.

.

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΝΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ: ΟΧΙ


ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ
ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΜΕΝΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Πώς οι εθνικιστές για πολλοστή φόρα καπηλεύονται φαιδρώς και
διαστρέφουν το ακραιφνές εκκλησιαστικό και πατριωτικό ήθος του
αοιδίμου Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου
«Είναι ανάγκη, συνεπώς, να συνειδητοποιήσουν και οι Έλληνες «εθνικιστές», ότι με την τακτική τους συμπλέουν, τελικά, με τον ευρωπαϊκό εθνικισμό - ρατσισμό, δολοφονώντας τον αυθεντικό πατριωτισμό, πού θεμελιώνεται μόνο στην άδολη φιλανθρωπία της Ορθοδοξίας των Αγίων μας.» (π.Γ.Μεταλληνός, βλ. παρ.) 
 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ
 «ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ ΛΟΓΟΣ»*
Σαν τελευταίο  «δείγμα»  της   αποκρυφιστικής  και  σε κάθε  περίπτωση αντιχριστιανικής  βιβλιογραφίας   που διαφημίζει  και προωθεί  η  Χ.Α   κρατήσαμε το  περίφημο  «πόνημα»  του αρχηγού  της οργάνωσης  κ. Μιχαλολιάκου   (το οποίο  επανεκδόθη  για  τέταρτη  φορά  προσφάτως)  και  το οποίο  όχι  άδικα  μερικοί  χαρακτήρισαν  ως   ένα κατ΄εξοχήν   αντιχριστιανικό  εγχειρίδιο.
   Η πρώτη έκδοση  του βιβλίου  έγινε  το 1982  , ωστόσο  αξίζει  να δούμε  τι γράφει το 2006   ο  συγγραφέας  και αρχηγός της  Χ.Α  στον πρόλογο της  δεύτερης  έκδοσης:
«…Ο συγγραφέας  όμως του συγκεκριμένου βιβλίου δεν έχει  κανέναν λόγον να απαρνείται  το παρελθόν του και τα όσα έχει υπογράψει.Έτσι  λοιπόν αποτελεί συνειδητή  επιλογή του  η επανέκδοσις του βιβλίου αυτού. Δεν θα λείψουν ασφαλώς και αυτοί  που θα ισχυριστούν  ότι  το βιβλίον αυτό είναι  «αιρετικό», αφού άλλωστε για όλους αυτούς τους  «νέο-πατριώτες» ,  «νέο-μαρξιστές» , «νέο-ορθοδόξους κλπ  ο εθνικισμός  είναι  μία αίρεση..»
Σύμφωνα με   τα λεγόμενα  του   αρχηγού  της  Χ.Α ,  ο  σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης  Ναυπάκτου  κ. Ιερόθεος  ή ακόμα  και οι  πατέρες   της  πανορθοδόξου  συνόδου  του  1872 ,  ήσαν   «νέο-πατριώτες», «νέο-μαρξιστές»  ή  «νέο-ορθόδοξοι».
Και συνεχίζει  ο  κ. Μιχαλολιάκος:
«Αποδεχόμενος  την πρόκλησίν τους απαντώ  με τα ίδια λόγια  του Περικλή Γιαννόπουλου  από το μνημειώδες  κείμενό του  “Έκκλησις  προς  το πανελλήνιον  κοινόν”:
“Εάν δεν μπορείτε  να αισθάνεσθε  ότι είσθε Έλληνες, παρά μόνο από μέσα από το πάπλωμα  του χριστιανισμού Σας, τότε ΕΡΡΕΤΩ  τέτοιος Ελληνισμός.Διότι  τότε ο  Ελληνισμός Σας είνε  νεκρός.”
 Και παρακάτω: 
“Κοντός  Ψαλμός Αλληλούϊα: Πας Παπάς αισθανόμενος  ότι είνε Πρώτα Χριστιανός και  Δεύτερα  Έλλην  ΞΟΥΡΑΦΙΣΘΗΤΩ”…
Αθήναι  17 Απριλίου 2006
Ν.Γ. Μιχαλολιάκος»
    Στην  σελίδα  24   αυτού  του   αντιχριστιανικού  πονήματος,  ο  ορθόδοξος   Έλληνας  θα μάθει  επίσης  από τον  κ., Μιχαλολιάκο   ότι:
«…Κατά  τους  πρώτους χριστιανικούς αιώνας  είναι και πλέον έκδηλος  η πάλη , η μανιακή  πάλη , του Ελληνισμού  με τον επιχειρούντα  να εισχωρήση και να κυριαρχήση εις τον κόσμον μας Εβραϊσμόν. Ας μην αγνοούμεν  το γεγονός  ότι ένας  από τους  πατέρες της εκκλησίας , ο Μέγας Αθανάσιος, έγραψεν  βιβλίον με τον εύλογον τίτλον  “Κατά των Ελλήνων” …Αδιανόητος θα παραμένη πάντοτε δια τον Έλληνα  όλη αυτή  η  θεολογία της  Κρίσεως  και του προπατορικού  αμαρτήματος. Διότι δεν είναι δυνατόν  να φαντασθή ποτέ ο Έλλην  τον  Ωραίον  Θεόν Του να εκδικήται τον κόσμον  γεμάτος  μίσος και χολή.
Αδιανόητον είναι επίσης δια  τον Έλληνα  να  είναι  θεόπνευστοι οι ρυπαροί , αντικοινωνικοί  και ψυχοπαθείς  Προφήται   της Παλαιάς  Διαθήκης  και οι  γεμάτοι μίσος , χολή  και δολοπλοκίας  βασιλείς και κριταί  των  Εβραίων…»
Σε άλλο  σημείο   μας ξεκαθαρίζει  ότι η  «νέα  θρησκεία»  που επέβαλλαν  οι  Εβραίοι  στους Έλληνες,  δηλαδή ο  Χριστιανισμός, είναι :
