Ορθόδοξο ΟΧΙ στη Χρυσή Αυγή!

 

Έχουμε γράψει επανειλημμένα πως αυτό το blog δεν είναι πολιτικού, αλλά πνευματικού ενδιαφέροντος. Και η πολιτική όμως έχει σοβαρές πνευματικές προεκτάσεις.

Η κοινωνική αδικία -που είναι μια μεγάλη αμαρτία από πλευράς των πλούσιων, των εξουσιαστών και γενικά των ισχυρών και σπρώχνει σε πλήθος αμαρτίες τους φτωχούς και αδικημένους- δεν είναι σοβαρό πνευματικό θέμα; Η οικονομική κρίση, που οδηγεί ολόκληρους λαούς (όχι μόνο το δικό μας) στην απόγνωση, την οργή, την αυτοκτονία, άρα μακριά απ' το Θεό, δεν είναι σοβαρό πνευματικό θέμα;

Αλλά και η παρεμπόδιση (ή, έστω, το πάγωμα) της συνεργασίας της χώρας μας με την Ορθόδοξη Ρωσία δεν έχει πνευματικές προεκτάσεις; Τυχαίο είναι άραγε ότι συρόμαστε στο άρμα της αιρετικής ή άθεης δύσης και κλείνονται οι πόρτες μας προς την ορθόδοξη ανατολή; Μια επαφή με τους ομόθρησκους λαούς, που μπορεί να γίνουν σύμμαχοι και βοηθοί μας, ενοχλεί μόνο τις τράπεζες, που θέλουν να μας έχουν στο χέρι, ή και κύκλους που θέλουν να στείλουν τις ψυχές μας στην κόλαση μέσω της οργής και της απελπισίας που φέρνουν η φτώχια και η υποτέλεια;

Πρόσφατα ανέτειλαν στο πολιτικό προσκήνιο της πατρίδας μας οι αριστεροί σχηματισμοί, αλλά -απρόσμενα- και η Χρυσή Αυγή. Συχωρέστε με, να μιλήσω γι' αυτό το θέμα, από καθαρά πνευματική σκοπιά, που θεωρώ πως είναι και η σημαντικότερη.

Από αριστερά...

Τα δυο (πρώην;) μεγάλα κόμματα, που έφεραν τη χώρα σ' αυτό το χάλι (όχι μόνο οικονομικά, αλλά πρώτα ηθικά και πνευματικά), δε νομίζω πως πρέπει να θεωρηθούν ούτε φιλορθόδοξα ούτε πατριωτικά.

Για τους αριστερούς σχηματισμούς που παίζουν δυνατά πλέον (ΣΥΡΙΖΑ, Δημ.Αρ., αλλά και Οικολόγους), ξέρουμε πως έχουν θέσεις φουλ αντιχριστιανικές και ανθελληνικές. Δεν το κρύβουν άλλωστε. 

Για το ΣΥΡΙΖΑ π.χ. αξίζει να δείτε μερικές αναρτήσεις από το ωραίο ιστολόγιο Τι και Πώς:
Ποιά εθνική και ποιά κυριαρχία;
Ρένα πας καλά; (για τα ελληνοτουρκικά)
Σφάξε με αγά μου ν'αγιάσω;
Το μνημόνιο και η μνήμη του Θεού (για την Εκκλησία & την Ορθοδοξία)
Επίσης (από αλλού): Οικολόγοι Πράσινοι και εθνικά θέματα (και εδώ, μερικά σημαντικά -κατά τη γνώμη μου- βίντεο).

Ολίγα περί Δημ.Αρ. και Ορθοδοξίας εδώ.
 

Ξέρουμε εξάλλου πώς αντιμετωπίστηκε η ορθόδοξη πνευματική κληρονομιά και γενικά η θρησκεία (και ο άνθρωπος) στα απάνθρωπα αθεϊστικά καθεστώτα που συγγενεύουν με τα δικά μας αριστερά πολιτικά σχήματα... Ας δούμε: Ρωσία, Ρουμανία, Αλβανία, Ελλάδα (στον αδελφοκτόνο και ξενοκίνητο -κι απ' τις δυο μεριές- Εμφύλιο!). Αλλά και: Β. Κορέα. Και τα απάνθρωπα καθεστώτα της Κίνας και της Βόρειας Κορέας σήμερα!!

Τα καταδικάζουν αυτά οι Έλληνες πολιτικοί της Αριστεράς; Ας δούμε και μια μελέτη για το μαρξισμό, το χριστιανισμό και την αγάπη.

Δεν ξέρω αν μετράνε αυτά στην πολιτική σου επιλογή, αδελφέ μου, αλλά στη δική μου μετράνε και πολύ μάλιστα. Είμαι σίγουρος πως μια κυβέρνηση της αριστεράς θα σημάνει διωγμό κατά των χριστιανών - όχι με αίμα, αλλά με περιθωριοποίηση του μεγαλύτερου θησαυρού της πατρίδας μας (θησαυρού που δεν πληρώνεται με λεφτά, μα ούτε και κινδυνεύει από χρεωκοπία), της Ορθοδοξίας.

Για τη σημασία της Ορθοδοξίας για την ελληνική κοινωνία και όχι μόνο, ίσως αξίζει να διαβάσεις αυτή την ανοιχτή επιστολή.

Με αυτά δεν απαξιώνω το σοσιαλισμό γενικά. Πολύ περισσότερο, δεν απαξιώνω τους Έλληνες αριστερούς, τους αγώνες και τις θυσίες τους, αλλά και δεν απορρίπτω εκείνους τους αριστερούς που σεβάστηκαν και σέβονται (και κάποιοι πιστεύουν) την Ορθοδοξία έστω ως πνευματική κληρονομιά. Άλλωστε, και παπάδες αριστεροί υπήρξαν και υπάρχουν. Και μπράβο τους, που συγκερνούν ορθοδοξία και σοσιαλισμό, καθαρίζοντας προφανώς το σοσιαλισμό από τα αθεϊστικά σφάλματά του. Μακριά από μας "εθνικοφροσύνες" και κομουνιστοφαγίες! Μακριά από μας η δεξιά!...

Ορίστε και δυο θετικά posts, σχετικά με την Ορθοδοξία, για Φλωράκη (μετά την αναφορά στον Κύρκο - ο Θεός να τους αναπαύσει όλους) και Γλέζο (& Λ. Κανέλλη, που, αν μη τι άλλο, είναι ορθόδοξη και μπράβο της γι' αυτό)...

Τα "δεξιά όπλα του σατανά"

ΟΜΩΣ υπάρχει μια απειλή λιγότερο προφανής από την αριστερά: η άνοδος του φασισμού και του νεοναζισμού.

Όποιος πιστεύει πως η Χρυσή Αυγή δεν είναι ναζί αλλά Έλληνες πατριώτες, είναι αφελής. Κι αν δεν έχει δει ποτέ τις εκδόσεις τους, τα τελευταία 20 χρόνια, ας δει τώρα την εμφάνισή τους. Ας κάνει μια απλή σύγκριση με τους νεοναζί του εξωτερικού.

Ας θέσουμε στα μέλη της Χρυσής Αυγής μια απλή ερώτηση: είναι υπέρ ή κατά της βίας ενάντια σε απλούς ανθρώπους, που έγιναν λαθρομετανάστες για να επιβιώσουν;

Αλλά ας θέσουμε και στον εαυτό μας την ίδια ερώτηση. Είσαι υπέρ του να πλακώνουν στο ξύλο ή και να μαχαιρώνουν τους φουκαράδες που οδηγήθηκαν εδώ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ που διαμόρφωσαν για τις χώρες τους οι δικοί τους ντόπιοι προδότες και τα διεθνή κέντρα εξουσίας;

Ναι, τα ίδια κέντρα που οδήγησαν εμάς στην ηθική και οικονομική εξαθλίωση, οι εχθροί της πατρίδας μας, αυτοί είναι και οι εχθροί των αδελφών μας μεταναστών - οι μετανάστες δεν είναι εχθροί μας, αλλά θύματα των εχθρών μας, που είναι και οι δικοί τους δήμιοι!

Λοιπόν, αυτούς τους ανθρώπους θέλεις να τους σταυρώσουν οι "πατριώτες" Χρυσαυγίτες, αποχτώντας εξουσία με την ψήφο σου; Θέλεις η Χρυσή Αυγή να πάψει να είναι μια οργάνωση τραμπούκων και να γίνει μέρος της κοινοβουλευτικής εξουσίας; Και τι νομίζεις πως θα κάνει σε σένα και στα παιδιά σου, αν ποτέ πάρει την εξουσία και σας θεωρήσει απειλή για την εξουσία της;

Ο φασισμός (όπως και το Κεφάλαιο) δεν έχει πατρίδα. Είναι η ζωώδης δύναμη.

Τα γράφω αυτά, γιατί η Χρυσή Αυγή πήρε ψήφους κυρίως λόγω της σκληρότητάς της απέναντι στους μετανάστες (λαθρο- και μη).

Σίγουρα το μεταναστευτικό είναι μεγάλο πρόβλημα για την κοινωνία μας. Δε χρειάζεται να το αναλύσω... Ξέρεις όμως γιατί υπάρχει; Βέβαια, επειδή οι πολιτικοί αρχηγοί των χωρών του Τρίτου Κόσμου είναι άπληστοι, απάνθρωποι και προδότες των χωρών τους, καθώς και επειδή οι δικοί μας πολιτικοί αρχηγοί αφήνουν να βουλιάζει η κοινωνία μας στο βούρκο, όπως αφήνουν και τα εθνικά μας θέματα να βουλιάζουν, υπακούοντας ίσως σε κάποιους "άγνωστους" & εξυπηρετώντας σχέδια που δεν υποπτευόμαστε. Γι' αυτούς τους λόγους μαζεύτηκαν τόσα πλήθη μεταναστών στην Ελλάδα!

Αλλά τα πλήθη αυτά προκαλούν τόσα προβλήματα και για άλλους λόγους. Επειδή αρχικά τους θέλαμε για φτηνά εργατικά χέρια και για να κάνουν δουλειές που εμείς δε θέλαμε πια να κάνουμε. Και, το κυριότερο, επειδή εγώ, ο Έλληνας, ο ορθόδοξος χριστιανός (το θυμάσαι;), δεν τους μίλησα ποτέ για το Χριστό.

Η κατάσταση στην Ελλάδα οδηγεί για μια ακόμα φορά τους Έλληνες στη βαρβαρότητα. Να επιλέγουν κάποιους να λύσουν το πρόβλημα με ωμή βία ενάντια σε αμάχους!... Αυτή η επιλογή δεν δικαιολογείται, μετά από 20 αιώνες Ορθοδοξίας, γεμάτους αγίους και μεγάλους πνευματικούς διδασκάλους παγκόσμιας εμβέλειας (που τους απορρίπτουν μόνο κάτι σκοταδιστές άθεοι και οι κοντόφθαλμοι -ή βαλτοί;- νεοπαγανιστές).

Δες το μετανάστη σαν αδερφό και μίλησέ του για το Χριστό: έτσι θα λυθεί το μεταναστευτικό, κι όχι με τραμπουκισμούς και μαχαιρώματα (που θα αναλάβουν οι "πατριώτες" με τη δική σου ψήφο, σαν μπράβοι διορισμένοι από σένα).

Αν λοιπόν είσαι ορθόδοξος χριστιανός, να ξέρεις πως αυτή είναι η ορθόδοξη λύση και, αντίθετα, εκείνη είναι η ναζιστική λύση. Διάλεξε: χριστιανός ή βάρβαρος;

Εξάλλου, η άρια φυλή που τόσο θαυμάζουν οι φίλοι μας, δεν ήταν λιγότερο βάρβαρη από κάθε λαό παραδομένο στα πάθη και τα ένστικτά του. Βάρβαρη στην αρχαιότητα, βάρβαρη και στο πρόσφατο (χιτλερικό) παρελθόν. Βάρβαρη, όσο κι αν οι αξιωματικοί των SS αγαπούσαν την τέχνη ή "λάτρευαν" την αρχαία Ελλάδα. Αυτή η βαρβαρότητα δεν είναι για μας. Θέλεις να τη διαλέξεις; Θα είσαι άξιος της τύχης σου και της τύχης των παιδιών σου. Αν θέλεις την ταπεινή μου γνώμη, διάλεξε το Χριστό. Εκείνος μπορεί να σε βοηθήσει περισσότερο - με το δυνατότερο όπλο όλων των εποχών, την ανθρωπιά και την αγάπη.

Αυτά.

Δες: Οι επτά νάνοι του Άουσβιτς: τα φρικτά "επιστημονικά" πειράματα, που έκανε σε 7 νάνους αιχλαλώτους στο Άουσβιτς "ο διαβόητος Δρ Γιόζεφ Μένγκελε, ο γενετιστής του στρατοπέδου, ο συλλέκτης ανθρώπινων πειραματοζώων, κυρίως διδύμων, νάνων, γιγάντων ή άλλων ατόμων με γενετικές ανωμαλίες, τα οποία χρησιμοποιούσε στα απάνθρωπα πειράματά του για τη δημιουργία του υπερανθρώπου της Αρίας φυλής".
Αξίζει να επισημάνουμε τα δύο πρώτα σχόλια κάτω απ' το post. Δυο "καμάρια" μας (να τα χαίρονται οι φίλοι τους) γράφουν:

Ο Μεγκελε ηταν μεγαλος επιστημονας. Δεν μπορεις ουτε τα παπουτσια του να γυαλισεις εσυ.

Και:

Οι 7 υπανθρωποι του Αουσβιτς γραψε καλυτερα. Οσοι δεν ειναι φυσιολογικοι πρεπει να εξολοθρευονται εν τη γεννεση τους. Λυπαμαι που τη γλιτωσαν.

