ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ, ΟΙ «ΑΠΙΣΤΟΙ», ΤΑ ΧΑΡΕΜΙΑ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥΡΚΩΝ – ΕΒΡΑΙΩΝ: ΕΤΣΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΤΟΥΡΚΟΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ «ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ»!

Διαβάστε με προσοχή το ακόλουθο εξαιρετικό και άκρως διαφωτιστικό κείμενο γι’ αυτά που παρακολουθεί απαθής ο ελληνικός λαός κάθε βράδυ στους τηλεοπτικούς δέκτες του, νομίζοντας πως απλά βλέπει ένα…σήριαλ. Στην ουσία, συμμετέχει σε μια διαδικασία πλύσης εγκεφάλου και προετοιμασίας για τα επερχόμενα, που σχεδιάζουν οι διάφοροι “ινστρούκτορες” για όλους μας, χωρίς να μας ρωτήσουν:
Σε κάποια επεισόδια του Σουλεϊμάν αναγνωρίσαμε μέρος της Προπαγάνδας των Νεο-Οθωμανών προς τους «Νεοραγιάδες» Έλληνες:

1 – Το παιδομάζωμα: Στην πλειοψηφία τους οι συμπολεμιστές του σουλτάνου ήσαν παιδιά του devsirme (παιδομάζωμα αγοριών από την Ελλάδα, την Αλβανία, τη Βοσνία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία και την Κροατία), από το οποίο σημειωτέον είχαν αποκλειστεί τα τέκνα των Τούρκων, Κούρδων, Εβραίων, Περσών, Ουκρανών, Μοσχοβιτών και των Γεωργιανών, ενώ των Αρμενίων γίνονταν δεκτά μόνο για υπηρεσία στο παλάτι, όχι στο στράτευμα. Το δεξί χέρι, και στενός φίλος του
Σουλειμάν, (και αργότερα γαμπρός του Σουλειμάν που παντρεύτηκε την αδελφή του Χατιτζέ) μέγας βεζίρης και ανώτατος στρατιωτικής διοικητής των οθωμανικών στρατευμάτων στις σημαντικότερες εκστρατείες ήταν ο «Πάργαλης» (από την Πάργα της Ηπείρου) ή Ιμπραήμ Πασάς. Στην αρχή της εκστρατείας για τη Ρόδο, σε ένα από τα πλοία του Στόλου (που ήταν δικής του εμπνεύσεως) βλέπουμε τον Πάργαλη, να θυμάται συγκινημένος τους γονείς του στην Πάργα, και να ξαναζεί στη μνήμη του η στιγμή που τον άρπαξαν από την αγκαλιά της μάνας του…..! Εξισλαμισθέτα Ελληνόπουλα, θύματα του παιδομαζώματος ήταν και ο σπουδαίος ναυσιπλόος Πίρι Ρέης (από την Καλλίπολη του Μαρμαρά) , ο Τουργκούτ Ρέις (από την Αλικαρνασσό), ο Χαιρεντίν Μπαρμπαρόσα (από τη Μυτιλήνη), και άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι.

2 – Το «Νησί»: H Ρόδος είναι το Ιερό «Νησί» που θέλει διακαώς να κατακτήσει ο Σουλεϊμάν και προετοιμάζεται πυρετωδώς μετά το 10ο επεισόδιο. Δεν αναφέρεται ΠΟΤΕ η λέξη Ρόδος…
Διαβάστε εδώ

3 – Οι «άπιστοι» Χριστιανικοί πληθυσμοί παρουσιάζονται ως αγροίκοι, άξεστοι, και βάρβαροι. Στην κατάληψη της Βοσνίας, και την πολιορκία του Βελιγραδίου (γιατί άραγε μας δείχνουν αυτό ΤΩΡΑ;) στα πρώτα επεισόδια βλέπουμε τους κουρελήδες Βόσνιους, με σκυμένα τα κεφάλια να ακούνε το Σουλειμάν που τους λέει: «Παραδοθείτε και δεν θα πειράξω τις ψυχές σας (;) και τις περιουσίες σας…. Όποιος μου αντισταθεί θα π
εθάνει!». Και γυρίζει στο Βεζύρη και του λέει: « Βγάλε 2.000.000 λίρες από το θησαυροφυλάκιο, ανοικοδομήστε την πόλη, και χτίστε ΤΖΑΜΙ !!!!! »
Επίσης ως Ελληνίδα ονόματι ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ παρουσιάζεται στο έργο η Ουκρανή παλλακίδα του Σουλεϊμάν, ιστορικά γνωστή ως Ρωξελάνη (Ουκρανικής καταγωγής και προσωπικότητα επιθετική, άπληστη, ραδιούργα, κλπ). Η Ανιστόρητη αυτή επιλογή του ονόματος Αλεξάνδρα, είναι άλλο ένα υπόγειο προπαγανδιστικό χτύπημα για το Μεγαλέξανδρο, τους Έλληνες και τη Μακεδονία….

4 – Παρατηρήσαμε ότι έγινε ένα casting (επιλογή ηθοποιών) με έμφαση στην κατατομή «Τουρανικού τύπου» (όχι μογγολικού- με μάτια ελαφρώς σχιστά, με κλίση προς τα πάνω) σε γυναίκες που έχουν ιθύνουσα θέση στο χαρέμι (π.χ. Νιγκιάρ Κάλφα). Οι παλλακίδες και οι σκλάβες, βλέπουμε ότι είναι συνήθως καστανές – μελαχρινές με αμυγδαλωτά μάτια και μοιάζουν με τις σημερινές Ελληνίδες.n>
Μήπως μας περνούν το μήνυμα, για τα βάθη της καταγωγής τους, την παλαιά Ανατολική Τουρανία – Μογγολία, και πως αυτή η φυλή έχει βλέψεις επικράτησης (οι κοπέλλες «Τουρανικής ομορφιάς» διοικούν το χαρέμι με τις Ελληνίδες σκλάβες και παλλακίδες;…Κατάλαβες τι σε περιμένει Ελένη, και κάθε Ελένη της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη ; Κάτσε να βλέπεις Σουλεϊμάν….)
Δείτε βίντεο για την Τουρανική κατατομή 
Πάνε φαίνεται για αναβίωση του ρατσιστικού κινήματος του Παντουρανισμού – Νεοοθωμανισμού, που θέλει να ενώσει τους λαούς Τουρανικής καταγωγής, από την Τουρκία μέχρι την Ιαπωνία… Δείτε εδώ


5 – Πάντα παρούσα η εξαιρετική συνεργασία Εβραίων – Τούρκων, στην εδώ Τουρκοκρατία, στην Οθωμανική Διοίκηση αλλά και επί Σουλειμάν συγκεκριμένα. Υπήρχαν ΠΑΝΤΑ Εβραίοι σε υψηλά αξιώματα, κοντά στο Σουλτάνο. Εδώ συγκεκριμένα είναι ο Ματρακτσί Νατσούχ. Στις αρχές του έργου, σε μιά αναφορά που γίνεται για τους εβραίους εμπόρους, (Επεισόδιο 5, μετά το 25:10’’) ο Ιμπραήμ, ο στενότερος συνεργ
άτης του Σουλειμάν αποκαλεί το Ματρακτσί Νατσούχ «γιό του Αδάμ», διακρίνει δηλαδή την εβραική καταγωγή του…(Στα Βιβλία του Αείμνηστου Τουρκολόγου Νεοκλή Σαρρή, διαβάζουμε ότι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κάθε φυλή επιβαλλόταν να έχει συγκεκριμένο ντύσιμο, καθώς και χρώμα σπιτιού. Έτσι οι Οθωμανοί βλέποντας κάποιον, αναγνώριζαν την καταγωγή του, από το ντύσιμό του….Γι αυτό αργότερα εξισλαμίσθηκαν εξωτερικά, και μετατράπηκαν σε Κρυπτοεβραίους Ντονμέ, για να μην τους αναγνωρίζουν εξωτερικά
οι Τούρκοι….) Στη συνέχεια, τον σχολιάζουν για την απίστευτη τσιγγουνιά αλλά και τα ταλέντα του. Ήταν πολύ παρατηρητικός, και δεν του ξέφευγε τίποτα. Αυτό εκτιμήθηκε ιδιαίτερα, και τελικά έγινε ο διασημος χαρτογράφος του Σουλτάνου. Η Wikipedia επίσης τον αναφέρει ως τον διάσημο Χαρτογράφο του Σουλειμάν. Καμία αναφορά στην εβραική καταγωγή του…..Στην πραγματικότητα, τον έστειλε ο Σουλειμάν να μελετήσει τα στρατηγικά σημεία της Ρόδου, να χαρτογραφήσει τα κάστρα, τη μορφολογία του Νησιού, και τις τάφρους γύρω από το Κάστρο των Ιππτών…Η αποστολή του ήταν μυστική, και έπρεπε να μείνει «αθέατος». Μιά τέχνη που γνωρίζουν καλά…..
O Νατσούχ παρίστατο στις εκστρατείες, και συμμετείχε και στο στρατιωτικό συμβούλιο! Στο 10ο επεισόδιο, βλέπουμε τον Ιμπραήμ να προβληματίζεται που δεν έχουν δικό τους άνθρωπο – καταδότη – μέσα στα τείχη του Ιερού Νησιού των Χριστιανών (Ρόδος – Το νησί των Ιπποτών), για να μπορέσουν να διειδύσουν μέσα στα τείχη. Τότε ο εβραίος Νατσούχ του απαντά: Μη σε απασχολεί έχω δικό μου άνθρωπο, Εβραίο, μέσα στα τείχη….(
Επεισόδιο 10ο στο Dailymotion) Δηλαδή ο εβραίος Νατσούχ, συνεννοείται με τον Χριστιανό Κρυπτοεβραίο συγγενή ή φίλο του, για το πώς θα συνωμοτήσουν, προκειμένου να διεισδύσουν τα Τουρκικά στρατεύματα μέσα στο Κάστρο των Ιπποτών, για να επιτευχθεί η άλωση της Χριστιανικής Ρόδου από το Σουλειμάν….Πράγμα που έγινε τελικά!
Εδώ διαφαίνεται ο ρόλος των Κρυπτοεβραίων Χριστιανών Μαρράνος που ήταν διασπαρτοι την Ισπανία, και γενικά όπου υπήρχαν Καθολικοί, μέχρι και σήμερα ! (και η Ρόδος μας ήταν υπό Ενετική κατοχή τότε.) Τηρούσαν τα Χριστιανικά τους καθήκοντα και παρουσιάζονταν σαν Χριστιανοί εξωτερικά, κατ’ιδίαν όμως ασκούσαν την Εβραική τους πίστη. Είχαν διεισδύσει στη διοίκηση και κρυβόντουσαν καλά από την Ιερά Εξέταση. Τελικά η Ιερά Εξέταση τους αποκάλυψε και εκδιώχθηκαν μαζικά από την σπανία με διάταγμα των Βασιλέων το 1492. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, και κυρίως στη Θεσσαλονίκη, και ασπάστηκαν το Ισλάμ, μένοντας κρυφά εβραίοι στο θρήσκευμα, οι γνωστοί Μουσουλμάνοι Κρυπτοεβραίοι, (Ντονμέδες) της Τουρκίας… Περισσότερα ανατριχιαστικά για τους Χριστιανούς Κρυπτοεβραίους Μαράνος, εδώ

Δυστυχώς και τότε, επί Σουλεϊμάν και Ματρακτσί Νατσούχ, όπως και τώρα, επί Κάρολου Παπούλια και Σιμόν Πέρες, οι ίδιοι Δούρειοι Ίπποι εργάζονται αθέατοι, πυρετωδώς, για την κατάληψη της Ρόδου (τότε) και το διαμελισμό της Ελλάδας (τώρα….)
Τέλος, η Ελλάδα μας, αφού διαμελιστεί, http://esxatianasxesi.blogspot.gr/2012/08/blog-post_3985.html ένα μέρος της θα μετατραπεί σε Δυτικό Ισραήλ. Ας παρατηρήσουμε πώς αυτό μεθοδευόταν από καιρό! Ας δούμε τα ποσοστά ιδιοκτησίας ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ (και όχι μόνο) στα εγχώρια Τηλεοπτικά Κανάλια
( Το άρθρο γράφτηκε πριν 2 χρόνια, και υποθέτουμε ότι τα ποσοστά αυτά θα έχουν μεγαλώσει, μεσούσης της κρίσης…..) Δείτε: ΑΝΤ1, ΣΚΑΙ και ΜΕGA….. Διαβάστε για την Εβραϊκή καταγωγή του ιδιοκτήτη του Αντ1, του ΣΚΑΪ και όχι μόνο…εδώ
Να σημειώσουμε ότι, για 15 χρόνια, και μέχρι το θάνατό του, το 2004, Γενικός Διευθυντής του ΑΝΤ1 και Μέλος του ΔΣ του Σταθμού, διετέλεσε ο εβραικής καταγωγής κος Μωρίς Αβδελάς.

Ξύπνα Ελένη, και κάθε Ελένη, της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη!
Aelius Maximus

Γιατί καλύπτουν Μασωνικές ενέργειες ιερωμένων ο Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος;

Οὐδεμία πλέον ἐνέργεια γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐκδηλώνουν οἱ Ἐπίσκοποι, τουλάχιστον στὰ κορυφαῖα θέματα τῆς Πίστεως, τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν Μασωνία. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀντιδρᾶ ὡς πρὸς αὐτὰ σὰν ἕνα νεκρὸ σῶμα.

Γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχουμε γράψει πολλάκις. Ἀναφερόμαστε (μὲ αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση) στὸ μεγάλο θέμα–σκάνδαλο τῆς Μασωνίας μέσα στὴν Ἐκκλησία, μὲ ἀφορμὴ ἀνάρτηση τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» καὶ τὶς ἐπιστολὲς ποὺ δημοσίευσε ὁ πρόεδρός της κ. Μιχαήλ Ἡλιάδης.

Καὶ ἐνῶ ἀποκαλύπτονται στὰ διάφορα ἱστολόγια, ἐδῶ καὶ μῆνες, «πράματα καὶ θάματα», οἱ Ἐπίσκοποι συνεχίζουν τὸν μακάριο ὕπνο τους. Ἐπίσκοπος, λοιπόν, καὶ ἱερέας ὁμολόγησαν ὅτι συμετεῖχαν σὲ συγκεντρώσεις τῆς θρησκείας τῶν Μασώνων!  Δικαιολογήθηκαν ὅτι δὲν ...ἤξεραν!!  Ἐνέπλεξαν στὸ θέμα, ὡστόσο, γιὰ νὰ δικαιολογηθοῦν τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, ἀποκαλύπτοντας μάλιστα ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο ἱερωμένων ὅτι ἔστειλε  ἐπιστολὲς στοὺς δύο ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες καὶ σὲ ἕνα ἡγούμενο.

Καὶ οἱ Βαρθολομαῖος καὶ Ἱερώνυμος δὲν ἀπάντησαν, οὔτε διέταξαν ἀνακρίσεις γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰ καθήκοντά τους οἱ δύο αὐτοὶ ἱερωμένοι, ποὺ συμμετέχουν ὡς ἱερεῖς σὲ δύο θρησκεῖες: τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸν Μασωνισμό!!! Γιατί ἄραγε; Εἶναι κι αὐτοί Μασῶνοι; Ἔχουν ἄνωθεν ἐντολὲς νὰ τοὺς καλύψουν; Γιατί δὲν ἀντέδρασαν παρευθύς; Γιατί δὲν ἀποκήρυξαν τὸν Μασωνισμό; Θὰ τὸ κάνουν τώρα, μετὰ ἀπὸ τόσες μῆνες ποὺ ἡ ὑπόθεση σέρνεται καὶ παίρνει διαστάσεις (τακτικὴ περίεργη καὶ ...ὕποπτη), ὥστε νὰ διασκεδάσουν ἔστω τὶς ἐντυπώσεις;

 

 

Καὶ γιατὶ τὸ θέμα τῶν ἐπιστολῶν τὸ ἀναδεικνύει ἕνα κόμμα; Δὲν ὑπάρχουν ἱερωμένοι ποὺ νὰ τὸ τολμήσουν; Μάθαμε ὅτι τὸ θέμα ἦταν γνωστὸ σὲ Σύναξη κληρικῶν καὶ μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνημερώθηκαν ἀπὸ τὸν Ἡγούμενο (στὸν ὁποῖο ἐστάλη ἡ παρακάτω ἐπιστολή τοῦ Μητροπολίτη Βελεστίνου Δαμασκηνοῦ) καὶ συζήτησαν τὸ θέμα. Γιατί ἡ ἐπιστολὴ δὲν χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ αὐτούς; Γιατί δὲν κατήγγειλαν τὸ γεγονός; Μήπως οἱ σχέσεις τοῦ ἡγουμένου μὲ τὴν Ἱ. Μ. Δημητριάδος ἀπέτρεψε τὴν παρέμβασή τους;

Σημεῖα τῶν καιρῶν; Ἀσφαλῶς. Καὶ ὅλοι ἐμεῖς, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε, ἀπὸ Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες ποὺ φέρονται πλέον ὡς ἀντι-ποιμένες καὶ εἰδωλολάτρες, τοὺς ἀκολουθοῦμε μὲ τὶς εὐλογίες τῶν πνευματικῶν μας, δικαιολογούμενοι ὅτι ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Ὁ Κύριος ὅμως τὸ εἶπε:

«Τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται».

Δημοσιεύουμε τὸ κείμενο ἀπὸ τὸ www.koinwnia.com

Ο Πρόεδρος της Παρατάξεώς μας «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» κ. Μιχαήλ Ηλιάδης έστειλε στις 6 Απριλίου 2013 επιστολή στον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον κ. Ιερώνυμον, με την οποία του εζήτησε να διευκρινίσει εάν η παρουσία του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου κ. Δαμασκηνού σε Μασωνική Τελετή του Τάγματος των Ναϊτών εγκρίνεται από την Διοίκηση της Εκκλησίας και εάν όχι, να δώσει εξηγήσεις που θα αναπαύσουν τις Ορθόδοξες συνειδήσεις των πιστών, δεδομένου ότι η Μασωνία είναι ειδωλολατρική θρησκεία με σκοπό την παγκόσμια επικράτησή της και την κατάληψη κάθε εξουσίας.
Μέχρι σήμερα δεν ελάβαμε καμμία απάντηση από τον Μακαριώτατον. Δημοσιεύθηκαν κάποιες διαψεύσεις ως προς το ότι το Τάγμα των Ναϊτών δεν είναι Μασωνικό αλλά τους διέψευσαν οι ίδιοι οι Μασώνοι, οι οποίοι δημοσίευσαν στο Τεκτονικό Δελτίο Ειδήσεών τους την επιστολή του Προέδρου μας Προς τον Αρχιεπίσκοπον με τίτλο: «Η Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» εναντίον του Ελευθεροτεκτονισμού»!
Με άλλη Ανακοίνωση η Παράταξή μας «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» έθεσε ερώτημα προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Κηφισιάς ως προς το πώς αντιμετωπίζει την περίπτωση κληρικού του που παρεστάθη στη Μασωνική Τελετή του Τάγματος των Ναϊτών και, μάλιστα, φορώντας τα διακριτικά των Μασώνων! Ούτε από εκεί ελάβαμε απάντηση.
Σήμερα δημοσιεύουμε την ίδια την Ομολογία του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου, ότι όχι απλώς συμμετέσχε στην Μασωνική Τελετή αλλά ότι είναι και πνευματικός του Τάγματος (!) και ότι διεδέχθη στην θέση αυτή τον Μητροπολίτη Χαρτούμ μετά την κοίμησή του!
Επίσης αναφέρει στην επιστολή του ότι ενημέρωσε τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην και τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Ιερώνυμον!
Η επιστολή του Σεβ. Μητρ. Βελεστίνου εστάλη σε Καθηγούμενο Ι. Μονής και μας γνωστοποιήθηκε από συνεργάτες μας που ζητούν και αγωνίζονται για την Αλήθεια!
Περιμένουμε μετά την δημοσίευση των επιστολών, την ευαισθητοποίηση της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας.

 Ἡ ἐπιστολή πρὸς τὸν Καθηγούμενο Ἱ. Μονῆς

 Ἡ ἐπιστολή πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη

http://www.koinwnia.com/2010-01-14-18-06-37/2010-02-10-16-11-27/ekklisia/936-oi-naites-klhrikoi

 

 Οι Ναΐτες κληρικοί

19 Ιουν 2013

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
 
 Ο π. Στάχυς φοράει την κορδέλα του Μεγάλου Επάρχου


Ο π. Ιωάννης Παντελίδης, εφημέριος του Ι.Ν. Αγίων Πέτρου και Παύλου, της Ι. Μητρ. Κηφισιάς, φοράει την κορδέλα του Σταυρού Α' Τάξης



Εδώ φαίνεται ότι ο π. Παντελίδης φοράει την κορδέλα Μεγάλου Επάρχου

apotixisi

H Κρίση ως Ευλογία

Ομιλεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος. Η Οικονομική Κρίση συνεχίζεται. Πως πρέπει να την αντιμετωπίσουμε; Μπορεί να βγεί και κάτι καλό από αυτή τη μεγάλη δυσκολία που περνούμε;

Ο π. ΘΩΜΑΣ ΒΑΜΒΙΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ “ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ” “ΣΥΝΑΦΕΙΑΚΗ” ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

Στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου “Παρέμβασις” διαβάσαμε το ακόλουθο αξιόλογο άρθρο του αιδεσιμολογιότατου Πρωτοπρεσβύτερου π. Θωμά Βαμβίνη “«ΣΥΝΑΦΕΙΑ» σπουδαστηριακή - Παρασυναφειακά ερωτήματα”:

“Ένα διεθνές θεολογικό συνέδριο, μέ «πυρηνική έννοια» στήν θεματολογία του τήν «συναφειακότητα», ενισχύει τήν άποψη ότι έχουμε μπροστά μας ένα ενδοορθόδοξο ακαδημαϊκό κίνημα, πού προσπαθεί νά «ανοίξη» τούς ορίζοντες τής ορθόδοξης θεολογίας, καταργώντας τά όρια (τίς «περιχαρακώσεις») τίς οποίες έθεσαν στήν εποχή τους οι άγιοι Πατέρες.

Δημοσίευμα σχετικό μέ τίς εργασίες αυτού τού συνεδρίου αναρτήθηκε στό διαδίκτυο. Σέ αυτό διαβάζουμε:

«Τό απόγευμα τής 23ης Μαΐου ξεκίνησαν οι εργασίες τού Διεθνούς Θεολογικού Συνεδρίου μέ τίτλο «Ορθοδοξία καί συναφειακή θεολογία. Εναύσματα από τήν εκκλησιαστική Παράδοση» στήν Cluj-Napoca, τής Ρουμανίας. Επιφανείς Ορθόδοξοι θεολόγοι απ’ όλον τόν κόσμο συγκεντρώθηκαν γιά νά συζητήσουν μέσα από τήν προοπτική τής πατερικής θεολογίας τίς προκλήσεις πού φέρνει η συναφειακότητα γιά τό μέλλον τής Ορθόδοξης θεολογίας» (amen.gr).

Στήν συνέχεια γίνεται μιά παρουσίαση τών εισηγητών καί τών εισηγήσεών τους, η οποία δείχνει τήν αγωνία τών οργανωτών καί τών εισηγητών τού συνεδρίου, αλλά καί τό «συναφειακό πνεύμα» πού εμποτίζει τόν θεολογικό στοχασμό τους.

Πάντως, μέ τόν καιρό καί τήν ωρίμανση τής σκέψης, όσοι προσέλαβαν τόν όρο «συναφειακή θεολογία» καί τού έδωσαν θέση υψηλή, σχεδόν ισόβαθμη μέ τούς Όρους τών Οικουμενικών Συνόδων, θά πρέπει, αφ’ ενός μέν νά συγκεκριμενοποιήσουν τό περιεχόμενό του, νά τό κατεβάσουν δηλαδή από τό νεφέλωμα τού ελεύθερου θεολογικού στοχασμού καί νά τό «προσγειώσουν» στίς συγκεκριμένες ποιμαντικές ανάγκες τής Εκκλησίας, αφ’ ετέρου δέ νά δούν, ώριμα, άν τελικά είναι αναγκαίος αυτός ο όρος, ως προσδιοριστικός τής θεολογίας. Μή τυχόν δηλαδή ο προσδιορισμός «συναφειακή» αφαιρεί από τήν θεολογία τήν καθαρότητα καί τόν δυναμισμό τού προσδιορισμού «ορθόδοξη».

Αυτά λέγονται γιατί διαβάζοντας τήν παρουσίαση τών εισηγήσεων τού περί ού ο λόγος συνεδρίου δημιουργείται η αίσθηση ότι τό «συναφειακό κίνημα» έχει ως μοναδικό πεδίο δράσης καί μάχης τά σπουδαστήρια καί τίς βιβλιοθήκες. Είναι άσχετο μέ τήν καθημερινότητα τής Εκκλησίας, τούς πόθους καί τούς στεναγμούς τών «κοινών ορθοδόξων Χριστιανών», είναι άσχετο μέ τήν ποιμαντική, όχι τήν ακαδημαϊκή επιστήμη τής ποιμαντικής, αλλά μέ τόν ευαγγελικό τρόπο μέ τόν οποίο ο Χριστός διά τής Εκκλησίας Του μεταγγίζει τήν Ζωή Του στούς συγκεκριμένους ανθρώπους, μέ τά πάθη καί τά προβλήματά τους, τούς καλούς, μέτριους ή κακούς Ιερείς τους.

Παρασυναφειακά ερωτήματα

Από ποιά αιτία άραγε δημιουργείται αγωνία σέ κάποιους θεολόγους, οι οποίοι αισθάνονται τήν θεολογία σέ μεγάλη απόσταση από τόν κόσμο, άσχετη μέ τά προβλήματά του, απομονωμένη, ανίκανη νά επιδράση στούς ανθρώπους τής εποχής μας; Τό ερώτημα αυτό, άν απαντηθή, ταυτόχρονα φωτίζει καί τίς αιτίες τού «συναφειακού κινήματος».

Ένα δεύτερο παράλληλο ερώτημα διαφωτίζει τό πρώτο: η θεολογία (αναφερόμαστε πάντα στήν ορθόδοξη) ή οι θεολόγοι (όσοι αισθάνονται τήν ορθόδοξη θεολογία εκτός εποχής) είναι άσχετοι μέ τά προβλήματα τού κόσμου, απομονωμένοι, ανίκανοι νά επιδράσουν στούς βομβαρδισμένους από ακατάσχετη ηλεκτρονική πληροφόρηση ανθρώπους τής εποχής μας;

Τό ερώτημα τό αφήνουμε αναπάντητο, γιατί μπορεί νά συμβαίνη καί κάτι άλλο σέ κάποιους απ’ τούς «αγωνιόντες» θεολόγους: νά είναι ναυαγισμένοι στό πέλαγος τών πληροφοριών.”

Η ανάλυση του π. Θωμά χτυπά κέντρο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο αιδεσιμολογιότατος δίνει άριστο δείγμα θεολογικής ανάλυσης.  

Το άρθρο του π. Θωμά έχει δύο βασικούς άξονες:

 1.) Οι “συναφειακοί” “μεταπατερικοί” θεολόγοι προσπαθούν να επικοινωνήσουν μεν με τον κόσμο, αλλά το πλήρωμα της Εκκλησίας τους αγνοεί ολότελα ή σχεδόν ολότελα. Είναι ανίκανοι να αρθρώσουν λόγο με απήχηση στο ποίμνιο της Εκκλησίας.

2.) Το δεύτερο συμπέρασμα του άρθρου του π. Θωμά είναι ότι οι “συναφειακοί” θεολόγοι πλέουν μέσα στο πέλαγος των πληροφοριών και των προτεσταντικών πηγών που ηδονίζονται να κολυμπούν “χωρίς σωστικά κριτήρια καί χωρίς σαφή προσανατολισμό”.

Να προσθέσουμε ότι είναι πάντως αξιοθαύμαστος ο ρυθμός παραγωγής θεολογικού έργου των "συναφειακών" θεολόγων. 

Αν και ολιγάριθμοι κατορθώνουν να έχουν, σε πανορθόδοξο επίπεδο, μια συνεχή παρουσία επιπέδου - κακόδοξου ασφαλώς - η οποία πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά.

Οι Αγουριδικοί “συναφειακοί” “μεταπατερικοί” θεολόγοι, αν και διατυπώνουν κακοδοξίες ολκής, οι οποίες εκφράζουν ατόφια προτεσταντικές θέσεις, δεν είναι ουσιαστικά επικίνδυνοι πέραν της αδιαμφισβήτητης ζημιάς που προκαλούν στην Ακαδημαική θεολογία. 

Το πλατύ κοινό αγνοεί τα έργα τους και είναι πλέον ή βέβαιο ότι θα συνεχίσει να τα αγνοεί.

Πραγματικά επικίνδυνος για τη διάβρωση της ορθόδοξης θεολογικής σκέψης είναι μόνον ο κ. Γιανναράς, ο οποίος δεν είναι μεν “συναφειακός” θεολόγος, - με την αυστηρή έννοια του όρου -, είναι όμως βαθύτατα επηρεασμενος από τη δυτική θεολογία.

Τι είναι αυτό που καθιστά τον κ. Γιανναρά τόσο επικίνδυνο;

Η απήχηχη της θεολογικής του σκέψης επεκτείνεται πολύ πέραν του Ακαδημαικού χώρου. 

Φτάνει στο μέσο πιστό με τα δεκάδες βιβλία του που γνωρίζουν μεγάλη εκδοτική επιτυχία, απανωτές εκδόσεις και μεταφράσεις σε ξένες γλώσσες, αλλά και με τις επιφυλλίδες του σε έντυπα μεγάλης κυκλοφορίας. 

Επιπλέον! Είναι άριστος χειριστής του λόγου και τοποθετείται συνεχώς πάνω σε όλα τα τρέχοντα θέματα. 

Ετσι είναι ο ΜΟΝΟΣ - από τους μη παραδοσιακούς - θεολόγους που έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει τον μέσο πιστό.

Η άγνωστη στην πατερική θεολογία αντιθετική διάκριση Εκκλησίας και Θρησκείας λ.χ. του Κάρλ Μπάρθ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του κινδύνου που συνιστά ο κ. Γιανναράς για την διάβρωση του περιεχομένου της ορθόδοξης θεολογίας. 

Ο κ. Γιανναράς δεν είναι ο πρώτος ορθόδοξος θεολόγος που υιοθέτησε αυτήν τη διάκριση. 

Παρόλον όμως ότι έχει δυστυχώς υιοθετηθεί από πολλούς - και ορισμένες φορές παραδοσιακούς - θεολόγους -, τότε μόνον έγινε καθολικό σημείο αναφοράς για τους πλείστους σύγχρονους θεολόγους, αφού την υιοθέτησε ο κ. Γιανναράς και την εκλαίκευσε και την διέδωσε με τη συνεχή αναφορά του στο θέμα.

Ελπίζουμε ότι η συζήτηση μεταξύ των Σεβ. Περγάμου Ιωάννη και Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί, επειδή οι περί “προσώπου” κακοδοξίες του Σεβ. Ιωάννη πλέουν πλησίστιες με τις κακοδοξίες περί “προσώπου” του κ. Γιανναρά.
panayiotistelevantos

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

O ANΕΛΕΗΤΟΣ ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ, ΤΟ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑ ΤΗΣ ΒΟΣΤΩΝΗΣ, Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ.

Χρίστος Γούδης

BOSTON BLOOD PARTY
ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΚΥΝΗΓΗΤΟ
And this is good old Boston,
The home of the bean and the cod,
Where the Lowells talk only to Cabots,
And the Cabots talk only to God.
«Boston Toast»
Κι aυτή είναι η καλή παλιά Βοστώνη,
Η χώρα του μπακαλιάρου και του φασολιού,
Όπου οι Λόουελς μιλάνε μόνο με τους Κάμποτς,
Κι οι Κάμποτς συνδιαλέγονται μόνον με τον Θεό.
«Η πρόποση της Βοστώνης»
Αυτά μαθαίναμε στα φροντιστήρια της Αγγλικής Γλώσσας στις αρχές της δεκαετίας του 1960, από τα βιβλία μας της τότε εποχής, την σειρά "Practice your English" («Εξασκήστε τα Αγγλικά σας»), που δεν ήταν γραμμένα στα αγγλικά αλλά στα amerenglish, τα αγγλοαμερικανικά, βιβλία που δεν ήταν αγγλικά αλλά αμερικανικά (!), σε μία προσπάθεια υποδόρειας πολιτισμικής αμερικανικής διείσδυσης στον χώρο του πνεύματος, γιατί στον χώρο της ύλης οι Αμερικανοί είχαν ήδη επικρατήσει με την κόκα-κόλα, τα καουμπόϊκα μπλουτζήνς, τα ταχυφαγεία των σκουπιδοτροφών, τις τσίχλες και τις τσιχλόφουσκες.
Η «πρόποση της Βοστώνης», που διαβάσατε στην αρχή του κειμένου, γράφηκε το 1910 από έναν απόφοιτο του Χάρβαρντ, τον Τζον Κόλλινς Μπόσσιντυ, έναν από τους αριστοκράτες της Βοστώνης, τους αποκαλούμενους «βραχμάνους», την ελίτ των μεγάλων οικογενειών της Μασσαχουσέτης που επικοινωνούσαν μόνο μεταξύ τους, όπως οι Λόουελς με τους Κάμποτς, ενώ κάποιοι από αυτούς, όπως οι Κάμποτς, είχαν το προνόμιο να απευθύνονται, μόνον αυτοί, στον Θεό. Η Βοστώνη ήταν, και ακόμη παραμένει, η εμβληματική βασίλισσα του αγγλοτραφούς αμερικανικού μεγαλοαστικού καθεστώτος, πρότυπο του πουριτανικού φεουδαρχικού προτεσταντισμού και των «καθώς πρέπει» λευκών αποίκων, που αφού απώθησαν τους υποανάπτυκτους ερυθρόδερμους απαιτούσαν να μην φορολογούνται από τους Άγγλους, που τους επέβαλαν φορολογία στο εισαγόμενο τσάϊ, θεωρώντας πως δεν είναι δυνατόν να φορολογούνται χωρίς να εκπροσωπούνται στο Βρετανικό Κοινοβούλιο («no taxation without representation»). Τα γεγονότα της καταστροφής ενός φορτίου τσαγιού στο λιμάνι της Βοστώνης τον Δεκέμβριο του 1773, γνωστά αργότερα ως το «Boston Tea Party», απετέλεσαν την απαρχή ταραχών που οδήγησαν μετά από λίγο στο ξέσπασμα της Αμερικανικής Επανάστασης που άρχισε κοντά στην Βοστώνη και την κατέστησε έκτοτε το ιδεολογικό πρότυπο του Αμερικανισμού. Ως τέτοιο σύμβολο δέχτηκε το ράπισμα των ισλαμιστών Τσετσένων κατά την διεξαγωγή του Απριλιάτικου Μαραθωνίου της, του 2013, προσθέτοντας έτσι το «Boston Blood Party», το λουτρό αίματος που επακολούθησε, στην πολυκύμαντη ιστορία της.
Κανείς δεν θα μπορούσε να αισθανθεί την οποιαδήποτε συμπαράσταση ή ανοχή προς τους ακτιβιστές μιας τέτοιας πράξης. Γιατί κανείς δεν θά ήθελε να βρεθεί, αυτός ή τα παιδιά του, νεκρός ή ακρωτηριασμένος, την ώρα που παρακολουθεί ένα αθλητικό ή όποιο άλλο κοινωνικό δρώμενο. Όμως το θέμα, όπως και ο διάβολος (και κάποιες γάτες) έχει πολλές ουρές.
Η πρώτη είναι η ουρά της εθνικής ταυτότητας των Αμερικανών. Ιστορικά, μάταιες έχουν αποδειχθεί όλες οι προσπάθειες να χτιστούν πολυπολιτισμικές κοινωνίες, ή πιο σωστά πολυεθνικές αυτοκρατορίες. Η κατάληξή τους είναι ήδη γνωστή από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου που διέλυσε την Περσική αυτοκρατορία, ενώ η εκκωφαντική κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Αγίας ή Αμαρτωλής, της Βυζαντινής, της Οθωμανικής, της Βρετανικής, της Αυστροουγγαρίας αλλά και της Σοβιετίας πρόσφατα, αντηχούν ακόμη στα αυτιά μας, χωρίς όπως φαίνεται να έχουν καταφέρει να μας τα σπάσουν, γιατί επιμένουμε να μην ακούμε τα διδάγματα της Ιστορίας. («Για να ακούσει κανείς πρέπει κάποιος να του σπάσει τα αυτιά», Νίτσε). Οι μόνες «πολυεθνικές» αυτοκρατορίες που επιζούν διαχρονικά είναι αυτές που έχουν συντεθεί από ανθρώπους χωρίς εθνικότητα, χωρίς πατρίδα, χωρίς ταυτότητα, από ανθρώπους-παράσιτα, από τους νεοβάρβαρους χρηματάνθρωπους της οικουμένης, τους κατά Καποδίστρια «μεταλλόθεους», αυτούς που θεός τους είναι ο Μαμωνάς, και Ευαγγέλιο, Ταλμούδ ή Κοράνι, η οικονομική νεοθεολογία τους. «In Gold we trust» σε αντίστιξη με το προτεσταντικό πρόταγμα του αμερικανικού δολαρίου «In God we trust». «Θεός μας ο Χρυσός», φέρτε τον όλο στα ενεχυροδανειστήρια της νέας Τάξης πραγμάτων και αξιών. Γυαλίζει ελκυστικά και κάνει και το μάτι τους να γυαλίζει επικίνδυνα.
Διαβρωμένη από τα απορροφητικά παράσιτα και κατακερματισμένη σε εθνικές μειονότητες, η αμερικανική κοινωνία διερωτάται διά του «ευλογημένου» (Μπαράκ) προέδρου της, γιατί άτομα που ζουν και σπουδάζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες στρέφονται εναντίον των «αθώων» πολιτών τους. Με την πεποίθηση φυσικά, ότι οι αθώοι αμερικανοί πολίτες θα πρέπει να βρίσκονται κυριολεκτικά στο απυρόβλητο, σε αντίθεση με τους αθώους πολίτες της Σερβίας, του Ιράκ ή της Συρίας, των οποίων η αθωότητα είναι απλά ζωϊκής μορφής, είναι κάτι σαν την αθωότητα των λαγών, των ορτυκιών, της μπεκάτσας και της πέρδικας, που οι αμερικανοί κυνηγοί έχουν δικαίωμα να εκτονώνονται επάνω τους, έτσι, για πλάκα, ή των αγριμιών, που φυσικά έχουν καθήκον να μεταφέρουν στους ζωολογικούς κήπους του Γκουαντανάμο, προς σωφρονισμό, παραδειγματισμό και επίδειξη της δυνάμεώς τους.
Μια δεύτερη ουρά είναι το θέμα της αφελούς προσέγγισης του ισλαμισμού ως θρησκείας και της αποδοχής ανέγερσης και λειτουργίας τζαμιών, μιναρέδων και μεντρεσέδων μέσα στα σπλάγχνα μιας χριστιανικής κοινωνίας, στα πλαίσια της λατρείας του ενός Θεού με τα πολλά φυλετικά του πρόσωπα. Όμως ο ισλαμισμός των μουσουλμάνων δεν ήταν, δεν είναι, και δεν θα είναι ποτέ μια καλοκάγαθη θρησκεία επικαλούμενη βοήθεια «εις το όνομα του Θεού του Οικτίρμονος και Ελεήμονος» (Μπισμιλλάχ Αλ-Ραχμάν Αλ-Ραχίμ). Ο Αλλάχ είναι θεός ανελέητος, χωρίς κανένα οίκτο για τους άπιστους, και κάθε κοινωνία που εκτρέφει τους πιστούς του στα σπλάγχνα της, εκτρέφει φίδια στον κόρφο της, και μεταλλάσσεται σε ουροβόρο όφι που τρώει τον εαυτό του. Τα τζαμιά και οι μεντρεσέδες, τα μουσουλμανικά τεμένη και τα ιεροδιδασκαλεία τους, είναι εκτροφεία πολιτικού ακτιβισμού ενάντια σε έναν Δυτικό πολιτισμό που θεωρούν «ξένο» και εχθρικό, και καταστρεπτέο, μια ιστορία που ξεκινάει από τις διδαχές του Προφήτη και την κατάκτηση της Αλεξάνδρειας από τους μωαμεθανούς το 640 μ.Χ., όταν ο χαλίφης Ομάρ έδωσε την λύση στο δίλημμα του Άραβα στρατηγού Αμρού που την κατέλαβε, σχετικά με την τύχη των βιβλίων της μεγάλης βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας: «αν γράφουν για τον Προφήτη, έχουμε πολλά από αυτά, μας είναι περιττά, κάψτε τα! Αν πάλι δεν γράφουν για τον Προφήτη, είναι αιρετικά και επικίνδυνα, κάψτε τα!». Η λύση του Ισλάμ ήταν πάντα «φωτιά και τσεκούρι» μέχρι να προσκυνήσουν οι άπιστοι, και αυτά δίδαξαν τα τζαμιά της Βοστώνης στους δυό βομβιστές της, τον Ταμερλάνο Τσαρνάγιεφ και τον μικρό, σχεδόν ανήλικο, αδελφό του, Τζοχάρ.
Μια τρίτη ουρά είναι η λανθασμένη αντίληψη των δυτικών αν-εγκέφαλων αναλυτών περί της Αλ-Κάϊντα. Λέξη αραβική, σημαίνουσα την «βάση», τα θεμέλια των βαθύτερων πιστεύω των οπαδών της, εκφράζει την ιδεολογία και την μεταφυσική ενόραση των φονταμενταλιστών «μουσουλμάνων αδελφών», το «αυξάνεσθε και κατακυριεύσατε τον κόσμον τούτον» διά της σπάθης του Ισλάμ. Εκφράζει τον ολοκληρωτικό «ιερό πόλεμο», το «τζιχάντ» κατά των απίστων, τον ναζιστικό «Totalkrieg» των μουσουλμανικών μεραρχιών των Waffen SS Hadjar (χατζάρι, γιαταγάνι) του χιτλερικού Μεγάλου Μουφτή της Παλαιστίνης Χατζ Αμίν αλ-Χουσεΐνι, θείου του Γιασέρ Αραφάτ της Αλ Φατάχ (Αλ Φαλεστίν αλ Ταχρίρ αλ Χααρακάτ), του Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και των συνακόλουθων ακτιβιστών, των φενταγίν, της Χαμάς, της Χεζμπολάχ («Ομάδα του Θεού»), της Ιντιφάντα, των μουτζαχεντίν, των ταλιμπάν και των πάσης φύσεως ζωσμένων με εκρηκτικά μουσουλμάνων καμικάζι, πιστών στα φανατικά κελεύσματα του παρελθόντος, του Χασάν ιμπν Σαμπάχ του 11ου αιώνος, του αποκαλούμενου και «Σέϊχ αλ Τζέμπελ», του «γέρου του βουνού» στο φρούριο του Αλαμούτ, και των ντοπαρισμένων με χασίς οπαδών του, των «χασισίν» ή ασσασίνων, των «δολοφόνων» (των χριστιανών σταυροφόρων) κατά την δυτική ερμηνεία και υϊοθέτηση της λέξεως. Όμως, η Αλ-Κάϊντα δεν είναι μία ομογενής κεντρική οργάνωση, αλλά ιδέα που διαπερνά τοπικά και διαχρονικά, πλέον, το σώμα και το πνεύμα των πιστών του Ισλάμ, ιδεολογία κεντρική μεν, που εκπορεύεται από ένα ευρύτερο μουσουλμανικό κοινωνικό σύνολο, χωρίς όμως ένα συγκεκριμένο οργανωτικό κέντρο, νέφος γεμάτο με θεολογικά και πολιτικά ραδιενεργά κατάλοιπα, που αργά αλλά σταθερά βρίσκουν τον δρόμο τους στην αλυσίδα της πνευματικής τροφής της νεολαίας του. Είναι η κουλτούρα του ισλαμικού «εμείς μόνοι μας», κατ' αναλογίαν με το ιρλανδικό «Σίν Φέϊν» του IRA. Πριν μερικά χρόνια, το 2005, το είδαμε να πραγματοποιείται με τους Πακιστανούς του Ηνωμένου Βασιλείου, που συγκλόνισαν με τις εκρήξεις τους, στο μετρό και σε λεωφορεία, την πόλη του Λονδίνου (βλέπε το σχετικό ποίημα μου «Τζιχάντ»). Το να ψάχνει κανείς για διασυνδέσεις με ένα «έξωθεν» οργανωτικό κέντρο, και να θεωρεί πάντα τους ισλαμιστές ακτιβιστές ως κινούμενα και κατευθυνόμενα πιόνια ενός φαντασιακού «Οσάμα Μπιν Λάντεν», επειδή εκείνος βρίσκονταν πίσω από τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 (βλέπε τα σχετικά ποιήματά μου «World Trade Centre», «Κατ' Εμπορίην και Θεωρίην...», «First We Take Manhattan» και «Ground Zero»), απλά βάζει τον εαυτό του να κινείται στον χώρο της φαντασίας και της καταδίωξης σκιών. Η Αλ-Κάϊντα είναι η Λερναία Ύδρα του ισλαμισμού, μία αυτοάνοση ασθένεια που γεννιέται αυτόματα σε κάθε κοινωνία, κάθε χώρα, και κάθε γωνιά η οποία εκτρέφει, στεγάζει και αποδέχεται την μουσουλμανική παρουσία, μόλις η τελευταία υπερβεί το κατώφλι μιας κρίσιμης μάζας, κατ' αναλογίαν των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την ενεργοποίηση ενός πυρηνικού όπλου και την
ΤΖΙΧΑΝΤ
Ελ Νασρ, ο αιγυπτιακός αητός της ανεξαρτησίας
Το Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης
Η «Βάση» της αντίστασης της ερημώδους Αραβίας
Κάαμπα: θραύσμα εξόχως ιερό μετεωρίτη της Σελήνης
Αλ Φαλεστίν αλ Ταχρίρ αλ Χααρακάτ
Στο τέμενος εν προσευχή οι μουσουλμάνοι αδελφοί
Ενάντια στον Αριέλ και τα λιοντάρια της Σταυροφορίας
Και την αρπακτικότητα των ανθρωπίνων τρωκτικών
Και την εξάπλωση της αστερόεσσας επικυριαρχίας
Εκρήξεις μες στα έγκατα της γης
Και στα οχήματα επιφανείας του εδάφους
Οι γύπες τα γεράκια και οι κόνδορες
Έμειναν άτρωτοι ανέγγιχτοι και απαθείς
Καθώς πλήθος σπουργίτια έπεφταν νεκρά
Βάφοντας με το αίμα τους το έρεβος του πάθους
συνακόλουθη έκρηξη ενός θρησκευτικού εν προκειμένω, ανθρωποκτόνου φανατισμού. Η προσέγγισή μας δεν είναι αξιακή, είναι «πέραν του καλού και του κακού», δεν εξετάζει αν οι ισλαμιστές έχουν δίκαιο ή άδικο. Σε τελευταία ανάλυση αυτά τα θέματα είναι σαν το Ηρακλείτειο θαλασσινό νερό: πόσιμο για τα ψάρια και ακατάλληλο για τον άνθρωπο («θάλασσα ύδωρ καθαρώτατον και μιαρώτατον, ιχθύσι μεν πολύτιμον και σωτήριον, ανθρώποις δε άποτον και ολέθριον»). Το αν είναι καλό ή κακό εξαρτάται από το αν είσαι άνθρωπος ή ψάρι. Δεν εξετάζουμε το «γιατί» των πράξεων, διαπιστώνουμε το «τι», αυτό που είναι πίσω από αυτές. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, έτσι είναι τα πράγματα.
Μια τέταρτη ουρά της υπόθεσης είναι το τηλεοπτικό ανθρωποκυνηγητό που εξαπέλυσε η αμερικανική αστυνομία. Πιστή στην αρχή του «τσαμπουκά» τού σερίφη, των ρέϊντζερς και των ομάδων καταδίωξης (posse) της Άγριας Δύσης, με καουμπόϊκους αλαλαγμούς, τυμπανοκρουσίες και υπερβάλλουσα εξωστρέφεια, επιδόθηκε στο τηλεοπτικό λυντσάρισμα ενός ημιθανούς δεκαεννιάχρονου που εκπροσωπούσε το Απόλυτο Κακό επί της Γης. Καλπάζουσα επί των περιπολικών και των τεθωρακισμένων της, εξαπέλυσε μεγάλης κλίμακος στρατηγική επιχείρηση, θέτοντας σε κλοιό την Βοστώνη και περισφίγγοντάς την σταδιακά μέχρι να εγκλωβίσει τον κοπανιστό αέρα και να
WORLD TRADE CENTRE
Big Ben
Big Mac
Big Bang
An era of the greatness of the vast
Under the supervision of the Big Brother
Dwarfish the dimensions of the man of nanotech
Inflationary the arrogance of splendour
Membrane of an armonious sphere
Expanding at infinity
Centred on the
World Trade
Mark visible
Of the Siamese twins
The towering geometrical phalli
Suferred just after their premature erection
The blasting gravitational collapse
Of hybris of the values of the Exchange
Rushing nonstop towards their free-falling destiny
Big Ben
Big Mac
Big Bang
ΚΑΤ' ΕΜΠΟΡΙΗΝ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΗΝ...
Big Ben
Big Mac
Big Bang
Μια εποχή μεγαλοσύνης του πελώριου
Υπό την υψηλή επιστασία του Μεγάλου Αδελφού
Οι διαστάσεις του ανθρώπου νανοτεχνολογικές
Η έπαρση του μεγαλείου πληθωριστική
Υμένιο της αρμονίας των σφαιρών
Διαστελλόμενο στο άπειρο
Με Κέντρο το
Παγκόσμιο Εμπόριο
Σήμα κατατεθέν
Των δίκην Σιαμαίων πύργων
Δίδυμων γεωμετρικών υψιφαλλών
Των υποστάντων λίγο μετά την προϊούσα στύση τους
Την βαρυτιακή βαρύγδουπη καθίζηση
Της ύβρεως του χρηματιστηρίου αξιών
Των εσαεί οδευουσών σε ελευθέρα πτώση.
Big Ben
Big Mac
Big Bang
FIRST WE TAKE MANHATTAN...
Αγέρωχος ο Γοδεφρείδος ντε Μπουϊγιόν
΄Εφιππος άρχων της Χριστιανοσύνης
Υπέρμαχος των πεπαλαιομένων ανακτόρων
Της γκρίζας πόλεως των Βρυξελλών
Laptop κονδυλοφόροι και πολύγλωσσοι γραφειοκράτες
Επενδυμένοι με υπερ-αστική βιασύνη,
Sac-voyage επ' ώμου, περιφέρονται
Κρίκοι ανθρώπινοι μιας αλυσίδας ενοποιημένων συμφερόντων
Λαβύρινθοι μίας ανελισσόμενης Ευρώπης
Ασφυκτικά γεμάτοι μέχρι πνιγμονής
Απο-αξίες, οδηγίες και υπεραξίες
Ανώνυμα διαμορφούμενες
Απ' τη συνέργεια των μάνατζερ της Κομισσιόν
Σ' ένα κακέκτυπο των Παρισίων
Γαλλίζουσας ηχητικής με εβραιογερμανικές προσμίξεις
Αναδεικνύεται κυρίαρχο μεσ' απ' τα νέφη της τεχνογνωσίας
Το πτητικό μεταλλαγμένο Κράτος των Βρυξελλών
Εκείθεν του Ατλαντικού
Δυό πύργοι της Βαβέλ του Παγκοσμίου Εμπορίου
Κι ένα πολύγωνο του αμερικανικού καλειδοσκόπιου
Φλέγονται από την απρόσμενη κατάρρευση
Της μεγαλόσχημης και εκκωφαντικής κυριαρχίας
Των Ηνωμένων, τρόπος του λέγειν, Πολιτειών
Βρυξέλλες, Black September, 11 Σεπτεμβρίου 2001
αναγκαστεί, κατεβάζοντας τα αυτιά της και τα μούτρα της, να ανακοινώσει με δημόσια ομολογία της ότι «δυστυχώς αποτύχαμε». Ο ιδιαίτερα επικίνδυνος, ζωσμένος με εκρηκτικά και έτοιμος να δολοφονήσει τους πάντες και τα πάντα μανιακός κακούργος, ο δεκαεννιάχρονος διαβολικός Τσετσένος, ο Ζοχάρ Τσαρνάγιεφ, είχε ξεφύγει και απειλούσε το σύνολο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με αφανισμό. Ο 666 είχε προσγειωθεί στο έδαφος της Αμερικής και, ανεξέλεγκτος πλέον, ήταν έτοιμος να επιβάλει την βασιλεία του Σατανά.
Μέχρι που ο κάτοικος ενός από τα σπίτια που υποτίθεται πως είχαν ψάξει εξονυχιστικά τα λαγωνικά του FBI, είδε αίματα στην αυλή του που οδηγούσαν στην βάρκα του (την οποία είχε αποσύρει εκεί για τον χειμώνα). «Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις» εφόρμησαν ξανά πυροβολώντας (στου Καραγκιόζη τον γάμο) και επιστρατεύοντας τον εμβληματικό τους «υπεράνθρωπο», υπό μορφήν ελικοπτέρου με προβολείς και θερμικές κάμερες, εντόπισαν τον μισοπεθαμένο και αιμοραγούντα φτωχοδιάβολο, ακίνητο και πεσμένο στην βάρκα.
Έντρομοι και περίτρομοι για το ενδεχόμενο αυτοανατίναξης του ημιθανούς και πρακτικά αναίσθητου «καμικάζι», του οπλισμένου στα μάτια τους με εκρηκτικά μεγατόνων, που σίγουρα κατ' αυτούς θα κουβαλούσε μαζί του, σε αναντιστοιχία με τις αυτοσχέδιες κροτίδες που ενεργοποίησαν αυτός και ο αδελφός του, σκοτώνοντας μέσα σε ένα συμπαγές πλήθος πολύ λιγότερους από όσους σκοτώνονται στην αμερικανική καθημερινότητα από διαταραγμένους χριστιανούς αμερικανούς, που θερίζουν με τα όπλα τους δεκάδες παιδάκια στα σχολεία, και που ευσπλαχνικά συγχωρούνται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης γιατί προφανώς «ού γαρ οίδασι τί ποιούσι», απέστειλαν «ρομπότ» (!) να τον προσεγγίσει, και με στεντόρειους τηλεβόες τον ανάγκασαν να ξυπνήσει από τον λήθαργό του, να προσπαθήσει να σηκωθεί και να ξαναπέσει αναίσθητος στα χέρια τους, ψευδολογώντας παράλληλα δημοσίως για υποτιθέμενη σκληρή μάχη και ανταλλαγή πυροβολισμών, όπως θα έπρεπε να είχε συμβεί σύμφωνα με τις βιντεοταινίες που βλέπουνε από τα βιντεοκαταστήματα της γειτονιάς τους. «Αίμα στον πράσινο βάλτο». Τζων Γουαίην, Κέρκ Ντάγκλας, και ού συμμαζεύεται.
Πέμπτη ουρά, η συμπεριφορά του αλαλάζοντος και ζητοκραυγάζοντος αστικού φοιτηταριού της Βοστώνης. Η «συλλογική αθωότητα» του πλήθους, του αμερικανικού «καθώς πρέπει» όχλου, που πανηγυρίζει ευχαριστώντας την αστυνομία, ανακουφισμένου ότι δεν κινδύνευε πλέον το τομάρι τους, και μη αντιλαμβανόμενου ότι με τον τρόπο του δικαιώνει την αντίληψη των
GROUND ZERO
...και συνήγαγεν αυτούς εις τον τόπον
τον καλούμενον Εβραϊστί Αρμαγεδών
Αποκάλυψις Ιωάννου, ιστ΄ 16
Σύννεφα τύρβης σκόνης και καπνού αναρροφώνται εν ριπή οφθαλμού
Συντρίμμια του πολιτισμού μας ανατάσσονται με μια ταχύτητα αστραπιαία
Λίθοι πλίνθοι και κέραμοι βρίσκουν το δρόμο τους
σε ανυψούμενες δομές τάξεως ανωτέρας
Θρυμματισμένα τζάμια του ορυμαγδού
Λειωμένα μέταλλα της αποκάλυψης του Αρμαγεδδώνα
Επαναπλάθονται σε επιφάνειες κρυσταλλικές και διαστίλβουσες
Ψυχές αποδημητικές εις χουν ελαύνουσες εκ νέου
Γίνονται άνθρωποι με σάρκα και οστά
Και μέσα στην απόλυτη σιωπή
Της αναστρόφου εκλαμψίας του δευτερολέπτου
Οι πύργοι της Βαβυλωνίας αναδύονται
Μες στη χλιδή υπερυψούμενοι
Ως Τίμιοι Σταυροί μίας νεώτερης ορθοδοξίας
σφύζουσας από ρέουσα ζωή, βενζίνη νάφθα και πετρέλαιο
Επαπειλούντες με κατακλυσμό τη Μεσοποταμία
Υπέρλαμπροι
δεσπόζοντες
και επιβλητικοί
Σε πείσμα της νομοθεσίας περί μη αντιστρεπτής μεταβολής
Και εις επίρρωση των χιλιαστικών ονείρων και προσδοκιών
Μιας έστω στιγμιαίας και εικονικής
Ανατριχιαστικής
Δευτέρας
Παρουσίας
Αθήνα, 11 Σεπτεμβρίου 2002 (ένα χρόνο μετά)
φονταμενταλιστών ισλαμιστών περί «συλλογικής ευθύνης», καθιστώντας έτσι τον εαυτό τους εκ νέου «εν δυνάμει στόχο» επερχόμενων παρόμοιων ενεργειών, καθότι οι διάδοχοι των «εκδικητών του Ισλάμ» νομοτελειακά θα συνεχίσουν, αν δεν εντείνουν, την θεάρεστη στον μουσουλμάνο Θεό δράση τους.
Έκτη ουρά, τελευταία και φαρμακερή, το περί δικαίου αίσθημα και η έννοια, αυτή καθεαυτή, της συλλογικής αθωότητας και της συλλογικής ευθύνης, σε σχέση με την φυσιογνωμία, την ιδιοπροσωπία και την ιδιάζουσα ψυχοσύνθεση του φανατικού ακτιβιστή, που θεωρεί υποχρέωσή του να πάρει τον νόμο στα χέρια του και να αποκαταστήσει το δίκαιο που έχει στο μυαλό του για να τιμωρήσει τους «κοσμοκράτορες του σκότους του αιώνος τούτου». Κάτω από αυτό το πρίσμα, δύο περιπτώσεις, που συγκλόνισαν την αμερικανική κοινωνία των είκοσι τελευταίων ετών, άφησαν ανεξήτιλα τα ίχνη της αναγνωρισιμότητάς τους.
Η πρώτη περίπτωση αφορά τον Τίμοθυ Μακ Βέϊ (1968-2001), παρασημοφορημένο ήρωα του αμερικανικού στρατού στον πόλεμο του Κόλπου, ο οποίος στις 19 Απριλίου 1995 τίναξε στον αέρα το ομοσπονδιακό κτίριο της πόλης της Οκλαχόμα, σε αντίποινα της σφαγής από αμερικανικές ομοσπονδιακές δυνάμεις 80 αθώων πολιτών (μεταξύ των οποίων και 27 παιδιών) στο Γουέϊκο της Οκλαχόμα, η οποία είχε συμβεί ακριβώς δύο χρόνια πριν (19 Απριλίου 1993). Από την δική του βομβιστική ενέργεια έχασαν τη ζωή τους 186 αθώοι. Όλοι οι νεκροί είναι αθώοι. Όμως στη ζωή τίποτε δεν είναι αθώο. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος είναι «εδώ» και ρίχνει το βλέμμα του στον κόσμο, τα πράγματα παύουν να είναι αθώα. Υποφέροντας από «ένα υπερτροφικό αίσθημα δικαίου», σύμφωνα με την εμπεριστατωμένη ανάλυση του αριστερού αμερικανού διανοούμενου Γκόρ Βιντάλ, προέβη στην τυφλή και ειδεχθή αυτή πράξη αυτοδικίας, αγανακτισμένος από τα κακώς κείμενα της αμερικανικής κοινωνίας και επηρεασμένος από την προτροπή του «σοφού της Βαλτιμόρης» Χ.Λ. Μένκεν (1880-1956): «Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος πρέπει κάποιες φορές να μπαίνει στον πειρασμό να φτύσει τις χούφτες του, να σηκώσει το μαύρο μπαϊράκι και να αρχίσει να κόβει λαρύγγια». Εκτελέστηκε στις 10 Ιουνίου 2001 σε ηλικία 33 ετών, αναφωνώντας τους καταληκτικούς στίχους από το ποίημα «Αήττητος» του Γουΐλλιαμ Έρνεστ Χένλεϋ (1849-1903): «Κύριος είμαι της δικής μου μοίρας, ο τιμονιέρης της δικής μου της ψυχής».
Η δεύτερη περίπτωση είναι του αμερικανού αναρχοδεξιού Θεόδωρου (Τεντ) Κατζύνσκι, Καθηγητή Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και γνωστού ως Unabomber, ο οποίος επί δεκαεπτά χρόνια στοχοποίησε την αμερικανική κοινωνία με βομβιστικές ενέργειες (δέματα-βόμβες) εναντίον πανεπιστημιακών και αεροπλάνων (απ' όπου και το προσωνύμιό του, από το University and airliner bomber), αφήνοντας πίσω του 3 νεκρούς και 17 τραυματίες, μέχρι να συλληφθεί τον Απρίλιο του 1996. Σύμφωνα με το μανιφέστο του «Η Βιομηχανική Κοινωνία και το Μέλλον της», που πρωτοδημοσίευσε η «Ουάσιγκτον Πόστ» στις 21 Σεπτεμβρίου του 1995, αλλά και το μικρό του διήγημα που έγραψε στην φυλακή το 1999 με τίτλο «Το Πλοίο των Ηλιθίων», ουσιαστική αντίσταση στο κατεστημένο κοινωνικό σύστημα μπορεί να προέλθει μόνο από ατομική αντίσταση ή από ολιγάριθμους αναρχικούς πυρήνες που (σε αντίθεση με τους «αριστεριστές», άτομα συμπλεγματικά με χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα οποία διψούν απλά για δύναμη, και το μόνο τους μέλημα είναι το πως θα υφαρπάξουν την εξουσία) είναι οι μόνοι ιστορικά ικανοί καταλύτες για την απαιτούμενη επανάσταση (σε αντιδιαστολή με την όποια μεταρρύθμιση). Αυτοί είναι οι μόνοι που αντιλαμβάνονται ότι το πλοίο πρέπει να αλλάξει πορεία, αλλιώς πρόκειται σύντομα να συντριβεί στα παγόβουνα της Αρκτικής, καθώς οι «ηλίθιοι» που επιβαίνουν σε αυτό δεν αντιλαμβάνονται την μείζονα απόκλιση από την ορθή πορεία πλεύσεως, αναλισκόμενοι σε διαμαρτυρίες προς τον καπετάνιο γύρω από ήσσονα προβλήματα και ιδιοτελή προσωπικά τους συμφέροντα. Δριμύς επικριτής του μέλλοντος της βιομηχανικής και τεχνολογικής κοινωνίας, που για να ακούσει τις απόψεις ενός ατόμου το αναγκάζει πρώτα να σκοτώσει ανθρώπους για να μεταδώσει το μήνυμά του στο κοινό, υπερκερνώντας έτσι τον κατακλυσμό της υπερπληροφόρησης στον οποίο εκθέτουν το κάθε άτομο τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, συμπύκνωσε το «κατηγορώ» του στη ρήση: «Η φαντασία δεν γεννά την παραφροσύνη. Αυτό που γεννά την παραφροσύνη είναι η λογική».
Κατά τα άλλα, «όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη» (Οδυσσέας Ελύτης): «Ωραίος κόσμος ηθικός αγγελικά πλασμένος» (Διονύσιος Σολωμός) και «σαν νά 'χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου» (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης).
Χρίστος Γούδης
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΕΓΕΡΣΕΩΣ
ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, της 19ης Απριλίου 2013, συζητήθηκε, κατόπιν αιτήματος της παρατάξεως «Αττική Οδός», προ ημερησίας διατάξεως, υπό μορφή του κατεπείγοντος, το θέμα της ανεγέρσεως μουσουλμανικού τεμένους (τζαμιού) στην Αθήνα. Άνοιξε κατάλογος ομιλητών στον οποίο και εγγράφηκα, αναμένοντας την σειρά μου, η οποία ποτέ δεν ήλθε, καθότι στην πορεία της συζητήσεως, μάς ανακοινώθηκε ότι θα λάβουν μέρος μόνον οι αρχηγοί των παρατάξεων. Επειδή με αυτήν την μεθόδευση στερήθηκα της δυνατότητας να εκφράσω την γνώμη μου, θεώρησα υποχρέωσή μου έναντι των πολιτών της Περιφέρειας Αττικής να δημοσιοποιήσω την θέση μου για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα που αφορά όλους μας. Την καταθέτω, όπως θα την εξέφραζα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, εάν μου δίνονταν ο λόγος, όπως θα έπρεπε να είχε συμβεί:
«Είμαστε μια κοινωνία που έχει βουλιάξει στα σκατά, κι ο τρόπος για να βγούμε δεν είναι να λουσθούμε και με άλλα τέτοια. Εάν πρέπει να γίνει τέμενος, το πλέον δόκιμο είναι να δοθεί ένας υπάρχων χώρος ο οποίος έχει ήδη συγκροτημένη αστυνομική δύναμη που να μπορεί να ελέγχει την είσοδο των νόμιμων μουσουλμάνων μεταναστών. Το καταλληλότερο κτίριο για έναν τέτοιο σκοπό είναι το κτίριο άνωθεν του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, τα πάλαι ποτέ Ανάκτορα. Οι σήμερον ενοικούντες σε αυτό μπορούν να χωρισθούν σε δύο σώματα, και οι μεν της συμπολίτευσης να φιλοξενούνται για να επιτελούν τα νομοθετικά καθήκοντα στην Γερμανική Πρεσβεία, γεγονός που θα επιταχύνει και το επιβαλλόμενο έργο, οι δε της αντιπολίτευσης να συνέρχονται σε ανοικτό χώρο, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, όπου θα μπορούν να ωρύονται απερίσπαστα. Άπαντες δε οι 300 να αμείβονται για το ευαγές έργο τους με μισθό ανειδίκευτου εργάτη, για να δούμε τότε σε τί ύψος θα τον νομοθετήσουν. Αυτή είναι η πρότασή μου».

Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο "Τρίτο Μάτι" τεύχος 210, 16 Μαΐου 2013 
makeleio

Εδώ ο κόσμος καίγεται και τα διαστροφικά Μαντεία …χτενίζονται!

             Η ιδεολογία της Νέας Εποχής (το έχουμε αναλύσει κουραστικά) είναι η ισοπέδωση των ΠΑΝΤΩΝ, μέσω των παρά φύση επιμειξιών και των ποικίλων διαστροφικών νοσημάτων που η ίδια η κακουργία της πλανητικής αγοράς και των μηχανισμών της παράγει και αναπαράγει.

             Αυτή η ιδεολογία της μολυσματικής και διαστροφικής ισοπέδωσης (ή η ιδεολογία της «παρτούζας) παράγεται και αναπαράγεται σε όλα τα επίπεδα: Πολιτικό, κοινωνικό, πνευματικό, ψυχολογικό, σεξουαλικό κ.λπ…

            ΟΙ βασικές δομές παραγωγής όλων αυτών των τοξικών και ποικίλων μολυσματικών διαστροφών είναι το «νέο» σχολείο (ο εκπαιδευτικός «εκσυγχρονισμός») και τα ΜΜΕ των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων).

            Οι πολιτικές δυνάμεις που πρωτοστατούν σ’ αυτήν την «εκσυγχρονισμένη» και «κουλτουριάρικη παρτούζα», σε όλα τα διαβρωτικά μολύσματα κάθε διαστροφής, είναι  τα χρώματα της «αριστερής» ίριδας: Με μπροστάρη το ΣΥΡΙΖΑ και τις ποικίλες επιδοτούμενες εστίες (ΜΚΟ και CIA), καθώς και πολλούς «αριστεριστές», σαν το κατάλληλο «επαναστατικό» λούστρο…

           ΤΩΡΑ που έχουν και τους κατάλληλους δημάρχους σε Αθήνα και  Θεσσαλονίκη (Καμίνης και Μπουτάρης), ΟΛΟΙ αυτοί, από ΚΟΙΝΟΥ και με τη «χορηγία» των δημάρχων, οργιάζουν…

           Τον περασμένο μήνα (Μάιο) ο κόσμος καιγόταν με τις απεργίες των εκπαιδευτικών και τις επιστρατεύσεις και αυτοί «απτόητοι» ανέδειχναν, σαν σοβαρό γεγονός, τα ΝΑΡΚΩ-φεστιβάλ του «καψίματος» του μυαλού: Τη νομιμοποίηση του εμπορίου θανάτου της νεολαίας…

          Είχαμε δημοσιεύσει τότε ένα κείμενο της «Κλασσικοπερίπτωσης» με τίτλο:

«Εμπρός της γης οι χασικλωμένοι, της κάνναβης οι σκλάβοι εμπρός, εμπρός!»

ΕΔΩ:

http://resaltomag.blogspot.gr/2013/05/blog-post_3340.html

         Εδώ απλώς να προσθέσουμε και αυτό που διαβάσαμε από το «Ριζοσπάστη»:

«Ανάμεσα στα διάφορα φυντάνια που φιλοξένησε το φετινό ναρκωφεστιβάλ για να μιλήσουν υπέρ της νομιμοποίησης των ναρκωτικών, ήταν και μια (πρώην;) πράκτορας των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, την οποία έσπευσε να προβάλει η «Εφημερίδα των Συντακτών» με θετικούς χαρακτηρισμούς...».

Ολόκληρο το ρεπορτάζ ΕΔΩ:

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7478906&publDate=7/6/2013

ΤΩΡΑ, ξανά στο προσκήνιο το χιλιοτραγουδισμένο τροπάριο των «προοδευτικών» και «αριστερών» μεταπρατών της Νέας Τάξης πάνω στα ζητήματα των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων και τα συνακόλουθα…

Η χώρα μας βογκάει από την κτηνωδία των διεθνών δημίων και ληστών, ο ελληνικός λαός κατασπαράσσεται κυριολεκτικά από τα δωσίλογα ανδρείκελα του νεοταξικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ και ΟΛΟΙ αυτοί ασχολούνται με την απελευθέρωση ΟΧΙ του ελληνικού λαού, αλλά των ναρκωτικών, των ομοφυλοφίλων και λοιπών διαστροφών!!!

Αυτός είναι ο άθλιος και θλιβερός τους ρόλος: Να μετατοπίζουν τις ΑΙΧΜΕΣ των αγώνων και να λανσάρουν τα ποικίλα διαστροφικά νοσήματα που ναρκώνουν κάθε διάθεση για αγώνα, που υπνωτίζουν το μυαλό και ισοπεδώνουν την κοινωνία μέσα στην ομοιομορφία των «ανωμαλιών» της Πολυπολιτισμικότητας.

Για την ομοφυλοφιλία θα επανέλθουμε με ένα παλιό μας κείμενο (πάντα βρίσκεται στην επικαιρότητα).

Τώρα δημοσιεύουμε το σχετικό κείμενο από την «Κλασσικοπερίπτωση» http://www.klassikoperiptosi.blogspot.gr/2013/06/blog-post_9640.html

Όχι η Αθήνα δεν είναι δική σας ούτε κανενός άλλου χριστιανοφοβικού και ελληνοφοβικού φασίστα

Μπορεί να σας χαϊδεύουν όσο θέλουν  τα δουλικά της  νεοταξικής προπαγάνδας  και να θέλουν να  μας επιβάλλουν την κάθε είδους διαστροφή  και ανωμαλία ως   κάτι το φυσιολογικό που  σώνει και καλά  είμαστε υποχρεωμένοι να το σεβαστούμε, όμως δεν θα καταφέρουν ποτέ να αλλάξουν   την ερμηνεία  που δίνει ο λαός στη λέξη "ανδρεία".

Αυτή τη λογική του θρασύδειλου  που όταν έχει  εξασφαλίσει τις "πλάτες"  χυμάει να  καταπιεί τους πάντες και τα πάντα  ο λαός  την φτύνει και την καταδικάζει. Ότι και να κανετε, όσους  ομοφυλόφιλους και αν μας πλασάρετε στους μεσημεριάτικους  τηλε-εμετούς  ή στις   γελοίες παρελάσεις σας, δεν πρόκειται να καταφέρετε να μας  επιβάλετε τις δικές σας επιλογές.

Το "δημοκρατικό"  σας δικαίωμα  να βγείτε σαν καρνάβαλοι  προκειμένου  να  επιδείξετε το θράσος και τη χυδαιότητα σαν  αξίες  της  σύγχρονης δημοκρατίας ,στις παρούσες κατοχικές συνθήκες αποτελεί  μεγίστη πρόκληση  και προσβολή σε έναν λαό που κατεβαίνει στους δρόμους, τρώει ξύλο και χημικά  όχι για να υπερασπιστεί τη σεξουαλική του επιλογή αλλά  την πατρίδα του ,τη δημοκρατία,το δίκιο του, το μεροκάματό του, την αξιοπρέπειά του, την επιβίωση  της οικογένειάς του.
Η αρχαία Ελλάδα  δεν ήταν όπως   θέλουν να διαδίδουν
μερικοί  ο τόπος που λατρευόταν και ανθούσε η ομοφυλοφιλία  ούτε οι  σύγχρονοι Έλληνες που αντιδρούν  στον φασισμό  και την  θρασύτητα των  ομοφυλοφιλικών οργανώσεων, είναι ομοφοβικοί.
Η λέξη "ομοφοβία" είναι ένα  κατασκεύασμα   των προπαγανδιστών του  κίβδηλου  ανθρωπισμού και φιλελευθερισμού  της "Νέας Εποχής" που  όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά προσπαθεί   να  ερμηνεύσει  με  προβοκατόρικο τρόπο τα συναισθήματα  της οργής ή της αγανάκτησης που έχει δικαίωμα να νοιώθει  ο 'Ελληνας    όταν  βλέπει την παρακμή και  την διαστροφή να μεταμφιέζεται  και να διαφημίζεται  ως αρετή και αρχέγονη αξία.
Άλλο να  σέβομαι τον συνάνθρωπό μου ως πρόσωπο ακόμα κι αν οι επιλογές του αποτελούν  εκτροπές, διαστροφές ή και εγκλήματα και άλλο  να με αναγκάζουν  με το ζόρι να σεβαστώ  τις επιλογές του, υπο την απειλή της χλεύης  ή του χαρακτηρισμού μου ως "ομοφοβικό".
Αν λοιπόν  δεχτούμε ως   θεμελιώδη αξία  τον  "σεβασμό στη διαφορετικότητα" δηλαδή  την απόδοση τιμής  όχι στον πεπτωκότα  συνάνθρωπό μας αλλά στο αίτιο της πτώσης του, τότε  θα πρέπει  να  αποδώσουμε την τιμή του σεβασμού και  στις υπόλοιπες επιλογές   που καταδεικνύουν  την διαφορετικότητα ενός προσώπου.
Με αυτή την  ψευτο-ουμανιστική και  δήθεν φιλελεύθερη   κατασκευασμένη αντίληψη ,γιατί να μην σεβαστούμε π.χ την  "διαφορετικότητα"  ενός παιδεραστή, ενός νεκρόφιλου ή  και εγώ δεν ξέρω  ποιού άλλου  ανώμαλου. 
Ας αφήσουμε λοιπόν τις χοντροκομένες και αφελείς απόψεις περί  «ομοφοβίας».
Η ομοφυλοφιλία δεν είναι μια  επιλογή που φοβόμαστε αλλά μια  διαστροφή που σιχαινόμαστε  και για αυτό δεν την  υιοθετήσαμε .
Δεν  είναι  ομοφοβικός  όποιος δεν είναι ομοφυλόφιλος και  διαμαρτύρεται  για συμπεριφορές  χυδαίες  και φασιστικές, ούτε είναι  φυσικά "πορνοφοβικός" όποιος καταγγέλλει και στιγματίζει  την διαφημιστική καμπάνια  και  προώθηση των  πασίγνωστων  δυστυχώς  πορνο-DVD  που όλως τυχαίως κυκλοφόρησαν   όταν η κυβέρνηση ανακοίνωνε τα  λαοκτόνα  μέτρα και συμφωνίες.

resaltomag