.

.

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Ισλαμοφασισμός: Πολύ σύντομα και στη γειτονιά σας...


  • Το φυτίλι στον ισλαμικό δυναμίτη ποτέ δεν έσβησε, αλλά όπως όλα δείχνουν, κανείς ή ελάχιστοι είναι εκείνοι που έχουν τη διάθεση και τη νηφαλιότητα να αφουγκραστούν αυτό που πραγματικά συμβαίνει
  • Σήμαντρα κινδύνου ηχούν στην Ελλάδα, με τον ισλαμοφασισμό να αφυπνίζεται επικίνδυνα
Του Κ. Κυριακόπουλου

Βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος…
Τα γεγονότα στη Λιβύη, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, και η ταινία που προσέβαλε το θρησκευτικό αίσθημα των φανατικών ισλαμιστών, δεν ήταν παρά το πρόσχημα που βόλεψε δυνάμεις που δεν βρίσκονται εν υπνώσει, αλλά σε θέση αναμονής περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία για να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιο «εφιάλτης».

Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά…
Και για να το κάνουμε οφείλουμε να πούμε αλήθειες. Αλήθειες που οφείλουμε να μη τους επιτρέψουμε να δηλητηριαστούν από την ανεξέλεγκτη ακροδεξιά εμπάθεια που περιδιαβαίνει αβασάνιστα στα άδεια κεφάλια των αφελών που την κουβαλούν, αλλά ούτε φυσικά και από την «προοδευτική» καρικατούρα σκέψης, που φιλοδοξεί να έχει για όλα μια απάντηση, αρκεί και μόνο να διαιωνίζεται το πρόβλημα και ουδέποτε να προσεγγίζεται με τρόπο νηφάλιο η λύση.

Στη Λιβύη ο πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ…
Και δεν τελείωσε ποτέ, γιατί ουδέποτε ολοκληρώθηκε η νομή του πραγματικού της (ενεργειακού και φυσικού) πλούτου και των πετρελαίων, που απετέλεσαν το διαχρονικό περιζήτητο φιλέτο για τις συμμορίες των πλιατσικολόγων που αβαντάρισαν τον «Ανοιξιάτικο ξεσηκωμό».
Οι κερδισμένοι από το μεγάλο πλιάτσικο «τα βρήκαν» με τους Αμερικανούς «εγγυητές» της ομαλής μετάβασης στη «δημοκρατία»…
Οι ριγμένοι απλώς ανασυντάσσονται και οργανώνουν τη δολοφονική τους αντεπίθεση, προκειμένου να βάλουν στο χέρι το κομμάτι της πίτας που τους στέρησαν οι λυκοσυμμαχίες και τα …εταιρικά προσύμφωνα των προηγούμενων μηνών, ανάμεσα στις ντόπιες συμμορίες φυλάρχων και τις ξένες συμμορίες των «επενδυτών».

Δύσκολο επομένως να πει κανείς…
Αν ο δολοφονημένος Αμερικανός πρέσβης, δολοφονήθηκε απλά, ή αν «θυσιάστηκε» απροκάλυπτα με τη συμμετοχή (ή την ανοχή) κύκλων συμπατριωτών του, που…
Είτε αντιπολιτεύονται τους κερδισμένους του πλιάτσικου…
Είτε επιχειρούν να προσεταιριστούν τους ριγμένους που διεκδικούν το κομμάτι της δικής τους της πίτας στο εξελισσόμενο φαγοπότι.

Ένα όμως είναι απόλυτα βέβαιο…
Ότι τόσο η ταυτότητα, όσο και η χωροθεσία αυτής της δολοφονίας με όλο της το νοηματικό συμβολισμό, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Που το πάει η «Αραβική Άνοιξη»…
Όλα δείχνουν πως επιβεβαιώνει με ρυθμούς ταχύτατους τις προβλέψεις που την ήθελαν να εξαλλάσσεται σε δριμύτατο «Αραβικό Χειμώνα». Την εξέλιξη αυτή δεν επιβεβαιώνουν μονάχα οι διεργασίες σε κάθε μια χώρα ξεχωριστά.
Κυρίως τη σηματοδοτούν δυο κορυφαία πολιτικά γεγονότα, που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα μέσα στον ορυμαγδό της εποχής.

Το πρώτο είναι η πολιτική ενδυνάμωση του ισλαμισμού στην Αίγυπτο και η ανάδειξη του ισλαμιστή Μοχάμεντ Μόρσι στην προεδρική εξουσία.
Το δεύτερο είναι οι εφιαλτικές διαστάσεις που προσλαμβάνουν οι εξελίξεις στη Συρία. Οι μάσκες έχουν και τυπικά καταρριφθεί. Και μέσα από τον επονομαζόμενο Συριακό εμφύλιο, δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι ο Αμερικανοσιωνισμός και ισχυρά διεθνή συμμοριακά κέντρα, έχουν πλέον προχωρήσει σε ανοικτή σύμπραξη με τον ισλαμοφασισμό, και οι εξελίξεις που προδιαγράφονται τόσο σε πληθυσμιακό όσο και σε γεωπολιτικό επίπεδο προβλέπεται να είναι εφιαλτικές και ολέθριες.

Ας τραβήξουμε λοιπόν την κουρτίνα που πολιτικού σαβουάρ βίβρ…
Γιατί μόνο έτσι θα καταστεί δυνατόν να ανιχνεύσουμε αυτό που συμβαίνει μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο του πολιτικού και διπλωματικού καθωσπρεπισμού τους. Δυο γεγονότα μόνο είναι ίσως ενδεικτικά για να ξεσπάσει διάχυτη η μπόχα μιας επικίνδυνης αλήθειας…

Το πρώτο: Ο αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την απόφασή του να διαγράψει χρέος ενός δις από τον ανοικτό λογαριασμό που έχουν οι ΗΠΑ με την Αίγυπτο. Σημασία φυσικά δεν έχει το ύψος του ποσού. Δεν μπορεί ωστόσο να περάσει απαρατήρητη η υποτιθέμενη επιδίωξή του, να εμφανίσει τον νέο ισλαμιστή πρόεδρο, ως όχημα γα τις δημοκρατικές εξελίξεις στην Αίγυπτο.
Δηλαδή, η Αμερική χτυπά στην πλάτη τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» για να ανατείλει μέσω αυτών και με όχημα αυτούς η δημοκρατία σε μια ισλαμοκρατούμενη Αραβική χώρα…
Τέλειο το παραμύθι; Τόσο τέλειο που ζητείται αφελής πρόθυμος να το πιστέψει..

Το δεύτερο: Στο χορό της χρηματοδοτούμενης «εμπιστοσύνης» μπαίνει και η Ευρωπαϊκή Ένωση, και μετά τη χθεσινή συνάντηση του Μπαρόζο με τον Μόρσι, ανακοινώθηκε και ευρωπαϊκή βοήθεια 500 εκατ. ευρώ (περίπου 1 ακόμη δις δολάρια) στην Αίγυπτο.

Και μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια: Όσοι είδαν τα χθεσινά αποσπάσματα – πλάνα, από τη συνάντηση των δυο ανδρών, προφανώς και θα έμειναν έκπληκτοι βλέποντας, στην έδρα της κομισιόν τον «χρηματοδοτούμενο» Αιγύπτιο πρόεδρο να είναι ο πραγματικός «αεράτος» πρόεδρος… ο πραγματικός κυρίαρχος του παιχνιδιού… την ίδια στιγμή που ο Μπαρόζο στεκόταν δίπλα του ως φτωχός συγγενής ικετεύοντας κυριολεκτικά για ένα βλέμμα συμπάθειας.

Ας αναρωτηθούμε… οι αφελείς…
Μήπως – λέμε μήπως – τόσο ο ίδιος ο Μόρσι, όσο και οι λοιποί ηγέτες – αχυράνθρωποι της αναπτυγμένης Δύσης συνειδητοποιούν ότι η ανάδειξη του Μόρσι στην προεδρία και η - μέσα από αυτήν – πολιτική ισχυροποίηση των «Αδελφών Μουσουλμάνων, συνθέτουν μια πραγματικά νέα κατάσταση που δε θα αποτελέσει το όχημα για τον εκδημοκρατισμό της Αιγύπτου, αλλά την ατμομηχανή για την προώθηση των σχεδίων του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη;
Πως; Τρελό σενάριο; Επιμένετε δηλαδή ότι είναι τρελό το σενάριο;

Ας επανέλθουμε τώρα στον ισλαμικό εφιάλτη…
Το φιλμ που «εξόργισε» ήταν η αφορμή. Χθες η αφορμή ήταν ένα σκίτσο… Σήμερα η αφορμή ήταν ένα φιλμ… Αύριο η αφορμή θα μπορεί να είναι η οποιαδήποτε ιδέα κάποιου «πολιτισμένου» τυχάρπαστου (ή – γιατί όχι – ακόμη και κατευθυνόμενου πρακτορίσκου), που θα αποτελέσει το σπίρτο που θα πυροδοτήσει ανεπανόρθωτα τις μπαρουταποθήκες του πλανήτη.

Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με τα όνομά τους…
Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός ζει για την «αφορμή» και τρέφεται με την προσμονή της. Και όσο η αφορμή δε δίνεται εκ των πραγμάτων και με όχημα τη λογική, θα βρίσκουν τον τρόπο να τη δημιουργούν οι επίδοξοι ηγέτες του, αξιοποιώντας την αφέλεια ή την απερισκεψία κάποιου δυτικού «απίστου».

Και αυτό δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη τροφοδοτούμενη από έναν ανερμήνευτο παραλογισμό. Είναι βούτυρο στο ψωμί των φονταμενταλιστών και των πολιτικών τους μεντόρων, που έχουν τα δικά τους γεωπολιτικά σχέδια για τον κόσμο. Και πρέπει να τονίσουμε ότι…

α. Ο Αραβικός κόσμος στο σύνολό του βρίσκεται σε μια διαδικασία έντονων διεργασιών και ανακατατάξεων, και το τελικό αναμενόμενο αποτέλεσμα θα φέρει στην ούγια του ανεξίτηλη τη σφραγίδα του θρησκευτικού φανατισμού που θα πισωγυρίσει σε ακόμη χειρότερες μέρες τις τοπικές κοινωνίες. Και…

β. Τα Βαλκάνια και συνολικά η Ευρώπη, βρίσκεται πλέον στο μάτι του κυκλώνα. Αποτελεί θέατρο αυτών των επικίνδυνων σχεδιασμών, και η πολυεπίπεδη «προετοιμασία» του ισλαμοφασισμού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, πριν δοθεί το σύνθημα για την τελευταία πράξη του δράματος που θα είναι επώδυνη και το τίμημα της θα έχει το χρώμα του αίματος.

Καμπανάκι κινδύνου για την Ελλάδα…
Και δεν είναι καμπανάκι απλώς. Πρόκειται για το εφιαλτικό σήμαντρο του θανάτου που εδώ και καιρό επιμένει στον εξ ίσου εφιαλτικό ήχο του, και όλοι κάνουν πως δεν το ακούν, ενώ θριαμβεύει το περίσσευμα της πολιτικής υποκρισίας.

Η κατευθυνόμενη και φυσικά διόλου τυχαία εισβολή ισλαμοφασιστών στην Ελλάδα, δεν αποτελεί τυχαίο γεγονός, και φυσικά δεν ερμηνεύεται με την απλοϊκότητα των «προοδευτικών» προσεγγίσεων για την «θυματοποίηση» που προκαλεί ο ιμπεριαλισμός και τα λοιπά κουραφέξαλα.
Όχι γιατί αυτή η προσέγγιση είναι εν δυνάμει λαθεμένη. Αλλά είναι εκ των πραγμάτων ανεπαρκέστατη αφού επιχειρεί να απαντήσει σε ένα πρόβλημα στρατηγικού σχεδιασμού με μοναδικό εργαλείο την ανθρωπιστική αφέλεια του προοδευτικού ουμανισμού, που έχει τόση σχέση με την αλήθεια, όση σχέση έχει και ο Φάντης με το ρετσινόλαδο.

