκο, για την ιθαγένεια, για τις γερμανικές αποζημιώσεις, τη Μακεδονία και την Β. Ήπειρο, τους πετρελαιαγωγούς, τον ορυκτό πλούτο, το ΔΝΤ και τις διακρατικές σχέσεις, για τον παπισμό, για τους προτεστάντες.
Είναι εύκολο να μιλάς ονομαστικά και συγκεκριμένα για πρόσωπα εκτός της Εκκλησίας, όπως για τη βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ, τον Ανδρουλάκη, τον Stephen Hawking, για τον «επικεφαλής (ξένης) Κυβερνήσεως που παρέστη στο γάμο ομοφυλόφιλου υπουργού του», για τον «γάμο της Ισλανδής Προέδρου με την σύντροφό της»(!), για τα λεχθέντα από τον τραγουδιστή Ελτον Τζον, για τον Πάπα και τον Παπικό Επίσκοπο Σύρου κ.ά.
Είναι πανεύκολο, ακόμα, να μιλά ένας Επίσκοπος και να τιμωρεί κάποιον φτωχό παπά ή μοναχό για ένα μικρό πταίσμα, να καταδικάζει και αφορίζει κάποιον κληρικό ή λαϊκό που αντιστάθηκε στην αιρετική δεσποτοκρατία, αλλά είναι δύσκολο έως αδύνατο να μιλά για τον συνεπίσκοπό του που ασχημονεί ή κακοδοξεί. Ο Επίσκοπος —όσο είναι στο χέρι της Συνόδου— δεν έχει να φοβηθεί τίποτα: ή αθωώνεται Συνοδικά, ή παραιτείται (ώστε πάλλευκος να επανέλθει όταν ξεχαστεί ο θόρυβος που δημιούργησε), ή, τέλος, το θέμα του αποσιωπάται και ο φάκελός του τίθεται στο Αρχείο! (π.χ.: πρ. Αττικής Παντελεήμων, πρ. Θεσσαλιώτιδος Θεόκλητος (Κουμαριανός), Ζακύνθου Χρυσόστομος, Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Καλαβρύτων Αμβρόσιος κ.ά.).
Είναι εύκολα, λοιπόν, όλα τα παραπάνω και δείγματα εκκοσμίκευσης, μίμησης των πολιτικών και άλλων κλειστών «ελίτ», τραπεζικών και πολυεθνικών οργανισμών, αλλά δεν έχουν σχέση με την Εκκλησία του Χριστού, την Εκκλησία της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, της αγάπης και της θυσίας, της ταπεινότητας και της μετάνοιας.
Η επικράτηση της αιρέσεως του Οικουμενισμού προχωρεί ολοταχώς. Η διατύπωση της αιρετικής θέσεως ότι η Εκκλησία μας είναι διηρημένη, θέση που αναιρεί το ένατο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως, γίνεται αποδεκτή σιωπηρώς από την Ιερά Σύνοδο. Παρόλα αυτά ευφυείς Επίσκοποι «δεν βγάζουν άχνα» για τα δογματικά θέματα, αλλά απασχολούν την Ιεραρχία με υποπεριπτώσεις, όπως αν κάποιος «επικεφαλής (άλλης) Κυβερνήσεως παρέστη στο γάμο ομοφυλόφιλου υπουργού του, καθώς και στο γάμο της Ισλανδής Προέδρου με την σύντροφό της»! Το πόσο άκαιρη και ασήμαντη ήταν η ενασχόληση με αυτό το θέμα, που έθεσε στην Ιεραρχία ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος, δείχνουν και σχόλια κάποιων Μητροπολιτών, τους οποίους —κατά το Amen— ξένισαν «οι αναφορές του Μητροπολίτη Μεσογαίας» και «σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους σχολίαζαν ότι τέτοιου είδους φαινόμενα παθογένειας δεν έχουν επεκταθεί στην ελληνική κοινωνία» και άρα δεν είχαν θέση και προτεραιότητα, τη στιγμή που υπάρχουν άλλα κρισιμότερα και κρισιμότατα θέματα.
Και υπενθυμίζει ειρωνικά ο κ. Τελεβάντος στον Μητροπολίτη Μεσογαίας, σε σχετικό άρθρο του, πως ασχολείται με τα ξένα και δεν εξετάζει όσα ακούστηκαν για τη Μητρόπολή του (και την τοποτηρητεία του): «Με την ίδια βεβαιότητα εκφράζουμε την ισχυρή πεποίθηση ότι ουδέποτε θα διόριζε (ο Μεσογαίας) σε επιτελικές θέσεις της Μητροπόλεώς του ομοφυλόφιλα άτομα και ούτε που θα του περνούσε από το μυαλό να προωθήσει προς επισκοποίηση ή να ψηφίσει κληρικούς με κωλύματα ιερωσύνης. Πολλώ μάλλον δεν θα συμμετείχε στη χειροτονία τους. Δεν είναι έτσι;».