«…Στοιχείον    ξένον λοιπόν πέραν  πάσης  αμφισβητήσεως η  νέα  θρησκεία  η οποία  επεβλήθη  εις την φυλήν μας. Αγνοεί  δε εντελώς αυτήν την φύσιν  της Ελληνικής Ιδέας , της οποίας  το βασικόν στοιχείον  είναι η χαρά της  Ζωής , το Κάλλος , η  Δημιουργία.”Στοιχείον ξένον , έναν  ΞΕΝΟΝ ΘΕΟΝ  και ΘΕΟΝ  ΕΒΡΑΙΟΝ, δυσαρεστημένον  κατά  του κόσμου, όλο χολή  κατά  των επιγείων…αγνοούντα  και ακατονοούντα και μισούντα   την Σάρκα , το  ΣΩΜΑ και το  ΩΡΑΙΟΝ ΣΩΜΑ , που η λατρεία του  αποτελεί την υπόστασίν  μας  καθ΄όλους τους αιώνας…”Τελείως ξένη  λοιπόν προς  τα ελληνικά  δεδομένα  η Νέα Θρησκεία. Αν εξαιρέσωμεν  δε τα στοιχεία  τα παγανιστικά  τα οποία  είναι γεγονός  ότι επέζησαν  και εις το χριστιανικόν  τυπικόν όλο  το υπόλοιπον τελετουργικόν μέρος  της λατρείας  είναι σκοτεινόν και ακατανόητον …Σκοταδισμός λοιπόν, διαφθορά  και ακολασία , ο Ελληνισμός  εν τάφω και εν ζωή  κυρίαρχοι και σύμμαχοι πλέον ο Αυτοκράτωρ της Νέας  Ρώμης  και ο  Χριστός…»
Αν  λοιπόν  εμείς  οι χριστιανοί  ακολουθήσουμε  την προτροπή  του  αρχηγού της  Χ.Α  και κρατήσουμε  μόνο  αυτά  τα στοιχεία  του τυπικού    της  χριστιανικής  μας  λατρείας  που θεωρούνται  από  τον κ. Μιχαλολιάκο  και τον  Περικλή  Γιαννόπουλο  ως  «παγανιστικά»  και απορρίψουμε  τα  «σκοτεινά  και  ακατανόητα»  μυστήρια  (π.χ  της  Θείας  Ευχαριστίας),  για  να πάψει  επιτέλους   ο ελληνισμός   να είναι  «εν τάφω»  και υπο την  κυριαρχία  του  Χριστού, δεν  θα έχουμε  αρνηθεί   και  συνειδητά   τον  Χριστό;
Δεν  θα έχουμε  συνταχθεί   με εκείνον  που  υποσχεθήκαμε  ως κατηχούμενοι να αποτάξουμε  από την ζωή  μας;
Ο  Ορθόδοξος Μοναχισμός και ο Ησυχασμός για τον κ. Μιχαλολιάκο και ασφαλώς για τον Περικλή Γιαννόπουλο  δεν είναι  τίποτε άλλο παρά ένας  «εβραιοκαλογερισμός» που  όταν αντιλήφθηκε τον «εξελληνισμό  του χριστιανισμού…ορμά πανουκλικός από τας  ερήμους της Αιγύπτου, της Συρίας και όλων  αυτών  των  βαρβαροκυκλωτών  μερών, θέλων να σαρώση κάθε  Ζωή , κάθε ευμορφία…» (σελ 28)
 Η περίοδος   του  «εξελληνισμού»  στην  οποία  αναφέρεται  ο  συγγραφέας δεν  είναι  άλλη από εκείνη  του   Ιουλιανού  ο οποίος  κατά  τον αρχηγό  της  Χ.Α   «δεν  κατεδίωξε τους  χριστιανούς, ως ψευδώς  τον κατηγορούν  οι χριστιανοί ιστορικοί…» εκείνος δηλαδή ο «… ήλιος πρώτου μεγέθους, ο τόσον  ελεεινά παρεξηγηθείς  από τους χριστιανοφραγκοβλάκας και περάσας  ως μυστικοπαθής! Ο αποκληθείς  και υπό των ιδικων  μας χριστιανορωμηών  παραβάτης, ακριβώς δηλαδή  υπό των ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ και ΠΡΟΔΟΤΩΝ  του γνησίου  Ελληνικού  Ιδανικού…»
Περισσότερα αναλυτικά στην ΚΛΑΣΣΙΚΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013
Εσύ μέχρι που είσαι διατεθειμένος να φτάσεις για τις Ιδέες σου;
Με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας τον τελευταίο καιρό, εμείς που θυμόμαστε τη Χρυσή Αυγή πριν γίνει γνωστή σε όλους με την είσοδο της στο κοινοβούλιο έχουμε κάνει κάποιες παρατηρήσεις. Επομένως, το κείμενο αυτό δεν προορίζεται για το σύνολο των οπαδών του Κινήματος, αλλά για τους λίγους που οι ίδιοι γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι. Πολλές φορές έχουμε πιάσει τους εαυτούς μας να αναρωτιόμαστε για το ποιοι είναι όλοι αυτοί που έρχονται στα γραφεία μας, για το ότι στις δουλειές μας ακούσαμε να λένε κάτι θετικό για το Κίνημα, ότι δεν έχουμε ξαναδεί τόσο πολύ κόσμο σε εκδηλώσεις ή για το γεγονός ότι τώρα πολύ πιο ελεύθερα εκφράζονται οι ιδέες μας στην κοινωνία. Θεμιτοί και φυσιολογικοί συλλογισμοί ανθρώπων που έζησαν τις Ιδέες σε χρόνια με διαφορετική δυσκολία και συνθήκες άλλου είδους πολέμου. Βλέποντας τη Χρυσή Αυγή να μεγαλώνει και ουσιαστικά να γιγαντώνεται προκαλώντας πανικό σε κάθε εχθρό μας, νιώθουμε περήφανοι και χαρούμενοι. Βλέπουμε κάποιου είδους ανταπόδοσης του κόπου, των θυσιών και του αίματος που χαρίσαμε για τον Αγώνα. Μετά τα τελευταία συμβάντα έπιασα τον εαυτό μου να κάνει άλλου είδους συλλογισμών. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω αυτό το κείμενο για να τους μοιραστώ με αυτούς τους λίγους που θα καταλάβουν ακριβώς τι εννοώ.

Κι αν η Χρυσή Αυγή χάσει τον κόσμο της; Κι αν πέσουν τα ποσοστά της; Κι αν μας θέσουν εκτός νόμου; Κι αν τελικά κερδίσει η προπαγάνδα του συστήματος; Σίγουρα συλλογισμοί τους οποίους όλοι μας κάναμε. Μετά όμως κάποιοι πιο σκοτεινοί συλλογισμοί έκαναν την εμφάνιση τους. Κι αν μείνουμε πάλι λίγοι; Κι αν μας βάλουν φυλακή; Κι αν μας σκοτώσουν για υποτιθέμενα «αντίποινα»; Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως, αυτοί οι συγκεκριμένοι συλλογισμοί δεν έγιναν με ίχνος πανικού στο μυαλό μου. Έγιναν με απορία, με ανησυχία και ακόμα ακόμα με ένα είδος έξαψης. Θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ.

Ερχόμενοι στην αγκαλιά της Χρυσής Αυγής και προσφέροντας τον εαυτό μας στην Άγια αυτή Ιδεολογία μαθαίνουμε πολλά πράγματα. Από τον καθημερινό τρόπο ζωής, την αντιμετώπιση των δυσκολιών και βάζουμε την ψυχή μας μέσα στη δίνη των συναισθημάτων και των γνώσεων που μας παραδίδει ιερά αυτή η Ιδεολογία. Γινόμαστε ΈΝΑ με αυτήν. Ο καιρός όμως περνάει και αλλάζει. Κάποιοι μπορεί να ξεχνούν. Όλοι σίγουρα παρασυρθήκαμε κάποια στιγμή από τον ενθουσιασμό μας, βλέποντας τις μεγαλύτερες επιθυμίες μας να γίνονται σιγά σιγά πραγματικότητα. Δε πρέπει όμως να ξεχνάει κανείς. Ούτε το λόγο της ένταξης μας στο Κίνημα, ούτε τις θυσίες που πάντα πιστεύαμε πως θα κάναμε για τις ιδέες μας. Μα πιο σημαντικό δε πρέπει να ξεχνάμε πως ο Αγώνας είναι μια αυτοτελής ενέργεια και ύπαρξη. Η δικαίωση είναι κάτι προαιρετικό το οποίο όσοι είχαν την τύχη να το γευθούν τότε είναι τυχεροί. Άλλοι όμως δε το γεύτηκαν ποτέ. Κι αυτούς τους συναγωνιστές δεν πρέπει να τους ξεχνούμε.

Αναρωτήσου λοιπόν αν είσαι έτοιμος να πας φυλακή ενώ είσαι αθώος μόνο και μόνο επειδή είσαι εθνικιστής. Αναρωτήσου αν είσαι έτοιμος να πεθάνεις γι αυτά που πιστεύεις χωρίς όμως να γίνεις ήρωας με δόξες και τιμές. Μένοντας ένας ανώνυμος νεκρός του Αγώνα. Αναρωτήσου πόσα είσαι έτοιμος να θυσιάσεις και πόσα ουσιαστικά έχεις να χάσεις. Αναρωτήσου μέχρι που είσαι διατεθειμένος να φτάσεις. Εσείς οι λίγοι ξέρετε ακριβώς τι εννοώ. Αναρωτήσου αν μπορείς να τα χάσεις όλα μα όλα για μια ιδέα, τη δική μας Ιδέα. Απλά αναρωτήσου και διάλεξε. Μπορείς να είσαι ένας από εμάς; Μπορείς να ζεις μόνο για μια Ιδέα; Εγώ μπορώ. Εμείς μπορούμε. ΕΣΥ;
Ουρανία Μιχαλολιάκου (από την ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ)
[οι σημειώσεις με κόκκινο και η προσθήκη φωτογραφιών στο κείμενο της κ.Νιχαλολιάκου έγιναν από το εγκόλπιο]
   Εδώ η αγία ιδεολογία δεν είναι ούτε η Ορθοδοξία (που ούτως ή άλλως δεν είναι ιδεολογία), ούτε ο υγιής πατριωτισμός που είναι κοινό κτήμα του Γένους των Ελλήνων. Αλλά ένα ξενόφερτο ιδεολόγημα που μέσα του χωράει ανθελληνικά, εθνοπροδοτικά και αντιχριστιανικά μορφώματα. Σύμφωνα με τα γραπτά κείμενα εδώ και μια 30αετία το κίνημα αποδέχεται το ιδεολόγημα του εθνικισμού που αναλύεται σε πολλές παράλογες αντινομικές τάσεις που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τον αγιασμένο πολιτισμό αυτού του μαρτυρικού τόπου. Μερικές από τις τάσεις αυτές είναι η κοσμοθεωρία του εθνικισμού που υιοθετεί μεγάλο μέρος των αρχών του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού, της θρησκείας του αίματος, της αιρέσεως ενός μεταλλαγμένου και πολυσύνθετου αποκρυφιστικού εθνοφυλετισμού. Συνδυαστικά με μια πλούσια συστηματική βιβλιογραφία ενός από τους μεγαλύτερους μέντορες του διεθνούς ακραίου εθνικιστικού κινήματος του Ιουλίου Έβολα.
«Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ  ΟΜΟΛΟΓΙΑ  ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ» 
Για τον λόγο αυτό θέλουμε για μια ακόμη φορά σήμερα να κάνουμε δική μας την ομολογία τής πίστεως των αρχαίων όπως αυτή εκφράζεται με τις λέξεις: "Το αίμα των ηρώων είναι ιερότερο από το μελάνι των σοφών και από την προσευχή των πιστών" - κάτι τέτοιο βρίσκεται επίσης στην βάση του παραδοσιακού νοήματος, που σύμφωνα μ' αυτό δρουν στον "ιερό πόλεμο" περισσότερο από τα μεμονωμένα άτομα οι πρωτογενείς μυστικές δυνάμεις της Φυλής. Αυτές οι δυνάμεις των πηγών δημιουργούν παγκόσμιες αυτοκρατορίες και φέρουν στον άνθρωπο μια νικηφόρα ειρήνη...
 
 Ο Έβολα πέρασε μέσα από πάρα πολλές αποκρυφιστικές ομάδες και στο πέρασμά του από αυτές αντλούσε υλικό για να οικοδομεί σιγά σιγά  ο ίδιος ένα ιδιότυπο και  ιδιόμορφο (τύπου μασωνικού λόγω του συγκρητισμού) μυστικιστικό νεοπαγανιστικό, εντελώς νεοεποχήτικο μόρφωμα. Τα θρησκευτικά ρεύματα τα οποία μελέτησε, εντάχθηκε λίγο έως πολύ σε αυτά και άντλησε αρκετά στοιχεία ήταν και τα εξής: η ινδική Άρια παράδοση, (μέσω αυτής λόγω των καστών απέρριπτε  τη δημοκρατία, την ισονομία και τον φιλελευθερισμό), το κίνημα του ντανταϊσμού, μελέτησε τη μαγεία, τον αποκρυφισμό, την αλχημεία και τις ανατολικές θρησκείες, πειραματίσθηκε με παραισθησιογόνα φάρμακα, ασχολήθηκε με το θεραβαδιανό Βουδισμό, συνδέθηκε με το Θεοσοφικό Σύνδεσμο της Ιταλίας (σχετίζεται άμεσα με τη Μασονία - Τεκτονισμό), πολυασχολήθηκε με την φρίκη της μαγείας και της ανηθικότητας του  ταντρισμού, αφιέρωσε χρόνο σπουδής στον ινδουισμό, στην κουνταλίνι γιόγκα, στην Καμπαλλά (εβραϊκή μαγεία), τον αιγυπτιακό Ελευθεροτεκτονισμό του Καλιόστρο (το ακραίο τεκτονικό μονοπάτι που σχετίζεται με τις πρακτικές του νεοσατανισμού του Al. Crowley), την ανθρωποσοφία (διασπασμένο κομμάτι της θεοσοφίας), τον ερμητισμό, την παγανιστική παράδοση, τον βραχμανισμό, τους άριους Βεδικούς Νόμους του Μανού,  τη θεοσοφία της Μπλαβάτσκυ σε μεγάλο βαθμό, τη μητριαρχία του Μπαχόφεν, τη διδασκαλία του Ζωροαστρισμού, του Μιθραϊσμού, τη σκανδιναβική μυθολογία, την απόρριψη του χριστιανισμού, προβάλλει το ιδεώδες του ενεργού μηδενιστή, το Ζεν, τον Ταοϊσμό,  τη σεξουαλική μαγεία (Βλέπε περισ. «ΜΑΥΡΟΣ ΗΛΙΟΣ»  εκδ. ΑΡΧΕΤΥΠΟ Α’ έκδ, 2004 σελ: 102-137). Ο Έβολα καθιερώθηκε ως σύμβολο των απανταχού νεοφασιστικών και νεοναζιστικών απολιθωμάτων μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ και βεβαίως έγινε γνωστός στην Ελλάδα από την Χρυσή Αυγή αφού από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα το 2013 έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα στο ομώνυμο περιοδικό της που ανέστειλε την κυκλοφορία του, τις αρχές του 2012 και έχει εκδώσει και βιβλία του Έβολα που αυτή τη στιγμή είναι τα περισσότερα σε αριθμό από οποιονδήποτε άλλον εκδοτικό οίκο. Οι άλλοι τρεις εκδοτικοί οίκοι είναι ένας που διασπάστηκε από αυτούς το 2007, άλλος έχει εκδώσει πόνημα του Έβολα προωθώντας τον Βουδισμό και άλλος άλλο ένα θρησκειολογικό – αποκρυφιστικό βιβλίο που βλέπει με συμπάθεια τις σεξουαλικές εκτροπές και τις ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτός είναι ο λαοπρόβλητος διδάσκαλος του εθνικισμού που υπηρετεί και ασπάζεται η Χρυσή Αυγή πλασάρεται ως εγκεκριμένη τροφή εθνικής ανάπτυξης των παίδων. Οι διακινητές και υποστηρικτές αυτού του ελληνοφοβικού και ξενόδουλου μορφώματος στρέφονται με μανία εναντίον της καθαγιασμένης Ελληνικής και εκκλησιολογικής παραδόσεώς μας. 
Η κακοποίηση του πατριωτισμού, η πτωμαΐνη μιας κακέκτυπης αρχαιολατρικής και προγονόπληκτης, νεοπαγανιστικής έκδοσης του Ελληνισμού
Και:
Το λαμπροφόρο και φωταυγές ήθος  του ελληνορθοδόξου πολιτισμού που εκφράζεται δυναμικά και αυθεντικά πρωτίστως από το φρόνημα των νεομαρτύρων και των αγίων της οικουμενικής ορθοδοξίας  και ακολούθως από τους εκφραστές του ως άνω φρονήματος,  τους ήρωες και τους μάρτυρες του Ελληνικού Έθνους.
...Όπου και όταν είναι ακμαίο το ορθόδοξο φρόνημα, εκεί βιώνεται η οικουμενικότητα και ρωμαίικη παναδελφότητα· όπου όμως επικρατεί η ενδοκοσμική προοπτική και εσχατολογία, εκεί κατισχύει η εθνικότητα ως φυλετισμός… Πρέπει δε εδώ να λεχθεί, ότι τα σπέρματα του νεωτέρου εθνικισμού απαντούν στις αρχαίες αιρέσεις και στην αιρετίζουσα διανόηση με την αναίρεση εκ μέρους των της ορθόδοξης καθολικότητας. (π.Γ.Μεταλληνός βλ.παρακ)
 
ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ: ΝΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ: ΟΧΙ
Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου
   Η εκρηκτική αφύπνιση των εθνικιστικών διεκδικήσεων στα Βαλκάνια και οι κίνδυνοι μισαλλοδοξίας και ξενο­φοβίας που την συνοδεύουν, θέτουν επί τάπητος τη διάκριση ανάμεσα σε εθνικισμό και πατριωτισμό. Ο Χριστιανισμός απο­δέχεται την αγάπη προς την πατρίδα που εκφράζει ο πατριω­τισμός. Και τιμά τους υπέρ πατρίδος και βωμών και εστιών αγώνες. Όμως, ενίοτε ο πατριωτισμός διολισθαίνει σε εθνικι­σμό, με την έννοια μιας ιδεολογίας που αναγορεύει το έθνος σε υπέρτατη αξία που αξιώνει την σ’ αυτή υποταγή όλων των άλλων αξιών της ζωής.
Η ιστορική πείρα είναι πολύ πικρή από την κινητοποίηση των εθνικισμών στα Βαλκάνια. Τον περασμένο αιώνα οι εθνι­κισμοί είχαν σε τέτοιο βαθμό απειλήσει την ενότητα των λαών και την ειρήνη του κόσμου, ώστε η Μεγάλη Εκκλησία να α- ναγκασθή να τους αποκηρύξει ως ένα είδος αιρέσεως. Και σήμερα η αναβίωσή των με τα ακροδεξιά πολιτικά σχήματα στην Ευρώπη ή με τον φανατισμό και τον ρατσισμό στα Βαλ­κάνια συνιστά απειλή, μπροστά στην οποία δεν μπορούμε να παραμείνουμε απαθείς. Είναι προάγγελος επικίνδυνων αντι­παραθέσεων και κλιμακούμενων βιαιοτήτων.
Στην Ελλάδα ουδέποτε μέχρι τώρα ο πατριωτισμός έγινε εθνικισμός. Η πλαστικότητα της ελληνικής σκέψεως και το οικουμενικό πνεύμα της Ορθοδοξίας δεν επέτρεψαν ποτέ μια τέτοια αλλοτρίωση που θα εσήμαινε υποχώρηση της πο­λιτιστικής μας στάθμης και προδοσία της πνευματικής μας παράδοσης. Οι Έλληνες, και όταν δεχθήκαμε προκλήσεις, δεν εφθάσαμε στο μίσος και στην απόρριψη των άλλων. Πα­τριώτες στο έπακρον ελέγξαμε, ωστόσο, την πορεία μας και σταθήκαμε ορθοί στην έπαλξή μας, δίδοντας την κατάφασή μας στον πατριωτισμό και απορρίπτοντας τον άκριτο εθνικι­σμό.
[ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, 133, Μάρτιος 1992]
Προσευχόμενος ο σταυρός να αντικαταστήσει τη σβάστικα στην καρδιά ενός νεαρού εγκληματία, ο πατέρας Αλέγκ βαπτίζει τροφίμους σε μια φυλακή στο Μπαγκαντισκόγε-στο πλαίσιο της νέας κοινωνικής δράσης της Εκκλησίας. «Πολλοί δεν είχαν ακούσει ούτε ακουστά την Αγία Γραφή» μας είπε ο πατέρας Αλέγκ.
Αλλά ο σύγχρονος ψευδο-εθνικισμός χαρα­κτηρίζεται και από την σύνδεσή του με τον νεοπαγανισμό. Σε κάθε χώρα της Ευρώπης, προ­βάλλεται ότι η επιστροφή στις «ρίζες» ταυτίζε­ται με την θέση «σε παρένθεση» της ιστορικής περιόδου του χριστιανισμού (!) και την άμεση αναγωγή στην ειδωλολατρεία, στον σαμανισμό, στους αρχαίους γερμανικούς «θεούς», ανάλογα την χώρα. Είναι η δεύτερη «θέση σε παρένθεση» του εικοστού αιώνος.
Η «ΔΙΕΘΝΗΣ» ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ. Νικολάου Σταυριανίδη.
Διαβάστε το ολόκληρο:http://www.egolpion.com/E9822B5B.el.aspx
 Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο υγιής πατριωτισμός
Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων
[...]
 Ὅμως χρειάζεται καί μία ἄλλη διευκρίνιση. Ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας καί οἱ Ἅγιοί της ἀποδέχονται τόν ὑγιῆ πατριωτισμό καί καταδικάζουν τόν ἐθνοφυλετισμό, τόν ρατσισμό καί τήν μισαλλοδοξία. Ὁ Μέγας Βασίλειος πολλές φορές τόνιζε ὅτι ἦταν ὑπερήφανος γιά τήν καταγωγή τῆς μητρός του ἀπό ἀρχαῖα ἑλληνικά γένη, γεγονός πού ἀναφέρει καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος στόν Ἐπιτάφιο πρός τόν Βασίλειο. Ὅμως αὐτή ἡ ἑλληνική του συνείδηση δέν ἐμπόδιζε τόν Μ. Βασίλειο νά περιθάλπει ἀνθρώπους κάθε φυλῆς καί θρησκεύματος στά φιλανθρωπικά Ἱδρύματα τῆς Βασιλειάδος.
Τόν ὑγιῆ πατριωτισμό ἐξηγεῖ θαυμάσια ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος στήν 37 η Ἐπιστολή του (βλέπε 37ο τόμο τῆς Πατρολογίας τοῦ Migne). Ἐκεῖ γράφει: «Μητέρα τιμᾶν τῶν Ὁσίων. Μήτηρ δέ ἄλλη μέν ἄλλου, κοινή δέ πάντων πατρίς». Δηλαδή εἶναι ἴδιον τῶν ευσεβῶν ἀνθρώπων νά τιμοῦν τή μητέρα τους. Ὅμως κάθε ἄνθρωπος ἔχει διαφορετική μητέρα. Κοινή μητέρα ὅλων μας εἶναι ἡ πατρίδα, ἄρα πρέπει νά τήν ἀγαποῦμε ὅπως ακριβῶς καί τή μητέρα μας. Τό ἴδιο πνεῦμα μέ διαφορετικά λόγια ἀποδίδει καί ὁ μακαριστός Γέρων Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης λέγων: «Η πατρίδα εῖναι μία μεγάλη οἰκογένεια».Ἔτσι, λοιπόν, ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί ἀγαποῦμε τήν πατρίδα καί σεβόμαστε τήν ἑλληνικοτητα, χωρίς νά μισοῦμε τήν πατρίδα τῶν ἄλλων καί χωρίς νά ὑποτιμοῦμε τήν πολιτιστική ταυτότητα κάθε διαφορετικοῦ λαοῦ ἤ ἀνθρώπου.
Ἡ δημιουργική συμβολή τῆς Ὀρθοδοξίας στήν Ἐλευθερία καί στήν πολιτιστική μας ταυτότητα συνεχίζεται καί μετά τήν Τουρκοκρατία διαψεύδοντας πλήρως τούς θεωρητικούς τῆς παρενθέσεως. Τό 1896 ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, Ἐπίσκοπος Πενταπόλεως, ὁ θαυματουργός, ἔγραφε σέ μία περισπούδαστη πραγματεία του περί τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας τά ἑξῆς: «Ναί, Ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατά Θείαν Πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς Ἀνθρωπότητος.... Τοῦτο τό ἔργον ἐκληρώθη αὐτῷ... Μαρτύριον ἡ μακροβιότης αὐτοῦ, ἐξ ἧς δυνάμεθα ἀδιστάκτως νά συμπεράνωμεν καί τήν αἰωνιότητα αὐτοῦ, διά τό αἰώνιον ἔργον τοῦ Χριστιανισμοῦ, δι’ οὗ συνεδέθη ὁ Ἑλληνισμός». Καί τό 1940 στήν ἐποποιία τῶν Βορειοηπειρωτικῶν βουνῶν ὁ Ἕλληνας φαντάρος ἔβλεπε τή Παναγία μαυροφορεμένη νά τόν βοηθεῖ. Ὄχι, φυσικά, ἀπό μίσος πρός τούς Ἰταλούς, ἀλλά ἐπειδή ἐκείνη τή στιγμή ἡ ἀμυνόμενη Ἑλλάς εἶχε τό δίκιο μέ τό μέρος της.
Μόνο μέσα στήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση διατηροῦμε τόν ὑγιῆ πατριωτισμό καί ἀποφεύγουμε τά δύο ἄκρα: Τόν ρατσισμό καί τόν ἐθνομηδενισμό. Ἄς διαφυλάξουμε ὡς κόρην ὀφθαλμου τήν εὐλογημένη ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπί τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητος.
ΈΘΝΟΣ - ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΦΡΟΝΗΜΑ


Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνού
Καθηγητού Πανεπιστημίου
Είναι ανάγκη, συνεπώς, να συνειδητοποιήσουν και οι Έλληνες «εθνικιστές», ότι με την τακτική τους συμπλέουν, τελικά, με τον ευρωπαϊκό εθνικισμό - ρατσισμό, δολοφονώντας τον αυθεντικό πατριωτισμό, πού θεμελιώνεται μόνο στην άδολη φιλανθρωπία της Ορθοδοξίας των Αγίων μας. Παράλληλα, όμως, βλάπτουν και την υπερεθνική ρωμαίικη ενότητα του Ελληνισμού με την υποτίμηση της Ορθοδοξίας των Αγίων μας. Παράλληλα, όμως, βλάπτουν και την υπερεθνική ρωμαίικη ενότητα του Ελληνισμού με την υποτίμηση της Ορθοδοξίας ή την «εθνικοποίηση» της, δηλαδή τη διαστρέβλωση της κατ' εξοχήν ενοποιητικής μας δύναμης στους δύσκολους καιρούς μας. Τελικά ο με αυτή την έννοια «εθνικισμός» δεν αποβαίνει αρνητική δύναμη μόνο για την πίστη και παράδοση μας, αλλά και για το ίδιο το "Έθνος, το όποιο διατείνεται ότι θέλει να προφυλάξει.

Διαβάστε το ολόκληρο: http://www.egolpion.com/5FB05C85.el.aspx
 
Μητροπ. Ναυπάκτου  κ. ΙΕΡΟΘΕΟΣ  ΒΛΑΧΟΣ
…ένας άγιος δεν μπορεί να είναι κατά­σκοπος, φυλετιστής και εθνικιστής, για­τί όλες αυτές οι περιοριστικές αγάπες έχουν καταποθή από την μεγάλη αγάπη του Χριστού. 
Όταν ο άνθρωπος περιορίζεται μέσα στον ασφυκτικό κλοιό του χώρου, και δεν προχωρεί στον χρόνο και προ παν­τός, όταν δεν υπερνικά με την Χάρη του Θεού τον χώρο και τον χρόνο, τότε είναι εθνικιστής και φυσικά ειδωλολά­τρης. Παρατηρεί σχετικά ο Καθηγητής Γεώργιος Μαντζαρίδης: «Ο χώρος χω­ρίζει τους ανθρώπους. Και τα επιμέρους στοιχεία, με τα οποία συνδέονται οι άνθρωποι σε κάθε συγκεκριμένη πε­ριοχή, τους ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους άλλων περιοχών. Τα εθνικά στοιχεία, όταν απολυτοποιούνται, με­ταμορφώνονται σε είδωλαΈτσι ο εθνισμός (ως εθνικισμός) συμπίπτει με την ειδωλολατρία. Και επειδή ο εθνισμός περιορίζεται πάντοτε στο χώρο, είναι πολυθεϊστικός». Αυτό σημαίνει ότι ο χώρος χωρίζει τους ανθρώπους, ενώ ο χρόνος τους ενώνει. Επειδή όμως και πάλι υπάρχει ο θάνατος γι’ αυτό μόνο με την νίκη εναντίον του θανάτου υπάρχει πραγματική κοινωνία και ενότητα, υπέρβαση του χώρου και του χρό­νου.
Ο εθνικισμός  είναι αίρεση της ορθοδόξου εκκλησιαστικής ζωής, που ση­μαίνει ότι κάθε εθνικισμός  είναι αποσπασματικός, αφού βιώνει την μερικότητα σε βάρος της καθολικότητος. Η Ορθοδοξία από την φύση της είναι υπερεθνική, χωρίς φυσικά να καταργή τις ι­διαίτερες πατρίδες κάθε ανθρώπου. Ό­πως για κάποιον αστροναύτη που εξέρχεται από την έλξη βαρύτητος που εξασκεί η γη ισχύουν άλλες συνθήκες και άλλοι νόμοι, το ίδιο συμβαίνει και με τον άνθρωπο που βιώνει την Χάρη του Θεού. Έχει μια ζωή που είναι υπέρβαση της βιολογικής ζωής. Είναι αυτό που λέγεται ότι αποκτά μια υπόσταση που είναι άρνηση κάθε φυσικής αναγκαιότητος, κάθε αναγκαιότητος της φύσης.
Διαβάστε το ολόκληρο: http://www.egolpion.com/ethikismos_upervasi.el.aspx 