Δε θα μπούμε στον πειρασμό περαιτέρω αναλύσεων, προκειμένου να αποδείξουμε τα αυτονόητα για να γεμίσουμε τα άδεια κεφάλια των κουφιοκεφαλάκηδων της πολιτικής λαθροχειρίας. Με δεδομένα όμως…
Και την ύπαρξη στρατηγικών σχεδιασμών με θέατρο τα Βαλκάνια και την Ευρώπη…
Και την διαμορφωθείσα κατάσταση ενός κοινωνικού χώρου που πραγματικά έχει «αλωθεί» από ορδές ισλαμοφασιστών που κυκλοφορούν και δρουν ανεξέλεγκτα. Αλλά…
Και τα φαινόμενα κατάλυσης ουσιαστικά της εθνικής κυριαρχίας με την ανεξέλεγκτη δράση τουρκοπρακτόρων και προξενείου στη Θράκη…

Αυτό που θα επιχειρήσουμε είναι να διατυπώσουμε ορισμένα αυτονόητα ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν επείγουσες απαντήσεις…

1. Πως αντιμετωπίζει η Ελληνική πολιτεία το ενδεχόμενο να επιχειρηθεί «εξαγωγή» σε χώρες της Ευρώπης, των «θρησκευτικών» αντιδράσεων των φανατικών ισλαμιστών με αφορμή και πρόσχημα την «προσβλητική ταινία» ή οποιοδήποτε άλλο πρόσχημα που μπορεί να εξασφαλιστεί ή ακόμη και να εφευρεθεί;

2. Έχει άραγε συνειδητοποιήσει η Ελληνική πολιτεία ότι η χώρα μας εξ αιτίας της ανεξέλεγκτης εισβολής, έχει μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη του ισλαμικού φονταμενταλισμού, που είναι ικανή να τινάξει στον αέρα ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά πρωτίστως να οδηγηθεί η ίδια στην αυτοκαταστροφή της;

3. Τι θα γίνει αν ένας αφελής… Αν ένας ηλίθιος… Αν ένας αναλώσιμος πρακτορίσκος ξένων συμφερόντων επιχειρήσει μια προβοκάτσια ικανή να πυροδοτήσει αντιδράσεις εντός της Ελληνικής επικράτειας, με πρωταγωνιστές τις ανεξέλεγκτες μάζες των περιφερόμενων λαθρομεταναστών;

4. Ποιά κοινωνία και πόσο βαρύ τίμημα θανάτου και αίματος θα κληθεί να πληρώσει, στο βωμό της «ανθρωπιστικής» απερισκεψίας των αφελών του «πολυπολιτισμικού νομικού» πολιτισμού σας;

5. Πως είναι δυνατόν το φυτίλι να φτάνει επικίνδυνα στο όριο του δυναμίτη, και μια πολιτεία ολόκληρη να το προσπερνά, υποκρινόμενη πως δεν βλέπει τον εφιάλτη που έρχεται???

6. Είναι έτοιμες και κυρίως είναι προσανατολισμένες οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας καθώς και τα σώματα ασφαλείας, να αντιμετωπίσουν άμεσα και με αποφασιστικότητα ένα τέτοιο εφιαλτικό ενδεχόμενο;

7. Τι και σε ποιόν χρωστούσε αυτός ο λαός βρε εγκληματίες πολιτικοί που επιτρέψατε να μετατραπεί ο τόπος μας σε επικίνδυνη πυριτιδαποθήκη;

Τις απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω…
Τις οφείλουν και υποχρεούνται να τις δώσουν άμεσα στον Ελληνικό λαό, το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων του τόπου.
Τις οφείλουν ωστόσο πρωτίστως στον εαυτό τους οι επιτελείς του στρατού και των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας.

Εμείς ωστόσο οφείλουμε γι ακόμη μια φορά να επισημάνουμε πως…
Όσο επικίνδυνοι για την οποιαδήποτε εξέλιξη, είναι οι κουφιοκεφαλάκηδες της πατριδοκαπηλείας, που θεωρούν ότι με κηρύγματα μίσους θα αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα επικίνδυνου Νεοταξίτικου σχεδιασμού…
Άλλο τόσο επικίνδυνοι είναι και οι φορείς του ψευδεπίγραφου «προοδευτικού ανθρωπισμού» και του ψευτοδιεθνισμού, που ανέχονται… σιγοντάρουν… υποθάλπουν… και ενισχύουν τη λαθρολαγνεία και το εκρηκτικά επικίνδυνο φορτίο που εγκυμονεί για το μέλλον του τόπου μας.

Ας αφυπνιστούμε όλοι όσο είναι νωρίς, γιατί όταν ακουστεί το πρώτο μπαμ… Οι εφιαλτικές του συνέπειες θα είναι ολέθριες για τον τόπο.

kostasxan.

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Tουρκέψαμε…






Τις προάλλες, Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου, το κοπροκανάλι, που, όπως βαυκαλίζεται, «απευθύνεται στο νεανικό κοινό», πρόβαλλε μια κινηματογραφική ταινία με τίτλο «το αστέρι του Βορρά». Σύμφωνα με την σχετική ένδειξη ήταν κατάλληλο για όλους. Η πλοκή του έργου;
Ο Δημήτρης Νατσιός Δάσκαλος-Κιλκίς
Τίποτε παραπάνω από τις γνωστές, κρανιοκενείς, αμερικανικές αηδίες. Ανισόρροπες, επιστημονικές φαντασίες, με καταιγισμό εικόνων και δράσης. Προφανώς πολλοί γονείς, εμπιστευόμενοι την ένδειξη καταλληλότητος, επέτρεψαν στα παιδιά τους να το παρακολουθήσουν.

Ίσως, όμως, δεν αντιλήφθηκαν πως πρωταγωνιστές, εκτός από ανθρώπους, ήταν και... δαιμόνια.
Έτσι ακριβώς. Κάθε άνθρωπος συνοδευόταν στο έργο, ως αναπόσπαστο θα λέγαμε μέρος του εαυτού του, από ένα δαιμόνιο με μορφή ζώου. Το δε δαιμόνιο του «αρχηγού των κακών» ήταν ένα φίδι («ο αρχέκακος όφις»).

Το σχέδιο καλοστημένο. Η ρυπογόνος «Νέα Εποχή» μαγαρίζει αθώες παιδικές ψυχές, χρησιμοποιώντας ως καρυκεύματα αποκοίμησης των γονέων, μεθόδους και μέσα που δεν προκαλούν υποψίες:
παιδική λογοτεχνία, κινηματογραφικά και τηλεοπτικά προγράμματα, παιχνίδια και, τα τελευταία χρόνια, και αυτό το σχολείο μέσω των επικίνδυνων βιβλίων.

Στο βιβλίο, για παράδειγμα της «Θεατρικής Αγωγής»,
το οποίο διανέμεται στην Ε’ και Στ’ τάξεις του δημοτικού, στην σελίδα 81, οι μαθητές καλούνται να υποδυθούν το δαιμόνιο. (Όλο αυτό το ευφημιστικώς λεγόμενο σχολικό βιβλίο, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως εγχειρίδιο μαγείας. Η ορολογία του παραπέμπει σε τεχνικές της γιόγκας και λοιπών αναθυμιάσεων της Ανατολής. Πρωταγωνιστής είναι ένας «Μάγος της Σκηνής, ο μεγάλος μας φίλος, ο δάσκαλος μας» καταπώς αναγράφεται στο εισαγωγικό κείμενο).

Μία από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης
είναι και ο εγκλωβισμός, τρόπον τινά, της οικογένειας στο κάστρο της, στο σπίτι. Ουδέν κακόν θα αντιτείνει κάποιος. Καιρός να συμμαζευτούμε. Συμφωνώ. Πώς όμως αξιοποιεί η οικογένεια τον ελεύθερο χρόνο της; Παρακολουθώντας τα φωτογενή περιττώματα που εκπέμπει η τηλεόραση.

Στο σπίτι δεσπόζει ο «τρίτος γονέας», όπως προσφυώς ονομάστηκε η τηλοψία. Τι εισπνέει σήμερα η ελληνική οικογένεια μέσω του εκχαυνωτικού μέσου; Σήψη, εκφυλισμό, κτηνωδία και... εκτουρκισμό.


Ό,τι δεν μπόρεσε να πετύχει η τουρκική θηρωδία και σκλαβιά 400 και 500 χρόνια, το κατορθώνει «ανεπαισθήτως» με την ύπουλη τηλεοπτική προπαγάνδα. Ανέλαβαν εργολαβικά οι τηλεχαβούζες να εξωραϊσουν την Τουρκιά, ώστε να βρεθεί, εν ευθέτω χρόνω, η γενιά των γενίτσαρων που θα αποδεχτεί τις ονειροφαντασίες του νεοοθωμανισμού.

Το 1994, ο σεβαστός π. Θεόδωρος Ζήσης εξέδωσε ένα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο:
«Φραγκέψαμε» και υπότιτλο «η ευρωπαϊκή μας αιχμαλωσία». Στην σελίδα 79 διαβάζουμε: «Τα έθνη χάνονται, όχι όταν χάσουν την κρατική τους ανεξαρτησία ή την υλική τους ευμάρεια, αλλά όταν χάσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα, την γλώσσα και την θρησκεία τους».

Ακριβώς.
Χάσαμε την πολιτιστική μας αυτοσυνειδησία, φραγκέψαμε, γίναμε Λεβαντίνοι, ξεπουλήσαμε τιμημένα πρωτοτόκια, αντί πινακίου «φράγκικης φακής», σάπιας και μουχλιασμένης. Και όπως διδάσκει η Ιστορία ο φραγκολεβαντίνος – που έχει το αίμα δέκα εθνών και την ψυχή κανενός – εύκολα τουρκεύει.

Είναι γνωστό ότι τις παραμονές της αλώσεως της Πόλης,
ορισμένοι άρχοντες του ψυχορραγούντος κράτους, αντιδρούσαν σε κάθε σκέψη ενώσεως με την παπική Ρώμη, έστω κι αν έμενε εκτεθειμένη η Πόλη στην επιθετική βουλιμία των Τούρκων. Πίστευαν ότι, εάν μας υπέτασσε ο φραγκοπαπισμός, θα χάναμε μαζί με την Ορθοδοξία και την ελληνικότητά μας.

Η Ιστορία τους δικαίωσε περίτρανα.
Όπως γράφουν οι σύγχρονοι της Επαναστάσεως του ’21 ιστορικοί Ιωάννης Φιλήμων και Σπυρίδων Τρικούπης, αρκετοί Έλληνες παπικοί που κατοικούσαν στα νησιά των Κυκλάδων, έδειξαν τότε ανάρμοστη εθνική συμπεριφορά. «Πολύ ολίγοι εφάνησαν Έλληνες», γράφει ο Τρικούπης, μερικοί μάλιστα είχαν «και μυστικάς σχέσεις προς τους εχθρούς του έθνους, τους Τούρκους».

Ο δε Φιλήμων σημειώνει ότι
«την ώραν κατά την οποίαν το ελληνικόν άπαν κατά τε την Ευρώπην και την Ασίαν ηγωνίζετο, προσφερόμενον θυσία υπέρ της κοινής πατρίδος, η διαγωγή των εν ταις νήσοις Ελλήνων του δυτικού δόγματος παρουσιάζει επονείδιστον και αποτρόπαιον στίγμα».

Υπενθυμίζω και την αειθαλή και αγέρωχη απάντηση του μαρτυρικού Πατριάρχη του Γένους, Κύριλλου Λούκαρη,
στους δυτικούς (περί το 1600), οι οποίοι μας εγκαλούσαν διότι απωλέσαμε την «εξωτέραν σοφίαν». «Αν είχε βασιλεύσει ο Τούρκος εις την Φραγκίαν δέκα χρόνους, χριστιανούς εκεί δεν εύρισκες...». Τώρα που το Ισλάμ διέβη τα τείχη της Βιέννης, πληθαίνουν οι μιναρέδες στα Παρίσια και στις Λόντρες.