Αλλ’ αφού η ευαισθησία των Αρχιερέων μας είναι τόσο μεγάλη, που ξεπερνάει το όρια της Ελλαδικής Εκκλησίας και φθάνει να ασχολείται με την ομοφυλόφιλη Πρόεδρο της μακρινής Ισλανδίας, απορημένοι ρωτάμε: Δεν μπορούσε να κάνει μια στάση στη γειτονική Σερβία; Δεν πληροφορήθηκαν ούτε αντελήφθηκαν οι Επίσκοποί μας, ότι εκεί ένας ορθόδοξος Σέρβος συνεπίσκοπός τους διώκεται αδίκως και ότι ένας Ιερομόναχός του, ο π. Συμεών Βιλόφσκι, ευρίσκετο επί 4 μήνες κρατούμενος σε ελληνικές φυλακές υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη Πίστη, που εκεί άγρια κακοποιείται από τους Οικουμενιστές συνεπισκόπους τους;
Αλλά ξεχάσαμε: οι Πατριάρχες που δηλώνουν ως «επάγγελμά» τους τον Οικουμενισμό (ως ο Σερβίας κ. Ειρηναίος) και οι όμοιοί τους ηγετικοί κύκλοι των Συνόδων, μένουν στο απυρόβλητο όχι μόνον από τους οικουμενιστές και οικουμενίζοντες Έλληνες Αρχιερείς, αλλά και από εκείνους που συνηθίζουν άφωνοι απλώς να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα. Δεν μπορούν να τα χαλάσουν μαζί τους, δεν θέλουν να θίξουν την συντεχνία τους. Προτιμούν να δείξουν ανοχή στις αδικίες που διαπράττει μια «Ιερά» Σύνοδος, και όχι να υποστηρίξουν —με την δέουσα διάκριση, ασφαλώς— έναν αντι-οικουμενιστή Επίσκοπο και τον διωκόμενο Ιερομόναχό του. Δέχτηκαν όμως κι εδώ, (ως Συνοδικό σώμα) την ταπείνωση, αφού ένα κοσμικό δικαστήριο, ο Άρειος Πάγος, εδικαίωσε τον Σέρβο Ιερομόναχο, που εκείνοι σκανδαλωδώς αγνόησαν τελείως. Δεν πέρασε άραγε από τον νου τους —ούτε κατ΄ ελάχιστον— ο λόγος του Ιησού, του οποίου την εξουσία διαχειρίζονται και μεγαλόστομα διδάσκουν: «εν φυλακή ήμην και ουκ επεσκέψασθέ με»;
Αλλ’ ίσως πούνε: μα το θέμα στη Σύνοδο της Ιεραρχίας δεν ήταν περί Οικουμενισμού. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε σε μια Σύνοδο για όλα.
Ασφαλώς. Μα εκεί είναι το πρόβλημα: ότι δεν τίθεται το καίριο θέμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού σε συζήτηση, αν και έπρεπε να είχε τεθεί και να είχε ορθοδόξως λυθεί εδώ και μερικές δεκαετίες. Αντιθέτως, τίθενται άλλα θέματα ασήμαντα ή και αντιευαγγελικά, όπως όσα έχουν σχέση με τον μαμωνά, τον πλούτο, και τα μερίσματα της Εκκλησίας στην Τράπεζα της Ελλάδος!