Χρυσή Αυγή, Χίτλερ και σατανισμός: δικό μας post (αναδημοσίευση) με βίντεο και συνδέσμους σχετικά με το ναζιστικό φρόνημα της Χρυσής Αυγής, τη σχέση του ναζισμού με την ειδωλολατρία και την αντίθεσή του με το χριστιανισμό. 

Η Θρησκεία των Αρείων: αφιέρωμα στις ειδωλολατρικές φαντασιώσεις της Χρυσής Αυγής, μέσα από άρθρα των περιοδικών της. Από εδώ και οι φωτο των εξωφύλλων που δημοσιεύουμε, καθώς και η παρακάτω εικόνα:

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" της νεολαίας Χρυσής Αυγής [5 Ιαν. 2000]. Από αυτό το πολύ σημαντικό αφιέρωμα. Όλο το άρθρο, εδώ.

Ορθόδοξοι άγιοι της Γαλλίας μάρτυρες από τους ναζί.

Εκατοντάδες χιλιάδες Σέρβοι μάρτυρες από τα στρατεύματα Κατοχής, τους συμμάχους του Άξονα καθολικούς Ουστάσι.

Και η απάντησή μας στο μεταναστευτικό πρόβλημα, ως απλών πολιτών, ορθόδοξων χριστιανών:

Κείμενο του τότε αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου για τους μετανάστες (επίκαιρο όσο ποτέ!!)

Ο Ξένος Θεός και οι ξένοι μετανάστες: ο Χριστός, οι μετανάστες, η ορθόδοξη συνείδησή μας και η ορθόδοξη κληρονομιά μας.

Ορθόδοξη Εκκλησία και άγιοι στην Αλβανία (και στα αλβανικά εδώ)

Δες: Η απειλή των Νεοναζί: επεισόδιο από την εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα. Η αφορμή: 

Νοέμβριος 2011, Γερμανία. Δύο αυτοκτονίες και μια έκρηξη σε διαμέρισμα της πόλης του Τσβίκαου φέρνουν στο φως την ακροδεξιά νεοναζιστική οργάνωση National Sozialistischer Untergrund, υπεύθυνη για μια σειρά στυγνές, ανεξιχνίαστες δολοφονίες που έχουν απασχολήσει για περισσότερο από μια δεκαετία τη γερμανική κοινωνία και τις αρχές. Μεταξύ των θυμάτων και ο Έλληνας καταστηματάρχης Θεόδωρος Βουλγαρίδης που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ μέσα στο κατάστημά του στο Μόναχο, τον Ιούνιο του 2005.

 Διάλεξε και πάρε, αδελφέ μου, συνέλληνα, ορθόδοξε χριστιανέ. 

Μόνο μη με ρωτήσεις "και τι να ψηφίσω;". Σκέψου, προσευχήσου και πράξε.