Πειραιώς Σεραφείμ:
Ό ἐθνικισμός ἀποτελεῖ παθογένεια καί ἐκτροπή.
Η Χρυσή Αυγή Νεοπαγανιστές, Νεοεποχίτες, Νεοναζιστές. 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ
Ἡ πλήρης καί ἀπόλυτος ὁμολογία τοῦ αὐτοαποκαλουμένου ἐθνικιστικοῦ κομματικοῦ σχηματισμοῦ «Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αὐγή»,παρά τό αὐταπόδεικτο γεγονός ὅτι ὁ ἐθνικισμός ἀποτελεῖ παθογένεια καί ἐκτροπή ἀπό τόν ἐθνισμό πού εἶναι ἡ ὑγιής φιλοπατρία, κατόπιν καταγγελίας μας, πού δημοσιοποιήθηκε στήν ἱστοσελίδα του στίς 22/4/2013 μέ τή φράση :
«Ναι, κάποιοι νέοι της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ εόρτασαν το χειμερινό ηλιοστάσιο, μία ημέρα ιερή της Παράδοσης του Ελληνισμού για χιλιάδες χρόνια» ἐπικαιροποίησε ἀναποδράστως τά ὅσα ἔγραφε κατά τό παρελθόν ὁ Γεν. Γραμματεύς κ. Νικ. Μιχαλολιάκος προλογίζοντας τό βιβλίο τοῦ Ὀδυσσέα Πατεράκη, ἐκδ. Ἐλεύθερη Σκέψις 1982, «Τό ἀστραφτερό σκοτάδι τοῦ ἑωσφόρου», «Ἐθνική τῶν Ἑλλήνων Θρησκεία» : «Ἐκεῖνο ὅμως προσωπικῶς τό ὁποῖο περισσότερο τιμῶ εἰς “τό ἀστραφτερό σκοτάδι τοῦ ἑωσφόρου” εἶναι ἡ πνευματική τόλμη καί ἡ ἰδεολογική συνέπεια. Ἡ πνευματική τόλμη ἑνός νέου ἀνθρώπου νά μήν ὑπολογίζει τόν σκοταδισμό 20 αἰώνων καί νά τολμᾶ ἀναφοράς εἰς τούς παλαιούς ἀπωλεσθέντας παραδείσους, οἱ ὁποῖοι συγχρόνως εἶναι καί οἱ μελλοντικοί κόσμοι τῶν ὀνείρων μας τά ὁποῖα (sic) μέ τήν βούλησή μας θά γίνουν πραγματικότης. Καί ἡ ἰδεολογική συνέπεια ἑνός πνευματικοῦἀνθρώπου ὁὁποῖος προκειμένου νά παραμείνη πιστός εἰς τήν ἑλληνική του συνείδηση θυσιάζει τήν ἐπιθυμία του νά γίνει εἰς ὅλους γενικῶς ἀρεστός. Τελειώνω μέ τά ἑξῆς χαρακτηριατικά ἐπί τοῦ προκειμένου λόγια τοῦ γνωστοῦ Ἰρλανδοῦ ἀποκρυφιστοῦ καί ποιητοῦ W.B. Yeats…»
καί στή δική του ποιητική συλλογή: «Ἡ ἐξομολόγηση ἑνός ἐθνικοῦ» πού ἐπανεξέδωσαν οἱ ἐκδόσεις ΝΕΑ ΣΠΑΡΤΗ 2008 ὅπου περιέχεται τό ποιήμα «Ὁ μέγας Πᾶν», τό ὁποῖο παρατίθεται: «O ΜΕΓΑΣ ΠΑΝ Σιγή στο δάσος, παγερή οσμή εγκλήματος. Σύλληψη της στιγμής και ανθρωποθυσία. Τραγόμορφος επρόβαλε του μύθου νοσταλγός, Σατανικά υπέροχος, ο Μέγας Παν. Ώρα του δειλινού, το σκότος ανατέλλει Και οι εξόριστοι της μέρας, οι Εωσφόροι οι ποιητές ξυπνούνε, Ηδονικά με βλέμμα κόκκινο, θολό τυραγνισμένο Μια κίτρινη σελήνη που προβάλλει αντικρύζουν Και τα στοιχειά της νύχτας ξαναζούνε. Οι μονομάχοι, οι κρεμασμένοι και οι συνωμότες. Και αυτός στην μέση του ναού, Στο κέντρο της τεράστιας αιμάτινης κηλίδας, Στο βάθρο του βωμού,Τραγόμορφος, σατανικά υπέροχος. Την ώρα δοξάζει της θυσίας Των ευγενών ενστίκτων και της βίας. Αυτός ο αιώνιος κυβερνήτης, ο Μέγας Πάν
,ἀλλά καί στό ὁμότιτλο ποίημα του : «Ἡ ἐξομολόγηση ἑνός ἐθνικοῦ» γράφει : «Ὑπέρτατε Κύριε τῶν ἀθανάτων καί τῶν θνητῶν, αἰώνιε πατέρα τοῦ κεραυνοῦ καί τῆς καταιγίδας… Νεφελεγέρτη καί μή στοχαστῆς πώς τό πνεῦμα ἐτοῦτο ἡ καρτερία ἐμόλυνε εἴκοσι αἰώνων. Μιά κατάρα βαθιά κυνηγᾶ τή γενιά μας καί σκοτάδι ἁπλώθη πάνω στής παγανῆς Σου λατρείας τό φῶς…».
Ἀπό τά παραπάνω ἀποδεικνύεται, καί ἰδίως ἀπό τήν ἀναφορά τοῦ κ. Ν. Μιχαλολιάκου στόν Ἰρλανδό ἀποκρυφιστή σατανιστή ποιητή W.B. Yeats, διακεκριμένο στέλεχος τοῦ ἑρμητικοῦ τάγματος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὅτι τό ὄνομα πού ἐπέλεξε ὁ κ. Μιχαλολιάκος τό 1985, γιά τήν ἐπωνυμία τῆς κίνησής του καί τό ἰδεολογικό περιεχόμενό της εἶναι δάνειο ἀπό τό σατανιστικό, ἀποκρυφιστικό καί παγανιστικό ἑρμητικό τάγμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στό ὁποῖο πρωταγωνίστησε δραματικά ὁ γνωστός σατανιστής Ἄλιστερ Κρόουλι, πού στηρίζεται στήν ἑρμητική Καμπάλα, ἡ ὁποία εἶναι ἔμπνευσις καί ἔργο τῶν Σιωνιστῶν σατανιστῶν Ραββίνων καί ὁ ὁποῖος ἐνοχοποιήθηκε καί κατεδικάσθη ἀπό τήν Ἰταλική δικαιοσύνη γιά τελετουργικές δολοφονίες ἀθώων θυμάτων.
Στόν ἴδιο ἰδεοληπτικό χῶρο τοῦ ἑρμητικοῦ Τάγματος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ἀνήκαν καί οἱ γνωστοί σατανισταί ἀποκρυφισταί : Ἐντουαρτν Λῦτον, Ἄρθρουρ Μάχεν, Σάξ Ρόμερ, Ἄλτζερνον Μπλάκγουντ, Τσάρλς Οὐίλιαμς,Ὄστιν Σπέαρ, Οὐίλιαμ Χόρτον, Ἴσραελ Ριγκάρντι, Ζεράρ Ἀνκώς κ.ἄ.
Τήν κίνησή του ὁ κ. Μιχαλολιάκος ἐμπλούτισε μέ τόν νεοπαγανισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς καί εἰδικότερα τόν Ρουνικό παγανισμό τοῦ ναζιστικοῦ χώρου, τόν ὁποῖον πρωώθησε ὁ ἐσωτεριστής ἀποκρυφιστής Μιγκέλ Σεράνο μέ κυριώτερα σύμβολα :
  • τόν οὐροβόρο ὄφι,
  • τήν σβάστικα,
  • τόν κεραυνό τοῦ Δία,
  • τόν διπλοῦν πέλεκυ ἤ λάβρυ,
  • τό γράμμα Υ,
  • τό διπλό Ε καί ἄλλα.
Ὁ παγανισμός, ὡς ἰδεοληψία καί ὁ ἀποκρυφισμός γενικώτερα ἑδράζονται στήν μανιώδη ἀγάπη τῆς δυνάμεως καί ὄχι ἀσφαλῶς στήν κατά Χριστόν δύναμη τῆς ἀγάπης καί γι΄ αὐτούς τούς λόγους τό σῶμα θεωρεῖται ὡς ὕψιστη ἀξία ἐκφράσεως ζωώδους δυνάμεως πού ἐπιβάλλεται μέ ὅποιον δυναμικό τρόπο ἀπέναντι στήν ὅποια ἑτερότητα. Ὁ παγανισμός στηρίζει καί «ἐξαγιάζει» τή βία, τήν ἀπόλυτη πειθαρχία καί ἀνελευθερία καί τροφοδοτεῖται μέ τήν ἰδεοληψία τῆς ἐπιβολῆς.
Συνεπῶς ὅλο τό ἰδεολόγημα τοῦ κομματικοῦ σχηματισμοῦ Λαϊκός Σύνδεσμος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ἀντιστρατεύεται urbi et orbi τό Xριστιανικό Εὐαγγελικό μήνυμα τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἑτερότητος, τῆς ἐλευθερίας τοῦ προσώπου, τῆς καταλλαγῆς καί συγχωρητικότητος, τῆς ἀρνήσεως τῆς βίας καί τῆς ἐξουσίας, τῆς κοινωνίας καί ἀλληλοπεριχωρήσεως τῶν προσώπων.
Οἱ λόγοι τοῦ θείου ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί Σωτῆρος Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀνατρέπουν ἄρδην :
  • τόν ἐγωκεντρισμό,
  • τήν ἐγωπάθεια,
  • τήν φιλοπρωτεία,
  • τήν μνησικακία,
  • τό ἔγκλημα μέ τίς μύριες μορφές.
Εἶναι λόγοι αἰώνιοι πού ἐγκαινιάζουν ἕνα νέο Σύνταγμα καί διαγράφουν τίς συντεταγμένες μιᾶς νέας ἀνεπαναλήπτου Πολιτείας «Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη τοῖς ἀρχαίοις, οὐ φονεύσεις· ὃς δ᾿ ἂν φονεύσῃ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει. Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ῥακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός. Ἐὰν οὖν προσφέρῃς τὸ δῶρόν σου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κἀκεῖ μνησθῇς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει τι κατὰ σοῦ, ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ τότε ἐλθὼν πρόσφερε τὸ δῶρόν σου» (Ματθ. 5, 21-24) καί «Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος·Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ᾿ ὅστις σε ῥαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην· καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον· καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετ᾿ αὐτοῦ δύο· τῷ αἰτοῦντί σε δίδου καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς» (Ματθ. 5, 38-42) καί «Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου. Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς. ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.ἐὰν γὰρ ἀγαπήσητε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθὸν ἔχετε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι; καὶ ἐὰν ἀσπάσησθε τοὺς φίλους ὑμῶν μόνον, τί περισσὸν ποιεῖτε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι οὕτω ποιοῦσιν; Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν» (Ματθ. 5, 43-48).
Ἀντιλαμβάνεται κανείς εὐχερῶς τήν ἀπόλυτο σχάση, τό μέγιστο χάσμα μεταξύ τοῦ Εὐαγγελικοῦ μηνύματος ζωῆς καί ἀληθείας, πού μόνο αὐτό μεταβάλλει τόν σκληρό καί βάναυσο κόσμο σέ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τῆς παγανιστικῆς λατρείας τοῦ ἀλόγου καί ἀσυνειδήτου δῆθεν ἀνικήτου ἡλίου, πού ἀποτελεῖ τό ἐφαλτήριον τῆς ἰδεοληψίας γιά τήν λατρεία τῆς δυνάμεως, τῆς ἐπιβολῆς καί τῆς ἀρνήσεως τῆς ἑτέρας γνώμης, γνωρίσματα ἀποδεδειγμένα πλέον μέ πλῆθος πραγματικῶν περιστατικῶν, τοῦ Λαϊκοῦ Συνδέσμου ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
  • Ἡ στρατιωτική συγκρότησις τοῦ χώρου
  • καί ἡ παγανιστική ἰδεοληψία
  • τό bodybuilding,
  • ἡ θεοποίηση τοῦ σώματος κατά τό ἀρχαιοελληνικό πρότυπο
  • καί ὁ νομιμοποιούμενος ἀπό τήν ἰδεοληψία «τσαμπουκάς»
ἀποτελοῦν τό ἐφιαλτικό μεῖγμα πού ἀποδομεῖ τίς ἀξίες τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει ἀπό τήν ἑτέραν πλευράν τοῦ παγόβουνου,ὅπου ὁ ἀγνωστικισμός καί ἡ μή ἀναγωγή τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κτίση στόν κτίσαντα καί ἡ κατακρήμνισις ἀπό πρόσωπο σέ ἄτομο πού «εὐαγγελίζονται» οἱ δῆθεν ριζοσπαστικοί κομματικοί σχηματισμοί τῆς Ἀριστερᾶς καί ἡ ἀπόδοσις τῆς τελονομίας καί τῆς ὑπερμαθηματικῆς ἀκριβείας τοῦ σύμπαντος στήν δῆθεν τυχαιότητα καί τήν δῆθεν ἄλογη καί ἀσυνείδητη φυσική ἐπιλογή, καθώς καί ἡ στείρα ἄρνησις τῆς μεταφυσικῆς ὀντολογίας καί ἀνθρωπολογίας καί ὁ συμπνιγμός στήν προσκαιρότητα ἀναποδράστως ὁδηγοῦν στά αὐτά εἰδεχθῆ ἀποτελέσματα ὅπως τουλάχιστον γνώρισαν οἱ Ἀθηναῖοι μέ τό ἐξόχως τραγικό γεγονός τοῦ θανάτου τριῶν συμπολιτῶν μας καί ἑνός ἀγεννήτου στήν πυρκαϊά τῆς MarfinBank τῆς ὁδοῦ Σταδίου.
Ἡ πρόσφατος ὅμως τραγική δολοφονία στήν ὅμορη περιοχή τοῦ Κερατσινίου ἑνός νέου φερέλπιδος ἀνθρώπου, ἀποτελεῖ ἀπότοκο τῆς φρικώδους ἀνωτέρω καταγγελομένης παγανιστικῆς ἰδεοληψίας.
Ταπεινῶς δεόμεθα ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μακαριστοῦ θύματος καί ὑπέρ μετανοίας τοῦ τραγικοῦ δολοφόνου καί τῶν συνοδοιπόρων του.
Πηγή : imp.gr

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον       www.egolpion.com
5   ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  2013

egolpion.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ακούστε ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε κλίκ στην εικόνα)

Ακούστε  ΡΑΔΙΟ ΦΛΟΓΑ ( κάντε  κλίκ στην εικόνα)
(δοκιμαστική περίοδος )