Συγκεκριμένα. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προσπάθησε να φιμώσει –όπως γράφτηκε– τους άλλους Μητροπολίτες, για να «περάσει» τις καταστροφικές για το γένος και την Εκκλησία επιλογές της Κυβέρνησης, σε τέτοιο βαθμό, ώστε και οι ίδιοι Μητροπολίτες να το παρατηρήσουν. Π.χ. ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος φέρεται να είπε απευθυνόμενος στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο: «Κινδυνεύετε να κατηγορηθείτε ότι υποστηρίζετε μια συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση» (Βλ. www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=3615.).

Και ένας ανώνυμος πιστός έγραψε: «Ούτε και οι ίδιοι οι νεοταξίτες δε φαντάζονταν ότι ο καλύτερος σύμμαχός τους στη μεθόδευση της προώθησης του αποχριστιανισμού και του αφελληνισμού του έθνους μας θα ήταν ο κατέχων τον αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών» (Βλ. http://apotixisi.blogspot.com/2010/10/blog-post_4785.html#comments).

Είναι πράγματι «προκλητικός ο τρόπος» της απαντήσεως του Αρχιεπισκόπου στις ερωτήσεις δημοσιογράφων. Είπε πως «πράγματι ασχολείται η Εκκλησία στην αύξηση με 27 εκατ. ευρώ του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΤΕ και μάλιστα προχώρησαν στο εγχείρημα αυτό ρισκάροντας: “Το κάνουμε με πολύ ρίσκο αυτό το εγχείρημα”»! (Βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=3626).
Έτσι λοιπόν. Ενώ «πολιτικοί και παρατρεχάμενοι με καταχρήσεις, σπατάλες και κλοπές οδήγησαν το Κράτος σε χρεοκοπία» και «για τη λήψη δανείων από ξένους υποδουλωθήκαμε στους ξένους, χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία και εξευτελισθήκαμε διεθνώς», η Ι. Σύνοδος «ρισκάρει» και βάζει και την Εκκλησία σ’ αυτό το κλίμα της χρεοκοπίας, για να βοηθήσει τον άνθρωπο που έφερε για πρώτη φορά Αρχιεπίσκοπο σε υπουργικό συμβούλιο, ίσως ανταποδίδοντας την «τιμή»!
Αυτόν τον Αρχιεπίσκοπο, βγήκε ο «λόγιος» Μητροπολίτης Ναυπάκτου να εκθειάσει(!) με δημοσίευμα στην εφημερίδα «Βήμα», δεχόμενος μπαράζ επιθέσεων από εχθρούς και φίλους.

Αυτή είναι η εικόνα μιας καθεύδουσας και καταστροφικής για την Εκκλησία και το Γένος εκκλησιαστικής ηγεσίας. Και όσο την ανεχόμαστε αδιαμαρτύρητα, είμαστε συνυπεύθυνοι —αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε όλοι!...
Και μη φανταστεί κανείς ότι χρειάζεται κάποια εξωτερική επανάσταση για να ανατρέψουμε την κατάσταση. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια εσωτερική επανάσταση.
Πόνος και καημός χρειάζεται για την κατάντια μας και για την κατάντια της Ιεραρχίας, που υποτίθεται ότι εκφράζει, ποιμαίνει και καθοδηγεί τον πιστό λαό του Θεού, δηλαδή και εμάς. Και όμως, δεν τολμά να αποβάλλει από το Σώμα του Χριστού ένα αιρετίζοντα Επίσκοπο.
Προσευχή χρειάζεται, να πάρουμε δύναμη και να αψηφήσουμε τις αθεολόγητες απειλές που εκτοξεύουν οι Επίσκοποι —χρησιμοποιώντας την φράση του Αγίου Ιγνατίου— ότι όποιος δεν υπακούει στον Επίσκοπο «δουλεύει τω διαβόλω». Μια ρήση Αγίου σωστή, με την προϋπόθεση ότι ο Επίσκοπος πράγματι εφαρμόζει το θέλημα του Θεού, ότι βρίσκεται εις τόπον και τύπον Χριστού. Αλλά —αυτή η ίδια ρήση— καθίσταται ανυπόστατη και ανίσχυρη, όταν οι Επίσκοποι καταστρατηγούν τους Ιερούς Κανόνες, όταν συμπροσεύχονται με αιρετικούς, όταν οι Επίσκοποι και η Σύνοδος αδιαφορούν για την αίρεση και απεργάζονται (άλλοι συνειδητά, οι περισσότεροι με την σιωπή τους) την υποδούλωση της Εκκλησίας στον Οικουμενισμό και στον Παπισμό, στον Συγκρητισμό της Πανθρησκείας του Αντιχρίστου που η Νέα Εποχή επιβάλλει δια της Παγκοσμιοποιήσεως.