o-nekros

Στρατηγική και τακτική

του Γιώργου Καραμπελιά
Μέσα στο γενικευμένο αλαλούμ των εκλογών και την εκτεταμένη σύγχυση που κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση, πάρα πολλοί συγχέουν τη στρατηγική με την  τακτική της χώρας, σύγχυση που επιτείνεται από το απόλυτο οραματικό κενό που διακρίνει τις εκλογικές αντιπαραθέσεις. Έτσι, καμία συζήτηση δεν έχει διεξαχθεί για το μέλλον της Ελλάδας και το όραμα που μπορεί να διαθέτει για τον 21^ο αιώνα.
Εμείς, αναρίθμητες φορές τα τελευταία χρόνια, έχουμε επαναλάβει πως όχι μόνο πρέπει να έχουμε ένα στρατηγικό όραμα, προς το οποίο να κατατείνει ο ελληνικός λαός για την σωτηρία και την ανάταξή του, αλλά πως θα πρέπει να διευκρινίσουμε και όλα τα αναγκαία τακτικά βήματα για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής. Και όμως, πάρα πολλοί φίλοι και αναγνώστες του Άρδην, της Ρήξης και των κειμένων μας, μοιάζουν να συγχέουν τη στρατηγική και την τακτική, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαμορφωθεί μια οποιαδήποτε συνεκτική πρόταση.
Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΑΣ
Η στρατηγική μας, όπως ορίζεται από το δυναμικό της χώρας, τη γεωπολιτική μας θέση και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά μας, θα πρέπει να χαρακτηρίζεται:
Πρώτον από την εμμονή στην «εσωστρέφεια», δηλαδή την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων, την ενίσχυση της πνευματικής και πολιτισμικής μας αυτονομίας, την ενίσχυση της άμυνάς μας.
Δεύτερο, για την ενίσχυση της αυτονομίας μας, στα πλαίσια της Ευρώπης, θα πρέπει να συσφίξουμε τη σχέση μας με την Κύπρο και να διαμορφώσουμε σταδιακά, παρά τις δυσκολίες, ένα βαλκανικό πόλο, στο εσωτερικό της Ευρώπης, προϋπόθεση για την μακροπρόθεσμη αποτροπή του τουρκικού επεκτατισμού.
Τρίτον, θα πρέπει να απορρίψουμε τη μονοδιάστατη πρόσδεση της πολιτικής μας στη Δύση, αναπτύσσοντας και ενισχύοντας τις σχέσεις με την ανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία,  βλέποντας σε βάθος χρόνου την οικοδόμηση μιας Ευρώπης από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια.
Τέταρτο, προϋπόθεση για όλα αυτά αποτελεί η πνευματική αποαποικιοποίηση του ελληνικού λαού, και επιτέλους ο «εκσυγχρονισμός» της δικής μας παράδοσης.
Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΜΑΣ
Αν αυτές είναι οι στρατηγικές μας κατευθύνσεις, θα πρέπει να διευκρινίσουμε τις τακτικές κινήσεις μας, βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες, που θα επιτρέψουν την επίτευξή τους:
Σε συνθήκες εσωτερικής κρίσης και ενίσχυσης του οθωμανικού ισλαμικού πόλου στην περιοχή, πρέπει να αποφύγουμε την απομόνωσή μας, ιδιαίτερα όσο δεν έχει αρχίσει μια πολιτική αλλαγής του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας. Όσο είμαστε εξαρτημένοι οικονομικά και πολιτικά, δεν θα πρέπει οι κινήσεις μας να οδηγούν στην απομόνωση, που μπορεί να αποβεί μοιραία, αλλά στη διαμόρφωση συμμαχιών. Συμμαχιών με τις χώρες της νότιας Ευρώπης, με τις μεγάλες δυνάμεις που απορρίπτουν τη γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη, με τους λαούς και τα κινήματα που αρνούνται τη δαιμονοποίηση και απομόνωση των Ελλήνων. Γιατί, διαφορετικά, ο ελληνικός λαός, ανέτοιμος παραγωγικά και ιδεολογικά, μπορεί και να ακολουθήσει μια καθοδική σπείρα κρίσης με αποσυνθετικό χαρακτήρα. Γι’ αυτό τον λόγο και μόνο επιμένουμε πως θα πρέπει να αποφύγουμε την έξοδο από το ευρώ, σήμερα, μόνοι μας αντίθετα, θα πρέπει να μείνουμε στο εσωτερικό της ευρωζώνης, είτε αυτή αναταχθεί είτε διαλυθεί. Και στην πρώτη και στη δεύτερη περίπτωση, θα έχουμε τη δυνατότητα να συνάψουμε συμμαχίες και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Όποιος δεν καταλαβαίνει πως, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι καταστροφική κυρίως για τα λαϊκά στρώματα, είτε είναι αφελής είτε ακολουθεί κάποια μικρά ή μεγάλα συμφέροντα που επιθυμούν να κερδίσουν από την κρίση και… «τσιμέντο να γίνει η Ελλάδα».
Με βάση αυτή την ανάλυση της συγκυρίας, υποστηρίζουμε πως οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, που τα δύο προηγούμενα χρόνια εξέφρασαν το αγωνιστικό αίσθημα του ελληνικού λαού, και ενώ η πολιτική του μνημονίου έχει καταδικαστεί, θα έπρεπε να αναλάβουν την ηγεσία ενός εθνικού μετώπου εξόδου από την κρίση και να καταστούν αυτές η ηγεμονική δύναμη αυτού του μετώπου.
Μια αντιμνημονιακή και ταυτόχρονα πατριωτική σύνθεση
Η εμμονή των αριστερών αντιμνημονιακών δυνάμεων, και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια λογική όχι εθνικοαπελευθερωτικού χαρακτήρα αλλά κομματικού-διχαστικού, εξηγείται από τον ευρωπαϊστικό και εθνομηδενιστικό ιδεολογικό πυρήνα του μεγαλύτερου μέρους της αριστεράς στην Ελλάδα. Όταν υποτιμάς την τουρκική επιθετικότητα, αγνοείς το δημογραφικό και μεταναστευτικό, θεωρείς τους Κυπρίους απλώς ελληνόφωνους και έχεις την εντύπωση ότι αποτελείς απλώς μέρος της Δυτικής Ευρώπης και όχι μια «χώρα των συνόρων», που δίνει κυριολεκτικά έναν αγώνα επιβίωσης, τότε, δεν μπορείς να κατανοήσεις σε βάθος τον εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα του κινήματος του ελληνικού λαού. Τότε, προτάσσεις μια εμφυλιοπολεμική, διχαστική λογική, αγνοείς τους εθνικούς κινδύνους και, κατά συνέπεια, επιτρέπεις, με μια παράδοξη αναστροφή, στις μνημονιακές δυνάμεις να ηγηθούν σε αυτό το πατριωτικό κίνημα! Δηλαδή, επιτυγχάνεις το ακριβώς αντίστροφο από  αυτό που επικαλείσαι. Διότι είναι προφανές ότι, εάν οι αντιμνημονιακές δυνάμεις ήταν ταυτόχρονα και πατριωτικές και είχαν συνείδηση του συνόλου των διακυβευμάτων, θα μπορούσαν να μεταβληθούν σε μια αδιαμφισβήτητη ηγεμονική δύναμη χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο. Όταν, όμως, δίνεις το «σήμα» πως αδιαφορείς για τα γεωπολιτικά διακυβεύματα, για το μεταναστευτικό, για την άμυνα της χώρας κ.ο.κ., τότε δεν επιτρέπεις στις αντιμνημονιακές δυνάμεις να μεταβληθούν στον ηγεμονικό πόλο της κοινωνίας μας. Το αποτέλεσμα είναι πως –ενώ το μνημόνιο έχει καταδικαστεί– οδηγείς τη χώρα σε μια ισορροπία του τρόμου και, πιθανότατα, σε μια ακινησία, ακόμα και ακυβερνησία. Αυτό το έλλειμμα πρότασης και μετασχηματισμού του αντιμνημονιακού σε ένα αληθινά επαναστατικό  κίνημα συναρτάται με την αδυναμία κατανόησης πως το εθνικό ζήτημα αποτελεί την καρδιά των προβλημάτων της χώρας και επομένως η οπτική σου πρέπει να εκκινά πάντα από αυτό.
Αυτό είναι που καθορίζει και τη στρατηγική μας. Στις χώρες και τις εποχές όπου η εθνική επιδίωξη αποτελεί την υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα, οι δυνάμεις της εργασίας αναλαμβάνουν ή μπορούν να αναλάβουν την ηγεμονία, και άρα μπορούν να μετατρέψουν και το κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο, μόνο εάν τεθούν επικεφαλής του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Διαφορετικά, καταδικάζονται στο να παραμένουν διαρκώς υποδεέστερες και υποταγμένες στις κυρίαρχες ελίτ. Χαρακτηριστική ως προς αυτό είναι η στάση του ΚΚΕ, το οποίο, παρ’ ότι πιο λαϊκό και εργατικό από τον ΣΥΡΙΖΑ και παρ’ ότι αρνείται μια τυχοδιωκτική στρατηγική, για την παρούσα κρίση, αδυνατεί να παίξει έναν ουσιαστικό και επαναστατικό ρόλο, διότι μένει αγκυλωμένο σε μια λογική «ταξικής σύγκρουσης», χωρίς πρόταξη του πατριωτικού χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Κάνει, δηλαδή, το ακριβώς αντίθετο αυτού που έκανε στη διάρκεια της Κατοχής, όταν τέθηκε επικεφαλής του αγώνα του ελληνικού λαού.  Ακριβώς, όμως, επειδή και τότε δεν διέθετε μια θεωρία για τη φύση της ελληνικής κοινωνίας και των αντιθέσεών της, δεν κατόρθωσε στη συνέχεια να ολοκληρώσει αυτή την πολιτική του επιλογή, αλλά παγιδεύτηκε από τις μεγάλες δυνάμεις και ιδιαίτερα από τους Εγγλέζους σ’ έναν καταστροφικό εμφύλιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντίθετα, παρεμβαίνει στην συγκυρία αλλά, επειδή το κάνει με μια ευρωπαϊστική, εθνομηδενιστική οπτική, δεν μπορεί να κατανοήσει τα ευρύτερα γεωπολιτικά διακυβεύματα και, γι’ αυτό, αποτελεί –για μένα τουλάχιστον– χειρότερη επιλογή από ένα ΚΚΕ σε ακινησία.
Ο τετραγωνισμός του κύκλου
Οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» κατανοούν πολύ περισσότερο την εθνική διάσταση των προβλημάτων, αλλά, από τη φύση της στελέχωσής τους και την έλλειψη προγραμματικής επεξεργασίας, δεν μπορούν ούτε και αυτοί να προσφέρουν μια ολοκληρωμένη ή έστω ικανοποιητική επιλογή.
Γι’ αυτό και είμαστε καταδικασμένοι, ο καθένας ανάλογα με την ευαισθησία ή την προϊστορία του, να επιλέξουμε στις εκλογές ανάμεσα σε εκείνες τις λύσεις που αποτελούν τον μικρότερο κίνδυνο, δηλαδή, είτε το ΚΚΕ είτε τους «Ανεξάρτητους Έλληνες». Και κάποιοι θα μπορούσαν να επιλέξουν και τη ΔΗ.ΜΑΡ., αν δεν αποτελούσε το όχημα της πιο εθνομηδενιστικής μερίδας του παλιού ΚΚΕ εσωτ.
Διάφοροι φίλοι, μπροστά σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία, που απαιτεί κυριολεκτικά τον τετραγωνισμό του κύκλου, μας επικρίνουν και δεν κατανοούν πώς, από τη μία πλευρά, καλούμε σε ανάληψη της ηγεμονίας από τις αντιμνημονιακές δυνάμεις και, ταυτόχρονα, στην απόρριψη της λογικής του εμφυλίου. Συγχέουν έτσι στρατηγική και τακτική ενώ, όπως όλη η ελληνική κοινωνία, έχουν βαθύτατα αναπτυγμένο το εμφυλιοπολεμικό γονίδιο και αρνούνται να κατανοήσουν πως η ηγεμονία σημαίνει ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΕΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΦΙΚΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, διαφορετικά οδηγεί σε παραχώρηση της ηγεμονίας στους αντιπάλους. Και είναι γεγονός πως οι δυνάμεις, που είτε έφεραν το μνημόνιο (όπως το ΠΑΣΟΚ) είτε υπέκυψαν εντέλει στον εκβιασμό (όπως η Ν.Δ.), έχουν μικρότερες δυνατότητες αναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου απ’ ό,τι θα είχαν αντιμνημονιακές δυνάμεις με αναπτυγμένο το αίσθημα της εθνικής ευθύνης. Και οι τελευταίες θα είχαν συσπειρώσει γύρω τους τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και των πολιτικών δυνάμεων. Γι’ αυτό, λοιπόν, επειδή ελλείπουν αυτές οι προϋποθέσεις, πορευόμαστε, πέντε μέρες πριν από τις εκλογές, «στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα», και ελπίζουμε ότι ο ελληνικός λαός θα αναδείξει μια τέτοια ισορροπία δυνάμεων που δεν θα επιτρέπει σε κανέναν να πραγματοποιήσει το ανεπανόρθωτο.
Μεταπρατική αστική τάξη, παρασιτικά μεσοστρώματα
Στο μεταξύ, ξεπερνώντας τα διλήμματα της ψήφου, θα πρέπει να παλεύουμε για την ενίσχυση της αυτονομίας των δυνάμεων της εργασίας, του πολιτισμού και της αυτόκεντρης ανάπτυξης, που θα μπορέσουν, την επόμενη περίοδο, να παίξουν ένα ουσιαστικό ρόλο στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, υπερβαίνοντας τόσο τις δυνάμεις του μεταπρατικού αστισμού, όσο και εκείνες των παρασιτικών μεσοστρωμάτων, που κυριάρχησαν ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες στη χώρα.
Και εδώ πρέπει να κάνουμε κάποιες αναγκαίες διευκρινήσεις. Όταν μιλάμε για μεταπρατικό αστισμό και παρασιτικά μεσαία στρώματα, δεν εκφράζουμε κάποια ηθική απαξία απέναντί τους, αλλά επισημαίνουμε ένα κοινωνιολογικό και πολιτικό δεδομένο:
Η αστική τάξη της Ελλάδας έχει στραφεί ιστορικά προς μια μεταπρατική δραστηριότητα διότι η συνδυασμένη πίεση της καπιταλιστικής Δύσης και της οθωμανικής Ανατολής δεν επέτρεψε τη διαμόρφωση μιας ηγεμονικής παραγωγικής τάξης, γι’ αυτό στράφηκε είτε στις τραπεζιτικές και διεθνείς ναυτιλιακές δραστηριότητες είτε, κυρίως, στην αντιπροσώπευση των ξένων επιχειρήσεων.
Όσο για τα μεσαία στρώματα, αυτά αποτελούν τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, αν σε αυτά συμπεριλάβουμε και την αγροτιά, και σε αυτά στηρίχτηκε κατ’ εξοχήν το εγχείρημα της «σοσιαλιστικής αλλαγής» του 1981. Ωστόσο, τα 37 χρόνια της μεταπολίτευσης, και ιδιαίτερα της τελευταίας τριακονταετίας, μετέβαλαν τον χαρακτήρα τους και μετακινήθηκαν στην πλειοψηφία τους από τους παραγωγικούς τομείς –αγροτική παραγωγή, βιοτεχνία, μικρεμπόριο–  στο κράτος, που διπλασιάστηκε ή τριπλασιάστηκε, στην επιδοτούμενη αγροτική παραγωγή, τις διάχυτες τουριστικές δραστηριότητες, την επέκταση του τομέα της διασκέδασης, καθώς και στο εμπόριο ξένων προϊόντων που αντικατέστησαν τα ελληνικά. Τέλος, η μαζική χρήση της ξένης και, τις περισσότερες φορές, μαύρης εργασίας των μεταναστών μετέβαλε την κοινωνική θέση πολλών εργαζομένων, τόσο στον αγροτικό τομέα όσο και στον τουριστικό, στη διασκέδαση και την εστίαση. Μέσα σε τριάντα χρόνια, το κέντρο βάρος των μεσαίων στρωμάτων μετακινήθηκε προς αυτούς τους τομείς.
Αποφασιστικής σημασίας υπήρξε η διόγκωση και η κοινωνική μετάλλαξη των διανοούμενων μεσαίων στρωμάτων –δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, καλλιτεχνών κ.λπ.– που είχαν την ευκαιρία να μεταβάλουν κοινωνική θέση και να συνδεθούν με τα ευρωπαϊκά προγράμματα, την επέκταση της  τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με τα υπέρογκα ποσά που τους προσέφερε η μαζικοποίηση των ΜΜΕ, και ιδιαίτερα η τηλεόραση κ.ο.κ.  Έτσι, τα μάλλον λαϊκά μεσοστρώματα της δεκαετίας του 1970 ηγεμονεύονται, στη δεκαετία του 1990 και κατ’ εξοχήν του 2000, από αυτά που χαρακτηρίζουμε «παρασιτικά μεσοστρώματα» και τα οποία απετέλεσαν την κοινωνική βάση του σημιτισμού, αρχικώς, και του Γιώργου Παπανδρέου στη συνέχεια. Η Αριστερά, και κατ’ εξοχήν ο Συνασπισμός, αποτελούσε, για αρκετά χρόνια, το ιδεολογικό think tank των ευρωκεντρικών μεσοστρωμάτων. Αριστεροί, κυρίως,  αναλαμβάνουν να πληροφορούν, να διδάσκουν, να διασκεδάζουν και να ψυχαγωγούν  τους… Πασόκους. 
Η κρίση του 2010-2012  έχει πλήξει καίρια, εκτός από τα λαϊκά, και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, ιδιαίτερα στην αναπαραγωγή τους, στις μικρότερες ηλικίες, κάτω των τριάντα χρόνων, όπου η ανεργία φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη. Ιδιαίτερα στο κράτος, την εκπαίδευση, τη δημοσιογραφία,  η κρίση οδηγεί σε μια γενικευμένη ριζοσπαστικοποίησή τους και μια συνεύρεση τους με τα λαϊκά στρώματα. Στις πλατείες δημιουργήθηκε ένα τεράστιο melting pot  όπου, για αρκετό καιρό, «παίχτηκε» το θέμα της ηγεμονίας. Τα λαϊκά στρώματα εκφράστηκαν με σύμβολο την ελληνική σημαία και την «πάνω πλατεία» του Συντάγματος, ενώ τα μεσοστρώματα, τα συνδεδεμένα με την Αριστερά, συνήθως υψηλότερου μορφωτικού και κοινωνικού status, εκπροσωπούνταν από την «κάτω πλατεία» και την απόρριψη της ελληνικής σημαίας ως ενωτικού συμβόλου του κινήματος. Γι’ αυτό και οι ιδεολογικοί εκπρόσωποι των ευρωπαϊστικών μεσοστρωμάτων ριζοσπαστικοποιούνται και, μπροστά στην κρίση του κόμματος των «μικρομεσαίων», του ΠΑΣΟΚ, δοκιμάζουν, για δεύτερη φορά μετά το 1989, να το υποκαταστήσουν και πολιτικά.
Τα κοινωνικά χαρακτηριστικά ενός τρίτου πόλου
Μέσα από τις διαδικασίες των δύο χρόνων που ακολούθησαν, τα πληβειακά λαϊκά στρώματα έχασαν την ηγεμονία στο κίνημα, είτε διότι αυτοπεριθωριοποιούνταν μέσω του ΚΚΕ, που αρνιόταν να αναλάβει ενεργό ρόλο στο κίνημα, είτε διότι δεν κατόρθωσαν να συγκροτήσουν κάποιον εναλλακτικό πολιτικό πόλο, όπως συνέβη με τη Σπίθα και το ΕΠΑΜ. Αντ’ αυτών κατέκτησαν την ηγεμονία τα πιο διανοούμενα και συγκροτημένα στρώματα της Αριστεράς, τα οποία «δανείστηκαν» τον ριζοσπαστικό λόγο των πλατειών και επέβαλαν τη δική τους ηγεσία.
Το γεγονός ότι η πλειοψηφία των μεσοστρωμάτων, ιδιαίτερα στις πιο παρασιτικές κατηγορίες τους, είχε αποεθνικοποιηθεί, στη διάρκεια κυρίως των τελευταίων δεκαετιών, συνδέεται με τη φαντασιακή προσκόλλησή τους στο δυτικό υπόδειγμα –«γίναμε Δύση– ή, στην αντιεξουσιαστική εκδοχή – «οι Έλληνες είναι οι Αμερικανοί των Βαλκανίων»! Η αιφνίδια κατάρρευση αυτής της φαντασίωσης δημιούργησε κατεστραμμένα μεσοαστικά στρώματα, τα οποία οδεύουν προς μία προλεταριοποίηση, που δεν έχει συνοδευτεί ακόμα από μια νέα θέση στην παραγωγή ούτε από μια ποιοτικά νέα συνείδηση. Πολλοί εξακολουθούν να ελπίζουν και να προσδοκούν σε μια «μαγική αποκατάσταση» της οικονομικής και κοινωνικής τους θέσης, και γι’ αυτό είναι έτοιμοι να επενδύσουν σε μια αναδιανεμητική οικονομική πολιτική.
Το να επισημάνει κανείς την παρασιτοποίηση της ελληνικής κοινωνίας τα τελευταία χρόνια δεν σημαίνει πως δεν κατανοούμε πως αυτή επιβλήθηκε από τη μεταπρατική άρχουσα τάξη. Ωστόσο, αποτελεί υποκρισία να αρνούμαστε πως, εμείς οι ίδιοι, εν πολλοίς, υιοθετήσαμε ανάλογες πρακτικές και κοινωνικές συμπεριφορές. Και, προφανώς, με αυτόν τον λαό και όχι με άλλον θα πρέπει να οικοδομήσουμε μια νέα πορεία.   
Στις εκλογές της 6^ης Μαΐου, αυτή η διχοτόμηση ανάμεσα στη μεσοστρωματική και την πληβειακή κατεύθυνση εκφράστηκε με μια διχοτόμηση –λίγο πολύ– των αντιμνημονιακών ψήφων. Στον ΣΥΡΙΖΑ κατευθύνθηκε ένα μεγάλο μέρος της  νεολαίας υψηλότερου βαθμού ειδίκευσης, κατ’ εξοχήν της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,  ενώ στους Ανεξάρτητους Έλληνες στράφηκε κυρίως η λαϊκή Δεξιά, χαμηλότερου κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου, και ακόμα περισσότερο προς τους δήθεν αντισυστημικούς ναζί. Τα  πληβειακά λαϊκά στρώματα και τα παραδοσιακά μεσοστρώματα στράφηκαν προς αυτές τις δύο κατευθύνσεις  – και εν μέρει προς το ΚΚΕ.
Καθόλου τυχαία, σε αυτή την κατηγορία, θα συναντήσουμε τις πιο ισχυρές πατριωτικές  ευαισθησίες αλλά και το χαμηλότερο επίπεδο πολιτικής ανάλυσης και πολιτικοποίησης. Η διανόηση –που ρέπει εντονότερα προς τον εθνομηδενισμό–  είχε στραφεί μαζικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη λάιτ εκδοχή του, τη ΔΗΜΑΡ.
Στην περίοδο που ακολούθησε –εκείνη της νέας μακράς προεκλογικής περιόδου των έξι εβδομάδων– η αδυναμία μιας πατριωτικής αντιμνημονιακής συνιστώσας να προτάξει  μια πολιτική που να συνδυάζει την απόρριψη με τον συνυπολογισμό των γεωπολιτικών παραγόντων οδήγησε σε μία καταστροφική πόλωση. Από τη μια πλευρά, βρίσκεται ένα αντιμνημονιακό κόμμα με εθνομηδενιστικό πυρήνα και, από την άλλη, το κόμμα που εμφανίζεται να συνυπολογίζει τη γεωπολιτική διάσταση, έστω και αμυδρά, η Νέα Δημοκρατία, έχει υποκύψει στους  «μνημονιακούς». Γι’ αυτό και η αντιπαράθεση μοιάζει τόσο αδιέξοδη και αρνητικά πολωτική.
Μπροστά σε αυτή την πόλωση, είναι προφανές πως είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε να σταθούμε δίπλα στις λαϊκές αντιμνημονιακές δυνάμεις, οι οποίες δυστυχώς δεν έχουν σήμερα τη δυνατότητα να επιβάλουν τη δική τους στρατηγική. Και αυτές, αποκλειόμενης της Χρυσής Αυγής, που θα πρέπει να καταπολεμηθεί, εκφράζονται πολιτικά από τους Ανεξάρτητους Έλληνες και το… ΚΚΕ. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες διεκδικούν ανοικτά μια πατριωτική πολιτική, αλλά δεν έχουν έναν ικανό σκληρό πυρήνα για να μεταβληθούν σε ευρύτερο και μονιμότερο πόλο συσπείρωσης, και κυρίως σε μια ηγεμονική πολιτική δύναμη, ενώ το ΚΚΕ έχει έναν δογματικό και υπερβολικά σκληρό πυρήνα, σε βαθμό αποστέωσης! Γι’ αυτό και φαίνονται και τα δύο να συρρικνώνονται μέσα σε μια εξαιρετικά πολωτική πολιτική σύγκρουση.
Ωστόσο,  οι  οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις σύντομα θα ενισχύσουν το λαϊκό πληβειακό στρατόπεδο, και μάλιστα με πολλές δυνάμεις που σήμερα επιλέγουν είτε τον ΣΥΡΙΖΑ είτε τη Νέα Δημοκρατία, διότι η κρίση δεν έχει δυνατότητα αντιστροφής, διότι το παρασιτικό μοντέλο έχει εισέλθει σε φάση οριστικής αποσύνθεσης. Και εμείς θα είμαστε εκεί, δίπλα στις λαϊκές δυνάμεις, επιθυμώντας να προσφέρουμε μια προγραμματική διέξοδο στη μεγάλη κρίση που περνάει η χώρα και η οποία δεν περιορίζεται, όπως τόσες φορές έχουμε επαναλάβει, στο μνημόνιο-αντιμνημόνιο, αλλά και δεν μπορεί να παραβλέπει αυτή τη σημαντική αντίθεση, την οποία θα πρέπει να ενσωματώσει στη δυναμική της.

 olympia

Μια μέρα θα ξυπνήσουμε, βιώνοντας την απόλυτη φρίκη...

 Νίκος Χιδίρογλου

Το πρώτο θέμα: ένας μουσουλμάνος, σφάζει και για την ακρίβεια, αποκεφαλίζει on camera με μαχαίρι, έναν άτυχο νέο στην Τυνησία, γιατί ο τελευταίος ασπάστηκε το χριστιανισμό.

Άλλος ένας μάρτυρας της πίστης μας. Το βίντεο δεν έπαιξε σε μια χριστιανική χώρα, όχι. Δεν ήταν προϊόν κάποιας «ισλαμοφοβικής» εκπομπής, όπως θα αποκαλούσε την εδώ προβολή του βίντεο ένας αριστεριστής, από αυτούς που θέλοντας να προσεταιριστούν τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες, κάνουν ότι δεν βλέπουν την βάναυση παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους κύκλους τους. Το βίντεο έπαιξε στην αιγυπτιακή τηλεόραση, ενώ πολύ χαρακτηριστικός είναι ο αποτροπιασμός που εκφράζει πολύ έντονα, ο Αιγύπτιος δημοσιογράφος. Είναι πολύ σκληρό, καθώς αποτυπώνει από απόσταση μισού μέτρου τον αποκεφαλισμό του άτυχου νέου, με τον δήμιο να φωνάζει «ο Αλλάχ είναι μεγάλος».

Φυσικά, όσοι αντέξαμε και το είδαμε μέχρι το τέλος (προσωπικά, δεν μπόρεσα να το δω όλο...), σκεφτήκαμε την ίδια στιγμή τι θα μπορούσαν να κάνουν διάφοροι από όλους εδώ τους υπανάπτυκτους τριτοκοσμικούς, στην πλειοψηφία τους μουσουλμάνοι, που με την ενθάρρυνση του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των ΜΚΟ, μας κουβαλάνε εδώ οι διακινητές λαθρομεταναστών, θέτοντας όλους μας σε πολύ μεγάλο κίνδυνο. Ο κίνδυνος να ξυπνήσουμε μια μέρα και να μάθουμε για αποκεφαλισμούς, κλειτεριδοκτομές, μαζικά εγκλήματα και ποιος ξέρει και τι άλλο, στο όνομα της τζιχάντ, είναι πλέον ορατός.

Και η απούσα Πολιτεία κάνει λόγο για «πολυπολιτισμικότητα»...

Οι αγαπημένοι της αριστεράς λαθρομετανάστες που δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή, είναι εδώ. Η ΕΛΑΣ, είναι απούσα. Και στην Παιανία, μια νύχτα τρόμου, είχε αιματηρό αποτέλεσμα. Διαδοχικές εισβολές τριών αλλοδαπών κουκουλοφόρων σε σπίτια, είχε ως κατάληξη τον θάνατο του ενός 43χρονου Αλβανού από τα πυρά μιας κυνηγετικής καραμπίνας ομοεθνή μας.

Όλα ξεκίνησαν όταν τρεις αλλοδαποί κουκουλοφόροι, μετά τις 2:00 πμ, εισέβαλαν σε οικία, αλλά έγιναν αντιληπτοί και τράπηκαν σε φυγή. Όμως, δεν αποθαρρύνθηκαν. Γνωρίζοντας πως ακόμα και αν τους έπιαναν θα τους άφηναν ελεύθερους, μπούκαραν σε άλλη οικία. Ενεργοποιήθηκε όμως ο συναγερμός, ξύπνησε η ιδιοκτήτρια, οι ληστές την απείλησαν με μαχαίρι (της το κόλλησαν στο λαιμό) αλλά βρέθηκαν αντιμέτωποι και με τους δύο γιούς της, 23 και 25 ετών, οι οποίοι έτρεψαν τους κακοποιούς σε φυγή. Ήρθε η ΕΛΑΣ, αλλά δεν εντόπισε τους δράστες.

Οι οποίοι, επανήλθαν και εισέβαλαν στην ίδια γειτονιά σε άλλο, τρίτο σπίτι. Εκεί, ο ιδιοκτήτης τους αντιλήφθηκε και πυροβόλησε στον αέρα με κυνηγετική καραμπίνα για να τους απομακρύνει. Όμως, βλέποντας τους κακοποιούς ο ένας εκ των γιών της γυναίκας που είχε δεχθεί την «επίσκεψη» των αλλοδαπών κακοποιών (φοιτητής Ιατρικής παρακαλώ, εργαζόταν παράλληλα και στην οικογενειακή επιχείρηση), τους καταδίωξε και πυροβόλησε τον έναν, έναν 43χρονο Αλβανό, σκοτώνοντάς τον (το όπλο το κατείχε νόμιμα) και σήμερα θα οδηγείτο στον εισαγγελέα.

Ένας ακόμα 46χρονος Αλβανός κακοποιός, από αυτούς που θα σπεύσουν οι διάφορες ΜΚΟ να ενισχύσουν, παραδόθηκε στην ΕΛΑΣ. Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες ημέρες πριν τα συμβάντα που σας περιγράψαμε, είχαν διαπραχθεί στην ίδια περιοχή εισβολές κακοποιών σε οικίες. Βέβαια, οι γραφειοκράτες της ΕΛΑΣ αδιαφόρησαν προκλητικά και κατά παράβαση καθήκοντος, με αποτέλεσμα όλα τα παραπάνω.

Ο Δήμος Παιανίας δίπλα στην οικογένεια που δοκιμάζεται

Τις προηγούμενες ημέρες, η ελληνική κοινωνία συγκλονίστηκε από μια σειρά εγκληματικών και συνάμα ρατσιστικών επιθέσεων από αλλοδαπούς κακοποιούς, κυρίως Αλβανούς, κατά Ελλήνων ηλικιωμένων. Η φωτογραφία του ομοεθνή μας από το Νέο Κρίκελο Φθιώτιδας, με το παραμορφωμένο από το ξύλο πρόσωπο, μιλά από μόνη της.

Στην Καβάλα, στη Φθιώτιδα, στη Βοιωτία, στην Εύβοια, στην Αττική, σε όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας, τα «εκλεκτά» τέκνα της πολυπολιτισμικότητας, χύνουν το αίμα Ελλήνων και δη ανυπεράσπιστων ηλικιωμένων, χωρίς κανείς εξ αριστερών να διαμαρτύρεται, μην μπας και χαλάσει η πολυπολιτισμική τους «σούπα». Εμείς εδώ στην «ΕΩ», επικροτούμε τη δήλωση του δημάρχου Παιανίας Γ. Δάβαρη, ο οποίος, αναφερόμενος στον 23χρονο που υπερασπίστηκε τη ζωή και την περιουσία της οικογένειάς του, δήλωσε ότι «όλη η κοινωνία της Παιανίας θα βρεθεί δίπλα στον νεαρό, στον συμπατριώτη μας και φίλο μας», προσθέτοντας μάλιστα πως «ο Δήμος θα είναι πρωτοστάτης σε έναν άνθρωπο ο οποίος επί ένα τέταρτο είδε τη μητέρα του να έχει ένα μαχαίρι στο λαιμό.

Η δημοτική αρχή θα βρεθεί στο πλευρό του για τον εξής λόγο: γιατί εμείς τυχαίνει να γνωρίζουμε την κοινωνία μας, τυχαίνει να γνωρίζουμε την οικογένεια, τυχαίνει να γνωρίζουμε τους ανθρώπους και το υψηλό ποιόν του παιδιού αυτού». Εδώ, καλό θα ήταν η δημοτική αρχή να στραφεί νομικά κατά της ΕΛΑΣ, που ήρθε, είδε και απήλθε, χωρίς να δώσει σημασία στα κρούσματα ληστειών και διαρρήξεων των προηγούμενων ημερών. Και το λέμε αυτό, διότι εδώ υπάρχει καραμπινάτη παράβαση καθήκοντος εκ μέρους των οργάνων της τάξης.

Μήπως κάποιες απαντήσεις;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, καιρός είναι, μιας και θέλει να το παίξει κόμμα εξουσίας, αντί να προαναγγέλλει τον... αφοπλισμό και την «αποστρατικοποίηση» της ΕΛΑΣ, να μας πει πως θα αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα των αλλοδαπών. Και να μας πει πως θα το κάνει, τη στιγμή που κλείνει συνεχώς το μάτι στους λαθρομετανάστες, εξαγγέλλοντας μάλιστα... επιδόματα (!) και χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για μετάβαση σε τρίτες χώρες, καθιστώντας έτσι τη χώρα μας πόλο έλξης για κάθε τυχοδιώκτη στον πλανήτη. Φυσικά, μην περιμένετε απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα...

“Ἡ εὐωδιαστή Κάρα καί ὁ δύσπιστος μοναχός”

Ο μοναχός Σάββας κατήγετο από το χωριό Μαζέϊκα των Καλαβρύτων. ‘Εκάρη μοναχός στο Κελί Άγιος Νικόλαος, εξάρτημα άλλοτε του παρακειμένου μονυδρίου του Ραβδούχου, σήμερα της Μονής Παντοκράτορος.

Ένα διάστημα κοινοβίασε ο μοναχός Σάββας στη Μονή Έσφιγμένου και είχε το διακόνημα του τυπικάρη. Διακρινόταν για το φιλακόλουθο, τη μεγάλη του ευλάβεια, την αντοχή στους σωματικούς κόπους και την υπομονή του.’ Εκείνο που τον ξεχώριζε πολύ, ήταν η μελέτη της Καινής Διαθήκης. Κάθε μέρα διάβαζε κι από ένα βιβλίο της. Άρα ο πατήρ Σάββας κάθε μήνα μελετούσε μια φορά, ολόκληρη την Καινή Διαθήκη.

Πολλές φορές, καθ’ ον χρόνο είχε την Καινή Διαθήκη και τη διάβαζε, έβγαινε πολλή ευωδία μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Ο ίδιος ο Κύριος του χάιδευε τις αισθήσεις, του χάριζε ειρήνη, του δώριζε αγιασμό και χαρίσματα πολλά.

Όταν προείδε τον θάνατό του, επέστρεψε στη μετάνοιά του.

Οι παραδελφοί του και ο Γέροντάς του τον υποδέχθηκαν με

πολλή χαρά, γιατί ποτέ δεν τους είχε στενοχωρήσει, παρά μόνο βέβαια όταν έφυγε για να ζήση ως ασκητής και ερημίτης.

Περιμένοντας τους Αγγέλους, τους Αγίους και την Υπεραγία Θεοτόκο να τον πάρουν μαζί τους στον ουρανό, παρεκάλεσε τους αδελφούς όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα ένας-ένας να του διαβάζουν Καινή Διαθήκη και Ψαλτήρι, μέχρι να «κοιμηθή».

Τόση ήταν η αγάπη του για τις Άγιες Γραφές, για τις επιστολές του ουρανού προς τον άνθρωπο! Άραγε, ο καθένας από μας, τι αγαπά περισσότερο;

Λέγει ο Κύριος κάπου: «Όπου γάρ εστίν ο θησαυρός υμών, εκεί εσται και η καρδιά υμών». Που είναι ο θησαυρός σου, άνθρωπέ μου; Εκεί είναι και η καρδιά σου. Του πατρός Σάββα ο θησαυρός ήταν στον λόγο του Θεού.

Μετά τρία έτη από τον οσιακό θάνατό του έγινε η εκταφή του και η κάρα του ευωδίαζε. Διαδόθηκε βέβαια το γεγονός και πήγαιναν πολλοί να την προσκυνήσουν.

Ένας δόκιμος μοναχός της συνοδείας νόμισε ότι οι Γεροντάδες, για να καυχηθούν ότι είχαν έναν άγιο μεταξύ τους, ρίχνουν άρωμα στην κάρα του. Την πήρε λοιπόν κρυφά και την έριξε στη στέρνα της Μονής βυθίζοντάς την με κάποιο βάρος.

Οι Γεροντάδες έχασαν την κάρα, δεν ήξεραν ποιος την πήρε και τί έγινε.

Άνω-κάτω το μοναστήρι…, τίποτα, δεν βρέθηκε. Άρχισαν να υποψιάζονται ότι κάποιος από τους μοναχούς που ήρθε για προσκύνηση, την πήρε και έφυγε. Στενοχωρήθηκαν οι καημένοι και έκαναν συνέχεια Παρακλήσεις.. .

Μετά από δώδεκα ήμερες έβγαλε ο δόκιμος την κάρα από την στέρνα και τον έπνιξε περισσότερο η ευωδία! Τρόμαξε, λοιπόν, πίστεψε ότι πράγματι πρόκειται περί αγίου μοναχού και ομολογώντας την πράξη του, ζήτησε έλεος και συγγνώμη.

Μέχρι σήμερα αυτή τη φήμη έχει ο πατήρ Σάββας: ότι υπήρξε ένας άγιος μοναχός, ένας όσιος, που αγαπούσε την μελέτη της Αγίας Γραφής μέχρι και της τελευταίας του πνοής. Η δε κάρα του εξακολουθεί και σήμερα να ευωδιάζει!

 anavaseis

Τί εἶχε προβλέψει ὁ ἠγιασμένος γέρων πατήρ Παΐσιος δία τό ἐξωτερικόν χρέος τῆς Ἑλλάδος καί τά δεινά τῶν Ἑλλήνων;

Μητροπολίτου Γόρτυνος Ἰερεμίου

Τά πράγματα στήν πατρίδα μας, ἀλλά καί γενικώτερα στόν κόσμο ὅλο, δέν εἶναι καθόλου εὐχάριστα. Οἱ ἡμέρες εἶναι πονηρές. Αἰτία τοῦ κακοῦ εἶναι οἱ ἁμαρτίες ὅλων μας, ἡ ἀποστασία μας ἀπό τόν Θεό.
Γι᾽ αὐτό καί ὅλοι μας ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό μετάνοια. Ἄς παρακαλέσουμε τόν Ἰησοῦ Χριστό, τόν Θεό μας, νά συγχωρέσει τά ἁμαρτήματά μας καί νά μᾶς δώσει τόν φωτισμό καί τήν Χάρη Του νά ἀκολουθοῦμε τό ἅγιο θέλημά Του, γιά νά δοῦμε καλύτερες ἡμέρες. Καταφεύγουμε στήν Κυρία Θεοτόκο, τήν Παναγία μας, καί Τήν παρακαλοῦμε νά ἱκετεύσει τόν Υἱόν Της γι᾽ αὐτό.

Στήν συνέχεια σᾶς παραθέτω περικοπές λόγων τοῦ ἁγιασμένου Γέροντος πατρός Παϊσίου, στούς ὁποίους φαίνεται ὁ πόνος γιά τά συμβαίνοντα στήν ἐποχή του, τά ὁποῖα προεμήνυαν πρίν ἀπό εἴκοσι χρόνια τήν σημερινή ὀδυνηρή κατάσταση, πού ζοῦμε, ἀλλά καί τόν πόνο του πάλι γιά τήν γενική κατάσταση τῆς πατρίδος μας μέ τήν ἀδιαφορία καί τῶν ἡγετῶν της καί τοῦ λαοῦ, γιατί παραθεω- ροῦνταν οἱ ἑλληνορθόδοξες παραδόσεις καί ἀξίες τῆς πατρίδος μας:

1. «Ἐπέβαλαν στήν χώρα μας – λέγει ὁ πατήρ Παΐσιος – ἕνα πολύ μεγάλο ἐξωτερικό δημόσιο χρέος, τόσο μεγάλο πού, ὄχι μόνο νά μή μποροῦμε νά τό ξεχρεώσουμε, ἀλλά οὔτε τούς τόκους αὐτοῦ τοῦ δανείου νά μή προλαβαίνουμε· μ᾽ αὐτό κατάφεραν, μέ εὔλογη δικαιολογία, νά ἐπιβάλουν στό λαό ἕνα οἰκονομικό πρόγραμμα ἐξόντωσης, ἕως ἐσχάτων.
Θά ἐπιβάλλουν συνεχῶς νέα οἰκονομικά μέτρα δυσβάσταχτα, φόρους ἀσήκωτους, καί πάρα πολλά ἄλλα μέτρα, ἔτσι ὥστε νά κάνουν τόν λαό νά ἀγανακτήσει. Καί τί θά πετύχουν μ᾽ αὐτό; Ἀκοῦστε· ὁ λαός καταπιεζόμενος ἀπό τά δυσβάσταχτα οἰκονομικά μέτρα θά ζητάει κάποια στιγμή νά ξανασάνει, ἀλλά αὐτή τή στιγμή δέν πρόκειται νά τοῦ τήν χαρίσουν ποτέ, παρά μόνον ἕως ὅτου σκύψει τό κεφάλι του ἐντελῶς στό ἔδαφος δηλώνοντας τέλεια ὑποταγή στό καινούργιο τους σύστημα. 

Θά λένε: “ Ἔχετε δίκιο πού διαμαρτύρεστε, ὅμως ἔχετε μεγάλο ἐξωτερικό χρέος καί αὐτοί πού ἔχουν πολλά λεφτά φοροδιαφεύγουν· γιά νά μή σᾶς ἐπιβάλλουμε ἄδικα μεγάλους φόρους κ.λπ. πρέπει νά ἀποδεχτεῖτε τό τέλειο σύστημα ἠλεκτρονικοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου, ἔτσι ὥστε νά βλέπουμε ποιοί εἶναι οἱ νομοταγεῖς πολίτες καί ποιοί οἱ φοροφυγάδες”.

Ταυτόχρονα θά παρέχουν μέσῳ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος πολλές διευκολύνσεις καί προτεραιότητες, μέ τίς ὁποῖες θά ξεγελοῦν τόν κόσμο ὅτι θ᾽ ἀνακουφιστεῖ λίγο οἰκονομικά» (Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἱερομονάχου Χριστοδούλου Ἁγιορείτου, Σκεῦος Ἐκλογῆς, Ἅγιον Ὄρος 1996, σ. 421).

2. Στά θέματα τῆς πατρίδος ὁ ἅγιος Γέροντας Παΐσιος δέν ἤθελε οἱ Χριστιανοί νά εἶναι ἀδιάφοροι. Πολύ λυπόταν πού ἔβλεπε πνευματικούς ἀνθρώπους νά ἐπιζητοῦν νά βολευθοῦν οἱ ἴδιοι καί νά μή ἐνδιαφέρονται γιά τήν πατρίδα. Ὁ καημός του καί ἡ ἀπορία του ἦταν πῶς οἱ ὑπεύθυνοι δέν ἀντιλαμβάνονται ποῦ ὁδηγούμαστε. Ὁ ἴδιος ἀπό παλαιά διέβλεπε τήν σημερινή κατάσταση καί ἀνησυχοῦσε, ἀλλά δέν διέσπειρε τίς ἀνησυχίες του στόν κόσμο. Ἔλεγε:

«Ἀπό τό κακό πού ἐπικρατεῖ σήμερα θά βγεῖ μεγάλο καλό». 

Λυπόταν γιά τήν πνευματική κατάπτωση τῶν πολιτῶν. Μιλοῦσε αὐστηρά γι᾽ αὐτούς, πού ψήφιζαν ἀντιχριστιανικούς νόμους. Λυπήθηκε γιά τήν ἀλλαγή τῆς γλώσσας καί εἶπε: «Ἡ ἑπόμενη γενιά θά φέρει Γερμανούς νά μᾶς μάθουν τήν γλώσσα μας, καί τά παιδιά μας θά μᾶς φτύνουν».
Καί σέ κάποια ἐπιστολή του ὁ Γέροντας ἔγραφε: «Αὐτοί πού κατάργησαν τά Ἀρχαῖα πάλι θά τά ξαναφέρουν». (Βλ. τό βιβλίο Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, σ. 699).

3. Γιά τούς πολιτικούς κάποτε εἶχε πεῖ σέ κάποιον χριστιανό: «Μή φοβᾶσαι. Ὁ Θεός δέν θά ἐπιτρέψει νά γίνει κακό, θά γίνουν ὅμως πράματα καί θάματα, πού δέν θά ἐξηγοῦνται μέ τήν λογική. Ὁ κόσμος θά σιχαθεῖ τούς πολιτικούς καί θά τούς κυνηγήσει. Ὅπως ἕνα μπαλόνι φουσκώνει καί ξαφνικά σκάει, ἔτσι θά σκάσουν κι αὐτοί! Δέν μπορῶ νά σοῦ πῶ πιό πολλά» (Ἀπό τό βιβλίο Μαρτυρίες προσκυνητῶν, Ζουρνατζόγλου, 2006, σ. 425-426).

4. Ὁμοίως γιά τούς πολιτικούς ὁ ἴδιος ἅγιος Γέροντας Πατήρ Παΐσιος εἶπε: «Εἶναι κρῖμα, γιατί σήμερα κατόρθωσε ὁ διάβολος κι αἰχμαλώτισε τίς ἡγεσίες. Κλαίω τήν Ἑλλάδα. Δέν ἔχει μείνει τίποτα ὄρθιο σήμερα. Ἡ Ἑλλάδα γιά νά σωθεῖ, πρέπει ὅλοι οἱ ἡγέτες της ὅπου καί ἄν βρίσκονται, νά πᾶνε ἐξορία. Νά φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν» (Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Μαξίμου Ἁγιορείτου Λόγοι χάριτος καί σοφίας, 2001, Ἅγιον Ὄρος).

5. Σέ κάποιο πνευματικό του τέκνο, πού ἀργότερα ἔγινε μοναχός, ὁ Γέροντας Παΐσιος τοῦ ἔγραφε τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1974 μετά ἀπό προσκύνημά του στήν Ἁγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως:
«Εὔχομαι ὁ Θεός νά δώσει γρήγορα νά ἔλθει ἡ χάση τοῦ τουρκικοῦ φεγγαριοῦ, Ἀμήν. Τοῦ Ἁγίου Δημητρίου κλείνω δυό χρόνια πού προσευχήθηκα στήν Ἁγια-Σοφιά μας, καί εἶπα τά παράπονά μου στόν Καλόν Θεόν.
Μέ κατάλαβε ὁ Τοῦρκος φύλακας πού προσευχόμουν καί μέ ἔδιωχνε ἔξω κ.λπ. καί πρόσθεσα καί ἄλλα παράπονα στόν Θεόν. Πιστεύω δέν θά τήν ἀφήσει τήν Ἁγια-Σοφιά μας στά χέρια τῶν βρώμικων Τούρκων. Εἶναι ἕνας λαός σάν τούς γύφτους βρώμικος καί φοβιτσιάρικος. Τώρα δέν ἔχουν ἰδανικά, διότι πρίν πιστεύανε στόν Μωάμεθ, ἀργότερα στόν Κεμάλ. Τώρα οὔτε στόν Μωάμεθ πιστεύουν (γιατί μορφώθηκαν κάπως, καί εἶδαν ὅτι ἦτο ἕνας ἀγύρτης ὁ Μωάμεθ) οὔτε καί στόν Κεμάλ πιστεύουν, ἀλλά στήν σαρκολατρία.
Ἐνῶ ἐμεῖς πιστεύουμε στόν Χριστό, ὁ ὁποῖος ἔχει συνέχεια τήν Θεϊκή Του Ἀξία, καί ὁ Ἑλληνικός Λαός ἔχει πάντα ἰδανικά, καί τόν Χριστό μέ τήν Παναγία μαζί του» (Ἀπό τό βιβλίο Μαρτυρίες προσκυνητῶν, Ζουρνατζόγλου, 2006, σελ. 450).

Ἄς πονέσουμε κι ἐμεῖς μαζί μέ τόν ἁγιασμένο Γέροντα πατέρα Παΐσιο καί τόν παρακαλοῦμε νά παρακαλέσει τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, πλησίον τοῦ Ὁποίου εὑρίσκεται, γιά τήν σωτηρία τῆς ἀγα- πημένης μας πατρίδας Ἑλλάδας καί γιά τήν σωτηρία ὅλων μας μέ τήν μετάνοιά μας.

Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Γ. καὶ Μ. Ἰερεμίας

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. τεύχ. 1930  8 Ἰουνίου 2012 

anavaseis
 

Η άλωση της Πόλης: προσέγγιση στο χθες και στο σήμερα

Η ομιλία του Δημήτρη Νατσιού, δάσκαλου-θεολόγου, για την μελανότερη σελίδα της ιστορίας μας. Και ακόμη, μια προσέγγιση στα σύγχρονα σχολικά βιβλία.

«Σώσον Κύριε τον Λαόν Σου»

Η ξεβράκωτη Ελληνική Δημοκρατία σήμερα βγήκε στο μπαλκόνι

 Ο Κασιδιάρης έκανε φάουλ να χτυπήσει γυναίκα. Τελεία.
Έκανε λάθος να πετάξει νερό σε συνομιλητή του. Τελεία.
Η κυρία Κανέλλη απεκάλεσε τον Κασιδιάρη: “σφαγέα εργατών”, “γερμανοτσολιά”, “είσαι καλά μωρέ;” και “φασισταριό”. Εντέλει, σηκώθηκε και του πέταξε στο πρόσωπο μιαν εφημερίδα!
Η δε κυρία  Δούρου (ως μη όφειλε) του πέταξε “μπηχτή” για το δικαστήριο που είχε με τον απαξιωτικότερο τρόπο!
Συμπέρασμα:
1. αν ο Κασιδιάρης δεν αντιδρούσε όπως αντέδρασε, όλα αυτά που προηγήθηκαν θα “περνούσαν” αδιάφορα ως μέρος του πολιτισμένου και “δημοκρατικού διαλόγου”. ΔΕΝ ήταν όμως!
2. αντιδρώντας ο Κασιδιάρης με αυτόν τον τρόπο, όχι μονάχα έχασε το δίκιο του αλλά πήγε τον “δημοκρατικό διάλογο” ένα βήμα παραπέρα !!! Στο ρίνγκ !!!
Η ξεβράκωτη Ελληνική Δημοκρατία σήμερα βγήκε στο μπαλκόνι. Θα έπρεπε όλοι μας να νιώθουμε ντροπή έγραψε πολύ σωστά ο Akenaton.
Έχουμε κατά καιρούς γράψει για το “τέλος της Μεταπολίτευσης” και την προσπάθεια τουλάχιστον για μια νέα αρχή για την Ελλάδα. Μια νέα περίοδο όπου τα συστήματα, οι οικογένειες, οι βαρόνοι, τα λαμόγια, οι νταβατζήδες, οι λογοπλόκοι και οι κήνσορες του χαβαλέ μαζί με τους κάθε είδους δυνάστες αυτής της χώρας και της αξιοπρέπειάς μας θα κάνουν πέρα προκειμένου το λόγο να λάβει ο λαός και οι άριστοι.
Ναι καλά, μην φάτε, το βράδυ θα έχουμε γλαρόσουπα.
Γράφαμε πριν από τις προηγούμενες εκλογές:
Φανταστείτε μόνο το πολιτικό και κοινωνικό μπάχαλο που θα επικρατήσει αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις και μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου θα έχουμε μια  νέα Βουλή με 8-10 κόμματα, μεταξύ αυτών ο Καμμένος, η Χρυσή Αυγή και κάνα δύο άλλοι συν τους γνωστούς υπόλοιπους.
Πρώτη ημέρα στη Βουλή, λοιπόν, και πάει ο Αρχιεπίσκοπος να τους ορκίσει. Η Χρυσή Αυγή μπαίνει στη Βουλή με το βήμα της χήνας, χαιρετά ναζιστικά.Το βλέπουν αυτό οι υπόλοιποι και γίνεται χαμός. Το ΚΚΕ ορμάει στους Χρυσαυγίτες, αναλαμβάνουν τα ΚΝΑΤ και παίζουν ξύλο με τα νεοφασιστάκια σαν τον Μιχαλολιάκο και τον Παναγιώταρο, κάποιοι βγάζουν και μερικά σφυροδρέπανα, ο Τσίπρας και οι δικοί του πλακώνονται με τους «εχθρούς», ο Καμμένος φωνάζει για τους Ελοχίμ και για διεθνή συνωμοσία,  Νεοδημοκράτες και Πασόκοι, πιο συγκρατημένοι, … πετάνε τα ντοσιέ τους και καμιά καρέκλα στους υπόλοιπους, ή κρύβονται κάτω από τα έδρανα.Και στη μέση ο Αρχιεπίσκοπος παθαίνει παράκρουση και ψέλνει το «Σώσον Κύριε τον Λαόν Σου».
Δεν είναι εικόνα επιστημονικής φαντασίας, μπορεί να γίνει εύκολα την πρώτη ημέρα της νέας Βουλής και να επαναλαμβάνεται τις άλλες ημέρες. Αυτό θέλουμε, μια Βουλή που να μοιάζει με την Κορέα που το ξύλο το έχουν σα να κάνουν προσευχή;
Διαψευσθήκαμε ως προς τον τόπο και τον χρόνο. Το περιστατικό συνέβη σήμερα.
Μια  εβδομάδα πριν από τις εκλογές, τα μηνύματα είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Ο λαϊκισμός, η αδυναμία από ορισμένους να αρθρώσουν πολιτικό λόγο και πρόγραμμα, οι ακροαριστερές κραυγές και οι ακροδεξιοί τσαμπουκάδες, επικρατούν της σοβαρότητας και της ελπίδας.
Πολύ φοβούμαστε ότι όλα αυτά θα είναι η αρχή μιας πολύ πολύ σοβαρής πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Κι έτσι όπως έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι σε μια κλωστή κρεμασμένη.
Πρέπει λοιπόν όλοι να αναρωτηθούμε: Θέλουμε τέτοια Νέα Μεταπολίτευση;

Από σχόλιο στο Facebook

Καταδικάζουμε απερίφραστα την βία, από όπου και αν ασκείται, σε όποιον/α κι αν ασκείται. Όμως ο φασισμός έχει δυο χρώματα, κόκκινο και μαύρο. Εδώ και μερικές δεκαετίες βιώνουμε την κόκκινη βερσιόν στο πετσί μας: καταλήψεις, μολότοφ, Δεκεμβριανά, Μαρφίν. Δυστυχώς, οι “δεξιές” κυβερνήσεις προσπαθήσανε να συμβιβαστούν με το αριστερό παρακράτος που εξέθρεψε το ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία με τα διάφορα φασιστοειδή του αριστερού φάσματος. Τους ευχαριστήσαμε που μας προτιμήσανε για να αφοδεύσει ο συφερτός τους πάνω μας τη λοβοτομημένη ιδεοληψία τους και τα λαθρομεταναστολάγνα φετίχ τους. Τους παραχωρήσαμε βήμα και λόγο μέσα στην κοινωνία, αποϊδεολογικοποιώντας τη δεξιά και θάβοντας ακόμα και αυτά τα αριστερά ψήγματα χρυσού της κοινωνίας που είναι χρήσιμα για τον Δημοκρατικό Διάλογο κάτω από τόνους διεθνιστικής και αντεθνικής λάσπης. Και τι αντέταξε ο μέσος δεξιός ψηφοφόρος για να αντιμετωπίσει αυτό το συφερτό; Τον πορφυρογέννητο κο Καμμένο με τις συνωμοσιολογίες του περί αεροψεκασμών και την επικίνδυνη παιδική χαρά των λεβεντόπαιδων της Χρυσής Αυγής;
Στο σημείο που φτάσαμε , έχει μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον να δούμε την ψυχολογία του μέσου ψηφοφόρου της Χρυσής Αυγής, για να προλάβουμε τα χειρότερα. Η ΧΑ προσπαθεί ατσούμπαλα να κρύψει την ενασχόλησή της με το ναζισμό και το σατανισμό, τα οποία αποδεικνύονται το ίδιο εύκολα με το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μαριονέτα ανθελληνικών συμφερόντων (δηλαδή με μια απλή αναζήτηση στο Google). Όμως οι ψηφοφόροι της ΧΑ δεν είναι ούτε σατανιστές, ούτε ναζιστές.  Έχοντας μιλήσει με αρκετούς στο κοινωνικά δίκτυα (εντάξει, έχοντας ανταλλάξει «καντήλια» είναι το ορθότερο), πραγματικά είναι η άλλη όψη του νομίσματος της αριστερίστικης «επαναστατικότητας». Με την ελίτ της αριστεράς να έχει καταλάβει τα «αστικά ανάκτορα» και τους γόνους της να καταφεύγουν στην επανάσταση του «ασύλου» από βαρεμάρα και ψευτοεπαναστατική κληρονομικότητα, είναι λογικό να σχηματιστεί δίπολο με τα παιδιά των λαϊκών και μικροαστικών οικογενειών που βλέπουν να λεηλατείται το μέλλον και η πατρίδα τους. Σκεφτείτε την ανωμαλία της ιδεολογίας των άκρων, οι ελιτιστές αστοί «αριστεροί» και οι λαϊκοί μεροκαματιάρηδες «δεξιοί».
Βλέπουμε επίσης μια μερίδα δεξιά προσκείμενων (κυρίως) συμπολιτών μα να έχει εναποθέσει τις ελπίδες της σε κουτσό άλογο, όχι από στοχευμένη μισαλλοδοξία, αλλά από πούρα αγανάκτηση και ζαλισμένη αφέλεια. Η ΧΑ δεν πρόκειται να «σώσει» κανέναν. Όχι γιατί έχει κρυφή ατζέντα, μαζί με το ΚΚΕ είναι ίσως οι πιο ξεκάθαροι πολιτικοί σχηματισμοί, αλλά γιατί είναι «ένα ποντίκι που βρυχάται». Μπορεί να αποτελείται από λεβεντόπαιδα, αλλά σήμερα αυτό δεν αρκεί. Γιατί ναι μεν οι εξαθλιωμένοι λαθρομετανάστες δεν φτουράνε μία, αλλά οι συγκάτοικοί της ΧΑ στο νόμισμα του φασισμού (της πλευράς με το κόκκινο χρώμα) έχουνε ορδές από ορκ, διασυνδέσεις με ότι πιο σάπιο έχει η Ελληνική κοινωνία και μια αισχρή τύποις απεριόριστη ιδεολογική «ασυλία».
Όποιος δεξιός και μη νομίζει πως θα διώξει το φάντασμα του αριστερού φασισμού που πλανάται τρεις δεκαετίες τώρα πάνω από τον τόπο με τζάμπα μαγκιές ας το ξανασκεφτεί. Σήμερα απέδειξε η ΧΑ ότι ακόμα και αυτόν τον άχαρο ρόλο που της έχει δοθεί, δεν μπορεί να τον παίξει. Είναι εκτός παιχνιδιού και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να δώσει πάτημα διαμαρτυρίας και ενδυνάμωσης σε αυτά που μας πονάνε. Οπότε στις 17 του Ιούνη ας προσέξουνε οι πραγματικοί πατριώτες να μην γίνουν αφελείς προβοκάτορες του συστήματος, «χαρίζοντάς» του πάλι έναν εύκολο και πασιφανή «εχθρό».
FactorX – TopGunZ
 antinews

Δεν πρόκειται να μας επιτρέψουν έξοδο από το Ευρώ ακόμα κι αν εκλιπαρούμε γι αυτήν!

Ποιος είναι ο πλέον τρομερός φόβος για τους Ευρωπαίους;
Μια πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ….
Τι άλλο;
Γι αυτό έχουν βάλει όλους τους δικούς τους πολιτικούς, αναλυτές και οικονομολόγους καθώς και όλα τα μεγάλα μνημονιακά ΜΜΕ να κραυγάζουν δεξιά κι αριστερά ότι μια πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι θανάσιμος κίνδυνος και μεγάλη καταστροφή για την χώρα…
Η πραγματικότητα φυσικά είναι άλλη.
Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι θανάσιμος κίνδυνος για την Ε.Ε. και το ίδιο το κοινό νόμισμα.
Κι αυτό διότι είναι αναπόφευκτο εκτός του ευρώ και με ένα ελληνικό εθνικό νόμισμα η Ελλάδα μας να μπει σε τροχιά εθνικής ανεξαρτησίας και ανάπτυξης….
Χιλιάδες ευρωπαϊκές και άλλες εταιρείες θα διαπιστώσουν ότι η Ελλάδα θα είναι ένας επενδυτικός παράδεισος “κι όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε”….
Η δραχμή θα επαναδιατάξη την ελληνική οικονομία από το μηδέν…
Τους πρώτους δύσκολους μήνες θα διαδεχθεί αναπόφευκτα τρομακτική ανάπτυξη.
Μην ξεχνάμε ότι όταν μιλάμε για την Ελλάδα εννοούμε μια χώρα με τρομακτικές δυνατότητες στον Τουρισμό, με πανίσχυρη ναυτιλία και με πλουτοπαραγωγικές κι ενεργειακές πηγές πλούσιες κι ανεξάντλητες.
Αν τα Σκόπια, η Αλβανία και η Βουλγαρία μπορούν απλά να επιβιώνουν με τα εθνικά τους νομίσματα, η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει….
Αυτά φυσικά προϋποθέτουν πατριωτική κι αποφασισμένη κυβέρνηση με ισχυρή λαϊκή εντολή.
Κι εδώ έρχεται ο μέγαλος ευρωπαϊκός τρόμος….
Οταν η Ελλάδα παρουσιάσει τα πρώτα εντυπωσιακά δείγματα ανάπτυξης, θα αρχίσει το ντόμινο των αιτήσεων εξόδου από το ευρώ όλων των προβληματικών, κυρίως νοτιοευρωπαϊκών μεσογειακών, χωρών…
Αυτό θα σημάνει το τέλος της Γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη…
Θα σημάνει το τέλος της προσπάθειας του Δ Ράιχ να επιβάλλει την θέληση του στην Ευρώπη.
Και το τέλος θα έχει αρχίσει και πάλι από την Ελλάδα… όπως και τότε το 1940!!!
Γι αυτό οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί και οι φίλοι τους έχουν λυσσάξει να λένε παντού ότι η Ελλάδα πρέπει πάση θυσία να μείνει στο ευρώ.
Εφτασαν στο σημείο να μιλούν για επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου, για παράταση του χρόνου εφαρμογής ώστε να γίνει πιο ομαλά η προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας κλπ.
Αν οι Ελληνες φερθούμε όπως αναμένεται ως Ελληνες στις προσεχείς εκλογές και δεν τρομάξουμε από τις δηλώσεις τους, τότε θα δούμε ακόμα περισσότερες υποχωρήσεις…
Θα υποχωρήσουν όσο δεν πάει προκειμένου να μας κρατήσουν στο ευρώ.
Φυσικά υπάρχει και μια ακόμα παράμετρος η οποία αφορά κυρίως όσους τάσσονται κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Πρέπει η Ελλάδα να παραμείνει πάση θυσία στο ευρώ διότι μόνο έτσι θα ελέγχεται πλήρως από τους παγκοσμιοποιημένους μασώνους και τις λέσχες τους….
Και ξέρουν πολύ καλά ότι αν κρατούν την Ελλάδα υποτελή τότε η υπόλοιπη Ευρώπη θα είναι στα χέρια τους εύκολα.
Ξέρουν ότι μόνο αυτή η χώρα κι ο αδούλωτος λαός της μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια παγκόσμιας επικράτησης.
Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει οι Ελληνες, να αποβάλλουμε τον ραγιαδισμό και να κλείσουμε τα αυτιά στις ευρωπαϊκές σειρήνες που προσπαθούν να μας πανικοβάλουν…
Το παιχνίδι είναι καλά στημένο.
Πρώτα μας πείθουν ότι ενδεχόμενη έξοδος από το ευρώ θα είναι καταστροφική.
Μετά μας λένε ότι το διακύβευμα των εκλογών ουσιαστικά είναι “δραχμή ή ευρώ”.
Και κατόπιν μας λένε ότι το ευρώ στηρίζουν οι μνημονιακές δυνάμεις με την υπόσχεση των Ευρωπαίων για επαναδιαπραγμάτευση ορισμένων όρων του μνημονίου, ενώ οι αντιμνημονιακοί μας οδηγούν σίγουρα στην δραχμή και στην ολοκληρωτική καταστροφή…
Φυσικά κανείς δεν τολμάει να μας πεί ποιά τύχη μας περιμένει ως λαό, αν παραμείνουμε στο ευρώ και τα επόμενα 10 χρόνια όταν σε αυτό το κατάντημα φτάσαμε μέσα σε μόλις 10 χρόνια από την κυκλοφορία του.
Σχεδόν κανένας πλέον δεν λέει ότι η προτιμότερη λύση είναι αυτό που συμφέρει εθνικά την πατρίδα μας.
Κλείνοντας θα σας παραθέσω τις ισοτιμίες των εθνικών νομισμάτων των γειτονικών μας υποδέεστερων οικονομικά χωρών με το ευρώ για να σταματήσει αυτό το δούλεμα που λέει ότι με την έξοδο από το ευρώ η νέα ισοτιμία ευρώ – δραχμής θα είναι 1 ευρώ = 1.500 δρχ!!!
Ισοτιμίες 4-6-2012 (δείτε τον σχετικό μετατροπέα ΕΔΩ)
Βουλγαρία: 1 Ευρώ = 1,96 Λέβα
Σκόπια: 1 Ευρώ = 61,24 Δηνάρια
Αλβανία: 1 Ευρώ = 140,36 Λεκ
Και για να καταλάβετε και το “ανίερο έργο” του Σημίτη και του συμβούλου του τότε, Παπαδήμιου…..
Ελλάδα: 1 Ευρώ = 340,75 Δρχ.
(και μιλάμε για ισοτιμία ευρω/δραχμής προ 10 ετών όταν δηλαδή τα παραπάνω νομίσματα ήταν ακόμα πιο ισχυρά απέναντι στο ευρώ!!!)
Εσάς από την παραπάνω ισοτιμία ποιά οικονομία σας φαίνεται ότι ο Σημίτης θεωρούσε χειρότερη;
Αυτή είναι η πεμπτουσία της εσχάτης προδοσίας και η αρχή της υπονόμευσης της εθνικής μας ανεξαρτησίας που βλέπουμε να ολοκληρώνεται στις ημέρες μας…..
ΘΑΝΟΣ

Günter Grass: Η ντροπή της Ευρώπης

Η ντροπή της Ευρώπης

Günter Grass

Κοντά στο χάος, γιατί δεν ανταποκρίθηκες στην αγορά,

Είσαι μακριά από τη χώρα που σου δάνεισε το λίκνο.

Ό,τι με τη ψυχή έψαχνες και πίστευες πως βρήκες,

Το πετάς λοιπόν, το κατατάσσεις στη τιμή παλιοσίδερων.

Ως οφειλέτης γυμνός εκτίθεται στη χλεύη, υποφέρει μια χώρα,

Στην οποία συνήθιζες να λες πως  χρωστάς ευγνωμοσύνη.

Στην φτώχεια καταδικασμένη χώρα που ο θησαυρός της,

Φροντισμένος κοσμεί μουσεία: λάφυρα από σένα φρουρούμενα.

Αυτοί που με την ένοπλη βία κατέλαβαν την ευλογημένη με νησιά χώρα,

Είχαν μαζί με τη στολή στο γυλιό τους τον Χέντερλιν.

Χώρα που διόλου δεν ανέχεσαι, ανέχτηκες όμως κάποτε

τους συνταγματάρχες της ως συμμάχους.

Χώρα αποστερημένη από το δίκαιο, που αυτός που με την εξουσία 

νομίζει ότι μπορεί να αποδίδει δίκαιο,

Σφίγγει και σφίγγει όλο και πιο στενά το ζωνάρι.

Σε πείσμα σου μαυροφορεί η Αντιγόνη και ο λαός σε όλη τη χώρα

είναι ντυμένος  στο πένθος, της χώρας που σε φιλοξένησε.

Εκτός της χώρας όμως φερέρωνα όμοια με αυτά του Κροίσου 

αποθήκευσαν στα θησαυροφυλάκιά σου ό,τι χρυσάφι λάμπει.

Μέθυσε επιτέλους, μέθυσε! Κραυγάζουν στους επιτρόπους οι χειροκροτητές,

Αλλά ο Σωκράτης σου δίνει πίσω οργισμένος το κύπελλο γεμάτο μέχρι πάνω.

Εν χορώ θα καταριούνται οι θεοί ότι είναι δικό σου,

Αφού η θέλησή σου απαιτεί να απαλλοτριώσεις τον Όλυμπό τους.

Χωρίς πνεύμα θα μαραζώσεις, χωρίς τη χώρα που το

πνεύμα της σε επινόησε, Ευρώπη.

Μετάφραση: Σκεύος Παπαϊωάννου,  Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης

Η Πεντηκοστή

Η Πεντηκοστή. Μικρογραφία από τον συριακό χειρόγραφο κώδικα των Ευαγγελίων του γραφέα Ραββουλά (586 μΧ).

 Ι. Μ. Φουντούλη

«Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν και προθεσμίαν επαγγελίας και ελπίδος συμπλήρωσιν και το μυστήριον όσον; Ως μέγα τε και σεβάσμιον. Διό βοώμέν σοι· Δημιουργέ του παντός, Κύριε, δόξα σοι».

Αυτόν τον θαυμάσιο ύμνο θέτει η Εκκλησία μας σαν προπύλαιο στην εορτή της Πεντηκοστής. Και σ΄ αυτόν ανακεφαλαιώνει το «μέγα και σεβάσμιον» μυστήριον, το όποιον πανηγυρίζει: Τη συμπλήρωση της ελπίδος, την προθεσμία της επαγγελίας, την επιδημία του Πνεύματος του αγίου. Γιατί πράγματι το εορταζόμενο γεγονός, η επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος στους αποστόλους του Χριστού, αποτελεί το τέλος και το επιστέγασμα όλου του έργου της σωτηρίας. Όλο το έργο του Χριστού, η έλευση, η διδασκαλία, το πάθος, η ανάσταση, η ανάληψη απέβλεπαν σ΄ αυτό· στην έλευση του αγίου Πνεύματος στον κόσμο, στη νέα δημιουργία. Ακριβώς για τον λόγο αυτό στο τροπάριο που παραθέσαμε στην αρχή και σε όλη την υμνογραφία της Πεντηκοστής ανυμνείται ο δημιουργός του παντός, ο Πατήρ, που διά του Λόγου, του Υιού της αγάπης Του, εν αγίω Πνεύματι δημιουργεί τον κόσμο, αναδημιουργεί, ξανακτίζει την κτίση και την μεταβάλλει σε νέα, την ανακαινίζει.

Έτσι η ήμερα αυτή συνδέει την ανάμνηση της γενεθλίου ημέρας του νέου κόσμου με την ανάμνηση της γενεθλίου ημέρας του παλαιού. Τις δύο γεννήσεις, τη φυσική και την υπερφυσική. Στην πρώτη μας μεταφέρουν οι πρώτες γραμμές της Βίβλου: «Η δε γη ην αόρατος και ακατασκεύαστος και σκότος επάνω της αβύσσου και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος, Και είπεν ο Θεός· Γενηθήτω φως. Και εγένετο φως. Και είδεν ο Θεός το φως, ότι καλόν» (Γεν. 1, 2-4). Στη δεύτερη συμβαίνει το ίδιο. Επάνω στην άμορφη ύλη των εθνών και στο σκοτάδι της πλάνης εκχύνεται η βίαια πνοή του Πνεύματος του Θεού. Ο Λόγος Του ανακαινίζει την παλαιωθείσα κτίση. «Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίται και οι κατοικούντες την Μεσοποταμίαν, Ιουδαίαν τε και Καππαδοκίαν, Πόντον και την Ασίαν, Φρυγίαν τε και Παμφυλίαν, Αίγυπτον και τα μέρη της Λυβίης της κατά Κυρήνην… Ρωμαίοι, Ιουδαίοι τε και προσήλυτοι, Κρήτες και Άραβες» (Πράξ. 2, 9-11) είναι η νέα άβυσσος, το γέννημα της διασποράς, της κατατμήσεως και της αποσυνθέσεως του κόσμου. Επάνω από αυτούς τώρα επιφέρεται το Πνεύμα του Θεού και ο Λόγος Του καλεί όλους σε συμφωνίαν, σε ενότητα Πνεύματος αγίου, στο φως. «Ο ειπών εκ σκότους φως λάμψαι»( Β’ Κορ. 4, 6) τους καλεί να επιστρέψουν «από σκότους εις φως»( Πράξ. 26, 18), να γίνουν «φως έν Κυρίω»( Εφεσ. 5. 8). Και η αναχώνευση γίνεται με τις πυριμόρφες γλώσσες του αγίου Πνεύματος, που διεμερίσθησαν στους αποστόλους. «Και ώφθησαν αυτοίς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ωσεί πυρός»(Πραξ. 2, 3). Η γλώσσα, το σύμβολο, το αποτέλεσμα και το αίτιο του χωρισμού, γίνεται τώρα σύμβολο ενότητος, της εν αγίω Πνεύματι ενότητος του νέου λαού του Θεού. Ο εγκαινισμός του Πνεύματος συμβολίζεται με την καινουργία των γλωσσών. Δια του Χριστού εν Αγίω Πνεύματι λαλείται τώρα το μυστήριο της αιωνίου σωτηρίας. Αυτό ακριβώς υπογραμμίζει το δεύτερο στιχηρό του εσπερινού της Πεντηκοστής του α’ ήχου: «Γλώσσαις αλλογενών εκαινούργησας, Χριστέ, τους σους μαθητάς, ίνα δι΄ αυτών σε κηρύξωσι τον αθάνατον Λόγον και Θεόν, τον παρέχοντα ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».

Ο λαός λοιπόν του Θεού, η Εκκλησία, εορτάζει κατά την Πεντηκοστή τη γέννησή της. Τη γενέθλιο ήμερα της, αλλά και αυτό το μυστήριο της ιδίας της ζωής της. Γιατί η Εκκλησία του Χριστού δεν έζησε το μυστήριο της Πεντηκοστής σε μία στιγμή χρόνου κατά το μακάριο εκείνο έτος και την ιστορική εκείνη ημέρα, που «επλήσθησαν» οι μαθηταί «Πνεύματος άγιου». Αλλά το ζει καθημερινά, διαρκώς, σε κάθε στιγμή χρόνου, από την ήμερα εκείνη τη γενέθλιο μέχρι της συντελείας του αιώνος. Γιατί το Πνεύμα το άγιον ήλθε τότε και έκτοτε μένει και θα μένει εις τον αιώνα στον κόσμο για να συγκροτεί την Εκκλησία. Πνεύμα και Εκκλησία είναι αδιασπάστως ηνωμένα. Το άγιον Πνεύμα είναι η ψυχή, η ζωή, η ύπαρξη της Εκκλησίας, της εν αγίω Πνεύματι καινής ζωής. Σ’ αυτό οφείλεται η ενότης, η αγιότης, η καθολικότης της Εκκλησίας. Από αυτό πηγάζουν τα χαρίσματα, οι θεσμοί, η πίστη και η θεολογία της Εκκλησίας. Τη βιαία Του πνοή και την πυρίμορφη δρόσο Του αισθάνεται σε κάθε βήμα, σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε κίνησή της. Από αυτό πηγάζουν οι υπερφυσικές ενέργειες των μυστηρίων, που ζωογονούν, τροφοδοτούν και αγιάζουν το σώμα της. Αυτό θεολογεί και ο ποιητής του τρίτου στιχηρού του εσπερινού:

«Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το άγιον, βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγράμματους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν, όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας. Ομοούσιε και ομόθρονε τω Πατρί και τω Υιώ, Παράκλητε, δόξα σοι».

Στην ιστορική λοιπόν Πεντηκοστή, αλλά και στη διαρκή Πεντηκοστή, στην οποία ζει η Εκκλησία, θα μας μεταφέρει κατά την επέτειο του γεγονότος αυτού, θα μας καλέσει να κλίνουμε τα γόνατα στις αυλές του Κυρίου και να προσκυνήσουμε την αήττητη δύναμή Του, να δοξολογήσομε την αγία Τριάδα, που φωτίζει και αγιάζει τις ψυχές μας. Και στη στάση αυτή της ταπεινώσεως, της κλίσεως των γονάτων και του αυχένος, να υποδεχθούμε τη χάρη του Παρακλήτου. Να ανανεώσουμε και να αναρριπίσουμε τη φλόγα του αγίου Πνεύματος. Να συνειδητοποιήσουμε τη θέση μας και την υπόστασή μας σαν μελών της Εκκλησίας, σαν ναών του άγιου Πνεύματος. Ναών και σκευών καθαρών, δοχείων του Παρακλήτου, των οποίων κάθε σκέψη θα υπαγορεύεται από το Πνεύμα της σοφίας, κάθε ενέργεια από το Πνεύμα της συνέσεως, το αγαθόν, το ευθές, το νοερόν, το ηγεμονεύον, το καθαίρον τα πταίσματα. Το Πνεύμα το άγιον, το Κύριον και ζωοποιόν, το θείον, που θεοποιεί τους ανθρώπους, που διά της χάριτος Του μας μεταβάλλει σε «Θεούς κατά μέθεξιν».

(  Λογική Λατρεία, Θεσ/κη 1971, σ.126)

vatopaidi.

O Ιερομάρτυς Aγιος Ιωάννης της Σάντα Κρουζ

 Ο Άγιος Νεομάρτυρας πάτερ Ιωάννης της Σάντα Κρούζ. Γεννήθηκε το 1937 στο χωριό Αποίκια της νή­σου Άνδρου και λεγόταν Καρασταμάτης. Σε ηλικία 20 ε­τών πηγαίνει στην Αμερική και δημιουργεί οικογένεια. Χειροτονείται ιερέας και για 10 χρόνια εργάζεται με ιεραποστολικό ζήλο στην Αλάσκα και αφού διακόνησε την Εκκλησία σε πολλούς Ναούς ήρθε στην Σάντα Κρουζ στον Ναό του Προφήτη Ηλία το 1981 που τον τε­λειοποίησε και τον εγκαινίασε και γίνεται κέντρο ορθόδοξης ομολογίας σε όλη την περιοχή όπου οι άνθρωποι ήταν απομακρυσμένοι από τον Θεό και την Εκκλησία.

Ο πατήρ Ιωάννης ήταν απλός στην συμπεριφορά του, αγαπούσε τους ενορίτες του και η πόρτα του σπι­τιού του ήταν πάντα ανοιχτή, και την νύχτα ακόμη ό­ποιος τον ζητούσε έμπαινε μέσα και πολλές φορές φώνα­ζαν οι δικοί του γιατί φοβόντουσαν τους κακοποιούς της νύχτας. Τα κηρύγματα του ήταν πύρινα, αγαπούσε τον Θεό και ήθελε όλοι να Τον αγαπήσουν. Πήγαινε στα πάρκα και μιλούσε με νέους ανθρώπους που δεν γνώρι­ζαν τίποτε για τον Θεό ή ήταν σε άλλα δόγματα ή ήταν Εβραίοι.

Στην Άνδρο συμβαίνει ένα θαύμα με τους κρίνους της Παναγίας. Όταν ανθίζουν οι κρίνοι τους πηγαίνουν στην Εικόνα της. Αργότερα, όπως είναι φυσικό, ξεραί­νονται και πέφτουν. Πέφτουν και τα φύλλα και μένει το ξερό κοτσάνι. Τ' αφήνουν έτσι ξερά τα κοτσάνια στην Εικόνα Της και όταν έρθει η γιορτή της, κάθε χρόνο, αυτά ανθίζουν και βγάζουν μπουμπούκια. Ο πατήρ Ιωάν­νης μιας και ήταν από μικρός μεγαλωμένος στο νησί ή­ξερε το θαύμα αυτό. Ήρθε λοιπόν στο νησί πήγε στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου και ζήτησε από τον Γέροντα Δωρόθεο κρίνους της Παναγίας. Πήρε μερικά ξερά κοτσάνια και τα πήγε στην Αμερική. Τα έβαλε στην Εικόνα της Παναγίας και αυτά άνθισαν ξανά. Άρχισε σιγά - σιγά ο κόσμος να θερμαίνεται στην πίστη και να προσκυνούν την Παναγία.

Ήταν μία ευαίσθητη και όμορφη ψυχή ο πατήρ Ιω­άννης. Έγραφε και θρησκευτικά ποιήματα και τον συ­γκινούσαν πολύ τα θαύματα της Παναγίας και οι βίοι των Αγίων. Ζητούσε από τον Γέροντα Δωρόθεο να του στέλνει βιβλία για να κάνει κηρύγματα. Όταν αργότερα ήρθε στην Άνδρο η πρεσβυτέρα πήρε κρίνους, τους φύ­τεψε στην Αμερική και όταν άνθιζαν τους έβαζαν στην Παναγία, και γινόταν και εκεί το θαύμα, να ξανανθίζουν τα ξερά κοτσάνια. Αγαπούσε πολύ τον Άγιο Νικόλαο γιατί από μικρός πήγαινε στο Μοναστήρι. Εκεί λοιπόν στο Μοναστήρι στην Άνδρο μία Εικόνα της Παναγίας άρχισε να ρέει αίμα και μύρο. Ο πατήρ Ιωάννης άρχισε με θείο ζήλο να μιλά για τα θαύματα της Παναγίας μας. Άρχισαν τότε να γίνονται Ορθόδοξοι και από άλλα δόγματα. Αυτό όμως ενόχλησε κάποιους και άρχισαν να του κάνουν απειλητικά τηλεφωνήματα και γράμματα για να σταματήσει το κήρυγμα. Όμως τότε εκείνος έγινε πιο φλογερός και έλεγε: «Όσο τα μάτια μου έχουν νερό εγώ θα κηρύττω τον Χριστό και την Ορθοδοξία».

Συνιστούσε στους χριστιανούς να προφυλαχθούν από τις παγίδες του αντιχρίστου και να μην πάρουν το χάραγμα και, τότε, άρχισαν πιο έντονα τ' απειλητικά τη­λεφωνήματα για την ζωή του, όμως αυτός δεν λογάριαζε τίποτα.

Στις 17 Μαΐου το 1985 το βράδυ πήρε τηλέφωνο τον Γέροντα Δωρόθεο στην Άνδρο και του ζητούσε πληρο­φορίες για τα θαύματα της Παναγίας της Μυροβλύτισσας γιατί ήθελε να κάνει κήρυγμα την Κυριακή. Την άλλη μέρα στις 18 Μαΐου ο πατήρ Ιωάννης ήταν μόνος του στο σπίτι μαζί με τον γιο του Φώτιο. Η πρεσβυτέρα είχε πάει στο σπίτι της κόρης τους Μαρίας. Το αγόρι βγήκε για λίγο έξω με τους φίλους του και ο πατήρ Ιωάννης πήγε στην Εκκλησία να την ετοιμάσει και να γράψει το κήρυγμα. Το αγόρι γύρισε αργά στο σπίτι, είδε ότι ο πα­τέρας του έλειπε και πήγε ανήσυχο να τον βρει στην Εκκλησία. Και τότε αντίκρισε το φοβερό θέαμα. Τον πατέ­ρα του κατακρεουργημένο και αγνώριστο. Τον είχαν βρει μόνο του και τον βασάνισαν χτυπώντας τον στο κε­φάλι με σφυρί, και το σώμα του το κατακρεούργησαν με το μαχαίρι. Και όπως διαπίστωσε η αστυνομία, επειδή ε­κείνος σπαρταρούσε, πήραν τον σταυρό του με την αλυ­σίδα και τον έπνιξαν. Το αίμα του που χύθηκε από τις πληγές του και πλημμύρισε το δάπεδο του Ιερού Ναού το χρησιμοποίησαν για να γράψουν δικά τους συνθήμα­τα στους τοίχους του Ιερού Ναού και το 666. Ήταν σατανιστές.

Ο Άγιος ιερέας μαρτύρησε στο σημείο που φωτο­γραφήθηκε με τον σταυρό στο χέρι, ίσως να ήταν μία πρόρρηση για το τι θα επακολουθούσε. Συνέβησαν προ του θανάτου του τρία θαυμαστά γεγονότα:

1) Οι ανθισμένοι κρίνοι της Παναγίας, μία βδομάδα πριν μαρτυρήσει, πέσανε όλοι ξαφνικά και από τότε δεν έχουν ξανανθίσει.

2) Η Εικόνα της Παναγίας δάκρυσε και το δάκρυ υ­πάρχει ακόμα πάνω στην Εικόνα, και

3) επί τρεις συνεχείς Κυριακές προ του μαρτυρίου του, κατά την διάρκεια της θείας Λειτουργίας, έλαμπε το πρόσωπό του και σκορπούσε αχτίνες και το παιδί, που του έδινε το ζέον και είδε το παράδοξο αυτό φαινόμενο, επιτιμήθηκε αυστηρά για να μην φανερώσει τίποτα.

Η αστυνομία ερεύνησε για τους φονείς του Αγίου και βρήκαν τρία άτομα ένα ανδρόγυνο και τον γιο του άνδρα από άλλη γυναίκα. Ήταν ιερείς του σατανά και πήραν δηλητήριο κόμπρας, όταν τους συνέλαβαν και οι δύο πέθαναν, και ο τρίτος έχασε τα λογικά του και δεν συνεννοείται. Επειδή το Λείψανο του Αγίου ήταν παρα­μορφωμένο και το πρόσωπό του δεν μπορούσαν να το αντικρίσουν, αφού του φορέσανε την καλή του χρυσοκέ­ντητη στολή, σφραγίσανε το φέρετρο στην νεκρώσιμη ακολουθία.

Όταν έμαθε ο Γέροντας Δωρόθεος για τον μαρτυρι­κό θάνατο του πατρός Ιωάννη έγραψε στην πρεσβυτέρα να του στείλει στην Άνδρο τ' άμφια του Αγίου που εί­χαν συλλειτουργήσει στο Μοναστήρι στην γιορτή του Αγίου Δωροθέου το 1981. Πέρασε καιρός και απάντηση δεν έλαβε. Στις 4 Ιουλίου το 1986 είχαν λειτουργήσει ε­κεί στο Μοναστήρι και ήταν και αρκετοί από την Αθή­να. Περίμεναν το μεσημέρι με το πρωινό καράβι ένα πούλμαν με προσκυνητές για την αγρυπνία το βράδυ για την εορτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Μόλις λοιπόν τελείωσε η λειτουργία άρχισαν μόνες τους να χτυπούνε οι καμπάνες πανηγυρικά, όλους τους κατέλαβε φόβος και δέος. Σταμάτησαν για λίγο οι καμπάνες και άρχισαν πάλι να χτυπούνε τόσο αρμονικά που όλοι εξέστησαν, έκαναν παράκληση στον Άγιο Νικόλαο και πε­ρίμεναν να φανερωθεί κάτι θαυμαστό. Ήρθαν και οι προσκυνητές με το πούλμαν και τους είπαν για το θαυ­μαστό αυτό γεγονός. Το απόγευμα πήρε τηλέφωνο τον Γέροντα Δωρόθεο η κόρη του πατρός Ιωάννη η Μαρία, που είχε έρθει ειδικά στην Άνδρο, για να φέρει τ' άμφια του πατέρα της. Τα έφερε στο Μοναστήρι και τα υποδέ­χτηκαν με χαρά όλοι οι προσκυνητές, τέλεσαν και αγρυ­πνία το βράδυ και τα έφεραν σε προσκύνηση. Οι καμπά­νες χτυπούσαν στο Μοναστήρι το πρωί ακριβώς την ώ­ρα που έμπαινε στο λιμάνι το καράβι με τ' άμφια του Νεομάρτυρος.

Οι εμφανίσεις του ιερομάρτυρος Ιωάννου μετά τον θάνατό του είναι πάρα πολλές. Παραμονές του Αγίου Νικολάου το 1986 και ο Γέροντας Δωρόθεος ετοίμαζε το Μοναστήρι μαζί με μερικές γυναίκες που τον βοηθού­σαν από το χωριό εκεί. Κάποια στιγμή είδαν τον μακα­ριστό Ιωάννη να περπατά στην αυλή και να έρχεται προς το μέρος τους από την ανοιχτή πόρτα στην τράπε­ζα. Έβαλαν όλοι τις φωνές γιατί όλοι τον ήξεραν στο χωριό και τον έλεγαν: παπά - Γιάννη. Και τότε χάθηκε από μπροστά τους. Ώσπου να συνέλθουν από το ξάφνια­σμα ήρθε ο ταχυδρόμος μ' ένα δέμα από την Ελβετία ό­που μέσα ήταν μία Εικόνα του Αγίου σκαλιστή σε ξύλο από Ορθόδοξους Ρώσους που τον τιμούν ως Άγιο. Ο πατήρ Ιωάννης ζήτησε να μοιραστεί παντού η Εικόνα Του και να γίνει γνωστό το μαρτύριό του, η Ορθόδοξη ομολογία του.

Τον Φεβρουάριο του 1987 ο Γέροντας Δωρόθεος πή­γε στην Ελβετία για εγχείρηση. Ενώ μιλούσε με τους πιστούς εκεί για τον Άγιο και το μαρτύριό του τον εί­δαν να τους ευλογεί και να χάνεται. Όταν είχαν λειτουρ­γήσει μαζί με τον Γέροντα Δωρόθεο και όταν εξομολο­γήθηκε ο πατήρ Ιωάννης δώρισε το πετραχήλι του εκεί στο Μοναστήρι. Όταν πήγε στην Ελβετία ο Γέροντας Δωρόθεος ένα τμήμα από το πετραχήλι του Αγίου εσκόρπιζε άρρητη ευωδία στους παρευρισκομένους εκεί.

Στην Άνδρο σήμερα ζει ο αδελφός του Αγίου με την οικογένειά του και η γερόντισσα μητέρα του, που δεν ξέρει τίποτα για τον παπά και τον θάνατό του. Στην Αμερική και στην Ρωσική Εκκλησία της διασποράς τι­μάται ως Άγιος και έχουν εκδώσει και ασματική ακολουθία στον Άγιο. Τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες του μαρτυρίου του τ' ανέφερε όλα στον Γέροντα Δωρό­θεο η κόρη του Μαρία. Η μνήμη του τιμάται στις 19 Μαΐου και είναι παραμονή της εορτής του Αγίου Νικο­λάου της ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων Του. Θα συνεορτάζεται μαζί με τον Άγιο Νικόλαο γιατί από παιδί αγαπούσε πολύ τον Άγιο Νικόλαο. Την Ευλογία Του να έχουμε όλοι μας. Αμήν.

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ
 

ΤΕΥΧΟΣ 17. Μάιος-Αύγουστος 2006 Θεσ/νίκη