Έγραφα στον πρόλογο για τα τηλεσκύβαλα με τα δαιμόνια.
Αν γυρίσεις κανάλια τι θα δεις και τι θα ακούσεις; Βρικόλακες-σουλτάνοι της Τουρκιάς που έπιναν το αίμα του Γένους μας, αγάδες και «μεμέτια» να αλληλοσπαράσσονται, την γλώσσα, την αχώνευτη, που κάποτε ξεκλήριζε ρωμαίϊκα σπιτικά. Και τα κοπρόσκυλα, οι κερδέμποροι του θεάματος, να τρίβουν τα χέρια τους για την απρόσμενη τηλεθέαση.

Τουρκέψαμε, προδίδουμε την πάλαι ποτέ «μεγαλόψυχη στον πόνο κα στη δόξα» μάνα μας, την πατρίδα.


Για τους επιλήσμονες των παθών του λαού μας από τους Τούρκους,
παραθέτω μία μαρτυρία που περιέχεται στο βιβλίο «Οι τουρκικές ωμότητες στην Κύπρο» του Π.Σ. Μαχλουζαρίδη. Γράφτηκε στην Λευκωσία το 1974-75 και καταγράφει καταθέσεις θυμάτων της εισβολής, που λήφθηκαν από την Κυπριακή Αστυνομία και το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων.

«Σ’ ένα χωριό που έπεσε στα χέρια των Τούρκων εισβολέων,
κατοικούσε για πολλά χρόνια ένα ανδρόγυνο με 8 παιδιά, όλοι παντρεμένοι, που ζούσανε εκτός του χωριού. Ο άντρας ήταν 74 χρόνων και η γυναίκα του 71 χρόνων. Κατά τον δεύτερο γύρο της τουρκικής εισβολής, οι περισσότεροι χωριανοί έφυγαν και παραμείνανε μόνο λίγοι «γέροι τζιαί κοτζιάκαρες». Αυτοί έκαναν την σκέψη ότι, αφού ήταν τόσο προχωρημένοι στην ηλικία, δεν διατρέχανε κανένα κίνδυνο αναφορικά με την τιμή τους. Και αφού νιώθανε πως βαθιές ήτανε οι ρίζες τους στον τόπο που τους γέννησε και τους ανάθρεψε, στην γη, που πότισαν με τον ιδρώτα τους κι αυτή σαν ανταμοιβή τους γεννοβόλησε και τους πρόσφερε τα αγαθά της, πήραν την απόφαση να μείνουν. Το μετάνιωσαν όμως, γιατί οι προβλέψεις τους δεν βγήκαν σωστές. Ο74χρονος γέρος με πολλή πικρία διηγείται το πάθημά του: «Μόλις νύχτωσε και έφυγαν οι στρατιώτες, έπιασαν την γυναίκα μου και από τα χωράφια επεστρέψαμε στο... (χωριό). Πήγαμε στο σπίτι μου, είδαμε την γερημιά και εφύγαμε. Πήγαμε στο σπίτι της κουμέρας μου Α.Γ., όπου μείναμε 5 μέρες, και μετά ήρταν τρεις Τούρκοι στρατιώτες εκ Τουρκίας με όπλα, ήταν ηλικίας περίπου 22 χρόνων, όπου εμένα και την κουμέρα μου μας κλείσανε σε μία κάμαρη και ο ένας στρατιώτης εγλεπέν μας με τ’ όπλο. Μετά λίγην ώραν έφυγαν και οι τρεις Τούρκοι, όπου η γυναίκα μου μου είπε ότι οι δύο Τούρκοι εβάλαν την με το ζόρι χαμαί πάνω στο κριθάρι, όπου ο ένας εκράταν την και ο άλλος την επείραξεν, δηλ. την εβίασεν• το ίδιον εκάμαν κι οι δύο, δηλ. την επείραξεν ο ένας μετά τον άλλον. Κατά το δείλις περίπου• ήρταν πάλιν τρεις, ο ένας εκ των οποίων ήταν από αυτούς που ήτο το πρωί, όπου εσπρώξαν την γυναίκα μου μέσα στην κάμαρην και εμπήκεν ένας μαζί της και εβάδωσε την πόρτα• μετά από λίγον έφυγαν κι η γυναίκα μου μου είπεν ότι την έπιασε με το ζόρι και την εβίασε. Μετά από αυτό το ρεζιλίκι εφύγαμε πεζοί κι οι τρεις, δηλ. εγώ, η γυναίκα μου και η κουμέρα μου, για να πάμε στην... (χωριό).

Η εξιστόρηση από την παθούσα είναι ακόμη πιο δραματική.
Εκτός του ότι βεβαιώνει τα όσα κατέθεσε ο άντρας της, η αφήγησή της, σε γλώσσα με κυπριακούς ιδιωματισμούς, δημιουργεί ανατριχίλα και αποτροπιασμό για τις αισχρότητες, την βδελυρότητα και την ανήκουστη συμπεριφορά προς μία γριά, που όπως λέγει και η κυπριακή θυμοσοφία, «το ‘ναν την πόδιν ήταν στην γην και τ’ άλλον στον Άδην». Στο σημείο αυτό κλήθηκε η γριά μαυροντυμένη με το μαντήλι της κεφαλής της κατεβασμένο χαμηλά, για να σκεπάζη ολόκληρο σχεδόν το πρόσωπό της. Κάτωχρη και ταλαιπωρημένη, με εμφανή τα ίχνη της ντροπής και τον φόβο για τα τότο αισχρά, που θα είχε να εξιστορήση, πλησίασε τον Εισαγγελέα και παρακλητικά κάτι του ψιθύρισε στ’ αυτί. Ακολούθησαν μερικές στιγμές και ο Εισαγγελέας απευθυνόμενος προς τους λοιπούς παρισταμένους υπέβαλε τη θερμή παράκληση της μάρτυρος να της επιτραπή να μη επαναλάβη τα όσα της συνέβησαν, γιατί αισθανόταν ντροπή και καταισχύνη». (σελ. 70).

Η ατιμασμένη από τους Τούρκους εισβολείς, γερόντισσα, σήμερα δεν ζει. Ο τάφος και ο φιλεύσπλαχνος Δημιουργός έσβησαν την καταισχύνη της. Εμείς όμως «φιλοξενούμε» αδιάντροπα νυχθημερόν στα σπίτια μας τα έκγονα των κτηνανθρώπων...

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Συλλογή υπογραφών για την απόσυρση του Νεοθωμανού “Σουλεϊμάν”

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΑΜΕΣΩΣ Ο ΝΕΟΘΩΜΑΝΙΚΟΣ «ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ» 
Το θράσος του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού Αντένα ξεπερνάει κάθε όριο. Αφού πρώτα εγκαινίασε την πλημμύρα των τουρκικών σήριαλ που επεκτάθηκαν ήδη στο Μέγκα  και στον Άλφα, τώρα επιχειρεί ένα ακόμα βήμα: Να παρουσιάσει, με τυμπανοκρουσίες, έναν σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, τον Σουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση.

Ο Σουλεϊμάν, ένας από τους απηνέστερους διώκτες του ελληνισμού, κατέλαβε τη Ρόδο, σφαγίασε και εξανδραπόδισε τον λαό της Κέρκυρας, μαζί δε με τον Σελίμ Α΄, τον οποίον διαδέχτηκε, υπήρξε ένας από τους οργανωτές των μεγάλων εκστρατειών του παιδομαζώματος.
Αφού λοιπόν οι Έλληνες εθίστηκαν ήδη στα τουρκικά σήριαλ, ο Αντένα πραγματοποιεί ένα νέο βήμα και προβάλλει έναν από τους  βασικούς οργανωτές της λεηλασίας και της υποταγής των βαλκανικών λαών στους Οθωμανούς, ως το πρότυπο για το νεοθωμανικό μέλλον που μας προετοιμάζει η ευτελισμένη ελίτ της χώρας.
Έτσι από τη μία πλευρά  εθνομηδενιστές δήθεν διανοούμενοι ασκούν λοβοτομή στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, και από την άλλη τα αφεντικά της τηλε-αποβλάκωσης, μας σπρώχνουν ολοένα και βαθύτερα στον χειρότερο ραγιαδισμό.
Πρέπει να αντισταθούμε! Όπως έγινε με το άθλιο βιβλίο «ιστορίας» της ΣΤ΄ Δημοτικού, έτσι και τώρα πρέπει να απαιτήσουμε την απόσυρση του σοβινιστικού «Σουλεϊμάν»
Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Σε καμία άλλη χώρα δεν θα διανοούνταν κανείς να προβάλει μια σειρά που εκθειάζει τον ίδιο του τον κατακτητή. Αν δεν μπορούμε να το διανοηθούμε, ας φανταστούμε τους Παλαιστίνιους να βλέπουν σήριαλ με τη ζωή του Αριέλ Σαρόν ή να παίζεται σειρά με τους έρωτες των ναζί στο Ισραήλ.
Φτάνει πια! Οι Έλληνες έχουν αξιοπρέπεια. Όπως εξεγειρόμαστε όταν μας σέρνει η Τρόικα ως επαίτες στα ευρωπαϊκά σαλόνια, έτσι και αρνούμαστε να προσβάλλει έτσι την ιστορική μας μνήμη και την εθνική μας αξιοπρέπεια ο κύριος Κυριακού και το κανάλι του.
 Ζητούμε την άμεση απόσυρση του σωβινιστικού-νεοθωμανικού «Σουλεϊμάν» από τον ΑΝΤ 1
Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, το ΕΣΡ, την Ακαδημία Αθηνών και τα κόμματα τα οποία αιδημόνως σιωπούν να πάρουν αμέσως θέση.
Καλούμε τους Έλληνες πολίτες να αναλάβουμε οι ίδιοι να υπερασπιστούμε την τιμή και την ιστορία του τόπου μας.
Κλείνουμε τις τηλεοράσεις, ανοίγουμε τα μάτια μας.
Διαβάστε επίσης “Να απαντήσουμε στην πολιτισμική Τουρκοποίηση”, του Γιώργου Καραμπελιά
 Υ.Γ. Τις υπογραφές σε σύντομο χρονικό διάστημα θα τις στείλουμε στον Αντένα και θα πιέσουμε να “κοπεί” η σειρά για να είναι πιο εύκολη η επεξεργασία τους, παρακαλούμε να μην υπογράφετε ως ανώνυμοι και αν είναι δυνατόν να γράφετε με ελληνικούς χαρακτήρες.

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

Συνέντευξη του Γέροντα Εφραίμ στο Πνευματικό Κέντρο της Μητρόπολης Αικατέρινμπουγκ


Γέροντας Εφραίμ: Ήρθαμε από το Άγιο Όρος, που είναι ένα μέρος λιτότητας, σιωπής, προσευχής, πνευματικού σωφρονισμού και της εσωτερικής ζωής. Η Παναγία είναι η Προστάτιδα και Έφορος (Ηγουμένη) του Αγίου Όρους, και ως εκ τούτου όλα τα μοναστήρια είναι της Θεοτόκου και το Άγιον Όρος ονομάζεται και το περιβόλι της Παναγίας.
Η Μονή Βατοπαιδίου –η Μονή της μετανοίας μας, όπως λένε στο Άγιον Όρος,– είναι το μοναδικό μοναστήρι στον κόσμο, το οποίο κοσμείται με επτά θαυματουργές εικόνες της Θεοτόκου, και με την Τίμια Ζώνη της Παναγίας. Και ο πατέρας μας, ο γέροντας Ιωσήφ του Βατοπαιδίου, συνήθιζε να μας λέει συχνά: «Πού αλλού θα ήθελε η Παναγία να αφήσει την Αγία Ζώνη της;» Οι παρθένες στην Παλαιά Διαθήκη ύφαιναν τις ζώνες με τα χέρια τους. Και όταν ερχόταν η μέρα του επίσημου γάμου τους, η κόρη έδινε αυτή τη ζώνη στο σύζυγο της ως σύμβολο της παρθενίας των. Και αυτήν τη Ζώνη, την οποία πολλοί από εσάς έχετε προσκυνήσει, η Παναγία ύφανε με τα χέρια της από μαλλί καμήλας. Και με χρυσές κλωστές τη κέντησε η αυτοκράτειρα Ζωή, η σύζυγος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντος του Σοφού. Όταν ήταν βαριά άρρωστη, ονειρεύτηκε τη Θεοτόκο. Και η Παναγία είπε ότι η βασίλισσα θα πρέπει να πείσει τον Πατριάρχη να βγάλει την Αγία Ζώνη από την κιβωτό όπου εφυλάσσετο από τον αυτοκράτορα και τον Πατριάρχη από τον 4ο αιώνα. Όταν έβαλαν τη Ζώνη πάνω στην άρρωστη αυτοκράτειρα, αυτή θεραπεύτηκε. Και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και ζώντας ενάρετη ζωή, η βασίλισσα διακόσμησε τη Ζώνη με χρυσή κλωστή. Παρεμπιπτώντος, οι επιστήμονες λένε ότι αυτό το γεγονός είναι της Θείας Πρόνοιας, γιατί διαφορετικά η ζώνη δεν θα είχε διατηρηθεί μέχρι σήμερα.
Το ιερό αυτό αντικείμενο, που είναι το μεγαλύτερο κειμήλιο της Μονής μας, έχουμε φέρει σε εσάς. Επειδή πιστεύουμε ότι η παρουσία του μπορεί να φέρει μεγάλη ευλογία, ανακούφιση, Θεία χάρη, προστασία και δύναμη. Φιλώντας με σεβασμό την Αγία Ζώνη, έχουμε την αίσθηση ότι η ίδια η Παναγία είναι μεταξύ μας. Γι’ αυτό προσεύχομαι ταπεινά να μην ξεχάσετε ποτέ την παρουσία της Τιμίας Ζώνης στον τόπο σας. Προσεύχομαι η χάρη της Θεοτόκου να γεμίσει τις καρδιές σας και να κατανοήσετε το μεγαλείο του να είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, να είμαστε όλοι μέλη της Εκκλησίας, και όπως είπε ο Κύριος, να καταλάβουμε όλοι μας ότι είμαστε παιδιά του Θεού.
Ερώτηση: Πατέρα, είχαμε την τύχη να προσκυνήσουμε την Τίμια Ζώνη της Παναγιάς. Η γυάλινη επιφάνεια, η οποία κρύβει τη Ζώνη, είναι διακοσμημένη με πέτρες, που είναι τοποθετιμένες ασύμμετρα. Ποιος είναι ο συμβολισμός αυτής της διακόσμησης;
Γέροντας Εφραίμ: Δεν υπάρχει συμβολισμός. Εμείς έτσι παραλάβαμε την λειψανοθήκη, δεν αφαιρούμε αυτές τις πέτρες, γιατί όλες τους έχουν ήδη αγιαστεί.
Ερώτηση: Ποιός είναι ο σωστός τρόπος να φοράει κανείς τη ζώνη που μας δώσατε; Μπορεί αυτή να πλυθεί; Γέροντας Εφραίμ: Όπως φοράτε μια συνηθισμένη ζώνη, να φοράτε κι αυτή. Ναι, μπορείτε να την πλύνετε. Αλλά το πρώτο νερό μην το ρίξετε στην αποχέτευση, αλλά ρίξτε το, για παράδειγμα, στα λουλούδια που δεν καταπατείται το έδαφος, γιατί η ζώνη εξακολουθεί να είναι αγιασμένη.
Ερώτηση: Πατέρα, μπορεί κάποια να προσκυνήσει τη Ζώνη όταν είναι ακάθαρτη;
Γέροντας Εφραίμ: Αν εννοείτε τις περίοδους που έχουν οι γυναίκες, εδώ, δυστυχώς, στη Ρωσία γίνεται ένα μεγάλο λάθος που οι γυναίκες δεν πάνε να προσκυνήσουν τις εικόνες, και κάποιες δεν πάνε και στην εκκλησία. Αυτό είναι ένα λάθος. Αφού υπάρχει αυτή η φυσική αιμόρροια, δεν μπορείτε μόνο να κοινωνήσετε, ο,τιδήποτε άλλο μπορεί να γίνει. Εφ΄όσον μια γυναίκα περνάει ένα φυσικό φαινόμενο της γυναικείας φύσης, αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι τίμια και καθαρή. Δεν πρέπει να λογίζεται ακάθαρτη. Έτσι δεν είναι;
Ερώτηση: Εάν ένα πρόσωπο φτάνει στην Τίμια Ζώνη της Παναγιάς εκτός σειράς, και πάλι παίρνει τη Χάρη;
Γέροντας Εφραίμ: Την παίρνει (γελάει).
Ερώτηση: Πατέρα, διάβασα στο διαδίκτιο ότι την Τίμια Ζώνη της Παναγίας τη ζήτησαν διάφορες χώρες, αλλά τους δώσατε αρνητική απάντηση. Γιατί αυτή η χάρη δόθηκε σ’εμάς τους αμαρτωλούς;
Γέροντας Εφραίμ: Αν δεν κάνω λάθος, επί έξι χρόνια μας παρακαλούσαν να φέρουμε τη Ζώνη. Μας επισκέφθηκαν διάφοροι άνθρωποι, γνωστοί και άγνωστοι, υπουργοί και επίσκοποι. Ακόμη και ο Αγιότατος Πατριάρχης σας αφού έγραψε ένα γράμμα στη μονή μας με το αίτημα να φέρουμε τη Ζώνη, για να είναι σίγουρος για την επιτυχία του, έγραψε και μια επιστολή στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Και πράγματι, αυτοί οι δύο παράγοντες κατά κάποιον τρόπο μας υποχρέωσαν. Πέραν από αυτά, όμως, και εμείς το θέλαμε πολύ.
Ερώτηση: Μήπως σχεδιάζετε και άλλες επισκέψεις στη Ρωσία με άλλα ιερά κειμήλια της Μονής Βατοπαιδίου;
Γέροντας Εφραίμ: Για την ώρα μόνο με την Αγία Ζώνη, και στη συνέχεια θα δούμε. Όλα εν ευθέτω χρόνω.
Ερώτηση: Γιατί αυτή τη Ζώνη της Παναγίας δεν τη φέρατε στο Όμσκ ή στο Νοβοσιμπίρσκ;
Γέροντας Εφραίμ: Κάποτε ρωτήσαν το γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη: «Πατέρα, ήσασταν στη χιλιοστή επέτειο του Αγίου Όρους το 1963;» – «Όχι, δυστυχώς, αλλά την επόμενη φορά θα πάω». Και όταν η Τιμία Ζώνη σε 200 χρόνια θα έρθει και πάλι στη Ρωσία, θα ταξιδέψει κι σε άλλες πόλεις.
Ερώτηση: Πόσο μακριά είναι η Μονή σας από το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα; Και ποιες είναι οι σχέσεις σας με τους καλογήρους του;
Γέροντας Εφραίμ: Όχι πολύ μακριά. Και οι σχέσεις μας είναι καλές. Ξέρετε, στο Άγιον Όρος η κάθε Ιερά Μονή έχει αυτοδιοίκηση, είναι σαν ένα ξεχωριστό κράτος. Ένας άνθρωπος από την Ευρωπαϊκή Ένωση έλεγε ότι ήταν μεγάλη έκπληξη γι’αυτόν πως είναι δυνατόν να ζήσουν μαζί για δέκα αιώνες, ενώ αυτοί στην Ένωση συνεχώς μαλώνουν. Του είπα ότι είστε συνεργάτες για χάρη του μαμμωνά, δηλαδή, για χάρη του χρυσού, ενώ εμείς – για χάρη του Χριστού.
Ερώτηση: Πώς μπορούμε να πολεμάμε τις σκέψεις την ώρα της προσευχής; Όλοι οι μοναχοί του Αγίου Όρους κατέχουν την εσωτερική προσευχή της καρδιάς ή μόνο μερικοί;
Γέροντας Εφραίμ: Πρώτον, όταν διάφορες σκέψεις μας έρχονται κατά τη διάρκεια της προσευχής, θα πρέπει απλά να τις αγνοούμε, να μην τις δίνουμε καμία προσοχή. Ναι, υπάρχουν μοναχοί που έχουν βρει την προσευχή της καρδιάς και δεν είναι καθόλου λίγοι. Όλοι οι μοναχοί προσπαθούν να το επιτύχουν.
Ερώτηση: Στο μοναστήρι σας προσεύχονται για τις βαριές αμαρτίες των γυναικών;
Γέροντας Εφραίμ: Οι μοναχοί προσεύχονται για όλους τους ανθρώπους. Και είναι μυστήριο το πώς το κάνουν. Μια μέρα μας επισκέφτηκε ένας μοναχός με καλή πνευματική ζωή και διηγήθηκε πως όλη τη νύχτα προσευχόταν για τις έγκυες γυναίκες, για τις οποίες η διαδικασία του τοκετού μπορεί να είναι δύσκολη. Θέλω να πω ότι όταν η καρδιά ενός μοναχού γίνεται η καρδιά του Χριστού, αυτός αρχίζει να προσεύχεται για όλους τους ανθρώπους, ακόμα και για μερικές από αυτές τις ομάδες. Ο γέρων Παΐσιος μερικές φορές έλεγε: «Αν κάποια στιγμή εκμυστηρευτώ όλα αυτά που βιώνω, θα με θεωρήσουν τρελό». Μερικές φορές, λέει, προσεύχεται για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για τα παντρεμένα ζευγάρια που έχουν κίνδυνο του διαζυγίου -παρεμπιπτόντως, το διαζύγιο είναι στη μόδα τώρα. Και έτσι εν Πνεύματι Αγίω ο Γέροντας πήγαινε αόρατα στα σπίτια τους για να τους κατευνάσει. Λέει ότι επισκεφτόταν και την Αυστραλία, και την Κύπρο, και την Αθήνα, και τη Ρωσία. Ο άνθρωπος του Θεού έχει πολύ μεγάλες δυνάμεις και δυνατότητες.
Ερώτηση: Πατέρα Εφραίμ, έχετε ποτέ τραγουδήσει στη χορωδία; Ποιες οδηγίες θα μπορούσατε να δώσετε στους ρώσους ψάλτες; Ποια είναι η γνώμη σας για τους ρωσικούς θρησκευτικούς ύμνους;
Γέροντας Εφραίμ: Εγώ πάντα αγαπούσα να ψέλνω. Και τώρα συνεχίζω να ψέλνω. Πρέπει να ψέλνουμε προσεκτικά και ταπεινά, με αγάπη. Υπάρχει ένας ψάλτης στην Αθήνα, που όταν ψάλλει κάτι στη συνέχεια εξετάζει αν άρεσε στους άλλους. Ο Θεός δεν θέλει τέτοιους ψαλμούς. Είναι απαραίτητο να υπάρχει φόβος Θεού και ταπεινοφροσύνη.
Ερώτηση: Πατέρα Εφραίμ, είχα κάνει κάποιες αμαρτίες, τις οποίες ομολόγησα πριν από πολλά χρόνια. Τώρα δεν κάνω αυτές τις αμαρτίες, αλλά πολύ με βασανίζει η συνείδησή μου. Τι συμβουλή θα μπορούσατε να μου δώσετε;
Γέροντας Εφραίμ: Δεν έχει σημασία πόσες αμαρτίες κάνουμε, η χάρη του Θεού είναι πάντα μεγαλύτερη. Εφόσον εξομολογηθήκατε κάποτε αυτές τις αμαρτίες, δεν πρέπει να ανησυχείτε. Η εξομολογημένη αμαρτία από τη θεολογική άποψη είναι ως μη γενομένη. Και μην ξεχνάτε ότι κάποιοι μεγάλοι αμαρτωλοί είναι τώρα ζωγραφισμένοι στις εικόνες, και εμείς ασπαζόμαστε την εικόνα τους. Το έλεος του Θεού είναι πολύ μεγάλο.
Ερώτηση: Τι θα συμβουλεύατε ένα πρόσωπο σε πνευματική παρακμή που επιθυμεί τη σωτηρία;
Γέροντας Εφραίμ: Είναι σημαντικό να έχει ένα σταθερό πρόγραμμα και επιμονή. Και όταν δεν υπάρχει διάθεση θα πρέπει να αναγκάζει τον εαυτό του, να συμμορφώνεται με τον κανόνα του.
Ερώτηση: Πώς να επανακτήσει κανείς την πίστη που έχασε;
Γέροντας Εφραίμ: Προσευχηθείτε, προσευχηθείτε. «Αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητείτε και ευρήσετε, κρούετε και ανοιγήσεται υμίν». Επειδή η αληθινή πίστη στο Θεό είναι δώρο του Θεού κι έρχεται από ψηλά.
Ερώτηση: Πατέρα Εφραίμ, πώς μπορούμε να καταπολεμήσουμε την ευερεθιστότητα και δυσαρέσκεια; Σε ποιον να προσευχόμαστε;
Γέροντας Εφραίμ: Σε όποιον θέλετε: στον Χριστό, στην Παναγία, στους Αγίους. Όπου σας έλκει η καρδιά σας. Ευερεθιστότητα και θυμός είναι από τα μεγάλα πάθη, τα οποία, δυστυχώς, έχουμε όλοι μας. Και πρέπει να επιμένουμε πολύ στις παρακλήσεις και στις προσευχές μας για να μας δώσει ο Θεός την ταπείνωση. Όταν ο άνθρωπος θυμώνει, ακόμη και το πρόσωπο του κοκκινίζει και αρχίζει και μοιάζει με δαίμονα.
Ερώτηση: Αγαπητέ πατέρα, πώς μπορεί ένα πρόσωπο που ζει στον κόσμο να ζει με τη θεία χάρη; Θα μπορούσε να υπάρχει ησυχία, σιωπή εκτός μοναστικής ζωής;
Γέροντας Εφραίμ: Μπορεί να ζήσει με τη χάρη του Θεού ένας άνθρωπος που ζει στον κόσμο, αν αυτός δείχνει υπευθυνότητα για την οικογένειά του, τη συζυγική του σχέση, αν ακολουθεί τους κανόνες της Εκκλησίας, εκφράζει συμπάθεια και αγάπη προς τον πλησίον του. Αν όλα αυτά γίνονται, έτσι δεν απέχετε μακράν από τη βασιλεία του Θεού.
Όσο για τη σιωπή, την ησυχία… Αυτό δεν εξαρτάται μόνο από την εσωτερική μας κατάσταση. Μερικοί χωρίζουν τους αγίους σε νηπτικούς αγίους και σε ιεραποστόλους αγίους. Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος. Κάθε άγιος πατέρας κήρυξε στους ανθρώπους ανεξάρτητα από το αν έζησε στον κόσμο η στην έρημο. Όλοι οι άγιοι Πατέρες ήταν νηπτικοί.
Ερώτηση: Πείτε μου, πατέρα, ποια είναι η σωστή προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία; Εμείς έχουμε την παράδοση που ο κόσμος πρέπει να νηστεύει για τρεις ημέρες. Αλλά οι ιερείς δε νηστεύουν πριν την Κοινωνία. Σε τι οφείλεται αυτή η διαφορά;
Γέροντας Εφραίμ: Δεν ξέρω, στη Ρωσία μερικοί ιερείς λένε ότι πρέπει να νηστεύει κανείς για τρεις ημέρες, κάποιοι λένε πέντε. Σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχει υποχρεωτική νηστεία πριν από τη Θεία Κοινωνία. Απόδειξη αυτού είναι ότι οι ιερείς δεν νηστεύουν υποχρεωτικά. Εφ΄ όσον τηρούμε κάποιες συγκεκριμένες νηστείες – τις τέσσερις πολυήμερες περιόδους νηστείας, την Τετάρτη και την Παρασκευή, νομίζω ότι αυτό είναι αρκετό.
Αν κάποιος θέλει να νηστέψει πριν από τη Κοινωνία ακόμα και για μια εβδομάδα για την ευσέβεια και για ασκητικούς λόγους, ας το κάνει, δεν συνηθίζεται όμως. Αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να το νομιμοποιήσουν οι πνευματικοί πατέρες – να πάρει δηλαδή ευλογία γι’ αυτό. Μερικές φορές λένε ότι οι Χριστιανοί θα πρέπει να κοινωνούν μόνο μια φορά κάθε δύο η τρεις μήνες. Ούτε αυτό συνηθίζεται. Όταν ο Χριστιανός δεν έχει θανάσιμα αμαρτήματα, δικαιούται να συμμετέχει στην Θεία Κοινωνία πιο συχνά.
Ερώτηση: Αγαπητέ πατέρα Εφραίμ! Ο σκοπός του Χριστιανού είναι η σωτηρία της ψυχής του. Είναι χρήσιμο να σκεφτόμαστε και να φροντίζουμε για τη σωτηρία της ψυχής των συνανθρώπων μας; Τι θα συμβουλεύατε;
Γέροντας Εφραίμ: Όταν κάποιος αρχίζει να μετανοεί και κάνει τον αγώνα του στην πνευματική ζωή, φωτίζεται ο νους και η καρδιά του. Στη συνέχεια, η καρδιά του πλημμυρίζει από αγάπη και αρχίζει να νοιάζεται για τους άλλους και τα συναισθήματά τους. Και ενώ μπορεί να θλίβεται για όλους, την ίδια στιγμή μπορεί να νιώθει συνεχώς την πνευματική χαρά. Επειδή η χαρά – δεν είναι μια ψυχολογική κατάσταση, αλλά πνευματική. Είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος, όπως ο Απόστολος Παύλος ο ίδιος ομολόγησε ότι οι καρποί του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, εγκράτεια, υπομονή, και ούτω καθεξής.
Έτσι οι άνθρωποι που δεν ζουν στην Εκκλησία δεν έχουν αυτό που θα έπρεπε να έχουν. Είναι σαν τους ζωντανούς νεκρούς. Ο Χριστός είπε: «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή». Και η αλήθεια πάλι δεν είναι μια ιδεολογία. Η αλήθεια είναι Πρόσωπο. Ο Χριστός λέει: «Εγώ ειμί η αλήθεια». Ως εκ τούτου, στον Πιλάτο, ο οποίος τον ρώτησε τι είναι η αλήθεια, ο Χριστός δεν έδωσε απάντηση. Ξέρετε τι λένε οι Πατέρες;
Αν ο Πιλάτος ρωτούσε σωστά: «Ποιός είναι η αλήθεια;», τότε ο Ιησούς θα του απαντούσε.
Για όλους αυτούς τους ανθρώπους «τους ζωντανούς νεκρούς», τους εκτός της Εκκλησίας ο πνευματικός άνθρωπος προσεύχεται για να έλθουν «εις επίγνωσιν αληθείας» και να σωθούν.
Ερώτηση: Πατέρα μου, σε ποιόν πρέπει να προσεύχονται για να παντρευτούν; Μήπως βοηθάει αυτή η Ζώνη της Παναγίας στην προσευχή;
Γέροντας Εφραίμ: Η Παναγία σε όλα βοηθάει. Δεν είναι κακό, εάν μία νεαρή κοπέλα ζητά από την Θεοτόκο να της στείλει έναν καλό νεαρό, ή αν ο νεαρός προσεύχεται στο Θεό να του στείλει ένα καλό κορίτσι.
Ερώτηση: Μερικοί γέροντες δεν συμβουλεύουν να παντρευτεί κανείς τον τελευταίο καιρό.
Γέροντας Εφραίμ: Αυτές είναι ανοησίες. Ο Χριστός δεν είπε ότι δεν πρέπει να γίνονται οι γάμοι.
Ερώτηση: Πατέρα, σήμερα η Ρωσία βρίσκεται σε δημογραφική κρίση. Και η άμεση καθώς και η συμβολική σωτηρία της δικής μας χώρας είναι σε πολυμελείς οικογένειες. Οι πολύτεκνες οικογένειες, όμως, βρίσκονται στο όριο της επιβίωσης. Ενώ η αρωγή του κράτους μας είναι μόνο στα λόγια, αντί να βοηθάει με έργα. Τι συμβουλή μπορείτε να τους δώσετε;
Γέροντας Εφραίμ: Αρχικά, θα ήθελα να πω ότι οι πολύτεκνες οικογένειες στη Ρωσία πρέπει να εξετάζουν τα παραδείγματα άλλων οικογενειών. Για παράδειγμα, εμείς ήμασταν επτά παιδιά. Οι γονείς μας ήταν φτωχοί άνθρωποι. Αλλά όλοι αποκατασταθήκαμε. Και πόσοι άλλοι τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν. Δεν πρέπει να επιθυμείτε να έχετε πολλά παιδιά μόνο εάν υπάρχει κάποια υποστήριξη από το κράτος. Αν αυτό βοηθάει, είναι πολύ καλό. Αλλά μην ξεχνάτε ότι και τα πουλιά ούτε σπέρνουν, ούτε θερίζουν, αλλά Ουράνιος Πατέρας μας τα τροφοδοτεί και αυτά.
θα σας δώσω ένα συγκινητικό παράδειγμα. Σε μία περιοχή της Βόρειας Ελλάδας έτυχε μια μεγάλη πολύτεκνη οικογένεια να μην έχει ούτε χρήματα, ούτε καν ψωμί. Ο πατέρας ήθελε να πάρει κάποιο δάνειο, αλλά η άλλη πλευρά δεν είχε κανένα συμφέρον να βοηθήσει. Το σπίτι τους εβρίσκετο έξω από το χωριό, περίπου 300 μέτρα από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Και κάθε βράδυ αυτοί πήγαιναν και άναβαν μια λαμπάδα στον άγιο. Και όταν έφτασαν στο τέλος όλα τα χρήματά τους, ο πατέρας πήγε στον Άγιο Γεώργιο και του είπε: «Δεν μπορώ άλλο. Βοήθησέ με». Και μετά εμφανήστηκε στο όνειρο του ο καβαλάρης Άγιος Γεώργιος και του λέει: «Θα πάτε αύριο στην εκκλησία, και κοντά στην πόρτα είναι μια μεγάλη πέτρα, θα μετακινήσετε την πέτρα και θα βρείτε κάτω από αυτήν τρεις χρυσές λίρες». Η οικογένεια πήγε στην εκκλησία, και πραγματικά βρήκε κάτω από την πέτρα τρία νομίσματα. Έτσι η πίστη τους τους έσωσε.
Μην ξεχνάτε ότι το κλειδί όλων των μυστηρίων της Εκκλησίας είναι η πίστη. Και ο Θεός σε κάθε θαυματουργική παρέμβασή του αναφέρεται στην πίστη. Σε μια γυναίκα είπε: «Μεγάλη είναι η πίστη σου: ας γίνει αυτό που θέλεις», σε μια άλλη είπε: «Η πίστη σου σε έσωσε», στον τρίτο δήλωσε: «Έζησα στο Ισραήλ, τόση πίστη δεν είδα». Πιστεύετε ακράδαντα, σταθερά, και ο Θεός θα λύσει όλα τα προβλήματά σας.
Ερώτηση: Ένα παιδί που συνελήφθη κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας είναι μόνιμα άρρωστο. Η μαμά του στεναχωριέται πολύ. Τι πρέπει να κάνει;
Γέροντας Εφραίμ: Ας έχει πίστη στο Θεό που είναι ο Πατέρας όλων μας και συγχωρεί τα λάθη μας.
Ερώτηση: Πώς μπορώ να βοηθήσω το γιο μου; Λόγω της υπερηφάνειάς του δεν έρχεται στην εκκλησία, αν και έχει ήδη λάβει πολλή νουθεσία από τον Κύριο. Είναι διαζευγμένος. Κι έχει κοινωνήσει μόνο μία φορά.
Γέροντας Εφραίμ: Προσευχηθείτε γι’αυτόν. Αλλά μην του το πείτε, επειδή θα σας βρίζει άσχημα. Και ο καιρός του θα έρθει.
Ερώτηση: Πατέρα, η κόρη μου παντρεύτηκε στην εκκλησία, αλλά δεν κατέγραψε το γάμο της στο ληξιαρχείο. Μετά ο σύζυγος την εγκατέλειψε και παντρεύτηκε μια άλλη με πολιτικό γάμο. Και τώρα η κόρη μου προσεύχεται για να επιστρέψει. Τι να κάνω;
Γέροντας Εφραίμ: Θα πρέπει να έχετε υπομονή. Δεν ξέρω, στη Ρωσία πολύ εύκολα παίρνουν διαζύγιο, υπερβολικά εύκολα. Πολλοί προσκυνητές έρχονται σε μας. Τα δύο τρίτα από αυτούς είναι ήδη στο δεύτερο, ή στο τρίτο, ή στο τέταρτο, ή ακόμα και στο πέμπτο γάμο τους. Ξέρετε γιατί; Επειδή συχνά έχουν κάνει μόνο ένα πολιτικό γάμο, δεν στεφανώθηκαν, και η χάρη του Θεού δεν έρχεται να τους βοηθήσει στην οικογενειακή τους ζωή. Ως εκ τούτου, όσοι δεν είναι παντρεμένοι στην εκκλησία, θα πρέπει σίγουρα να στεφανωθούν, ακόμα και αν είναι ήδη κάποιας μεγαλύτερης ηλικίας. Όλοι. Και το συντομότερο δυνατό.
Ερώτηση: Αγαπητέ πατέρα, ποιος είναι ο σωστός τρόπος να συνηθίσουμε τα παιδιά να πηγαίνουν στις Ακολουθίες, έτσι ώστε μεγαλώνοντας να μη μας κατηγορήσουν για καταπίεση;
Γέροντας Εφραίμ: Τα παιδιά να τα παίρνετε μαζί σας στο ναό, αλλά όχι για όλες τις Ακολουθίες. Εάν η Ακολουθία κρατάει πέντε ώρες, το παιδί θα φύγει τρέχοντας από το ναό. Τα παιδιά δεν μπορούν να παραμείνουν τόσο πολύ στα πόδια τους. Πίεση και καταναγκασμός σε αυτό το πράγμα δεν θα λειτουργήσουν. Ως εκ τούτου, λένε ότι η υψηλότερη αρετή είναι αυτή της διάκρισης. Το καλό, λένε, δεν είναι καλό, αν δε γίνεται και με έναν καλό τρόπο.
Ερώτηση: Πώς θα πρέπει να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας: να τα τιμωρούμε με χειροδικία ή όχι; Η μόνο με το καλό και χωρίς καταναγκασμούς;
Γέροντας Εφραίμ: Θα πρέπει να είστε επιεικείς με τα παιδιά. Η πίεση, η υπερβολική αυστηρότητα ποτέ δεν είχε αποτέλεσμα. Και ξέρετε τι βοηθάει; Η παραδειγματική ζωή. Και πάνω απ όλα, η προσευχή. Μην λέτε στα παιδιά πολλά για το Θεό, αλλά να μιλάτε πολύ με το Θεό για τα παιδιά σας.
Ερώτηση: Πώς μπορεί μια γυναίκα να αναθρέψει τα παιδιά της στην Ορθόδοξη πίστη, αν ο σύζυγος είναι άπιστος και κατά της Ορθοδοξίας;
Γέροντας Εφραίμ: Κρυφά. Να τα διδάσκετε κρυφά από τον πατέρα τους, έτσι ώστε να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Και πάλι, αυτό για να μην δημιουργούνται διαμάχες στην οικογένεια.
Ερώτηση: Πατέρα, τι να κάνει κανείς όταν τα παιδιά του μπουν σε μία αίρεση;
Γέροντας Εφραίμ: Αν γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει να προσευχόμαστε. Στην ίδια μοίρα είναι και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι ίδιοι ανόητοι άνθρωποι. Προσευχηθείτε. Είναι μία από τις πιο προκλητικές και δύσκολες δοκιμασίες, όταν αυτό συμβεί στα παιδιά μας και πιαστούν στα δίκτυα μιας αίρεσης.
Ερώτηση: Πατέρα, γιατί τα σύγχρονα παιδιά είναι τόσο σκληρά και απομακρύνονται από τους γονείς τους;
Γέροντας Εφραίμ: Δυστυχώς, λόγω των πολλών αμαρτιών του κόσμου η ανθρώπινη φύση γενικότερα έχει αποδυναμωθεί πάρα πολύ. Οι γονείς δεν είναι πάντα σωστοί. Και οι ίδιοι από τις πολλές αμαρτίες δεν έχουν την εσωτερική ειρήνη. Και γεννάνε παιδιά που και αυτά δεν έχουν ειρήνη, θα συμβούλευα σε όλες τις μητέρες κάθε πρωί να δίνουν στα παιδιά τους, και στα μεγάλα και στα μικρά, από ένα κουταλάκι του γλυκού αγιασμό. Αυτό βοηθάει πραγματικά.
Ερώτηση: Για μια ανύπαντρη μητέρα ενός αγοριού ποιός είναι ο σωστός τρόπος να μεγαλώνει το παιδί αυτό χωρίς πατέρα; Τι είναι το πιο σημαντικό;
Γέροντας Εφραίμ: Πιστεύω πως θα πρέπει να δίνει στο παιδί αγάπη. Η αγάπη τα καλύπτει όλα. Και επίσης είναι απαραίτητο η μητέρα να προσεύχεται πολύ για το παιδί, γιατί η χάρη του Θεού θα τα αναπληρώσει όλα.
Ερώτηση: Πείτε μας, Πατέρα, πώς πρέπει να παρακαλάει τον Θεό ένα νεαρό άτομο που θέλει να ολοκληρώσει τα ταλέντα και τις ικανότητές του, αλλά έχει οικονομικές δυσκολίες;
Γέροντας Εφραίμ: Ο Θεός θα βοηθήσει στον ανθρώπο να ολοκληρώσει τα ταλέντα του ακόμη και εν απουσία των οικονομικών πόρων. Μερικές φορές κι εγώ, επίσης, κάθομαι και συλλλογίζομαι το εξής. Ο ένας καθαρίζει τους δρόμους και είναι ευτυχισμένος. Ο άλλος είναι ξυλουργός και είναι επίσης ικανοποιημένος. Ο τρίτος είναι υδραυλικός, ο τέταρτος – επιχειρηματίας, ο πέμπτος είναι πρόεδρος, ενώ ένας άλλος είναι κάποιος κυβερνήτης. Νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο μυστήριο το πώς ο Θεός διανέμει όλους τους ανθρώπους σε διάφορες θέσεις και τις μοιράζει εν ειρήνη.
Ερώτηση: Πείτε μου, στην Ελλάδα η Ορθοδοξία είναι η επίσημη θρησκεία του κράτους; Και σε τι φαίνεται αυτό;
Γέροντας Εφραίμ: Ναι, είναι η επίσημη θρησκεία μας. Τα 98% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Ερώτηση: Πατέρα, πώς εξηγείτε τα δεινά της ελληνικής οικονομίας και την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται πλέον η χώρα σας;
Γέροντας Εφραίμ: Η αιτία της κρίσης είναι το γεγονός που εμείς, οι Έλληνες, δυστυχώς, αμελήσαμε το θησαυρό που κατέχουμε – την Ορθοδοξία. Και οι Έλληνες, δυστυχώς, επίσης επηρεάστηκαν από το πνεύμα της Ευρώπης. Οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την Ορθόδοξη Παράδοση. Όμως κι αυτή η δοκιμασία είναι θέλημα Θεού. Φέτος μερικοί άνθρωποι πήραν δάνεια ακόμα και για να πάνε διακοπές. Εγώ ποτέ δεν έχω πάει διακοπές. Και τι έχασα; Δεν νομίζω ότι έχασα κάτι.
Ερώτηση: Ποια είναι η στάση σας σχετικά με τον Οικουμενισμό; Ποια είναι η γνώμη σας για την ενιαία ηλεκτρονική ταυτότητα;
Γέροντας Εφραίμ: Ο οικουμενισμός είναι ένα ρεύμα το οποίο θέλει όλες τις λεγόμενες χριστιανικές θρησκίες να συγκλίνουν σε κάτι. Δεν είμαστε εναντίον του διαλόγου σε γενικές γραμμές, αλλά αυτές οι συνομιλίες θα πρέπει να λαμβάνουν χώρα πάνω σε σωστή βάση. Πρέπει να ξέρουμε πριν πάμε σε αυτές τις συναντήσεις ότι εμείς ως Ορθόδοξοι ανήκουμε στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.
Όσο για την ηλεκτρονική ταυτότητα εμείς είμαστε εναντίον της χρήσης της, δεν χρειάζεται να απαντήσουμε θεολογικά για το θέμα αυτό, αν θα είναι η σφραγίδα του Αντίχριστου, που θα είναι στο χέρι και στο μέτωπο, αλλά για το λόγο ότι υποβιβάζεται η ανθρώπινη προσωπικότητα. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση, η οποία έχει εκλεγεί στην Αγγλία, στην προεκλογική εκστρατεία της είχε πει ότι δεν θα αποδεχτούν την κάρτα του πολίτη. Φυσικά, όχι για θρησκευτικούς λόγους. Τέτοιου είδους συμφέροντα δεν υπάρχουν σε αυτούς. Αλλά επειδή πρόκειται να καταπατηθεί άμεσα η ελευθερία του ατόμου. Νομίζω πως αυτά τα διαβατήρια που υπάρχουν σήμερα μπορείτε να τα πάρετε ελεύθερα. Μην δημιουργείτε πειρασμό εκ του μη όντος, όπως λένε.
Ερώτηση: Ποια η γνώμη σας για την παγκοσμιοποίηση;
Γέροντας Εφραίμ: Αν εννοούμε τις διαδικασίες ενοποίησης όλων των χωρών και πολιτισμών σε ένα, απλά δεν θα πετύχει. Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν δεχόμαστε κάτι τέτοιο, φυσικά. Εμείς δε θέλουμε τους παγκοσμιοποιημένους ανθρώπους, θέλουμε τους παγκοσμίους, δηλαδή τους οικουμενικούς ανθρώπους. Και οι οικουμενικοί άνθρωποι είναι οι άγιοι που με τις προσευχές τους αγκαλιάζουν όλο τον κόσμο.
Ερώτηση: Στη χώρα μας, σύντομα θα γίνουν προεδρικές εκλογές. Ποια είναι η στάση ενός Ορθόδοξου ως προς τις εκλογές, εφ΄ όσον δεν υπάρχει εμπιστοσύνη σε κανέναν; Είναι σωστό να απόσχεις;
Γέροντας Εφραίμ: Θα πρέπει να καθοδηγείστε από το ακόλουθο σύνθημα όσον αφορά τους πολιτικούς: «το μη χείρον βέλτιστον». Μην περιμένετε τις ιδανικές συνθήκες. Σαν χώρα είστε σε μια πολύ καλύτερη κατάσταση από ότι εμείς στην Ελλάδα. Εκεί στους υπουργούς, πρωθυπουργούς και προέδρους πετάνε αυγά, γιαούρτια και τα λοιπά. Εδώ, τουλάχιστον, δεν φτάσατε ως εκεί ακόμη. Δεν ξέρω πώς θα είναι στο μέλλον.
Ερώτηση: Πιστεύετε στην αναγέννηση της μοναρχίας στη Ρωσία;
Γέροντας Εφραίμ: Δεν νομίζω ότι είναι δυνατό να αποκατασταθεί η μοναρχία στη Ρωσία. Όλα αυτά, πιθανώς, ανήκουν στο παρελθόν.
Ερώτηση: Ο Θεός να σας ευλογήσει, πατέρα Εφραίμ και όλους τους μοναχούς της Μονής σας για το μεγάλο δώρο που κάνατε στη Ρωσία. Τώρα το ερώτημα είναι αν η Ρωσία θα συνεχίζει να υπάρχει.
Γέροντας Εφραίμ: Βλέποντας τις τεράστιες ουρές για την προσκύνηση της Τιμίας Ζώνης της Βασίλισσας των Ουρανών, με δάκρυα στα μάτια πιστεύω ότι η Ρωσία θα συνεχίζει να υπάρχει. Ο Θεός να σας βοηθά και να σας σώζει.
Μην ανησυχείτε, η Ρωσία δεν θα καταρρεύσει. Αντίθετα, θα ενισχυθεί και θα διαδραματίσει έναν κύριο ρόλο για τη σωτηρία της Ορθοδοξίας στον κόσμο.
 Πηγή: Περιοδικό Ορντέν, 2012, (ελληνική έκδοση), σσ. 63-67.

Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

Δόλια η δήθεν έρευνα για οφειλές από τις “Γερμανικές αποζημιώσεις”. Αποσιωπούν το “κατοχικό δάνειο” που ανέρχεται σε 510 δις Ευρώ (συμφωνα με αναλυτή της BnP)!

Τι οφείλει η σημερινή Γερμανία προς την Ελλάδα. Οφειλές που αποδέχονται γερμανοί αναλυτές και το Spiegel, αποτιμούν Γάλλοι οικονομολόγοι, προσπαθούν να τα αποσιωπήσουν οι “ντόπιοι” την ίδια στιγμή που εξοντώνουν τον Ελληνικό λαό και εκποιούν την χώρα.

Μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλεί η απότομη αφύπνιση του πολιτικού κόσμου σχετικά με τις Γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις (η είδηση εδώ) η οποία έχει απασχολήσει πολλάκις στο παρελθόν, ενώ ακόμα και αν υπάρξει δικαίωση τα όποια ποσά θα είναι απείρως μικρότερα, από την πραγματική οφειλή, την τεκμηριωμένη οφειλή της Γερμανίας που προκάλεσε την οικονομική καταστροφή της χώρας σε βάθος δεκαετιών. Το περιβόητο “κατοχικό δάνειο” που ουδείς τολμά να φέρει ως θέμα, διότι απλούστατα δεν είναι ούτε “ηθικό”, ούτε “πολιτικό” αλλά καθαρά οικονομικό. Με συγκεκριμένη εκτίμηση, αποτίμηση και διαδικασία διεκδίκησης.

Οι “πολεμικές αποζημιώσεις” βλέπετε, προσπαθούν να αποτιμήσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές σε σημερινούς χρηματοοικονομικούς όρους, με άθλια δεδικασμένα διεθνώς που συνοδεύονται από “συγγνώμη”, χτύπημα στην πλάτη και “για όλα έφταιγαν οι ναζί”. Σκληρή η αλήθεια, αλλά μόνον το χρήμα έχει διαχρονική αξία και νόμους υπεράνω “ηθικής”. Ας επιστρατεύσουν λοιπόν οι κυβερνώντες την ηθική τους γιατί είναι το μόνο όπλο που θα τους οδηγήσει στο να κάνουν σωστά την δουλειά τους.

ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ “ΔΑΝΕΙΩΝ”

Υπερβαίνει τα 510 δις € για τη Γερμανία
(υπολογίζεται με 2,5% επιτόκιο από το 1946, οπότε κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946)
Του Δημοσθένη Κούκουνα
Επειδή κατά περιόδους έχουν λεχθεί πολλά για τα κατοχικά δάνεια και ιδιαίτερα για το ύψος που αντιπροσωπεύουν, θα ήταν πολύ χρήσιμο να γίνει ένας αντικειμενικός – επιστημονικός θα έλεγα – υπολογισμός, ώστε να γνωρίζουμε το πραγματικό ποσόν, φυσικά υπό την προϋπόθεση ότι το ζήτημα αυτό είναι υπαρκτό και η ελληνική αξίωση για την αποπληρωμή τους ρεαλιστική. Το καθήκον αυτό επαφίεται σε πιο ειδικούς οικονομολόγους και είναι όλως ατυχές που μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ένας αρμόδιος οιασδήποτε βαθμίδας να το πράξει ή ένας υπεύθυνος πολιτικός να αναθέσει σε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων μια εμπεριστατωμένη μελέτη.
Μετά την Απελευθέρωση ο αρμόδιος θεσμικός φορέας, η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των σχετικών λογαριασμών που τηρούσε, προσδιόρισε το σύνολο των καταβολών που δόθηκαν από την αρχή στους κατακτητές σε όλο το διάστημα της Κατοχής. Το συνολικό ποσόν που αφορά τη Γερμανία ανέρχεται σε 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480 δρχ. Μετά την αφαίρεση των κατά τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής, όπως αυτά συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές, η μεν Γερμανία έλαβε πέραν αυτών ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.[1]
Αυτά τα τελευταία ποσά είναι ακριβώς τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια, που θα έπρεπε – κατά τις συμφωνίες Μαρτίου 1942 και Δεκεμβρίου 1942 – να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου. Αυτό είναι το κεφάλαιο του κατοχικού δανείου σε ονομαστική αξία και αυτή ήταν η βάση για να υπολογισθεί η οφειλή όταν θα γινόταν η εξόφληση, διότι το ακριβές ποσόν πρέπει να εξαχθεί με το μέτρο της τιμαριθμικής δραχμής. Εδώ τώρα τίθεται το ζήτημα ποιος είναι ο κανόνας του προσδιορισμού της.

Η Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να έχει την εποχή εκείνη μια αρχική εκτίμηση, χρησιμοποίησε τη μέθοδο της αντιστοίχισης στην τιμή της χρυσής λίρας. Προσδιορίστηκε έτσι ότι η συνολική οφειλή της Γερμανίας ως προς τα κατοχικά δάνεια ανερχόταν σε 3.670.610 χρυσές λίρες, της δε Ιταλίας σε 835.616 χρυσές λίρες[2].
Εκ πρώτης όψεως η μέθοδος αυτή φαίνεται λογική, πλην όμως δεν είναι αντιπροσωπευτική, διότι η επίσημη τιμή της χρυσής λίρας ήταν διαφορετική από την ανεπίσημη – και φυσικά ήταν χαμηλότερη. Πέραν αυτού, η συμφωνία που επέβαλαν οι κατακτητές δεν όριζε συγκεκριμένη μέθοδο αποτιμαριθμοποίησης, πολύ δε περισσότερο όταν η μελετώμενη κατοχική περίοδος ήταν εξαιρετικά περίπλοκη. Συνεπώς, η αναζήτηση της δίκαιης αποτίμησης του χρέους θα πρέπει να ακολουθήσει ασφαλέστερο υπολογισμό.
Την άποψη ότι ο υπολογισμός του κατοχικού δανείου δεν είναι ορθός αν γίνει με τη βάση της χρυσής λίρας, πρώτος υποστήριξε ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος, επιμένοντας ότι πιο ορθολογική και αντιπροσωπευτική είναι εκείνη του δολαρίου. Στην περίπτωση αυτή, πρόσθετε, κατά την εκτίμησή του το κεφάλαιο οριζόταν για τη Γερμανία σε 151 εκατ. δολάρια και μέχρι το 1964[3] θα έπρεπε να προστεθούν 177 εκατ. δολάρια για τόκους από 1ης Ιανουαρίου 1942, δηλαδή συνολικά 328 εκατ. δολάρια.
Ωστόσο, αν στηριζόμαστε στη συμφωνία του Μαρτίου 1942, που συνήφθη μεταξύ Γερμανών και Ιταλών στη Ρώμη, δεν πρέπει να αρχίσει η χρέωση από την ημερομηνία εκείνη, διότι σαφώς αναφερόταν ότι επρόκειτο περί ατόκου επιστροφής των καταβολών. Και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη συμφωνία εκείνη, διότι επ’ αυτής εδράζεται η ελληνική αξίωση. Διαφορετικά αν αγνοηθούν επιλεκτικά ορισμένοι όροι της, υπάρχει ο κίνδυνος να αδυνατίσει η θέση μας και να δοθούν επιχειρήματα για τη μη τήρησή της.
Από την άλλη μεριά δεν είναι ορθολογική η εκτίμηση του καθηγητή Αγγελόπουλου, διότι χρησιμοποιεί μεθοδολογία που στην πραγματικότητα μειώνει το σύνολο της οφειλής με το να λαμβάνει εσφαλμένη εκκίνηση της οφειλής στα 151 εκατ. δολάρια, που τον Απρίλιο 1964 αντιστοιχούσαν σε 15.100.000 χρυσές λίρες ή κατ’ επέκταση το 2012 σε 4.530.000.000 ευρώ. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Αγγελόπουλο, τον Απρίλιο 1964 το κεφάλαιο έφθανε έντοκα, ως προς τη Γερμανία πάντα, στις 32.800.000 χρυσές λίρες, οπότε με τις ίδιες αναλογίες (δηλαδή με επιτόκιο 4% και ετήσιο ανατοκισμό) το 2012 η συνολική οφειλή θα ήταν 215.513.819 χρυσές λίρες ή σε ευρώ 64.654.145.587 ευρώ. Αυτή είναι η εκτίμηση Αγγελόπουλου για τα κατοχικά δάνεια της Γερμανίας που οφείλονται στην Ελλάδα[4].
Ωστόσο ο υπολογισμός αυτός έχει δύο βασικά μειονεκτήματα. Όπως προελέχθη, α) αγνοεί τον όρο της άτοκης επιστροφής κατά τη λήξη του πολέμου, και β) υπολογίζει επιτόκιο 4%. Ενδεχομένως το 1964, όταν έκανε τους υπολογισμούς του, το επιτόκιο να ήταν φυσιολογικό, πλην όμως προκειμένου για κρατικά δάνεια το ορθό θα ήταν 2,5% και όχι περισσότερο.
Επιλέγοντας αυτό το χαμηλό επιτόκιο του 2,5% και εκκινώντας τον ανατοκισμό από το 1946, χρονολογία που ανυπερθέτως, δηλαδή με τη λήξη του πολέμου που νοείται κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, θα έπρεπε το γερμανικό κράτος να επιστρέψει τις καταβολές που είχε λάβει καθ’ υπέρβαση των εξόδων κατοχής υπό σαφώς δανειακή μορφή και με την ανεπιφύλακτη δέσμευση επιστροφής των χρημάτων, καταλήγουμε σε άλλο ποσόν.
Πλην όμως η εκτίμηση του καθηγητή Αγγελόπουλου το 1964, όσο και εκείνη του κατοχικού υπουργού Γκοτζαμάνη το 1952 (περί 240 εκατ. δολαρίων), είναι εσφαλμένες. Αγνοούν την ορθή αποτίμηση της αναγκαίας τιμαριθμικής βάσης, η οποία όντως είναι αρκετά περίπλοκη. Αρκεί μόνο να υπομνησθεί πόσο ακραίες και αιφνίδιες ανατιμήσεις βασικών ειδών γίνονταν τότε, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι οι πραγματικές τιμές αγαθών απείχαν εξαιρετικά από τις επίσημες και πόσο δύσκολο είναι να αναπαρασταθούν ώστε να ληφθούν για να χρησιμοποιηθούν ως βάση υπολογισμών. Γι’ αυτόν τον λόγο αναζητήσαμε μια άλλη μεθοδολογία.
Η έρευνά μας προσανατολίστηκε διαφορετικά λοιπόν και με έναν συνδυασμό επίσημων και πραγματικών τιμών στα τρόφιμα και στα είδη καθημερινής χρήσης, της πραγματικής τιμής της χρυσής λίρας στην ελεύθερη αγορά, λαμβάνοντας υπόψη και τις αξίες των πωλουμένων ακινήτων, καθώς και άλλων δεικτών, περιλαμβανομένης και της γερμανικής οφειλής από τις ελληνικές εξαγωγές προς τη Γερμανία διαρκούσης της Κατοχής[5], καταλήξαμε σε διαφορετικό ποσόν. Έτσι, η πραγματική αποτίμηση του κατοχικού χρέους έφθασε την ημέρα που αποχώρησαν τα γερμανικά στρατεύματα στο συνολικό ύψος των εκατό δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνονται πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις.
Αυτό είναι το ακριβές ποσόν και είναι βέβαιο ότι αν κάποτε η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να ασχοληθεί με το ζήτημα και αναθέσει σε μια επιτροπή ειδικών να το ερευνήσει σε βάθος, τότε θα επαληθευθεί πλήρως η δική μας εκτίμηση.
Επί πλέον, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο όρος περί άτοκης σύντομης επιστροφής των κατοχικών δανείων ξεπεράστηκε όταν η οιονεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη. Αυτό συνέβη με τη Διάσκεψη Ειρήνης του 1946 και από τότε τα δάνεια είναι έντοκα, ώστε το αρχικό κεφάλαιο των 100 δισεκατομμυρίων να ανέρχεται σήμερα, με χαμηλό επιτόκιο 2,5%, στα 510.033.165.000 ευρώ.
Επομένως αυτό το ποσόν όφειλε να έχει καταβάλει το μεταπολεμικό γερμανικό κράτος και αδιαφόρησε να το πράξει. Υπό το πρόσχημα του διαμελισμού επλέχθη μια σειρά επιχειρημάτων για να αποφύγει την αποπληρωμή των κατοχικών δανείων με την ανοχή ή συνενοχή των συμμαχικών κυβερνήσεων. Αρκετά χρόνια μετά τη Διάσκεψη Ειρήνης εφευρέθηκε το επιχείρημα ότι η Γερμανία δεν ήταν σε θέση να υπογράψει την τελική συνθήκη ειρήνης ενόσω ήταν διαμελισμένη. Αν ήταν καλόπιστος οφειλέτης η Δυτική Γερμανία, στο διάστημα των 44 χρόνων που μεσολάβησαν μέχρι να ενοποιηθεί θα μπορούσε να είχε καταβάλει το μερίδιο που της αναλογούσε, έστω και σταδιακά. Απέφυγε όμως να το πράξει, όπως απέφυγε και στα επόμενα χρόνια, αφού πλέον ήταν ενοποιημένη και δεν μπορούσε να επικαλεσθεί παρόμοιες αιτιάσεις.
(Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα “Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια”, σελ. 459-463 που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ερωδιός)
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]. Η Ιταλία υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την οφειλή της, ανερχόμενη κατά τον χρόνο της αποδοχής, στο ποσόν των 105 εκατ. δολαρίων, ποσόν όμως κατώτερο του πραγματικού, διότι επρόκειτο περί συμβιβασμού με την τότε ιταλική κυβέρνηση.
[2]. Μεταπολεμικά η Ιταλία, η οποία αναγνώρισε την εν προκειμένω οφειλή της και δεν αρνήθηκε να την εξοφλήσει, φέρθηκε πολύ εντιμότερα από τη Γερμανία και τελικά, ύστερα από διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές κυβερνήσεις ως προς το ακριβές ύψος της οφειλής της, το αποπλήρωσε. Η Γερμανία, παρά το γεγονός ότι δεν αρνείται την ύπαρξη της υποχρέωσης με τη λήξη του πολέμου, πεισματικά και συστηματικά δεν δέχεται να την τακτοποιήσει.
[3]. Η χρονολογία 1964 χρησιμοποιείται διότι τη χρονιά εκείνη έκανε τους υπολογισμούς και τις εκτιμήσεις του ο Α. Αγγελόπουλος, δημοσιεύοντας σχετικό άρθρο του στην εφημερίδα Το Βήμα (17.4.1964), που αναδημοσιεύθηκε στη συνέχεια στο περιοδικό Νέα Οικονομία, που εξέδιδε ο ίδιος (Μάιος 1964).
[4]. Στα τέλη Μαΐου 2012 η δημοσιογράφος Βίκυ Βουλβουκέλη δημιούργησε αίσθηση στη γερμανική κοινή γνώμη (Bild 23.5.2012), προβάλλοντας το αίτημα για την επιστροφή των κατοχικών δανείων, στηριζόμενη στην εκτίμηση που είχε παρουσιασθεί από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης τον Σεπτέμβριο 2011 περί 70 δισεκ. ευρώ. Το ποσόν, όπως αναλύουμε, είναι κατά πολύ χαμηλότερο της πραγματικότητας.
[5]. Το ισοζύγιο του ανανεωμένου ελληνογερμανικού κλήριγκ, όπως εξελίχθηκε με τη δραστηριότητα της Degriges από τον Σεπτέμβριο 1942 μέχρι τέλους της Κατοχής, είναι σαφώς οικονομικό μέγεθος και πρέπει να εντάσσεται στη συμφωνία για τα κατοχικά δάνεια, όπως αναμφίβολα προκύπτει.
Ο έγκυρος Γάλλος οικονομολόγος Jacques Delpla, οικονομικός σύμβουλος της τράπεζας BNP Paribas εκτιμά το ύψος της γερμανικής οφειλής στα 575 δις ευρώ (συνέντευξή του στην οικονομική εφημερίδα Les Echos 23.6.2011) ΚΛΙΚ ΕΔΩ.
Ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας Albrecht Ritschl αποδέχεται πλήρως την υπόσταση της γερμανικής οφειλής για τα κατοχικά δάνεια (συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel 21.6.2011) ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

Οι πολύτιμες πληροφορίες από το βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα το οποίο δεν πρέπει να λείπει από κανένα Ελληνικό σπίτι. Για να γνωρίζουμε την αλήθεια και όχι τις έωλες ιδεοληψίες του καθενός.

Ο συγγραφέας μάλιστα έστειλε και επιστολή στον Αντώνη Σαμαρά για το θέμα:
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ

Στον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά ο ιστορικός συγγραφέας Δ. Κούκουνας έστειλε την ακόλουθη επιστολή, παροτρύνοντάς τον να επιδιώξει την άμεση διεκδίκηση των κατοχικών δανείων που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Μέχρι τώρα δεν έγινε γνωστή η αντίδρασή του.
“Αθήνα, 17 Ιουλίου 2012
Προς τον Κύριο
Αντώνη Σαμαρά
Πρωθυπουργό της Ελλάδος
Μέγαρο Μαξίμου
Ενταύθα
Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε,
Θεώρησα χρέος μου να σας προσφέρω τιμητικά ένα από τα πρώτα αντίτυπα του νέου βιβλίου μου «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια», που μόλις κυκλοφόρησε, αφ’ ενός λόγω της μακράς προσωπικής γνωριμίας μας, αφ’ ετέρου διότι πιστεύω ότι θα πρέπει να είσθε ενήμερος υπό τη θεσμική σας ιδιότητα των όσων αναφέρονται σ’ αυτό.
Αν ένας νηφάλιος παρατηρητής θα επιχειρούσε να αναζητήσει πού ακριβώς οφείλεται η σημερινή ελληνική τραγωδία, θα διαπίστωνε ότι είναι μια μετεξέλιξη της τραγωδίας που βίωσε σε τόσο δραματικούς τόνους ο Ελληνικός Λαός κατά την κατοχική περίοδο 1941-44. Διότι η περίοδος εκείνη στην πραγματικότητα δεν έκλεισε, ως προς τις συνέπειές της, ούτε με το τέλος του Εμφυλίου, ούτε με τις ανασυγκροτήσεις και αναδιαρθρώσεις που επιχειρήθηκαν σε διάφορες επόμενες φάσεις, ούτε καν με τη Μεταπολίτευση και ό,τι ακολούθησε.
Και δεν έκλεισε διότι την εποχή εκείνη απομυζήθηκε από τον κατακτητή, εξίσου βάναυσα όπως και στο ανθρωπιστικό πεδίο, κάθε ικμάδα της ελληνικής οικονομίας μέχρι ολικής ξηρασίας. Δεν ήταν ο πόλεμος και οι συνθήκες του, ήταν ο συγκεκριμένος εχθρός που έτσι απάνθρωπα αποστράγγισε το παν από τη χώρα μας. Διαρκούσης της σκληρότατης αυτής κατοχής ο λαός μας άντεξε προσβλέποντας στην ελπίδα ότι σύντομα θα τελείωνε αυτή η φάση και έπειτα θα δικαιωνόταν. Βεβαίως εδώ δεν έχει θέση να κριθεί πώς και κατά πόσο ικανοποιηθήκαμε με το Συνέδριο Ειρήνης, αλλά είναι αλήθεια πως δόθηκαν επανορθώσεις και αποζημιώσεις.
Δεν ρυθμίστηκαν όμως τα αναγκαστικά κατοχικά δάνεια, τα οποία ο κατακτητής συστηματικά απαίτησε και έλαβε ποικιλοτρόπως από την ελληνική οικονομία, γεγονός που αυτομάτως επιδείνωσε μέχρις εξαντλήσεως την πείνα, τη δυστυχία, τον αφανισμό. Αυτά τα κατοχικά δάνεια, ύψους 100 δις ευρώ ως προς το κεφάλαιό τους τότε, αν είχαν αποδοθεί τότε θα αποτελούσαν για την Ελλάδα το ουσιαστικό κεφάλαιό της για την επανεκκίνηση της οικονομίας της. Αλλά μη διαθέτοντας αυτό το κεφάλαιο, εξαναγκάστηκε επανειλημμένα από τότε να προσφεύγει σε διάφορους δανειστές και ποικίλες διαδικασίες για να το αναπληρώνει.
Λίγο ώς πολύ, ως οικονομολόγος και πολιτικός, θα γνωρίζετε τι απέγινε μέχρι σήμερα. Με διάφορα προσχήματα, οσάκις εθίγη το θέμα, ουδέποτε ικανοποιήθηκε η χώρα μας εκ μέρους της Γερμανίας (σε αντίθεση με ό,τι έγινε με την Ιταλία) με την επιστροφή των κατοχικών δανείων, τα οποία είχαν μορφή διακρατικής δανειακής σύμβασης. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν έχει καμιά αξία να αποδοθούν ευθύνες στους Έλληνες υπεύθυνους ηγέτες που κατά το παρελθόν παρέλειψαν το καθήκον τους και αδιαφόρησαν να διεκδικήσουν την εξόφληση αυτών των δανείων, διότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπήρχε δόλος. Ούτε είναι το ζητούμενο στην παρούσα συγκυρία.
Όταν όμως ο Λαός μας φθάνει σ’ αυτό το σημείο εξαθλίωσης τα πράγματα αλλάζουν. Το ζήτημα των κατοχικών δανείων θα πρέπει να λήξει οριστικά και ικανοποιητικά. Και επειδή, Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε πόσο σας εκτιμώ προσωπικά, δεν θα ήθελα να προστεθεί και η κυβέρνησή σας στο σύνολο των μεταπολεμικών πολιτικών ηγεσιών που αδιαφόρησαν για τη συγκεκριμένη γερμανική οφειλή, η οποία κατά την εκτίμησή μου υπερβαίνει τα 510 δις ευρώ, κατά την εκτίμηση άλλων μεγαλύτερη ή μικρότερη.
Έχω την πεποίθηση ότι επί των ημερών σας το ζήτημα των κατοχικών δανείων μπορεί να λήξει, οπότε η Ελλάδα θα ξεπεράσει το αδιέξοδό της, συμψηφίζοντας με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το εξωτερικό χρέος της έναντι της γερμανικής οφειλής. Σας καλώ και σας προτείνω να σχηματίσετε μια επιτροπή ειδικών που με επείγουσες διαδικασίες, αφού επιβεβαιώσει την τυπική υπόσταση των κατοχικών δανείων και επαληθεύσει το σημερινό ύψος τους, να σας εισηγηθεί τον τρόπο αποτελεσματικού χειρισμού του ζητήματος. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, αν δεν επαρκούν τα όσα υπάρχουν στις αρμόδιες αρχές ή τα όσα αναφέρονται στο εν προκειμένω εξειδικευμένο βιβλίο, εννοείται ότι είμαι στην απόλυτη διάθεσή σας να συμβάλω ως Έλληνας πολίτης, παρέχοντας κάθε επιπρόσθετη πληροφορία που τυχόν γνωρίζω ή κάθε στοιχείο που βρίσκεται στο προσωπικό μου αρχείο από τη μακρόχρονη ιστορική έρευνα που έχω διεξαγάγει για τα κατοχικά θέματα.
Με θερμές ευχές, πάντοτε στη διάθεσή σας και
Με εξαίρετη τιμή
Δημοσθένης Κούκουνας”
olympia.

Ακούστε ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε κλίκ στην εικόνα)

Ακούστε  ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε  κλίκ στην εικόνα)
(δοκιμαστική περίοδος )