Καιρός να απαιτήσουμε την εφαρμογή των Ιερών Κανόνων. Να απαιτήσουμε να μας πληροφορούν οι Επίσκοποι για τα τεκταινόμενα. Να δείξουμε την αντίδρασή μας, ακόμα και αδειάζοντας την Εκκλησία, όταν είναι παρών ένα τέτοιος Επίσκοπος, που αρνείται να ακούσει με προσοχή το λαό του Θεού. Πώς μπορεί να εκφράζει τον λαό του Θεού, όταν δεν τον υπολογίζει και ζητά μόνο υπακοή;

Ο Επίσκοπος είναι ένας. Οι πιστοί είναι πολλοί, αλλά διασπασμένοι και αγνοούντες. Έτσι, ο Επίσκοπος με την κατάχρηση της εξουσίας που κάνει και με την «αφοσιωμένη» αυλή του, επιβάλλει την θέλησή του στους πιστούς. Είναι καιρός, οι πραγματικά πιστοί, να συνειδητοποιήσουν ποιόν Επίσκοπο πρέπει να τιμούν. Ας ακούσουμε τη φωνή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:
«Πώς ουν ο Παύλος» λέγει «"πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε;" Ανωτέρω ειπών, "ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής μιμείσθε την Πίστην", τότε είπε "πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε"». Και συνεχίζει: Τί λοιπόν, όταν είναι «πονηρός» δεν πρέπει να τον ακούμε; Εάν η «πονηρία» του δεν αναφέρεται σε προσωπικά του αμαρτήματα, αλλά σε θέματα «Πίστεως, ΦΕΥΓΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΑΙ».
Τιμούμε τον Επίσκοπο, όταν είναι έμπρακτα αφοσιωμένος στον Κύριο και Θεό μας Ιησού Χριστό και στην Εκκλησία Του, όταν κρατά ανόθευτη την Ορθόδοξη Πίστη και τους Ιερούς Κανόνες, όταν με παρρησία δια λόγων και, κυρίως, δι’ έργων καταδικάζει (σύμφωνα με τις προσταγές των Οικουμενικών Συνόδων) κάθε αίρεση και κάθε αιρετικό.

Αν συνειδητοποιήσουμε την ευθύνη μας, αν αποδεχθούμε ότι αληθινή πίστη είναι αυτή που κάτι μας κοστίζει, αν αναθερμάνουμε την όποια αγάπη μας στον Χριστό και την καταστήσουμε από σπίθα σε φλόγα και από φλόγα σε φωτιά, τότε θα βρούμε τρόπο, με σεβασμό στους θεσμούς και στα πρόσωπα, να βοηθήσουμε προς την κατεύθυνση της επανόδου μας στην ορθή εκκλησιαστική τάξη, στην Ιερά Παράδοση και στους Πατέρες μας. Διαφορετικά, ο οδοστρωτήρας του Οικουμενισμού θα ισοπεδώσει τα πάντα. Και «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».

Θεσσαλονίκη, 15 Οκτωβρίου 2010
Γιά την «Φιλορθόδοξο Ένωσι “Κοσµάς Φλαµιάτος”»
Ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ο Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης